Να ακυρωθεί η πρώτη καταδίκη κατασκευασμένων ενόχων στα Χανιά! Αθώωση των 2 διαδηλωτών! Όλοι και όλες στο Εφετείο Χανίων, Τετάρτη 10/2, 9:00πμ!

Στις 14 Οκτωβρίου του 2010, αστυνομικοί της ΔΙΑΣ έκαναν σήμα σε οδηγό δικύκλου να σταματήσει για τυπικό τροχαίο έλεγχο. Ο 19χρονος μαθητής Στράτος Πατρικάκης, μη διαθέτοντας δίπλωμα, προσπάθησε να αποφύγει τον έλεγχο. Η νεανική αυτή απερισκεψία έμελλε να του κοστίσει τη ζωή. Μετά από καταδίωξη υψηλών ταχυτήτων σε κεντρικούς δρόμους των Χανίων, ο 19χρονος έχασε τον έλεγχο της μηχανής του και τραυματίστηκε θανάσιμα.

Ένα μήνα μετά, μέσα σε πολύ βαριά φορτισμένο κλίμα κατακραυγής για την απόπειρα συσκότισης των ακριβών συνθηκών του δυστυχήματος από την αστυνομία, οργανώθηκε διαδήλωση στην πόλη, η οποία κατέληξε σε μικρής έντασης επεισόδια φίλων και συμπαραστατών της οικογένειας με τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες την ακολουθούσαν προκλητικά σε όλη τη διάρκειά της. Μετά μάλιστα από ρίψη δακρυγόνων για να διαλυθεί η πορεία, συνελήφθησαν το μέλος του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, Νίκος Μαρκετάκης, καθώς και ένας φοιτητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, στους οποίους αποδόθηκαν ό,τι έγινε και -κυρίως- ό,τι δεν έγινε.

Μετά από 5 χρόνια συνεχών αναβολών, ηθικής και ψυχολογικής ταλαιπωρίας, οι δύο διαδηλωτές κρίθηκαν ένοχοι από το πρωτόδικο πλημμελειοδικείο. Η “τυφλή” Δικαιοσύνη υιοθετώντας πλήρως τις εξωφρενικές μαρτυρίες των ασφαλιτών που έκαναν τη σύλληψη, και αγνοώντας επιδεικτικά τις μαρτυρίες της υπεράσπισης, καταδίκασαν με πρωτοφανείς ποινές τους 2 διωκόμενους, 16 και 12 μήνες με αναστολή στον καθένα. Θα πρέπει να τονιστεί σε όλους τους τόνους, ότι πρόκειται για τις πρώτες καταδίκες τέτοιου είδους εδώ και -κυριολεκτικά- δεκαετίες!

Την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου, οι διωκόμενοι δικάζονται ξανά στο Εφετείο Χανίων. Στον δικαστικό αυτό αγώνα τους αναμετριούνται πολύ απλά και ξάστερα, το δίκαιο και το άδικο. Η βιομηχανία διώξεων που στήθηκε για να διαχειριστεί -κατασταλτικά και προληπτικά- τις κοινωνικές αντιστάσεις εν μέσω της αντικοινωνικής μνημονιακής επιδρομής, δεν πρέπει να βγει οριστικά κερδισμένη, με την πρώτη καταδίκη αγωνιστών και αθώων ανθρώπων στην πόλη μας μετά από δεκαετίες. Οι 2 διαδηλωτές πρέπει να αθωωθούν, για να γίνει η αθώωσή τους το αποφασιστικό χτύπημα στην φάμπρικα των ασφαλίτικων μεθοδεύσεων και αυθαιρεσίας.

Ο Νίκος Μαρκετάκης είναι ένας μονάχα από τους πολλούς στοχοποιημένους συμπολίτες μας που σέρνονται σε δίκες στην πόλη μας – ξανά και ξανά μάλιστα, ορισμένοι εξ αυτών. Η κοινωνική δράση και η αλληλέγγυα στάση είναι που, στην πραγματικότητα, κάθονται στο σκαμνί. Για αυτό το λόγο, το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί σε συμπαράσταση κάθε προοδευτικό άνθρωπο, σε συγκέντρωση στο Εφετείο Χανίων την ημέρα της δίκης, Τετάρτη 10 του Φλεβάρη στις 9:00 το πρωί, απαιτώντας:

  • ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ 2 ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ

  • ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Κάλεσμα σε συντονισμό για μια τοπική καμπάνια αλληλεγγύης προς ανακούφιση της δραματικής κατάστασης των προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου

Ανακοίνωση

Χανιά, 13-8-2015

Τις μέρες αυτές η ελληνική κοινωνία έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο αντιμέτωπη με τις δικές της μνήμες. Μνήμες πολέμου, μνήμες προσφυγιάς, απελπισίας, αλλοφροσύνης, ανείπωτης τραγωδίας. Στα νησιά του Αιγαίου καταφθάνουν τα κύματα των κολασμένων από το θέρετρο του μεγαλύτερου σύγχρονου ανθρώπινου δράματος, την Συρία. Στην μεγάλη τους πλειοψηφία Σύριοι πολίτες, οι πρόσφυγες τώρα λόγω καλοκαιριού δεν θαλασσοπνίγονται στην κλίμακα των προηγούμενων μηνών, αλλά κατορθώνουν να φτάσουν ικέτες στο κατώφλι της Δύσης.

Οι τοπικές κοινωνίες – ακόμα και ξένοι τουρίστες – εκφράζουν όπως μπορούν την αλληλεγγύη τους επί τόπου. Οι αγωνιώδεις προσπάθειές τους όμως δεν αρκούν, καθώς η επίσημη Πολιτεία δείχνει να υστερεί τόσο τραγικά σε δομές και πόρους, που αυτές νιώθουν να αντιμετωπίζουν μόνες τους μια πρωτοφανή κατάσταση που τις υπερβαίνει.

Παράλληλα ολοένα και φουντώνει η εκστρατεία τρομοϋστερίας από τα φερέφωνα των εθνικιστικών πολιτικάντηδων και της τουριστικής βιομηχανίας, με σκοπό να δηλητηριαστεί το κοινωνικό σώμα με κανιβαλιστικές διαθέσεις απέναντι στα απελπισμένα θύματα.

Παρόλη τη μαύρη προπαγάνδα του εύκολου μίσους, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας η αλληλεγγύη του απλού κόσμου εκφράζεται με την συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και χρηματικών ποσών για να αποσταλούν σε οργανώσεις και πρωτοβουλίες πολιτών που προσπαθούν να ανακουφίσουν όσο περνά από το χέρι τους το δράμα που εκτυλίσεται αυτήν την ώρα στα νησιά.

Με το μυαλό και την καρδιά μας στραμμένα στην ανθρωπιστική κρίση που έχει ξεσπάσει, στους ανθρώπους που τώρα έχουν ανάγκη μια στοιχειώδη κάλυψη πρώτων αναγκών, αλλά και στις τοπικές κοινωνίες που προσπαθούν να κάνουν ό,τι μπορούν για να την απαλύνουν, καλούμε σε σύσκεψη συλλογικοτήτων και πολιτών την Τρίτη 18 Αυγούστου 8:00μμ στο Εργατικό Κέντρο, με σκοπό τον συντονισμό μιας τοπικής καμπάνιας αλληλεγγύης.

Παρουσίαση-συζήτηση για το νομοσχέδιο σχετικά με την Ιθαγένεια και Μετανάστευση, την Παρασκευή 12/6, 20:00 στο Εργατικό Κέντρο Χανίων

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων και η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), διοργανώνουν ανοιχτή παρουσίαση – συζήτηση για τις τροποποιήσεις του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας και του Μεταναστευτικού Κώδικα.

Η παρουσίαση θα γίνει την Παρασκευή 12 Ιουνίου και ώρα 20.00 στο Εργατικό Κέντρο Χανίων.

Ομιλητής θα είναι ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (F.I.D.H.). Θα γίνει παρέμβαση από τον δικηγόρο Μπάμπη Ζολινδάκη.

2015 GREEK ENGLISH

Νομιμοποίηση των μεταναστών τώρα! Κάλεσμα στην κινητοποίηση μεταναστών/στριών, την Παρασκευή 3/4, 6:00μμ στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Χανιά, 1-4-2015

Το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των ανθρώπων στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή καλούμαστε να υπερασπιστούμε για μια ακόμη φορά.

Οι μετανάστες που ζουν στη Ελλάδα, δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται συνεχώς για την εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων. Είτε για να δημιουργήσουν φόβο στην κοινωνία, είτε για να ρίξουν τα μεροκάματα, είτε για να αποπροσανατολίσουν από τη σκληρή πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι πως η ανάγκη για επιβίωση και ζωή μας έχει φέρει εδώ.

Το δικαίωμα μας σε νόμιμη παραμονή και κατά συνέπεια και εργασία δεν το αφήνουμε στα χέρια κανενός. Το παλεύουμε με κάθε τρόπο και μέσο και με όλες τις κυβερνήσεις. Δεν έχουμε αυταπάτες και ξέρουμε καλά πως δεν πρόκειται να μας χαριστεί τίποτα.

Γι αυτό θα είμαστε και εμείς την παρασκευή 3 Απρίλη, 6 το απόγευμα στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς.

Νομιμοποίηση των μεταναστών, είναι η μόνη λύση, για να σταματήσει η εκμετάλλευση των εργατών προς μοναδικό όφελος των εργοδοτών

Ελευθερία και δημοκρατία, φραγμός στο φασισμό

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 27-03-2015

Κανείς μας δεν πίστεψε ούτε για μια στιγμή ότι ο φασισμός υποχώρησε επειδή οι επιθέσεις το τελευταίο διάστημα είχαν περιοριστεί.
Ο φασισμός υποχωρεί μόνο μπροστά στον τοίχο της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Έτσι σε μια σειρά επιθέσεων που εμπνέονται από το ρατσισμό, το φασισμό και το μίσος για κάθε διαφορετικότητα, προστίθεται και η επίθεση της 25ης Μάρτη, λεκτική σε ένα μετανάστη, δολοφονική στο Δ. Μακρέα.
Θα φωνάξουμε δυνατά στη συγκέντρωση του Σαββάτου 28/3, 12:00 στην πλατεία Αγοράς, ότι ο φασισμός δεν έχει θέση στη ζωή μας, όμως επιβάλλεται να έχουμε καθημερινό μέτωπο ενάντια σε κάθε μορφή εκδήλωσης του.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 18/2, 09:00 το πρωί

Ανακοινωση

 

Χανια, 16/2/2015

Μεθαύριο Τετάρτη 18 του Φλεβάρη, έχουμε πάλι μπροστά μας τη δίκη που εκκρεμεί από τον Νοέμβρη του 2010, όταν εντελώς εκδικητικά και στοχευμένα συνέλαβαν το μέλος μας Νίκο Μαρκετάκη, καθώς και έναν φοιτητή τότε του Πολυτεχνείου Κρήτης, μετά από μικρής έκτασης επεισόδια σε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον τραγικό θάνατο νεαρού μαθητή στα Χανιά, έπειτα από αστυνομική καταδίωξη.

Οι δύο συμπολίτες μας “φορτώθηκαν” ένα εντελώς ανυπόστατο κατηγορητήριο, μέσα στα πλαίσια της γνωστής βιομηχανίας διώξεων εκ μέρους των αστυνομικών αρχών, η οποία αποσκοπούσε να σκορπίσει το φόβο στην τοπική κοινωνία, συμβάλλοντας στο γενικότερο κλίμα ανωμαλίας και αυταρχισμού της προηγούμενης περιόδου. Υπενθυμίζουμε και τονίζουμε ότι σε αυτήν την πόλη εκκρεμούν δεκάδες δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που βρέθηκαν στο στόχαστρο της αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής, με κοινό τους “έγκλημα” την συλλογική αντίσταση στη βάρβαρη επίθεση εις βάρος της κοινωνίας.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί την τοπική κοινωνία να δείξει την αλληλεγγύη της στους δύο διωκόμενους, διατρανώνοντας απερίφραστα το αναφαίρετο δικαίωμά της για ακηδεμόνευτες συλλογικές διαδικασίες, μακριά από την επιτήρηση κρατικών αρχών. Καλούμε κάθε προοδευτικό άνθρωπο να απαιτήσει από την δικαιοσύνη να πράξει κατά πως συνάδει με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, και σε αυτή την δίκη, καθώς και στις υπόλοιπες που έπονται.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στα Δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 18/2 και 09:00πμ.

 

«Κρίση στον Παράδεισο»: Πρώτη προβολή της ταινίας του Rahhal El Mastari, την Παρασκευή 28/11και 8:00μμ, στην Χατζημιχάλη Νταλιάνη 67

Ο Rahhal El Mastari, μετανάστης και ο ίδιος πολλά χρόνια στην Ελλάδα, παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό την νέα του ταινία, «Κρίση στον Παράδεισο». Μια ταινία για το βίωμα της μετανάστευσης σε συνθήκες κρίσης, μέσα από τη ματιά ανθρώπων που έπρεπε να μοχθήσουν σκληρά για να αγαπήσουν τη δεύτερη πατρίδα τους, παρόλο που αυτή κάνει ό,τι μπορεί για να την μισήσουν.

Το «Crisis In Paradise» είναι μια DIY κατ’ ουσίαν παραγωγή, με «πολυεθνικούς» συντελεστές. Η προβολή θα γίνει στην Χατζημιχάλη Νταλιάνη 67, την Παρασκευή 28/11, στις 8:00μμ.

10815728_898708660163980_2035293591_n (1)

4 μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 16-11-2014

Πως σας φαίνεται η εκδικητική κρατική τιμωρία?

Το 2011, 300 μετανάστες κάνοντας απεργία πείνας, απαίτησαν το αυτονόητο. Νομιμοποιητικά έγγραφα αφού ζουν και δουλεύουν σ’ αυτή τη χώρα. Στο πλευρό τους στάθηκαν γνωστοί και άγνωστοι απ’ όλο τον κόσμο. Για πρώτη φορά το μεταναστευτικό συζητιέται σε άλλη βάση. Η φιλανθρωπία, ο φόβος, η λύπηση εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει το δικαίωμα των ανθρώπων για αξιοπρεπή ζωή. 44 μέρες μετά, ο αγώνας τους τελειώνει με ένα καθεστώς νομιμότητας ανανεούμενο ανά 6μηνο. Μέχρι που αναλαμβάνει το υπ. Προστασίας του πολίτη ο κ. Δένδιας και σταματούν οι ανανεώσεις. Μάλλον γιατί θέλησε να υπηρετήσει τον τίτλο του υπουργείου και να προστατεύσει το λαό από τους 300 πρώην απεργούς πείνας. Σήμερα λοιπόν οι 52 μετανάστες που έδωσαν τον αγώνα στη Θεσσαλονίκη, έρχονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη, αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της «παράνομης εισόδου στη χώρα», με ημερομηνία, όταν πήραν την πρώτη 6μηνη άδεια!!! Και για όσους έγινε το δικαστήριο η ποινή είναι 4μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο και 80 ευρώ δικαστικά έξοδα με 3ετή αναστολή. Εκτός όσοι έχουν κατορθώσει να αποκτήσουν άλλο καθεστώς νομιμότητας, οι οποίοι απαλλάσσονται των κατηγοριών.

Η εκδικητική μανία του κράτους δείχνει σε όλους τους εργαζόμενους τα δόντια της. Στους μετανάστες πιο πολύ. Στους 300 απεργούς πείνας και με δικαστικά μέσα , για να κερδίσει χρήματα στις πλάτες τους, μα πιο πολύ για να αποδείξει, πως το κράτος δε συγχωρεί όποιον τολμά να σηκώσει το ανάστημα του.

Είναι καθήκον μας να σταθούμε δίπλα τους και σ’ αυτόν τον αγώνα.

Να σταματήσει κάθε δίωξη των πρώην απεργών πείνας

Να τους χορηγηθεί 6μηνη ανανεώσιμη νόμιμη διαμονή, με άδεια εργασίας και δικαίωμα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους

Ενάντια στην άδικη δικαιοσύνη τους.

VOTE FOR DOAA!

LET US ALL HELP. VOTE FOR DOAA HERE!!!

 

ΝΤΟΑ 2

To all pertinent authorities:

On September 13 a mass murder of refugees in the Mediterranean is in the news. 500 people were on board on a ship that was later rammed. Only 10 survived. Six of them were transferred to Chania, Crete. Among them a young woman who had rescued two young children until the authorities had them collected. Unfortunately, one of them died during the transport. The child struggled for four days in the sea, but could not last a little longer…

The 19-year-old woman, a Syrian citizen, is Doaa Shorri. She held in her hands the two children for 4 days and 4 nights. She had even placed one of them inside her lifejacket, since she is a very petite woman.

She is now in Chania on her own, a guest at the house of the president of the local Egyptian community. She is struggling to push aside the memory of dozen of corpses floating around her, among them the parents of the children she held in her hands, and her fiancé, whom she saw sink in the waters of the Mediterranean, the deadly route they had to take for a safe place and a better life.

Doaa had fled Syria because of the war; she went first to Egypt were she was imprisoned two times because she had no «papers»; now, she is in Greece, where she arrived in effect by swimming, and in the meantime she had saved two babies. The Greek police issued for her a 6-month deferral of deportation document.

The Palestinian consulate takes care of her Palestinians companions; the baby is in the hands of the Red Cross and the Swedish embassy. With regard to Doaa, WE have to take care of her. WE have to ensure that young Doaa reaches her destination, Sweden, and hopefully one day succeeds in appeasing the bites of the frozen, salty water and the burning sun.

This woman has a name, but her name did not make the news. Now we know it, because we met her in person, and from now on it will be for us synonymous with strength, courage and commitment to the fellow person. Doaa, born in 1995, has been through everything unimaginable for most people who hear the news onTV from the safety of their home. She left half her family in Egypt; the rest is still in Syria. As for her partner, he is now in the bottom of the Mediterranean.

We in the Forum of Migrants in Crete, with no intention to make an exception of her, since we stand firmly on the belief that all refugees are entitled to travel documents and that closed border send thousands of innocent people to the grave, we do emphatically address all pertinent authorities and recommend that all possibilities of the law should be utilized in order this small heroine obtains documents and continues her journey to the not-so-distant Sweden. Let us all help!

Υπογράψτε για την Ντοά! Άδεια παραμονής τώρα για την ηρωίδα της ασύλληπτης τραγωδίας στη Μεσόγειο

ΝΤΟΑ

Η 19χρονη Ντοά δεν είχε σκοπό να έρθει στην Ελλάδα. Επέζησε 4 μερόνυχτα στη θάλασσα, όταν οι διακινητές εμβόλισαν και βύθισαν το σαπιοκάραβο που κουβαλούσε το όνειρο μιας αξιοπρεπούς ζωής για την ίδια και γι’ άλλους 500 πρόσφυγες από την Συρία, τη Γάζα, την Αφρική. Το όνειρο για μια νέα ζωή στην Ευρώπη έγινε φριχτός εφιάλτης και παγερός τάφος για όλους σχεδόν τους συνταξιδιώτες της.

Η Doaa Shorri έχασε τον αρραβωνιαστικό της, οποίος θυσιάστηκε όταν της προσέφερε το σωσίβιό του. Με αυτό το σωσίβιο η μικρή Ντοά κατάφερε να κρατήσει πάνω της 2 μωρά, που της έδωσαν στα χέρια οι άμοιροι γονείς τους, πριν οι ίδιοι χαθούν στα κύματα. Το ένα παιδάκι υπέκυψε λίγο πριν σωθεί, κατά τη μεταφορά του, στο ελικόπτερο. Το άλλο παιδάκι, η 17 μηνών Νάντια επέζησε, κάνοντας έτσι την ασύλληπτη τραγωδία, για λίγο υπόθεση της κοινής γνώμης.

Στην παρακάτω ψηφιακή αίτηση υπογράφουμε για να μπορούμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Υπογράφουμε επειδή σε αυτό το κορίτσι από τη Συρία οφείλεται ένα πραγματικό θαύμα. Διότι ως κοινωνία της οφείλουμε μια ευκαιρία να πατήσει ξανά γερά στα πόδια της. Υπογράφουμε διότι μονάχα με άδεια παραμονής αυτό το κορίτσι θα μπορέσει να συνεχίσει το ταξίδι της μακριά από την εμπόλεμη και κατεστραμμένη πατρίδα της.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ κΑθε αρμΟδια αρχΗ : Αδεια παραμονΗΣ για τηΝ μικρΗ ηρωΪδα, Ωστε να μπορΕσει να ταξιδεΨει

Στη Μεσόγειο γράφεται το τελευταίο φρικιαστικό κεφάλαιο της ευρωπαϊκής Ιστορίας

490 δολοφονημένοι στον πάτο του Αιγαίου μας φαίνονται λίγοι για να υπάρχει τόση σιωπή;

Τις μέρες των βομβαρδισμών στη Γάζα οι νεκροί ήταν λιγότεροι. Μάλλον αν κατάφερναν να πατήσουν στη στεριά τότε θα είχε γίνει μεγάλο θέμα. Λες και ο βίαιος θάνατος τους από τη μια τους κάνει ανύπαρκτους και από την άλλη λύνει τα χέρια όσων θα είχαν την τύχη τους στα χέρια τους.

500 ψυχές πετάχτηκαν στη θάλασσα, όταν οι διακινητές εμβόλισαν το σαπιοκάραβο που τους είχαν στοιβάξει, ανοιχτά της Μάλτας. 15 μονάχα πρόσφυγες γλίτωσαν από αυτό το μακελειό, όταν τους περισυνέλεξαν μισοπεθαμένους, όταν πια είχαν περάσει 4 ολόκληρα μερόνυχτα στα κύματα.

Τι κρύβεται πίσω απ’ αυτή τη δολοφονία;
Ποιά συμφέροντα εξυπηρετούνται; Μόνο η Ευρώπη Φρούριο ωφελείται που δεν αύξησε τον αριθμό των μεταναστών κατά 490 ακόμη;

Η πολιτική των κλειστών συνόρων και της Ευρώπης Φρούριο, της Frontex και των άλλων κατασταλτικών μέσων έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα τη μια ανθρώπινη τραγωδία μετά την άλλη.

Σ’ αυτό το ταξίδι θανάτου για ζωή, όλα δουλεύουν για το κύκλωμα διακίνησης ανθρώπων με συνένοχους όλους. Τις κυβερνήσεις, τους διακινητές, τους κρατικούς λειτουργούς, τους απαθείς πολίτες, τους φοβισμένους από τον «άλλο».

Όσο θα θεωρείται η προσφυγιά έγκλημα και θα αντιμετωπίζεται με κλειστά σύνορα και στρατόπεδα κράτησης, τόσο η Μεσόγειος θα γεμίζει πτώματα μικρών παιδιών και νέων ανθρώπων.

Το ζήτημα των εγκλωβισμένων Σύρων προσφύγων στα Χανιά: 3 στρεβλώσεις και μία λύση

Η περίπτωση της καραβιάς των προσφύγων από τη Συρία που έχουν στην ουσία εγκλωβιστεί στα Χανιά θέτει όλους, κίνημα αλληλεγγύης, θεσμικούς φορείς και τοπική κοινωνία μπροστά σε πολύ πραγματικούς ανθρώπους που έχουν πολύ πραγματικά προβλήματα. Το πρώτο και κύριο αν θέλουμε να βοηθήσουμε είναι να μη χάνουμε από τα μάτια μας αυτήν την πραγματικότητα, να μην τη συσκοτίζουμε και να μη τη διαστρεβλώνουμε, είτε ηθελημένα είτε αθέλητα. Να μην μασκαρεύουμε το πρόβλημα σε λύση, να μην κάνουμε το άσπρο μαύρο. Επιπλέον, θα πρέπει να έχουμε στο νου μας ανοιχτό τον ορίζοντα για να μπορούμε να βρούμε και να συμβάλουμε στη λύση.

Η πρώτη στρέβλωση: προβλήματα και λύσεις

Δυστυχώς, με τις πρόσφατες τοποθετήσεις πολλών θεσμικών φορέων και αρμόδιων επιχειρήθηκε η πρώτη στρέβλωση: το πρόβλημα των ανθρώπων, η αίτηση ασύλου στην Ελλάδα να παρουσιαστεί ως λύση, ενώ οι άνθρωποι αυτοί διατρανώνουν σε όλους τους τόνους ότι δεν το βλέπουν έτσι. Οι πρόσφυγες φαίνεται να διαπιστώνουν ότι αν αιτηθούν άσυλο στην Ελλάδα, θα εγκλωβιστούν νομικά και ουσιαστικά, και δε θα μπορούν να αιτηθούν άσυλο και να απολάβουν προστασίας στις χώρες της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης, που είναι ο προορισμός τους, το όνειρο και το δικαίωμά τους. Μάλλον, επισημαίνουν κάτι το οποίο είναι ακόμη πιο επιτατικό: ότι στην Ελλάδα νιώθουν πολλαπλώς εκτεθειμένοι σε κινδύνους και εξαθλίωση, ακόμη κι αν ζητήσουν άσυλο. Το άσυλο στην Ελλάδα με άλλα λόγια, δεν είναι γι΄αυτούς λύση, αλλά πρόβλημα. Το πώς το άσυλο από δικαίωμα και προστασία κινδυνεύει να εμπλακεί σε διαδικασίες κατ’ ουσίαν πίεσης και εξαναγκασμού, γι΄αυτό θα πρέπει να ζητήσουμε το λόγο από τις ηγεσίες της Ε.Ε. και της Ελλάδας. Γιατί φαίνεται ότι όχι μόνον οι άνθρωποι αλλά και το ίδιο το άσυλο χρειάζεται προστασία. Αλλά μέχρι να συμβούν οι ουσιαστικές αλλαγές στο καθεστώς ασύλου, δε μπορεί κανείς, όσο θεσμικός κι αν είναι, να καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει ή ότι δεν τον καταλαβαίνουν, και ότι η λύση για αυτούς τους ανθρώπους είναι το πρόβλημά τους.

Η δεύτερη στρέβλωση: η Σκύλλα, η Χάρυβδη και οι Σειρήνες
Οι πρόσφυγες είναι σε πολύ πιεσμένη θέση, και σε αυτήν την κατάσταση και η λήψη αποφάσεων, η ανάληψη δράσης και το να κάνουν επιλογές είναι δύσκολες διαδικασίες. Αλλά αυτό το οποίο τους ασκεί πίεση δεν είναι προφανώς η ανθρωπιστική και πολιτική συμπαράσταση από τους αλληλέγγυους, αλλά το νομικό και πολιτικό καθεστώς της προσφυγιάς στην Ελλάδα. Οι πρόσφυγες, άνθρωποι εξίσου συγκροτημένοι με τον καθένα που διαβάζει αυτό το κείμενο, προσπαθούν με τον καλύτερο τρόπο να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους και των παιδιών τους. Ως προς αυτό, ούτε πληροφορία τους λείπει, ούτε ενημέρωση, ούτε σκέψη ούτε κρίση. Απλά, έχουν μπροστά τους τη Σκύλλα (άσυλο στην Ελλάδα) και τη Χάρυβδη (παράνομη έξοδος από τη χώρα) και για να βρεθούν σε αδιέξοδο με τέτοιες «επιλογές» δε χρειάζονται να τους παραπλανήσουν Σειρήνες. Οι ριψοκίνδυνες επιλογές των προσφύγων γενικά είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία των προβλημάτων τους. Παραδείγματος χάριν, δε μπορούν να κάνουν αλλιώς, όταν ωθούνται στην τροχιά ατομικών λύσεων, στα χέρια «μεσαζώντων», «καλοθελητών» δουλεμπόρων. Αυτή η καταφυγή, είναι το αποτέλεσμα της τρομακτικής πίεσης που δέχονται από το απάνθρωπο θεσμικό και πολιτικό καθεστώς της προσφυγιάς.

Η τρίτη στρέβλωση: η ανθρωπιά και η δύναμη
Το τρίτο σημείο που θέλουμε να θίξουμε αφορά περισσότερο την αλληλεγγύη. Κι εδώ έχει αρχίσει ίσως να γίνεται μια μετατόπιση. Εμείς τουλάχιστον αλλά και πολλοί άλλοι φανταζόμαστε ότι υποστηρίζουμε όσο μπορεί ο καθένας τους πρόσφυγες ανθρωπιστικά προκειμένου να ενδυναμωθούν πολιτικά και κοινωνικά και να μπορούν να παλέψουν για το αίτημά τους, την έξοδο από την Ελλάδα. Δεν τους υποστηρίζουμε προκειμένου να διευρύνουμε το πεδίο μιας ανθρωπιστικής διαχείρισης. Χωρίς να υποτιμολυμε την δύναμη της αυτοοργάνωσης ούτε να την απαξιώνουμε, είναι σφαλερό κατά τη γνώμη μας όταν γίνεται ένα είδος «αυτοανάθεσης» από την πλευρά της αλληλεγγύης ως προς το ανθρωπιστικό μέρος, όταν αναλωνόμαστε σε ένα είδος ανθρωπιστικού – κινηματικού brainstorming, καταθέτοντας ιδέες και προτάσεις για το ποιο κτίριο και πως θα τους φιλοξενήσει, ποια κονδύλια να διατεθούν κλπ. Να το πούμε απλά και ευρύτερα: από την αρχή της κρίσης και σε κάθε επίπεδο, έχουμε την εντύπωση ότι όλο πιο πολύ οι έχοντες την εξουσία, μικροί και μεγάλοι, μας αφήνουν το ανθρωπιστικό, για να προχωρούν το πολιτικό και κοινωνικό στις δικές τους τις κατευθύνσεις. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι αν υποστούν πολιτική και κοινωνική πίεση από τα κάτω, οι αρμόδιοι, ακόμα κι αν δηλώνουν αναρμόδιοι ή… άποροι (δηλαδή, χωρίς πόρους), θα βρουν και χώρους, και στρώματα και φαγητό. Το ζήτημα είναι πώς αυτοί θα τολμήσουν ή θα εξαναγκαστούν να ξεπεράσουν τη λογική του τοποτηρητή των νόμων, και θα εκφράσουν ό,τι καλύτερο έχει να δείξει ένας τόπος στο ζήτημα αυτό: την πολιτική και κοινωνική αλληλεγγύη στο δίκαιο αίτημα για ελεύθερη μετακίνηση και για έξοδο των προσφύγων προς ένα καλύτερο μέλλον.

Προς μια λύση
Η ανθρωπιστική και ανοιχτή μεταχείριση, αν και πρώτες προτεραιότητες για τους αγώνες μας, από μια άποψη κοινωνική είναι κυρίως οι ενδιάμεσοι σταθμοί με απώτερο προορισμό την σφαιρική ενδυνάμωση των προσφύγων. Αλλά για μας το πιο σημαντικό είναι να μπορέσει να εκφραστεί – και να εκφράζεται σε κάθε ανάλογη περίπτωση – κατά το δυνατό ομόψυχα και ισχυρά, θεσμικά και μαζικά, από τους φορείς και την τοπική κοινωνία η υποστήριξη στο αίτημα των προσφύγων για ελεύθερη μετακίνηση προς την Ευρώπη ως ρεαλιστική και δίκαιη λύση. Αυτή η έκφραση, έμπρακτη, διευκολυντική, πολιτική και κοινωνική, θα πρέπει να είναι ο πρώτος και κύριος άξονας προς ένα αντιπαράδειγμα υποδοχής και διαχείρισης της προσφυγιάς, εκφρασμένο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο.

 

Το τραύμα εδώ

 Τι καθιστά τους πρόσφυγες ευάλωτους από την άποψη της ψυχικής υγείας;  Είναι τα όσο τράβηξαν μέχρι να έρθουν εδώ, ή τα όσα τραβάνε εδώ;  Αν κανείς αναζητήσει τον κυρίαρχο λόγο σχετικά με τις ψυχικές συνέπειες της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, θα διαπιστώσει μια διαρκή διολίσθηση από την παρούσα συνθήκη προς «όλα εκείνα» τα οποία οι μετανάστες και οι πρόσφυγες τράβηξαν «εκεί», στις χώρες καταγωγής, και «μέχρι εδώ», στο δύσκολο ταξίδι.  Η έμφαση πέφτει στις συνέπειες που έχει για την κατάστασή τους «εδώ» το τραυματικό και παρελθοντικό «εκεί».  Το τραύμα εκδηλώνεται μεν «εδώ», αλλά κατά κύριο λόγο, προκλήθηκε, συνέβη «αλλού».   Ο λόγος των κινημάτων και των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του επιστημονικού λόγου που στηρίζει, μπορεί να προσπαθεί να ακουστεί, να αναφερθεί στην ιστορία του πρόσφυγα προκειμένου να αρθρώσει ένα «εδώ και τώρα» για την κατάσταση του.  Βλέποντας, όμως, πώς αποτυπώνεται το ζήτημα συνολικά, τα κυρίαρχα ενδιαφέροντα της επιστήμης φαίνεται να είναι «αλλού», στο «πριν» την μετανάστευση, στις χώρες καταγωγής, εκεί που οι άνθρωποι φορτώνονται διάφορους βακίλους «εξαφανισμένων»  μολυσματικών νόσων όπως και ψυχικά τραύματα, και όχι στο «εδώ», που είναι το «εδώ, σε μας», δίπλα μας κακοποιούνται, φυλακίζονται, εξευτελίζονται, σκοτώνονται.

Το «εδώ» του τραύματος.  Ένας άνθρωπος φτάνει σε μια νέα ήπειρο με το όνειρο να ξεφύγει από τον εφιάλτη.  Στη νέα ήπειρο δε ρωτούν για το όνειρο, ρωτούν για τον εφιάλτη.   Οι λόγοι για τους οποίους οι πρόσφυγες φεύγουν από τους τόπους τους, οι εμπειρίες τους «εκεί» και «μέχρι εδώ»  – πόλεμος, βασανιστήρια και σωματική βία, σεξουαλική κακοποίηση, φτώχεια, απομάκρυνση από οικείους, οι κίνδυνοι του ταξιδιού κ.λπ. – διερευνούνται από τη σκοπιά της ψυχικής υγείας ως «στρεσογόνοι παράγοντες» και «παράγοντες επικινδυνότητας», οι οποίοι μπορούν, αργότερα, δηλαδή: «εδώ», να οδηγήσουν στην εκδήλωση κατάθλιψης, διαταραχής μετατραυματικού στρες[1], ή άλλης ψυχικής νόσου.   Είναι, πάντως, η «προ-μεταναστευτική» φάση της ζωής του πρόσφυγα και η ψυχική της επίπτωση που έχουν βαρύτητα κι από πίσω τους την περισσότερη έρευνα, καθώς με αναφορά και σε αυτές γίνεται η κρίση των αιτημάτων ασύλου (screening).   Ακόμα και σε χώρες που συζητούν ή και τηρούν στοιχειώδη μέτρα και κριτήρια πρόσβασης, το «εδώ»  (δηλαδή, η ίδια εμπειρία της κράτησης, της αναζήτησης του ασύλου και όλες οι κακουχίες στη χώρα υποδοχής) πάντα παραμένει σχετικά παραμέλημένο και υποερευνημένο.  Ο λόγος είναι κύρια πολιτικός και ιδεολογικός: το τραύμα του «εκεί» και του «πριν» πρέπει να υπερσκελίζει, να επισκιάζει το τραύμα του «εδώ» και του «τώρα».  Για να καλύψει κανείς την κόλαση του «εδώ», χρειάζεσαι μιαν άλλη (ψυχολογιοποιημένη, αισθητικοποιημένη, ατομικά κατανεμημένη και εξονυχιστικά ψαγμένη) κόλαση του «εκεί».   Ο ψυχισμός του πρόσφυγα πρέπει να εργαλειοποιείται πολλαπλώς, όπως κάθε τι που «φέρνει»: τη ζωή του ως εργατική δύναμη, την διαφορετικότητά του ως απειλή.  Ο ψυχισμός του ειδικά να γίνεται ένας φορέας αποδείξεων (evidence) για το δίκαιο (το «εξαναγκασμένο», το δικαιολογημένο, το αιτιολογημένο, το τεκμηριωμένο…) της προσφυγιάς και του αιτήματος.  Οι έρευνες που εστιάζουν στην «προ-μεταναστευτική εμπειρία» μπορεί να εξυπηρετούν με αντιφατικό τρόπο τόσο την προστασία των προσφύγων όσο και μιαν εξειδίκευση στην απάνθρωπη διαλογή ανθρώπων, του «ποιος λέει την αλήθεια» και ποιος απλά προσπαθεί «να τη βολέψει».   Αλλά έτσι γίνεται παράλληλα ο ψυχισμός του πρόσφυγα ένα πεδίο ανομολόγητης εφαρμογής και εξοικείωσης των ανθρώπων με ψυχικούς συμψηφισμούς.   Το τι υφίσταται κανείς «εδώ» οπωσδήποτε δε συγκρίνεται με αυτά που υπέστη «εκεί» (διότι αν καταλήξει να συγκρίνεται, τότε «ποιος ο λόγος» κανείς να – αναλάβει το ρίσκο να – μεταναστεύσει; …λένε όσοι δε χρειάστηκε ποτέ να μεταναστεύσουν…)

Στο βεβιασμένα ενοποιημένο πεδίο της «ψυχικής υγείας των προσφύγων», η παραμέληση του τραύματος του «εδώ», ή ακόμα και η σύμφυρση των συνεπειών του «εκεί» με τις συνέπειες του «εδώ» [2]  ασκεί μια πολιτική και ιδεολογική λειτουργία, που κάνει το «εδώ» σε σχέση με το «εκεί» να ωχριά, να φαντάζει λίγο-πολύ… irrelevant.  Άλλωστε, ο πρόσφυγας εξυπηρετεί το να είναι τοποθετημένος ψυχικά «εκεί», μακριά, στον τόπο και την εμπειρία της καταγωγής του: η διερεύνηση της «προ-μεταναστευτικής» εμπειρίας πολύ εύκολα εκπίπτει σε ένα είδος «ψυχικού επαναπατρισμού», για να το θέσουμε έτσι.    Μέσα σε αυτές τις γραμμές, ακόμα και το αντίρροπο «εδώ και τώρα» της αλληλεγγύης ή της θεραπείας είναι αντιφατικό, μπορεί εύκολα να εκπέσει σε ένα είδος διαγραφής/παραγραφής του παρελθόντος, να μετατραπεί σε προσήλωση απόγνωσης στο άχρονο και αποπλαισιωμένο παρόν, όπου δεν υπάρχει πολιτική, κοινωνία, ευθύνη, μέλλον, παρά μόνο διαχείριση.   Αυτός φαίνεται να είναι ο ψυχικός χρόνος στον οποίο εξουδετερώνεται ο πρόσφυγας ως υποκείμενο: ένα εκκρεμές μετεωριζόμενο από ένα καθοριστικό και καταστροφικό «πριν» προς ένα «τώρα» της άμεσης και στοιχειώδους επιβίωσης.   Είναι κι αυτός ένας τρόπος με τον οποίο μια συνοριακή γραμμή χαράσσεται ανάμεσα στο «εκεί» και το «εδώ», η οποία μονώνει από τις ευθύνες για την καταστροφή και των δύο: αυτό που συνέβη «εκεί» στους πρόσφυγες δεν έχει να κάνει με τους ίδιους τους πρωτοκοσμικούς, κι αυτό που τους συμβαίνει «εδώ» είναι σίγουρα προτιμότερο, όσο άσχημο κι αν είναι.

Το τραύμα του «εδώ».  Αν κανείς αναζητήσει πιο εστιασμένα τον επιστημονικό λόγο σχετικά με το «εδώ» της εμπειρίας των προσφύγων, θα βρει ότι πολύ περιθωριακά, αναζητεί διέξοδο η δραματική όσο και αυτονόητη αλήθεια:  η εμπειρία των προσφύγων και των μεταναστών «εδώ» είναι από μόνη της καταστροφική ψυχικά.

  • Η κράτηση, η μακρά και αδιέξοδη διαδικασία ασύλου, το επισφαλές καθεστώς γενικά, και οι περισσότερες εμπειρίες στο νέο τόπο ζωής,  έχουν τρομακτικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, και μάλιστα μια δυναμική πρόκλησης ψυχοπαθολογίας ανεξάρτητη από το τι έχει υποστεί ο πρόσφυγας «εκεί» και «μέχρι να έρθει εδώ»[3].

Μια όχι-και-τόσο απαραίτητη, αλλά εν πάση περιπτώσει καλοδεχούμενη διαβεβαίωση, ότι τα όσο τραβάνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες «εδώ» φτάνουν και περισσεύουν για να καταθλίψουν και να τρελάνουν κάποιον.   Ότι η κράτηση και η επισφάλεια δεν είναι ψυχικά καταστροφικές επειδή την υφίστανται ψυχικά ασθενείς ή ψυχικά επιβαρυμένοι άνθρωποι, αλλά η κράτηση και η επισφάλεια είναι παράγοντες που αρκούν να οδηγήσουν σε ψυχοπαθολογία.  Μια συστηματική επισκόπηση σε περιοδικό κύρους[4], πριν μερικά χρόνια, από την οποία αντλούμε, έκανε λόγο για ένα πεδίο έρευνας «στα σπάργανα»  με μεγάλες δυσκολίες πρόσβασης σε δεδομένα, σε ένα «έντονα πολιτικοποιημένο πλαίσιο».   Ας σημειώσουμε ακόμη δυο σημεία από τη μελέτη, για τα οποία σημεία, ασφαλώς, όπως και για κάθε τι άλλο, σημειώνεται ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα (η οποία για να γίνει, ασφαλώς, απαιτείται ανεμπόδιστη πρόσβαση!):

  • Στα παιδιά και τους εφήβους η κράτηση προκαλεί και αναπτυξιακά, συμπεριφορικά και γνωστικά πρόβληματα επιπροσθέτως προς την ψυχική επιβάρυνση ή παθολογία.
  • Οι ψυχολογικά επιβαρυντικές συνέπειες της κράτησης επιμένουν για χρόνια μετά το τέλος αυτής.
  • Ορισμένες εκδηλώσεις τραυματικού άγχους στους υπό κράτηση μετανάστες και πρόσφυγες, μπορεί να είναι πρόδρομες αντιδράσεις στα όσα ξέρουν οι πρόσφυγες ότι θα αντιμετωπίσουν αργότερα, μετά το πέρας της κράτησής τους, «ελεύθεροι» πια, στους δρόμους, στις υπηρεσίες και στους χώρους εργασίας της χώρας που τους κρατά εκείνη τη στιγμή δέσμιους.

Το τελευταίο σημείο εισάγει το «μετά».  Δεν είναι το «μετά» ως χρόνος εκδήλωσης των συνεπειών ενός τετελεσμένου τραυματικού γεγονότος, είναι το «μετά» της ανασφάλειας για ένα μέλλον γεμάτο ορατές κι αδιόρατες αντιξοότητες.  Είναι το «μετά» της απόγνωσης, αλλά και το «μετά» της ελπίδας και του αγώνα.  Είναι το «μετά» που αφορά τον κάθε άνθρωπο, ως μια άρρηκτη ενότητα στο χρόνο και το χώρο που είναι η ζωή του, χωρίς συνοριακές γραμμές.  Οπωσδήποτε, αυτό το «μετά» δεν αφορά το κύριο ρεύμα της επιστήμης, το οποίο ανίκανο να συλλάβει αυτές τις διαστάσεις, δεν έρχεται «μετά» αλλά πάντα αργά, για να διαπιστώσει, να τυποποιήσει, να συμμαζέψει, ή έστω να προδιαγράψει (πρόγνωση) ένα ζοφερό μέλλον το οποίο θα επιχειρήσει ίσως να προλάβει (πρόληψη), σε ανάλογες περιπτώσεις – όχι, όμως, να συντελέσει στο ριζικό μετασχηματισμό του[5].

Και στην Ελλάδα; Στη χώρα που έχει λίγο ως πολύ ανεχθεί το Φαρμακονήσι, στη χώρα της «επ’ αόριστον» κράτησης, η ψυχική υγεία των προσφύγων μοιάζει με θύμα της μοίρας, με χρόνιο πάσχοντα, τρόφιμο ιδρύματος ξεχασμένο πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες.   Αναμενόμενο (δηλαδή, απάνθρωπο) όταν όλες οι αναφορές του κόσμου για το τι έχουν περάσει οι πρόσφυγες που έρχονται εδώ δε φαίνεται να φτάνουν να τεκμηριώσουν ότι έχουν το δικαίωμα σε μια στοιχειωδώς καλύτερη ζωή… ακριβώς εδώ ή όπου θέλουν να πάνε.   Δε φτάνουν να «πείσουν» ότι δεν αξίζει σε κανέναν να περνάνε αυτά που περνάνε, γιατί ακόμα κι αν αποφύγουν τη σωματική βία ή τον εγκλεισμό, το άγχος, η απαξίωση, η εκμετάλλευση και η στέρηση που υφίστανται εδώ είναι ψυχικά καταστροφικές εμπειρίες.  Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, η κόλαση του «εκεί», η αναφορά στους πολέμους και τη δυστυχία που άφησαν πίσω οι πρόσφυγες, δε φτάνει να συγκινήσει, να καταλύσει αλλαγές,  δεν αξιοποιείται καν προσχηματικά και υποκριτικά για τον εξωραϊσμό του καθεστώτος εξαίρεσης με το άνοιγμα μιας συζήτησης σχετικά με το ποιοι δικαιούνται και πως την προστασία[6].  Εδώ κανόνες είναι οι βαθμοί της αυθαιρεσίας.   Εδώ δε χρειάζεται μια κόλαση για να συγκαλύψει μιαν άλλη κόλαση.   Η απόλυτη αθλιότητα μπορεί να μένει για καιρό σε κοινή θέα, λίγο έξω ή λίγο πιο βαθιά στις πόλεις.  Για πόσο καιρό, αυτό εξαρτάται από μας…

Ένας ψυχολόγος, μέλος του Φόρουμ

    [1] Σύμφωνα με τα όσα λέμε σε αυτό το κείμενο, αυτή η διαταραχή θα έπρεπε να ονομαστεί στην περίπτωση των προσφύγων ως «Εκεί-τραυματικό» στρες, καθώς οι μετανάστες παθαίνουν το τραύμα εκεί, πάντα εκεί, μακριά…

[2] Όπως λ.χ. όταν οι κακουχίες στη χώρα υποδοχής και κλινικής εξέτασης του πρόσφυγα συνεκτιμώνται και θεωρούνται ότι τρόπον τινά συντελούν ή «συν-εγκαθιστούν» ή καταλύουν την εμφάνιση ψυχοπαθολογίας, της οποίας, όμως, το  «έδαφος» εμφάνισης είναι το «προ-μεταναστευτικό» ιστορικό.

[3] Η έρευνα που συνήθως αναφέρεται έγινε στην Αυστραλία: Steel, Z., Silove, D., Brooks, R., Momartin, S., Alzuhairi, B., & Susljik, I. N. A. (2006). Impact of immigration detention and temporary protection on the mental health of refugees. The british journal of psychiatry188(1), 58-64.

[4] Robjant, K., Hassan, R., & Katona, C. (2009). Mental health implications of detaining asylum seekers: systematic review. The british journal of psychiatry,194(4), 306-312.

[5] Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε μια μέρα να σκεφτούμε την ψυχική υγεία από τη σκοπιά μιας τέτοιας χρονικότητας : «Οι ίδιες οι άκαμπτες γραμμές διαίρεσης ανάμεσα στο μέλλον και το παρελθόν καταρρέουν, το μέλλον που δεν έγινε ποτέ γίνεται ορατό μέσα στο παρελθόν, σ’ ένα παρελθόν γδικιωμένο, που δεν αφήνεται άκληρο, αλλά μεσολαβείται και εκπληρωνεται στο μέλλον».  Ernst Bloch, The Principle of Hope. Introduction.  http://www.marxists.org/archive/bloch/hope/introduction.htm

[6] Μια συζήτηση «κριτηρίων» που γνωρίζουμε πως μπορεί να μην είναι άλλο από «τακτική αποτροπής» με νομικο-επιστημονικό περίβλημα, αλλά που θα επιτρέψει έστω στη φωνή των πνιγμένων κάπου να ακουστεί, για να το θέσουμε με αυτόν τον ανατριχιαστικό τρόπο.   Και κείνο που εδώ μας ενδιαφέρει δεν είναι να αιτηθούμε ή να συμβάλλουμε σε μια τέτοια συζήτηση, αλλά να επισημάνουμε την απουσία της ως σύμπτωμα μιας ακραίας σήψης, ως πολιτικό και όχι ως τεχνικό ζήτημα.

Εικόνα

Επ’ Αόριστον

ΕΠ ΑΟΡΙΣΤΟΝ

Απεργία πείνας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Να κλείσουν τώρα!

Από τη Δευτέρα 9 Ιούνη έχει ξεκινήσει απεργία στο κέντρο κράτησης μεταναστών της Κορίνθου. Μαθαίνουμε πως έχει περάσει στην Αμυγδαλέζα. Χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, χωρίς τίποτα, έτσι αποφάσισαν οι μετανάστες που κρατούνται, πολλοί απ’ αυτούς παραπάνω από 18 μήνες.
Χωρίς ποινικό αδίκημα, χωρίς δίκη, έτσι, γιατί στην πατρίδα τους έχει φτώχεια ή πόλεμο. Η κυβέρνηση της Ελλάδας αποφάσισε να ποινικοποιήσει τη φτώχεια και να θεωρήσει ανθρώπους και δικαιώματα αναλώσιμους. Στηριζόμενη σε μια γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους, αγνοώντας την πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου, ακολουθεί μια εκδικητική πολιτική  και κρατάει φυλακισμένους ανθρώπους χωρίς στοιχειώδη αξιοπρεπή διαβίωση, χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς νομική υποστήριξη, με μοναδικό έγκλημα ότι δεν έχουν «χαρτιά».
Δεν είναι οι άνθρωποι παράνομοι και εγκληματίες που δεν έχουν χαρτιά,
είναι οι κυβερνήσεις που τους αναγκάζουν να γίνουν οικονομικοί και πολιτικοί πρόσφυγες,
είναι οι κυβερνήσεις που τους κλείνουν στα κέντρα κράτησης, τα κρατητήρια και τους πνίγουν στις θάλασσες,
είναι το κράτος που κάνει τα στραβά μάτια στ’ αφεντικά που τους εκμεταλλεύεται για ένα κομμάτι ψωμί.
Είμαστε δίπλα στο δίκαιο αγώνα που κάνουν τ΄αδέρφια μας
Η επ’ αόριστον κράτηση είναι καταδίκη σε θάνατο και μεις θα το παλέψουμε, για να το καταργήσουμε

Μια μικρή βόλτα για μας, μια απόδραση για αυτά…

Το Σάββατο 17/5, παραμονή εκλογών, είπαμε να πάμε τα μικρά παιδιά των σύρων προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στα Χανιά, μια βόλτα στον Δημοτικό Κήπο. Έτσι, χωρίς να το πολυσκεφτούμε, πήραμε τα παιδάκια από το ξενοδοχείο που φιλοξενούνται προσωρινώς (και προεκλογικώς) και περπατήσαμε μέχρι το κέντρο, όπου και ο Δημοτικός Κήπος. Από τη μεριά μας, θέλουμε να μοιραστούμε το πόσο πολύ χαρήκαμε με τη χαρά των παιδιών, το πόσο πολύ γελάσαμε, με το γέλια τα δικά τους. Τα υπόλοιπα, στο ρεπορτάζ του «Α.τ.Κ.» που ακολουθεί:

10300102_789287231083641_8105946047004618477_n

Στα Χανιά, φιλοξενούνται Σύροι πρόσφυγες που φτάσανε εδώ με την πρόσφατη καραβιά που μετέφερε 360 μετανάστες από την Αίγυπτο με προορισμό την Ιταλία. Η καραβιά αναχαιτίστηκε εν πλω και το σύνολο των Αιγύπτιων και Σύρων προσφύγων μεταφέρθηκε στα Χανιά. Οι Αιγύπτιοι απελάθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εντός της Ελλάδας, με την υποστήριξη και της Frontex που επέβλεπε την όλη επιχείρηση, ενώ οι Σύροι πήραν προσωρινή άδεια παραμονής, ως πρόσφυγες πολέμου

Από εκείνη την ημέρα και μετά, πάνω από 100 Σύροι μεταξύ των οποίων και 47 παιδιά παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ξενοδοχείο στη Νέα Χώρα, όπου και φιλοξενούνται προσωρινά. Αίτημα τους, όλο αυτό τον καιρό, είναι να τους δοθούν νόμιμα άδειες εξόδου από την χώρα και να ταξιδέψουν προς άλλες χώρες της Ευρώπης, κυρίως την Σουηδία που έχει δηλώσει ότι δέχεται να τους υποδεχτεί στα εδάφη της και να τους παραχωρήσει άσυλο, ώστε να μπορέσουν αργότερα να επανενωθούν με άλλα μέλη της οικογένειάς τους που παραμένουν στη Συρία ή σε γειτονικές χώρες που έχουν καταφύγει προκειμένου να αποφύγουν την δραματική κατάσταση που επικρατεί στα εδάφη της χώρας τους.

Τα παιδιά που φιλοξενούνται προσωρινά στη Νέα Χώρα, κατάφεραν να αποδράσουν από δραματικές καταστάσεις που τα έχουν στιγματίσει ψυχολογικά. Πολλά από αυτά έχουν χάσει κοντινά μέλη της οικογένειάς τους και τα περισσότερα έχουν γίνει αυτόπτες μάρτυρες αποτρόπαιων καταστάσεων.

Σε μια προσπάθεια του “Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης” να απαλύνουν λίγο την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, σχεδόν ιδρυματοποίησής τους αφού ο χώρος ο οποίος κινούνται είναι αυτός πέριξ ενός ξενοδοχείου, που όσο ωραίο και αν είναι το περιβάλλον της παραλίας της Νέας Χώρας δεν παύει να παραμένει περιορισμένος, αποφάσισαν να συνοδεύσουν τα παιδιά σε μία εκδρομή στον Δημοτικό Κήπο Χανίων.

Οι μικροί Σύροι έπαιξαν στις κούνιες, γέλασαν και χάρηκαν, είδαν σημεία της πόλης, περπάτησαν στους δρόμους της, σαν σε μία σχολική εκδρομή. Τάισαν τις πάπιες και έπαιξαν ξεχνώντας για λίγο τις δύσκολες στιγμές που έζησαν στην χώρα τους και την κατάσταση την οποία ζουν τώρα εγκλωβισμένοι σε μία χώρα που δεν τους επιτρέπει την έξοδο από αυτή αλλά ούτε και την ενσωμάτωση τους στην κοινωνία που ζούνε έστω και προσωρινά.Μένει να δούμε ποια θα είναι η εξέλιξη της κατάστασης μετά τις εκλογές αφού εκφράζονται φόβοι ότι θα αφεθούν στην τύχη τους, δίχως κατοικία, χρήματα, ταυτότητα και υποστήριξη να βρουν τις λύσεις τους μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους.

Ανοιχτή επιστολή από τα Χανιά των Σύριων προσφύγων

IMG_7100-620x300

Είμαστε 140 πρόσφυγες από τη Συρία, από τους οποίους 47 παιδιά και 32 γυναίκες.
Εγκαταλείψαμε τη χώρα μας εξαιτίας του πολέμου που γίνεται εκεί.
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από την Αίγυπτο και ο προορισμός μας δεν ήταν η Ελλάδα.
Μας έφερε το λιμενικό με τη frondex στα Χανιά και από τότε, ένα μήνα τώρα, είμαστε εγκλωβισμένοι εδώ.
Ζητάμε ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας και να ξεκινήσουμε μια καινούργια ζωή, σε άλλες χώρες της Ευρώπης που έχουμε γνωστούς, συγγενείς ή που υπάρχει οργανωμένη κρατική υποδοχή προσφύγων.
Θέλουμε την υποστήριξη σας στο δίκαιο αίτημά μας

We are 140 Syrian refugees, 47 of us being children, and 32 of us women. We abandoned our homeland due to the war.
We started a journey from Egypt to Europe, but we were not heading for Greece. Greek Harbour Guard and FRONTEX brought us to Chania against our own will, and for a month now, we are trapped in Greece, with no licence to leave the country.
All we ask for is legal travelling documents that will enable us to continue our journey for a new home in some other European country, where we might have acquaintances or relatives, or where we shall find proper state-run reception institutions.

Please, support our just request.  

 

Τρίτη 13/5, στις 8:00μμ στο Νεώριο Μόρο, μια βιβλιοπαρουσίαση κόντρα στους μύθους που περιβάλλουν την «Μετανάστευση στην Ελλάδα»

Πρόσκληση σε βιβλιοπαρουσίαση
«Η μετανάστευση στην Ελλάδα»

 

Οι πνιγμένοι στο Αιγαίο αυξάνονται, χθες στο Φαρμοκονήσι, σήμερα στη Σάμο.

Οι Σύροι πρόσφυγες παραμένουν εγκλωβισμένοι στα Χανιά, ενώ το μόνο τους αίτημα είναι «ταξιδιωτικά έγγραφα» για να μπορέσουν να ταξιδέψουν στη χώρα επιλογής τους.

Για να μη μιλήσουμε για τα ζητήματα ασύλου, ενσήμων, αδειών παραμονής.

Και όλα αυτά γιατί έχει επιλεγεί μια εκδικητική και άδικη πολιτική απέναντι στους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες.

Ο Βασίλης Παπαστεργίου δικηγόρος Αθηνών o οποίος συμμετέχει στην Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών και η Ελένη Τάκου, μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) και βοηθός συντονίστρια του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, έγραψαν ένα βιβλίο με τίτλο «η μετανάστευση στην Ελλάδα».

Την τρίτη 13 Μάη θα είναι μαζί μας και μαζί με τον Αντώνη Κρασουδάκη, γιατρό του νοσοκομείου μας, θα συζητήσουμε για το βιβλίο τους που απαντάει στους πιο δημοφιλείς μύθους γύρω από τη μετανάστευση.

Να μιλήσουμε από την πλευρά του γηγενή πολίτη για να αναδείξουμε τις αλήθειες.

Τρίτη 13 Μάη, 8μ.μ. στο Νεώριο ΜΟΡΟ

afisa_vivlioparousiasi_web

Οι οικογένειες των Σύριων προσφύγων στην Πρωτομαγιάτικη πορεία στα Χανιά

Παιδιά και μεγάλοι από την πρόσφατη καραβιά προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στα Χανιά, συμμετείχαν στην πορεία της εργατικής Πρωτομαγιάς, για να δηλώσουν για ακόμα μια φορά πως δεν ζήτανε τίποτε άλλο, από το να τους επιτραπεί απλώς να φτάσουν στον προορισμό τους.

Αυτό είναι όλο κι όλό το τόσο απλό και λογικό αίτημα τους, κόντρα στην παράλογη και προσφυγοκτόνα δέσμευση του ελληνικού κράτους, να κρατά εδώ τους πρόσφυγες που επιζούν και διαβαίνουν το κατώφλι της Ευρώπης.

Θεωρούμε πως ήρθε η ώρα να σταματήσει η φονική εκδούλευση του ελληνικού κράτους απέναντι στις πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, και να δοθεί επιτέλους η δυνατότητα, τουλάχιστον σε τόσο ευαίσθητες περιπτώσεις – όπως είναι αυτές οι οικογένειες που έρχονται από μια ρημαγμένη από εμφύλιο χώρα, να φτάνουν νόμιμα στις χώρες όπου μπορούν να ξαναρχίσουν μια αξιοπρεπή ζωή.

IMG_20140501_122759 IMG_20140501_122723 IMG_20140501_122702 IMG_20140501_122528 IMG_20140501_121718 IMG_20140501_120403 IMG_20140501_120451 IMG_20140501_120809

Από την «Νέα Χώρα» της ξενιτιάς, στου παιχνιδιού την Ουτοπία

Μεγάλο Σάββατο και Κυριακή του Πάσχα: να ένας ωραίος τρόπος να περάσει κανείς αυτές τις γεμάτες νόημα μέρες, για όσους και όσο το συμμερίζονται, για όλους εν πάση περιπτώσει. «Ξενάκια εισί…» για να μείνουμε κοντά στα του Ευαγγελίου. Παιδάκια είναι, ας τα κάνουμε να χαρούν. Είναι τα παιδιά που έχουν μείνει ακόμη στα Χανιά από την καραβιά προσφύγων που έφτασε εδώ στην αρχή του μήνα. Από στέγη και φαγητό κάτι βρίσκεται, μέρα τη μέρα, μέσα από την αγωνία και την αλληλεγγύη. Τα παιδιά μπαινοβγαίνουν στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου  που τους παραχωρήθηκε στη Νέα Χώρα, φαίνεται να βαριούνται. Ανάγκη για παιχνίδι πάντα υπάρχει.

Δε χρειάζονται ούτε καλέσματα ούτε παροτρύνσεις. Τα παιδιά έρχονται από μόνα τους, σιγά-σιγά, προσεκτικά, αλλά με μια δίψα ολοφάνερη. Μας συστήνονται, λέγοντας όνομα κι ηλικία. Ηλικία γιατί; Πόσες φορές θα ερωτηθούν πια αυτά τα παιδιά για την ηλικία τους, πόσες φορές θα τη δηλώσουν, μέχρι να καταλάβουν οι ενήλικες φρουροί συνόρων, τόπων, τοπίων, ότι… είναι παιδιά; Ήταν ολοφάνερο😉.

 

paixnidi 2 paixnidi 3

Την πρώτη μέρα ζωγραφίζουμε, λοιπόν, ο καθένας μόνος του, ο ένας με τον άλλο, και όλοι μαζί. Δυο-τρεις κουβέντες από μας, κι αναλαμβάνουν τα ίδια τα παιδιά, το τι και πως. Τους λείπει ο τόπος τους, ζωγραφίζουν σπίτια και σημαίες από εκεί, πεταλούδες, όμορφα κορίτσια, αστείες στιγμές αλλά και πολλά καράβια, θάλασσες με κύματα. Ο Α. παράμερα ζωγραφίζει τανκς, όχι όμως με τις εξωφρενικές τεχνολογίες και τα εντυπωσιακά υπερόπλα όπως στις ζωγραφιές των παιδιών που ευτυχώς έχουν δει τον πόλεμο μόνο από την οθόνη. Με ανατριχιαστική προσήλωση και επιμέλεια, φτιάχνει μια πυκνή παράταξη πανομοιότυπων αρμάτων, μονοκόμματων, άσχημων κι αδιάψευστα φονικών, που καλύπτουν το χαρτί, κλείνοντας ορμητικά τον ορίζοντα της ζωγραφιάς, της ίδιας της ζωής.

paixnidi 4

Μέσα από τα μάτια και τα χέρια ενός παιδιού, μια πραγματική, πολύ τρομαχτική εικόνα, από έναν πραγματικό, πολύ τραυματικό κι ολέθριο για τα παιδιά πόλεμο.

paixnidi 6 paixnidi 5

Μετά, έξω στο πεζοδρόμιο, παίζουμε ένα παιχνίδι που τα παιδιά τόσο το αγάπησαν, ώστε το οικειοποιήθηκαν, το έκαναν σύνθημα κι αστείο, το παράλλαξαν, τό’ φεραν στα μέτρα τους, το μετέφεραν στην παραλία, σχεδόν μέσα στην θάλασσα, κι αν δεν ερχόταν η ώρα του φαγητού, ακόμα το παιχνίδι θα παιζότανε και θα ομόρφαινε.

paixnidi 7

Οι γονείς κι οι συνοδοιπόροι της καραβιάς παρακολουθούν, γελώντας και συμμετέχοντας, μας σκουντάνε στον ώμο κι ακουμπούν το χέρι στο μέρος της καρδιάς.

paixnidi 8 paixnidi 9

Τη δεύτερη μέρα φέραμε κούκλες και φτιάξαμε μια μικρή σκηνή κουκλοθεάτρου, αξιοποιώντας και τις ζωγραφιές της προηγούμενης μέρας.

paixnidi 10 paixnidi 11

Δυο στοιχειώδεις οδηγίες, και πάλι πήρε μπρος, η πρωτοβουλία και η συλλογικότητα. Τα παιδιά, φανερώνοντας μια πηγαία ικανότητα για αφήγηση και ακρόαση, έφτιαξαν δυο ωραίες ιστορίες και τις έκαναν παράσταση: μια αστεία, με πέντε κορίτσια που έχασαν τη γάτα τους … μια περιπετειώδη, με ένα αγόρι που ψάχνει κάποιον δικό του, και κινδυνεύει να τον φάει ένας καρχαρίας…

paixnidi 12 paixnidi 13

Και πάλι έξω, στην παραλία της Νέας Χώρας, χωροθετούμε έναν τόπο παιχνιδιού, ανοιχτό, χαρούμενο. Παίζουν τα παιδιά όλοι μαζί και παρασέρνουν στο παιχνίδι και κάμποσους από τους ενήλικες. Πολλά παιχνίδια στη σειρά, προσχεδιασμένα και αυτοσχέδια.  Η παραλία των παιδικών χρόνων ορισμένων από μας σκάβεται σε μεγάλο της μήκος από παιδικά βήματα, γεμίζει νέες δυνατότητες.

paixnidi 14 paixnidi 15 paixnidi 16

Τα παιδιά ήταν πρόθυμα να μοιραστούν, να συνεργαστούν, να συντονιστούν, να συμμετέχουν, να συμπεριλάβουν, να βοηθήσουν το ένα το άλλο, πρόθυμα να μας καλοκαρδίσουν, έτοιμα να ξεκαρδιστούν. Πολλά γέλια, αλλά και μια αίσθηση σοβαρότητας. Το παιχνίδι, άλλωστε, ως γνωστόν δεν είναι για γέλια, και τα παιδιά έκαναν κάτι εξαιρετικό: ύφαναν ένα αδιόρατο, προστατευτικό πέπλο πάνω από το κοινό παιχνίδι, κανείς να μην το χαλάσει, τίποτα να μην το σκιάξει.

paixnidi 17

Τα παιδιά με τα οποία βρεθήκαμε είναι παιδιά που δεν ζητούν, αλλά συζητούν, μεταξύ τους κι με μας. Η ομαδικότητα δε χρειάστηκε κανόνες και όρια για να λειτουργήσει. Δε θέλουν να τους χαρίσουμε κάτι, ούτε όταν τους δίνουμε κάτι μας ζητούν περισσότερο. Παρά το γλωσσικό φράγμα, μερικότερο ή συνολικότερο, τα παιδιά είναι απολύτως συνεννοήσιμα, εμφανώς «καλής ανατροφής», για να αποδώσουμε τον χαρακτηρισμό σε ανθρώπους που τον αξίζουν. Κανένα δε θέλει να ξεχωρίσει για λόγους εγωισμού, να εκβιάσει την προσοχή. Παιδάκια γλυκά και τρυφερά, κι άλλο τόσο συνετά και περήφανα.

Κι αν τα ανέθρεψε ο πόλεμος, η απώλεια κι η κακουχία; Το τραύμα, η φρίκη, όχι, δεν είναι ασυμβίβαστα με τη δύναμη και την αξιοπρέπεια των προσώπων. Οι εφιάλτες είναι η σκιά που πέφτει από την προσωρινή έκλειψη των ονείρων, αλλά τα όνειρα δε δύουν ποτέ. Η ωριμότητα και η παιδική αθωότητα είναι ψεύτικα σχήματα που δε χωρούν να περιγράψουν την πολυπλοκότητα του αναπτυσσόμενου κι αγωνιζόμενου ανθρώπου. Δεν είναι τα παιδιά – θύματα των πολέμων και της προσφυγιάς τα ανερμάτιστα δοχεία μιας απόλυτης αδυναμίας, ούτε, όμως, σκληρυμένες κι απαθείς μηχανές επιβίωσης. Είναι δοκιμασμένοι και δοκιμαζόμενοι αγωνιστές, και τις σκληρές και άδικες δοκιμασίες που υφίστανται θα πρέπει να πολεμήσουμε.

Μας φέρνουν αυτά τα παιδιά και κατά μέτωπον με ερωτήσεις, ας τις δούμε ως υποσχέσεις, μιας παροδικής συνάντησης με τα συγκεκριμένα παιδιά, αλλά και μιας μόνιμης συνοδοιπορίας της αλληλεγγύης. Πάνω σε ποιες βεβαιότητες έχουν σκεφτεί οι ενήλικες, η κοινωνία, τα παιδιά και την παιδική ηλικία; Τι σημαίνει να βρισκόμαστε ως κοινωνία κοντά στα παιδιά, όταν, αυτά τα παιδιά (που μπορεί να είναι και δικά μας) δεν είναι τα παιδιά μιας ανέφελης κανονικότητας; Πώς θα πρέπει να οργανώσουμε ισότιμους και πλήρεις τρόπους και τόπους στήριξης – χρηματικής, υλικοτεχνικής, νομικής, υγειογενετικής, ψυχολογικής, παιδαγωγικής, δημιουργικής, κι ό,τι άλλο – για όλα τα παιδιά, υπό όλες τις συνθήκες;  Στη βάση όχι της ψευδεπίγραφης κι ανέφικτης για τους πολλούς κανονικότητας, αλλά με προσανατολισμό την κανονική πια συχνότητα και τη μεγάλη ένταση με την οποία αναγκεμένοι άνθρωποι χτυπάμε ο ένας την πόρτα του άλλου;

Μια παρέα από το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

 

Αστυνομική αυθαιρεσία στην ΑΣΟΕΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 15/4/2014

Την Τρίτη 8 Απρίλη μπήκε στο κέντρο της Αθήνας το κερασάκι στην τούρτα στο όργιο βίας και αστυνομικής καταστολής, σε βάρος μεταναστών τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα.
Μάλλον δεν έφταναν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι πνιγμένοι στο Φαρμακονήσι και στην Μυτιλήνη, οι μαχαιρωμένοι από τους συνεργαζόμενους φασίστες και οι καθημερινές επιθέσεις σε άστεγους ανυπεράσπιστους μετανάστες. Για μια ακόμη φορά, ήρθε η αστυνομία να δείξει σε όλον τον κόσμο ότι τελικά η αιτία για ότι του συμβαίνει καθημερινά, είναι αυτός που δεν έχει να φάει, και όχι αυτοί που θέλουν να φάνε τα πάντα. Έτσι ξεκίνησε, όπως συμβαίνει εδώ και ένα μήνα, μια ακόμα «ηρωική» επιχείρηση για να καθαρίσει ο περιβάλλοντας χώρος της ασοεε από τους μετανάστες μικροπωλητές, που προεκλογικά χαλάνε την αισθητική του κατά τα άλλα ειδυλλιακού κέντρου της Αθήνας. Μέχρι και διοικητικοί νόμοι – καταδίκες περί «επικινδύνων για την δημόσια τάξη και ασφάλεια» επιστρατεύτηκαν, για να πετύχουν τους σκοπούς τους, κρατώντας μ αυτόν τον τρόπο ακόμα και μετανάστες με χαρτιά όποια κι αν είναι η δικαστική απόφαση.
Απέναντι σε όλους αυτούς που θέλουν να κάνουν το ψέμα εικονική πραγματικότητα σε βάρος της ίδιας μας της ύπαρξης, η μόνη απάντηση είναι η συνέχιση του καθημερινού μας αγώνα, μαζί με τους συντρόφους μας και όλους εκείνους που ξέρουν τουλάχιστον ότι αν όχι σήμερα, αύριο ίσως είναι στη θέση μας.
Βίντεο

Το συγκλονιστικό βίντεο που τράβηξαν εν πλω οι πρόσφυγες που έφτασαν την 1/4 στα Χανιά.

Κείμενο και Κάλεσμα Ανοιχτής Συνέλευσης Αλληλεγγύης

Από την 1 Απριλίου βρίσκονται στα Χανιά 350 περίπου πρόσφυγες, το 1/3 εκ των οποίων είναι παιδιά. Οι 150 είναι πρόσφυγες από ένα καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο στη Συρία. Οι 190 από την Αίγυπτο, προέρχονται από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα που τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε την καταδίκη σε θάνατο 500 ανθρώπων από το αντίπαλο στρατόπεδο, μόνο σε μια μέρα.

Ως προσφυγικός πληθυσμός δεν εισήλθαν παράνομα αλλά περισυλλέχτηκαν από τη Frontex, η οποία επέλεξε την Κρήτη, αντί της Ιταλίας που ήταν ο προορισμός του ταξιδιού τους. Οι πρόσφυγες υποχρεώθηκαν να υπογράψουν έγγραφα σε μία γλώσσα την οποία δεν καταλάβαιναν και αντί μέριμνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταγράφηκαν στη λίστα ανεπιθύμητων της Frontex και της ελληνικής αστυνομίας. Τα ζητήματα της μετάφρασης, της υγειονομικής και της νομικής υποστήριξης, όπως και της διαμονής και της διατροφής λυνόντουσαν μόνο στο επίπεδο που υπήρξαν πιέσεις από τις ιατρικές και νομικές οργανώσεις αλληλεγγύης και από τα τοπικά κοινωνικά κινήματα. Σημαντικός είναι ο ρόλος σχολείων και νέων των Χανίων, που καθημερινά ενισχύουν υλικά και ηθικά την αλληλεγγύη στις προσφυγικές οικογένειες.

Στις 4 Απριλίου δόθηκε εξάμηνη αναβολή απέλασης σε 154 Σύριους και Σύριες πρόσφυγες, ανάμεσα τους πολλά ανήλικα παιδιά, και αφέθηκαν αρχικά στην τύχη τους. Μετά από πολλές πιέσεις βρέθηκαν καταλύματα κυρίως για τις οικογένειες, και για λίγες μέρες. Στα έγγραφα που δόθηκαν στους πρόσφυγες από τη Συρία αναγράφεται η απαγόρευση της μετάβασης και διαμονής στην Αττική, γεγονός απαράδεκτο καθώς είναι ο πιο κοντινός προορισμός κατάθεσης αιτήματος ασύλου. Υποστηρίζουμε πως θα όφειλε ήδη να έχει κινητοποιηθεί η κινητή μονάδα ασύλου.

Οι 190 αιγύπτιοι, και τα ασυνόδευτα ανήλικα, παρέμειναν σε συνθήκες κράτησης στην Αγιά, όπου η αστυνομία απαγορεύει την πρόσβαση σε νομικές και υποστηρικτικές ομάδες, ενώ επιλεκτικά επιτρέπει την πρόσβαση σε ορισμένους εκπρόσωπους του τύπου. Ταχαράματα της Δευτέρας, εν κρυπτώ και χωρίς επίσημη ενημέρωση, περίπου 90 από αυτούς μεταφέρθηκαν σε άγνωστη κατεύθυνση και τις ώρες που γράφεται αυτό το κείμενο αγνοείται η τύχη τους – ως προς το αν βρίσκονται στο κέντρο μεταγωγών του Ηρακλείου ή έγκλειστοι σε κάποιο στρατόπεδο.

Ενδεικτικό της αναλγησίας και της βαρβαρότητας των πολιτικών ενάντια στη μετανάστευση και την προσφυγιά, είναι το γεγονός πως δεν έχει διευθετηθεί ακόμα το ζήτημα της διαμονής των ασυνόδευτων αιγυπτίων και σύριων ανηλίκων. Τα δικαιώματα των ανήλικων προσφύγων προβλέπουν να φιλοξενούνται σε ειδικές προνοιακές υποδομές , και όχι παιδιά 10 και 12 χρονών να κρατούνται σε συνθήκες εγκλεισμού.

Θεωρούμε πως τα πρόσφατα γεγονότα ανέδειξαν την ανεπάρκεια ή/και την άρνηση των υπουργείων και των τοπικών θεσμών της περιφέρειας και της πολιτικής προστασίας, παρά τη χρηματοδότηση και τα μέσα που διαθέτουν ακριβώς για τη θεσμική αντιμετώπιση τέτοιων κρίσεων. Τα ποσά αυτών των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων είναι υπέρογκα, και είναι αρκετά για να καλύψουν δομές υποστήριξης μεταναστών και προσφύγων.

Υποστηρίζουμε πως πρέπει να δημιουργηθούν άμεσα μόνιμες, ανοιχτές και όχι κλειστές, υποδομές φιλοξενίας, στελεχωμένες από πολιτικό και όχι στρατιωτικό – αστυνομικό προσωπικό, με στόχο τη νομική και την υγειονομική υποστήριξη των προσφύγων και των μεταναστών, όπως προβλέπουν οι διεθνείς συμβάσεις σε χώρες υποδοχής. Οι υποδομές αυτές όχι μόνο προβλέπονται αλλά έχει ήδη εγκριθεί η χρηματοδότηση τους με ευρωπαϊκά κονδύλια. Αντίθετα το ελληνικό κράτος χτίζει στρατόπεδα και φυλακές μεταναστών και προσφύγων, εξοικειώνοντας την κοινωνία με τον εγκλεισμό και τη στρατιωτική διαχείριση των κοινωνικών ζητημάτων. Ο στόχος είναι αφενός η διαρκής παρανομοποίηση της μετανάστευσης, αφετέρου η διαχείριση του ζητήματος δια του εξοβελισμού και όχι της ένταξης.

Καλούμε σε συμμετοχή στην απεργιακή πορεία της Τετάρτης 9 Απριλίου, στις 10:30 π.μ. με χαρακτηριστικά εργατικής αντίστασης, και αλληλεγγύης στον προσφυγικό/ μεταναστευτικό πληθυσμό που βρίσκεται στα Χανιά.

Καλούμε σε συνέλευση αλληλεγγύης μετά το τέλος της απεργιακής πορείας, στη Νέα Χώρα, έξω από το ξενοδοχείο που φιλοξενούνται οι προσφυγικές οικογένειες από τη Συρία.

Να δοθεί τέλος στην στρατιωτική και αστυνομική διαχείριση της προσφυγιάς και της μεταναστευτικής ζωής και εργασίας.

Να κλείσουν τα στρατόπεδα εγκλεισμού μεταναστών και προσφύγων.

Ελευθερία της ανθρώπινης μετακίνησης, νομιμοποίηση των μεταναστών και μεταναστριών.

Άσυλο και διαρκής θεσμική/ κοινωνική προστασία για τους πρόσφυγες.

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες που χτύπησαν την πόρτα μας!!!

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΕΚΚΛΗΣΗ

Χανιά, 5/4/2014

 

Παρόλο που ήταν μια σκηνή απελευθέρωσης, η χθεσινή εικόνα των προσφύγων από τη Συριά να αφήνονται μαζικά στο δρόμο, με τα παιδάκια τους και τα υπάρχοντά τους στα χέρια, μετά από 15 μερες ανείπωτης ταλαιπωρίας σε θάλασσες, σκυλοπνίχτρες, συνθήκες κράτησης, ανακρίσεις κ.ο.κ., ήταν τόσο άθλια και απελπιστική, που σχεδόν σκέπασε τις θλιβερές εικόνες των προηγούμενων ημερών από το αυτοσχέδιο κέντρο κράτησης στην Αγυιά.

Η σκέψη του τί άραγε θα γινόταν, αν χθες δεν υπήρχαν και οι λιγοστοί άνθρωποι για να κάνουν 10 δρομολόγια ο καθένας με τα ΙΧ τους, να μαγειρέψουν, να διαμορφώσουν μέσα σε λίγες ώρες και να παράσχουν ανεκτές συνθήκες φιλοξενίας για να μείνουν οι μισοί περίπου από τους 150 πρόσφυγες που αφέθηκαν στην τύχη τους, να μεταφράζουν επί 12ώρο (για τους αλληλέγγυους άραβες μετανάστες των Χανίων ο λόγος), ήταν πιο εξουθενωτική από το ο,τιδήποτε που βιώσαμε χθες.

Πρέπει πάση θυσία να ασκηθεί πίεση να παραχωρηθούν δώρεαν χώροι φιλοξενίας, μέσα μεταφοράς, σίτιση και ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Το ξενοδοχείο που μίσθωσε το Υπουργείο Εργασίας δεν είναι αρκετό ως ενέργεια, καθώς γύρω στα 60 άτομα έπρεπε όπως-όπως να φιλοξενηθούν χθες το βράδυ στην κατάληψη Rosa Nera, για να μην μείνουν βραδιάτικα στο πουθενά, σε μια άγνωστη πόλη, και αφού μάλιστα είχαν υποστεί μια τέτοια φοβερή ταλαιπωρία.

Πρέπει πάση θυσία να ασκηθεί πίεση στην Εισαγγελία Ανηλίκων να άρει την απαράδεκτη απόφασή της να στείλει 4 ανήλικα και ασυνόδευτα παιδιά στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος της Σούδας.

Και αυτά είναι τα απολύτως αυτονόητα. Από κει και πέρα, υπάρχουν άλλοι 200 πρόσφυγες κυρίως από Αίγυπτο, οι οποίοι κρατούνται ακόμα στον εντελώς ακατάλληλο – σχεδόν εγκαταλελειμμένο – εκθεσιακό χώρο στην Αγυιά, κατάχαμα, με ελλιπή σίτιση, χωρίς θέρμανση, τους οποίους το αισχρό νομικό πλαίσιο τους καθιστά άμεσα απελάσιμους – λες και η Αίγυπτος ή η Σομαλία δεν συνιστούν ουσιαστικά εμπόλεμες περιοχές.

Κάνουμε έκκληση στα δημοκρατικά και ανθρωπιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, να ενδιαφερθεί για την τύχη που περιμένει αυτούς τους ανθρώπους και να σταθεί στο πλάι τους, έτσι ώστε αυτό το προσφυγοκτόνο κράτος να ενεργήσει και μια φορά κόντρα στις ηλίθιες και άδικες ευρωπαϊκές επιταγές – όπως του Δουβλίνο 2, εν προκειμένω. Πόσο μάλλον, όταν ανάμεσά τους υπάρχουν και γύρω στα 40 ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά, τα οποία απειλούνται και αυτά με απέλαση, το οποίο συνιστά μια κατάφωρη παραβίαση των ίδιων των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.

ΕΠΕΙΓΟΝ!!! Κάλεσμα σε συνέλευση σήμερα στις 4μμ για το θέμα των προσφύγων στα Χανιά!

Για τις προσφυγικές οικογένειες στα Χανιά, και ένα επείγον κάλεσμα:

Την τελευταία εβδομάδα βρίσκονται στα Χανιά, στον εκθεσιακό χώρο της Αγιάς 350 πρόσφυγες, εκ των οποίων περίπου 50 είναι ανήλικοι/ες. Έρχονται από τη Συρία και την Αίγυπτο. Το πλοίο τους εξέπεμψε σήμα κινδύνου, στα χωρικά ύδατα της Μάλτας και μεταφέρθηκαν στην Παλαιοχώρα και από εκεί στα Χανιά.
Οργανώσεις, κινήματα και απλός κόσμος κινητοποιήθηκαν γύρω από την υποστήριξη των μεταναστών.
Χθες μεταφέρθηκαν οι Σύριοι πρόσφυγες στο αστυνομικό τμήμα και μετά τη διαδικασία αφήνονταν ελεύθεροι.
Στο πουθενά, χωρίς χρήματα, στέγη, τροφή.
Μετά από τεράστιες προσπάθειες και ώρες, βρέθηκαν 2 ξενοδοχεία στα οποία μένουν περίπου 100, βασικά οικογένειες, και οι υπόλοιποι περίπου 50 μένουν στην κατάληψη Rosa Nera.
Τρέχουν πολλά και τεράστια ζητήματα για την τροφή, τη συνέχεια του ταξιδιού τους, τη διαμονή, τα ανήλικα, του Αιγύπτιους που παραμένουν στην Αγιά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι χθες, προχώρησαν σε αποχή από το φαγητό τους στον εκθεσιακό χώρο της Αγιάς οι Αιγύπτιοι που είναι τα 2/3 των μεταναστών, οι οποίοι δεν δέχθηκαν να υπογράψουν τα έγγραφα ότι είναι κρατούμενοι και οι περισσότεροι από αυτούς αρνήθηκαν να φάνε.

Υπάρχουν επίσης σοβαρά ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα των προσφύγων και των ασυνόδευτων ανηλίκων.

Σήμερα λοιπόν Σάββατο αλληλέγγυος κόσμος από τα κινήματα και τις συλλογικότητες της πόλης, θα βρεθεί στις 4 το απόγευμα στην Κατάληψη Rosa Nera, ώστε να οργανώσουμε την αλληλεγγύη μας.

Συντρόφισσες & Σύντροφοι από τις συλλογικότητες, τα κοινωνικά κέντρα και τα κινήματα της πόλης.

Να μην καταλήξουν σε στρατόπεδα, αυτοί που ξενιτεύτηκαν για να γλιτώσουν απ’ τον εφιάλτη.

Στρατός, αστυνομία, λιμενικό, Frondex από τη μια.
Γιατροί του κόσμου, Ερυθρός Σταυρός, Ύπατη Αρμοστεία από την άλλη.
Στη μέση μωρά, γυναίκες, παιδιά, νέοι άντρες που επέλεξαν το ταξίδι του τρόμου γιατί απλά ήταν ίσως η μόνη τους επιλογή, όχι για μια καλύτερη ζωή, αλλά για ζωή.
Προσωρινή ανακούφιση που δεν είχαμε φέρετρα μπροστά μας, όπως πρόσφατα στο Φαρμακονήσι.
Τελειώνει το όνειρο εδώ ή υπάρχει ελπίδα ακόμη?
Η Ελλάδα των στρατοπέδων κράτησης, της παράτασης κράτησης πέρα των 18 μηνών, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για τους 331 πρόσφυγες που κατά λάθος βρέθηκαν στη χώρα αυτή.
Οι φορείς που τώρα τρέχουν να περισυλλέξουν, να καταγράψουν, να περιθάλψουν για λίγες μέρες τους πρόσφυγες, συνιστούν το όριο της κρατικής μέριμνας για τους ανθρώπους αυτούς.
Το καθήκον μας είναι όλες τις μέρες του χρόνου να αγωνιζόμαστε για να μπορούν οι πρόσφυγες να ζουν αξιοπρεπώς όπου κρίνουν πως μπορούν καλύτερα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ζωή κι όχι για φυλακές, κρατητήρια και στρατόπεδα.

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας: Να αποσυρθεί αμέσως η απαράδεκτη τροπολογία.

download
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Να αποσυρθεί αμέσως η απαράδεκτη τροπολογία.
Να κατοχυρωθεί η προστασία των θυμάτων ρατσιστικής βίας
Αθήνα, 25 Μαρτίου 2014 – Οι 35 οργανώσεις που απαρτίζουν το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας εκφράζουν την κατηγορηματική τους αντίθεση  για την προωθούμενη τροπολογία στο Άρθρο 19 του Μεταναστευτικού Κώδικα, η οποία, εάν υιοθετηθεί,  θα αποτελέσει ασπίδα προστασίας για όσους επίορκους κρατικούς λειτουργούς εμπλέκονται σε περιστατικά ρατσιστικής βίας και θα αναιρέσει ουσιαστικά κάθε δυνατότητα προστασίας στα θύματα.
Το Δίκτυο έχει επανειλημμένα τονίσει πως η ρατσιστική βία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χωρίς εγγυήσεις για τη δυνατότητα καταγγελίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Δικτύου, οι στερούμενοι νομιμοποιητικών εγγράφων αποτελούν την πλειονότητα των θυμάτων ρατσιστικών επιθέσεων. Ακόμα και στις λίγες εκείνες περιπτώσεις στις οποίες αποτολμούν να καταγγείλουν τα περιστατικά, τίθενται αυτόματα υπό κράτηση προς έκδοση απόφασης απέλασης. Φαίνεται όμως πως αυτή η μέθοδος αποτροπής των θυμάτων δεν ήταν αρκετή.
Περνώντας στο επόμενο στάδιο, η προωθούμενη τροπολογία οδηγεί σε περαιτέρω εκφοβισμό των θυμάτων: μετατοπίζει το βάρος της απόδειξης, τα απειλεί με αυτόφωρο και απέλαση και ουσιαστικά ποινικοποιεί την προσφυγή στην έννομη προστασία, καθιστώντας το τραυματισμένο σώμα του θύματος σε οιονεί τεκμήριο ενοχής. Τα θύματα ρατσιστικής βίας καθίστανται πλέον υπόλογα για ενδεχόμενη έλλειψη στοιχείων, παρά το γεγονός ότι αυτή η έλλειψη είναι συχνότατα αποτέλεσμα της καθυστέρησης ή και απροθυμίας των διωκτικών αρχών να ερευνήσουν επαρκώς τα σε βάρος τους καταγγελλόμενα περιστατικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως τα στοιχεία του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας δείχνουν σημαντική αύξηση των περιστατικών όπου η αστυνομική βία τέμνεται με τη ρατσιστική. Την ώρα δηλαδή που θα ανέμενε κανείς τη συγκρότηση ενός αποτελεσματικού μηχανισμού διερεύνησης των καταγγελιών περί αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας (σύμφωνα εξάλλου με τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, του Συνηγόρου του Πολίτη και της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου), η προωθούμενη τροπολογία στέλνει το μήνυμα της διαιώνισης της ατιμωρησίας.
Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας και οι οργανώσεις που το απαρτίζουν καλούν στην άμεση επαναφορά του Άρθρου 19 του Μεταναστευτικού Κώδικα ακριβώς ως είχε πριν από την εισαγωγή της απαράδεκτης τροπολογίας. Ειδάλλως, η χώρα μας θα δηλώσει επισήμως πως οι επίορκοι δημόσιοι λειτουργοί μπορούν να αυθαιρετούν ήσυχοι, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα την ατιμωρησία των κάθε λογής οργανωμένων ομάδων ρατσιστικής βίας.
Περισσότερες πληροφορίες:
Ελένη Τάκου, racistviolence@nchr.gr, 210.7233216
 
_________________________________________________________________________________
 
Σχετικά με το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας:
Παρακολουθώντας την αυξητική πορεία των ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον προσφύγων και μεταναστών τα τελευταία χρόνια, αλλά και την έλλειψη ενός επίσημου και αξιόπιστου μηχανισμού καταγραφής των ρατσιστικών περιστατικών, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου πήραν την πρωτοβουλία το καλοκαίρι του 2011 και δημιούργησαν το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας στο οποίο σήμερα συμμετέχουν οι εξής 35 μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλοι φορείς που παρέχουν νομικές, ιατρικές, κοινωνικές ή άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και έρχονται σε επαφή με θύματα ρατσιστικής βίας:
Αίτημα
Αντιγόνη-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης
Άρσις
Γιατροί του Κόσμου
Διεθνής Αμνηστία
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Ελληνική Δράση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου – «Πλειάδες»
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι
Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός
Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου
Θετική Φωνή
Ιατρική Παρέμβαση
Κέντρο Ημέρας «Βαβέλ»
Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων
Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/-στριών (Πάτρα)
Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία
ΛΑΘΡΑ; – Επιτροπή αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου
ΜETAδραση
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
Ομάδα Νομικών για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Θεσσαλονίκη)
Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης
ACTUP
ASANTE
Colour Youth
i-RED Ινστιτούτο για τα Δικαιώματα, την Ισότητα και την Ετερότητα
PRAKSIS
YsMedia
καθώς και ο Συνήγορος του Πολίτη και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων ως παρατηρητές.
Εικόνα

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ – Σάββατο 22 Μάρτη, Πλατεία Αγοράς, 12:30μμ

1900019_1447800182123125_598301103_n

Εικόνα

We shall not Forget, We shall not Forgive.

1903421_10202870345297617_1396101212_n

Live your Apartheid in Greece…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 10 Φλεβάρη 2014

Κανένα πρόσχημα δεν κρατάνε πλέον, κανένα πολιτικό και κοινωνικό δικαίωμα δεν είναι ανεκτό στην Ελλάδα του 2014

«…να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο»

Νίκος Παπαγιαννόπουλος, αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας

«Δια της παρούσης, σας εκφράζω την ικανοποίησή μου και σας συγχαίρω για την αποτροπή εισόδου λαθρομεταναστών στα ελληνικά ύδατα…»

Κεντρικός Λιμενάρχης Μυτιλήνης προς λιμενικούς

«…η Ελλάδα είναι άτυχη για την τραγική ποιότητα των μεταναστών που δέχεται»

Νίκος Δένδιας, υπουργός Προστασίας του Πολίτη

«…δεν έχουν πλέον το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές ομογενείς και νόμιμα διαμένοντες στην Ελλάδα αλλοδαποί τρίτων χωρών»

Γιάννης Μιχελάκης, υπουργός Εσωτερικών

………………………………………

Κανένα πρόσχημα δεν κρατάνε πλέον, κανένα πολιτικό και κοινωνικό δικαίωμα δεν είναι ανεκτό. Στην Ελλάδα του 2014 είναι παρατυπία να μην έχεις χαρτιά και παρανομία να …υπάρχεις !

Αξιότιμοι κύριοι αρμόδιοι, λυπούμαστε που η ύπαρξη μας χαλάει τον «αγγελικά πλασμένο κόσμο σας», είμαστε όμως διαθέσιμοι να τον γκρεμίσουμε μαζί με τους Έλληνες συναδέλφους μας, παλεύοντας για το δίκιο και τη ζωή μας.

Από την παρέμβαση στο Λιμεναρχείο Χανίων

Την Παρασκευή 24/1, δύο μέρες μόλις αφού έγινε γνωστό το έγκλημα στο Φαρμακονήσι με θύματα παιδιά και γυναίκες πρόσφυγες, πραγματοποιήθηκε στα Χανιά πορεία στο Ενετικό Λιμάνι και παρέμβαση-καταγγελία στο Λιμεναρχείο, με πρωτοβουλία του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης. Στο άμεσο του καλέσματος ανταποκρίθηκαν περίπου 100 συμπολίτες μας, απαιτώντας να ανοίξει ο κλοιός των λιμενικών που έφραζαν το δρόμο μπροστά από το Λιμεναρχείο, και να προχωρήσουμε μέχρι το κατώφλι του, όπου παραμείναμε για μισή περίπου ώρα.

Ζητούμε συγνώμη από τα θύματα του πολέμου που το ελληνικό κράτος έχει κηρύξει στους κολασμένους αυτής της γης, που η οργή μας και η αντίδρασή μας δεν ήταν ανάλογη της θηριωδίας. Αισθανόμαστε παρόλα αυτά υποχρεωμένοι/ες να συνεχίσουμε όπως μπορούμε να στεκόμαστε απέναντι σε μια πολιτική που από τη μια δολοφονεί πρόσφυγες, και από την άλλη εξαχρειώνει μια κοινωνία που υποφέρει, προσπαθώντας να την πείσει πως οι δολοφονίες είναι «για το καλό της».

 

πηγή: Εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης»

995302_732028043476227_27607634_n

1779088_732027853476246_1271580348_n 1656251_732027823476249_1391918715_n 1656152_732028226809542_2122914397_n 1622175_732027990142899_1320733613_n 1620913_732028020142896_1141168947_n 1555578_732028090142889_1606884065_n 1538944_732028150142883_1658921852_n 1538899_732027910142907_510020270_n

Όχι άλλο αίμα, όχι άλλες κρατικές δολοφονίες! Όλοι και όλες αύριο Παρασκευή στην Πλατεία Αγοράς 7:00μμ.

Ελπίζουμε να μην έρθει η μέρα που η ελληνική κοινωνία θα θεωρείται ιστορικά συνυπεύθυνη με το ελληνικό κράτος, για την βαρβαρότητα που επιδεικνύει – μεθοδικά και προσχεδιασμένα – στα σύνορά και εντός του. Ελπίζουμε να μην έρθει η μέρα που στα βιβλία τις Ιστορίας, η ελληνική “μεταναστευτική πολιτική” θα αναφέρεται μαζί με την Δουλεία του Αμερικανικού Νότου, το Ολοκαύτωμα του 3ου Ράιχ και το Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

fort

Καλούμε τους συμπολίτες μας, καλούμε όσους και όσες δεν νιώθουν πως τους εκφράζει αυτό το εγκληματικό κράτος, σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία προς το Λιμεναρχείο Χανίων, αύριο Παρασκευή 24/1, 7:00μμ στην Πλατεία Αγοράς. Για να μην συνηθίσουμε στο τέρας, για να μην του μοιάσουμε, για να σταθούμε απέναντί του.

Το «Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας» για την δίκη των δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2013

Δίκη Σαχζάτ Λουκμάν: Το έγκλημα είναι ρατσιστικό

Την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου συνεχίζεται η δίκη για τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, δίκη η οποία ξεκίνησε στις 18 Δεκεμβρίου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας. Υπενθυμίζεται πως ο 27χρονος πακιστανός εργάτης Σαχζάτ Λουκμάν δολοφονήθηκε στα Πετράλωνα το πρωί της 17ης Ιανουαρίου 2013 καθώς πήγαινε με το ποδήλατό του για δουλειά. Ο 29χρονος Χρήστος Στεργιόπουλος και ο 25χρονος Διονύσης Λιακόπουλος, επιβαίνοντας σε μηχανή και οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια «πεταλούδα», του επιτέθηκαν και τον δολοφόνησαν μαχαιρώνοντάς τον επτά φορές. Συνελήφθησαν αμέσως και ομολόγησαν.

Μετά τη σύλληψη των δύο δραστών με τα όπλα του εγκλήματος, έγινε έρευνα στα σπίτια τους, όπου βρέθηκε υλικό της Χρυσής Αυγής και οπλοστάσιο που σαφώς προσιδιάζει σε ομάδες οργανωμένης ρατσιστικής βίας. Ωστόσο, δεν ερευνήθηκαν ενδεχόμενες διασυνδέσεις των κατηγορουμένων με τη Χρυσή Αυγή ούτε διαγνώστηκαν ρατσιστικά κίνητρα πίσω από τη δολοφονία, η οποία αποδόθηκε σε διαπληκτισμό. Όπως επισημαίνουν και οι συνήγοροι της οικογένειας του θύματος, από τα στοιχεία της δικογραφίας σαφώς προκύπτει ότι επρόκειτο για εν ψυχρώ χτύπημα που παραπέμπει στον τρόπο λειτουργίας ταγμάτων εφόδου.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας υπενθυμίζει πως έχει προβεί, από την αρχή λειτουργίας του το 2011, σε καταγραφή και ανάλυση περισσότερων από 350 επιθέσεων. Βάσει των στοιχείων που έχουν προκύψει από την καταγραφή αυτή, ο τρόπος και τα μέσα τέλεσης της συγκεκριμένης δολοφονίας καθώς και η ετοιμότητα με την οποία έδρασαν οι κατηγορούμενοι προσιδιάζουν στο modus operandi ρατσιστικών επιθέσεων που έχουν διαπραχθεί από τις λεγόμενες «οργανωμένες ομάδες κρούσης». Το συγκεκριμένο έγκλημα έχει δηλαδή γνωρίσματα που το κατατάσσουν στον κύκλο της οργανωμένης ρατσιστικής βίας και εγκληματικότητας.

Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας είχε καταγράψει το συγκεκριμένο περιστατικό και είχε καλέσει την Πολιτεία να λάβει μέτρα για την επαρκή διερεύνηση του ρατσιστικού κινήτρου στις πράξεις τις οποίες αφορά η ποινική δίωξη.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας παρακολουθεί με ενδιαφέρον την πορεία της δίκης για τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν και αναμένει από το δικαστήριο να συνεκτιμήσει, κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής, τη συνδρομή της επιβαρυντικής περίστασης του άρθρου 79 παρ. 3 του Ποινικού Κώδικα για τέλεση της πράξης «από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών, της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής ή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου», αλλά και το γεγονός ότι η πολιτική αγωγή δεν έχει δικαίωμα λόγου στο στάδιο αυτό.

Ταυτόχρονα, επαναλαμβάνουμε την ανάγκη για άμεση ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας ώστε η τέλεση εγκλήματος από ρατσιστικά κίνητρα να περιλαμβάνεται στη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος. Η Πολιτεία οφείλει περαιτέρω να μεριμνήσει ώστε οι διωκτικές αρχές να καταγράφουν, ήδη από την υποβολή της έγκλησης, τυχόν περιστάσεις ή υπόνοιες του θύματος ή τυχόν μαρτύρων που παραπέμπουν σε ρατσιστικό κίνητρο.

Περισσότερες πληροφορίες:
Ελένη Τάκου, racistviolence@nchr.gr, 210.7233216

_________________________________________________________________________________

Σχετικά με το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας:
Παρακολουθώντας την αυξητική πορεία των ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον προσφύγων και μεταναστών τα τελευταία χρόνια, αλλά και την έλλειψη ενός επίσημου και αξιόπιστου μηχανισμού καταγραφής των ρατσιστικών περιστατικών, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου πήραν την πρωτοβουλία το καλοκαίρι του 2011 και δημιούργησαν το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας στο οποίο σήμερα συμμετέχουν οι εξής 34 μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλοι φορείς που παρέχουν νομικές, ιατρικές, κοινωνικές ή άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και έρχονται σε επαφή με θύματα ρατσιστικής βίας:

Αίτημα
Αντιγόνη-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης
Άρσις
Γιατροί του Κόσμου
Διεθνής Αμνηστία
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Ελληνική Δράση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου – «Πλειάδες»
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι
Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός
Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου
Θετική Φωνή
Ιατρική Παρέμβαση
Κέντρο Ημέρας «Βαβέλ»
Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων
Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/-στριών (Πάτρα)
Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία
ΛΑΘΡΑ; – Επιτροπή αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου
ΜETAδραση
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
Ομάδα Νομικών για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Θεσσαλονίκη)
Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)
Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης
ACT UP
ASANTE
Colour Youth
i-RED Ινστιτούτο για τα Δικαιώματα, την Ισότητα και την Ετερότητα
PRAKSIS
YsMedia
καθώς και ο Συνήγορος του Πολίτη και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων ως παρατηρητές.

The «Racist Violence Recording Network» for the trial of Shehzad Luqman’s murderers

PRESS RELEASE

Athens, 7 January 2014

The murder of Shehzad Luqman was a hate crime

The trial for the murder of Shehzad Luqman resumes on Wednesday, 8 January 2014. The trial began on 18 December 2013 at the Mixed Jury Court of Athens. It is reminded that Shehzad Luqman, a 27 year-old worker from Pakistan, was murdered at Petralona (Athens) on 17 January 2013, as he was going to work on his bicycle. Christos Steriopoulos, 29, and Dionysis Liakopoulos, 25, riding on a motor bike and carrying butterfly knives, attacked and murdered him by stabbing him seven times. They were immediately arrested and confessed to their crime.

Following the arrest of the two perpetrators, a search was held at their place of residence, where Golden Dawn leaflets were found, as well as weapons similar to those used by organized vigilante groups committing acts of racist violence. Nevertheless, the authorities did not investigate possible connections to Golden Dawn neither did they attribute the murder to racist motives, but instead to a simple altercation. According to the lawyers of the victim’s family, it is evident from all the documents and exhibits in the case that it was a cold-blooded attack that corresponds to the operation of hit squads.

It is reminded that the Racist Violence Recording Network (RVRN) has recorded and analyzed more than 350 incidents of racist attacks since the beginning of its operation in 2011. According to the data that has been collected, the way in which this crime was carried out, the means that the perpetrators used, as well as their readiness to act, are similar to the modus operandi found in racist attacks committed by the so-called “organized hit squads”. Thus, this specific crime bears characteristics that classify it within the cycle of organized racist violence and criminality.

Furthermore, it is reminded that the RVRN had recorded the specific incident and had urged the Greek authorities to take measures for the adequate investigation of possible racist motives in the acts related to the criminal prosecution.

The Racist Violence Recording Network follows with great interest the course of the trial and expects that during the sentencing stage the court will take into account the aggravating circumstances provision of the Criminal Code [article 79(3)] referring to acts “caused by hatred due to race, skin color, religion, genealogical origins, national or ethnic origins, sexual orientation or gender identity”. The RVRN also expects the court to take into consideration the fact that the victim’s lawyer has no right to argue at this stage.

It is also reiterated that there is a need for immediate legislative initiatives so that racist or other bias motivations are included in the legal substance of the crime. The Greek State should also ensure that law enforcement authorities document any possible racist or other bias motivation reported by victims or witnesses, already since the lodging of a complaint.

More information: Eleni Takou, racistviolence@nchr.gr, 210.7233216

_________________________________________________________________________

*About the Racist Violence Recording Network
Monitoring the escalation of racist attacks against refugees and migrants in the last few years, as well as the lack of a formal and reliable mechanism of recording racist incidents, the UN Refugee Agency and the National Commission for Human Rights took the initiative and established in the summer of 2011 the Racist Violence Recording Network numbering today the following 34 non-governmental organizations and other bodies which provide legal, medical, social or other support services and come into contact with racist violence victims:
Aitima
Antigoni – Information and Documentation Centre on Racism
Arsis
Doctors of the World
Amnesty International
Network for the Social Support of Refugees and Migrants
Hellenic Action for Human Rights – Pleiades
Hellenic League for Human Rights
Hellenic Red Cross
Greek Helsinki Monitor
Greek Council for Refugees
Greek Forum of Migrants
Greek Forum of Refugees
Greek Transgendered Support Association
Human Rights Commission of the Bar Association of Rhodes
“Positive Voice”
“Medin”
“Babel” Day Centre
Integration Centre for Working Migrants – Ecumenical Refugee Program
Movement for the Support of Refugee and Migrant Rights (Patras)
World Without Wars and Without Violence
LATHRA-Solidarity Committee for Chios refugees
METAdrasi
Group of Lawyers for the Rights of Refugees and Migrants
Group of Lawyers for the Support of Refugee and Migrant Rights (Thessaloniki)
Lesbian & Gay Community of Greece
Association of Afghans United in Greece
Forum of Migrants in Crete
Act-up
ASANTE
Colour Youth
i-RED Institute for Rights, Equality and Diversity
PRAKSIS
YsMedia
And the Greek Ombudsman and the Council for Migrant Integration of the Municipality of Athens as observers.

Να σαπίσουν στη φυλακή τα καθάρματα – τίποτε άλλο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 16 Δεκέμβρη 2013

Την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου ξεκινά η δίκη για την άγρια δολοφονία που ΔΕΝ συγκλόνισε το πανελλήνιο. Την δολοφονία του μετανάστη εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν πριν ένα χρόνο περίπου, στις 17 Γενάρη 2013, όταν πηγαίνοντας στη δουλειά, έπεσε πάνω σε τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Ήταν 3:00 τα ξημερώματα, και ο Σαχζάτ Λουκμάν πήγαινε στην λαχαναγορά όπου έβγαζε το μεροκάμματο, όταν οι 2 αλήτες – σεσημασμένα κλεφτρόνια για τα προς το ζην – χρυσαυγίτες τριγυρνούσαν στους δρόμους ψάχνοντας ανθρώπους να χτυπήσουν. Με έξι μαχαιριές και μία στην καρδιά, αποτέλειωσαν τον άτυχο μετανάστη από το Πακιστάν, του οποίου η δυστυχία του ήταν να δουλεύει αξημέρωτα και μες στο καταχείμωνο, σε μια χώρα όπου αποβράσματα της κοινωνίας, “επενδύουν” στους άδειους και σκοτεινούς δρόμους για να χαρούν ανενόχλητοι την φονική τους διαστροφή.

Ο Χρήστος Στεργιόπουλος και ο Διονύσης Λιακόπουλος είναι τα δύο μέλη της ναζιστικής συμμορίας που συνελήφθησαν λίγη ώρα μετά με τα μαχαίρια τους ακόμα μες το αίμα. Στα σπίτια τους βρέθηκε εκτός από το τυπικό οπλοστάσιο των έμμισθων φονιάδων της οργάνωσης, προεκλογικό υλικό της Χ.Α. που όμως τότε ΔΕΝ κατονομάστηκε από τα ΜΜΕ – τα οποία ΔΕΝ είχαν πάρει ακόμα γραμμή από την κυβέρνηση να σταματήσουν να ξεπλένουν και να καλύπτουν την μπόχα της συμμορίας με τους “αδελφούς” ψηφοφόρους.

Η δίκη τους που ξεκινά την Τετάρτη – κατ’ ειρωνία η 18 Δεκέμβρη είναι και η Παγκόσμια Ημέρα του Μετανάστη – είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την τύχη και των προφυλακισμένων -και μη- αρχηγών της οργάνωσης, καθώς συνιστά μία από τις 32 υποθέσεις που ερευνάται η ενεργή και καθοδηγητική εμπλοκή τους. Παρόλα αυτά, ίσως επειδή η μάνα που έκλαψε τον 27χρονο Σαχζάτ δεν μιλούσε ελληνικά, εδώ και ένα χρόνο η Αστυνομία ΔΕΝ έχει δώσει τις φωτογραφίες των φονιάδων στη δημοσιότητα (μήπως για να μην τους δούμε να χαριεντίζονται με τους “επωνύμους” της σφηκοφωλιάς;;;), ενώ η Δικαιοσύνη προκατακτικά κατάφερε να ΜΗΝ δει ρατσιστικά κίνητρα, δεχόμενη τον ισχυρισμό τους ότι σκότωσαν έναν άνθρωπο δήθεν επειδή τους έκλεινε τον δρόμο με το ποδήλατό του – διά ασήμαντον αφορμή όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το βούλευμα της προφυλάκισής τους.

Εμείς ως Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης θα θέλαμε να δούμε τους δύο φασίστες συμμορίτες να σαπίζουν στη φυλακή. Ο,τιδήποτε λιγότερο από αυτό θα εκληφθεί ως φιλικό χτύπημα στην πλάτη της κατά συρροήν εγκληματικής συμμορίας υπό τον μανδύα κόμματος, από την λεγόμενη συντεταγμένη Πολιτεία, και ενθάρρυνση για την συνέχιση της δολοφονικής της δράσης.

Αθώοι, οι ένστολοι τραμπούκοι…

Στις 5/5/10 εισβάλει η αστυνομία στο Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στο κέντρο της Αθήνας.
Σπάει, τραυματίζει, τραμπουκίζει. Στα γραφεία ενός πολιτικού φορέα, χωρίς κανέναν λόγο, χωρίς καμιά δικαιολογία.
Στις 5/12/13 το δικαστήριο αθωώνει του αστυνομικούς που διέπραξαν την εισβολή.
Διαπιστώνουμε για μια ακόμη φορά πως το κράτος – με την όποια του μορφή – είναι απέναντι στους πολίτες, αντιμετωπίζοντας τους ως το χειρότερο εχθρό του. Το μήνυμα της συγχωρδίας μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας είναι ένα:
«Δεν υπάρχει φραγμός στο πως μπορούμε να φερθούμε στους πολίτες που μπαίνουν στο στόχαστρό μας».
Εμείς από την άλλη, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία.
Για μια κοινωνία που η δικαιοσύνη δε θα είναι επιλεκτικά τυφλή και κουφή.
Για μια κοινωνία που δε θα φοβάται μήπως εισβάλει η αστυνομία στο χώρο της.
Γιατί αυτή η κοινωνία έχει αρχίσει να ξεπερνάει το φόβο της μετά από τόση αυθαιρεσία, ασυδοσία και εκμετάλλευση από το κράτος.

Παρέμβαση ενημέρωσης και αλληλεγγύης για τον αγώνα των εργαζόμενων της ACS.

Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου, έγινε παρέμβαση ενημέρωσης και αλληλεγγύης για τον αγώνα των εργαζόμενων σε υποκαταστήματα της ACS στον Άλιμο και την Γλυφάδα, με τρικάκια και κείμενα σε υποκατάστημα της εταιρείας στα Χανιά, και στους δρόμους της πόλης, από σντρόφισσες και συντρόφους του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης και της Κατάληψης Rosa Nera.

Το κείμενο που μοιράστηκε:

3 μήνες εργατικού αγώνα σε υποκαταστήματα ταχυμεταφορών της  ACS.
 
Από το καλοκαίρι του 2013, η συνέλευση βάσης των εργαζόμενων οδηγών δικύκλου, και οι εργάτες στις εταιρίες ταχυμεταφορών της  ACS στις περιοχές του Άλιμου και της Γλυφάδας αγωνίζονται ενάντια στις μειώσεις προσωπικού, τη μείωση της αξίας της εργασίας τους μέσα από ατομικές συμβάσεις των 500 ευρώ, τις απολύσεις χωρίς αποζημίωσεις και καταβολές δεδουλευμένων. Παρόμοια γεγονότα συμβαίνουν και σε άλλες εταιρίες, όπως στη Γενική Ταχυδρομική στο Αιγάλεω .
Τα αφεντικά της ACS και της Γενικής Ταχυδρομικής μέσα από εργασιακές στρατηγικές δικαιόχρησης (το γνωστό ως franchise) ελέγχουν και επιτηρούν την υποτίμηση του κόστους της εργασίας και την καταπάτηση των εργασιακών δικιαωμάτων. Τα υποκαταστήματα «κλείνουν νύχτα», και οι εργαζόμενοι – ενάντια σε κάθε έννοια στοιχειωδών και κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων – καλούνται να αρνηθούν κάθε αίτημα καταβολής των χρωστούμενων και των αποζημιώσεων, ενώ στα νέα υποκαταστήματα επιβάλονται νέες υποτιμημένες ατομικές συμβάσεις.  Τόσο οι μητρικές όσο και τα «νέα» υποκαταστήματα «πουλάνε τρέλα» πως υποκαταστήματα και μητρικές λειτουργούν «ανεξάρτητα», ενώ οι διευθύνσεις και η κοινή τους διαχείριση λύνουν σε ένα πλαίσιο αδιαφάνειας τις υποχρεώσεις τους προς το δημόσιο (εκτός βέβαια από αυτές προς τις εργάτριες και τους εργάτες, τον κόπο και την δουλειά των οποίων έχουν κλέψει).
Για εμάς,  στην Κατάληψη Rosa Nera και στο Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης  είναι ξεκάθαρο: ο αγώνας των εργατών στις ταχυμεταφορές της ACS και της Γενικής Ταχυδρομικής ενάντια στα αφεντικά και τις λαμογιές τους αφορά τα δικαιώματα όλης της εργατικής τάξης, αφορά κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται ενάντια στον πόλεμο των αφεντικών και ενάντια στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης της εργασίας.
Στον τομέα των ταχυμεταφορών, μιλάμε για μια εργασία επικίνδυνη και απαιτητική για την υγεία, (στην οποία ο εργάτης συνήθως ενίοτε εργάζεται και συντηρεί ο ίδιος τη μηχανή του) και η οποία αμοίβεται με ψίχουλα ενώ αποφέρει τεράστια κέρδη στους ιδιοκτήτες και τους διευθυντές των μητρικών και των υποκαταστημάτων.
Ως ένδειξη αλληλεγγύης διαδίδουμε το λόγο αυτού του εργατικού αγώνα από την Αττική, μέσα στην πόλη των Χανίων έτσι ώστε να είναι ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι οι εργαζόμενοι για τις τακτικές των αφεντικών, αλλά και για να στηρίξει ο κόσμος όσο μπορεί τον αγώνα αυτών των εργατών και των εργατριών που μάχονται για ένα συλλογικό δίκαιο:  την αντίσταση ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας όλων μας.
Κατάληψη Rosa Nera      *     
Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης
*****
DSC01231
 
ACS Αλίμου, ACS Γλυφάδας, Οκτώβρης 2013, 3ος Μήνας Κινητοποιήσεων.
 
«Το νόμιμο είναι και ηθικό» ή πως το δόγμα Βουλγαράκη που ως «νόμιμο» βάφτισε τα συμφέροντά του, βρίσκει το εργασιακό του αντίστοιχο στο σύστημα δικαιόχρησης (franchise) της ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις Α.Ε.Ε.
 
Στις 31 Ιουλίου του 2013 και χωρίς καμιά προειδοποίηση η ACS Αλίμου (Αφοι Σακκά Ο.Ε) κλείνει νύχτα και πετά τους εργαζόμενους στο δρόμο χωρίς να καταβάλλει μισθούς και αποζημιώσεις. Στις αρχές Σεπτέμβρη το ίδιο συμβαίνει και στην ACS Γλυφάδας (Μπαχούμας Γ. Χατζησπύρος Ν. & Σια Ο.Ε) ενώ ταυτόχρονα το πελατολόγιο καθώς και το σύνολο των εργασιών μεταφέρονται στο νέο κατάστημα της ACS Αργυρούπολης (Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε.) με καθεστώς μνημονιακών ατομικών συμβάσεων των 500 ευρώ.
 
…..η ACS Αλίμου έκλεισε νύχτα στις 31 Ιουλίου του 2013 οπότε μας γεννάται το εύλογο ερώτημα ποιος διακινούσε τους φακέλους και τα δέματα του υποκαταστήματος μέχρι τις 2 Σεπτέμβρη του 2013 που το έργο του Αλίμου το ανέλαβε η Αργυρούπολη;
Εμείς γνωρίζουμε πως τη διακίνηση διεκπεραίωνε η μητρική εταιρεία που ενώ αναλαμβάνει στο ακέραιο την ευθύνη για την τύχη των δεμάτων και των φακέλων, πιστή στο δόγμα των αφεντικών όπου ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, γυρνάει την πλάτη της επιδεικτικά στα δικαιώματα των εργαζομένων.
 
Επίσης, για το πελατολόγιο που μεταφέρθηκε από την Αφοι Σακκά Ο.Ε στην Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε. και που θεωρείτεαι άυλο κεφάλαιο καθώς και από τη μεταβίβαση των υποδομών και του συνόλου των εργασιών της μιας επιχείρησης στην άλλη προκύπτουν μια σειρά από οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στο δημόσιο που απ’ ό,τι φαίνεται διευθετήθηκαν μέσα σε τριάντα μέρες και μάλιστα Αύγουστο μήνα! Στην περίπτωση της αναδιάρθρωσης της ACS Αλίμου-Γλυφάδας φαίνεται πως η απρόσκοπτη λειτουργία της εταιρείας έγινε με απόλυτο συγχρονισμό με μόνη εξαίρεση την καταβολή των μισθών και των αποζημιώσεων των εργαζομένων που έμειναν ακάλυπτοι μιας και κανένας, ούτε η μητρική ούτε οι θυγατρικές της δεν φέρονται να έχουν καμία ευθύνη απέναντί τους! Ένα ακόμη ερώτημα που μας γεννάται είναι το πώς είναι δυνατόν οι Αφοι Σακκά Ο.Ε, Μπαχούμας Γ. Χατζησπύρος Ν. & Σια Ο.Ε και Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε. να διακινούν φάκελα και μικροδέματα χωρίς την αντίστοιχη ταχυδρομική άδεια από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (Ε.Ε.Τ.Τ.) H ταχυδρομική άδεια ανήκει σαφώς στην ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις Α.Ε.Ε και το οξύμωρο είναι πως, σύμφωνα με τη λογική της μητρικής, οι εργαζόμενοί της στην ταχυμεταφορά απασχολούνται από εταιρείες χωρίς ταχυμεταφορική άδεια!
 
Ας μη γελιόμαστε, στη χώρα μας κουμάντο κάνουν τα αφεντικά, πόσο μάλλον ο κος Φέσσας του ομίλου Infoquest, πρόεδρος του Δ.Σ της ACS, μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και το επιτελείο του (Ρούσσος, Μενεγάκης, Γεωργαντζής κ.α) που διατηρούν άριστες σχέσεις με όλες τις κυβερνήσεις. Εδώ αξίζει να επισημάνουμε πως το 2011, ο τωρινός πρόεδρος (κι αυτός!) της ACS Παντελής Τζωρτζάκης ανέλαβε καθήκοντα Συμβούλου του Πρωθυπουργού επί θεμάτων Τεχνολογιών, Πληροφορικής και Επικοινωνιών, ενώ από τον Ιούνιο του 2011 μέχρι και το Μάιο του 2012 διετέλεσε Υφυπουργός, στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. 
 
Σε αυτή τη χώρα οι μεγάλες επιχειρήσεις όπως η ACS καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα εφόσον ξέρουν πως σπανίως ελέγχονται από τις επιθεωρήσεις εργασίας και τα σωματεία σφραγίδες, εφόσον ξέρουν ποια τηλέφωνα να πάρουν προκειμένου να πιέσουν ή να κινητοποιήσουν τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις και τους δίνεται η δυνατότητα να δημιουργούν νεφελώδη κι αόριστα νομικά πλαίσια που μόνο αυτές γνωρίζουν, όπως το περιβόητο σύστημα δικαιόχρησης (franchise). Παρότι υποχρεωμένοι από το νόμο, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να χορηγήσουν στους εργαζόμενους μέτρα ατομικής προστασίας εφόσον ξέρουν πως δεν πρόκειται να διωχθούν από το υπουργείο εργασίας και τα επιμέρους θεσμικά του όργανα, αποδεικνύοντας στην πράξη πως πέρα από αναλώσιμους μας θεωρούν παντελώς ακίνδυνους για τα συμφέροντά τους κι ανίκανους να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας.
 
Επιπλέον, η απαξίωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε) για την ACS είναι μια πάγια τακτική που στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Άλλωστε η αλαζονική τους συμπεριφορά αποδείχτηκε περίτρανα όταν σε έλεγχο της επιθεώρησης εργασίας τις πρώτες μέρες λειτουργίας της ACS Αργυρούπολης (μετά από αίτηση του σωματείου) κι ενώ εμείς διαδηλώναμε απέξω, πιάστηκαν με τρεις ανασφάλιστους εργαζόμενους.  Ενάντια σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που εμείς, ο κόσμος της δουλειάς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, δεσμευόμαστε πως δε θα κάνουμε πίσω μέχρι τη δικαίωση του αγώνα μας στα νότια προάστια που πλέον μπαίνει στον τρίτο μήνα, μέχρι την καταβολή μισθών και αποζημιώσεων στους εργαζόμενους των καταστημάτων της ACS Αλίμου και Γλυφάδας.
 
Θα επανέλθουμε…
 
(απόσπασμα κειμένου από τη)
Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων
                 Οδηγών Δικύκλου
 
Οκτώβρης 2013

ΝΤΡΟΠΗ!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 28/11/2013

 

 

Άμεση απελευθέρωση των θυμάτων της παρολίγον δολοφονικής επίθεσης στη Μανωλάδα Ηλείας

 

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης απαιτεί την άμεση απελευθέρωση των θυμάτων της  παραλίγον δολοφονικής επίθεσης στην Μανωλάδα Ηλείας, με την χορήγηση νομιμοποιητικών εγγράφων, όπως επιτάσσει τουλάχιστον το όποιο αίσθημα δικαίου και ισοπολιτείας έχει απομείνει σε αυτήν την χώρα. Γνωρίζουμε πως αυτό δεν βρίσκεται τελευταίως ανάμεσα στους θιασώτες ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ για ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα κακό, πέρα από το να ζητήσουν καλύτερη τύχη μεταναστεύοντας σε μια άλλη χώρα. Δεν μπορούμε όμως να χωνέψουμε την κατάπτυστη απόφαση να απελαθούν τα θύματα των αδίστακτων τσιφλικάδων. Δεν μπορεί να χωρέσει στο μυαλό μας ότι η τραγική “αποκάλυψη” της ύπαρξης σύγχρονων δουλοπάροικων, θα απέβαινε εν τέλει εις βάρος των ίδιων. Είναι αδιανόητη η αδικία, είναι απερίγραπτη η ξετσιπωσιά των κρατούντων.

 

Από τους 150 εργάτες μετανάστες που πήγαν εκείνη την ημέρα να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους από τους τσιφλικάδες, οι 35 κατέληξαν στο νοσοκομείο με σκάγια στα κορμιά τους. Απο τύχη δεν είχαμε σκοτωμένους. Από τύχη κάποιοι γλίτωσαν από τη μανία των αφεντικών και των επιστατών τους, από ατυχία κάποιοι άλλοι έπεσαν τραυματίες από το δολοφονικό αμόκ των εργοδοτών τους. Παρόλα αυτά, υπό την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, οι αρχές έδωσαν το δικαίωμα αίτησης για άδεια παραμονής μονάχα στους 35 τραυματίες ως θύματα της απίστευτης αυτής κτηνωδίας, φυλακίζοντας τους υπόλοιπους εργάτες, προφανώς ως εκδίκηση για την “τύχη” τους να μην φάνε καμιά σφαίρα.

 

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι κανείς από τους κολασμένους εκείνους – που παρόλο που αντίκρισαν το χάρο με τα μάτια τους, κρίθηκαν αρκετά “τυχεροί” ώστε να τους αρνηθούν το δικαίωμα να ζήσουν στο εξής ισότιμα και με αξιοπρέπεια – δεν θα απελαθεί. Ναι – ας μη γελιούνται οι τυχόν υπέρμαχοι της βάρβαρης αυτής απόφασης. Κανείς δεν μπορεί να απελαθεί από το ελληνικό κράτος σε εμπόλεμες ζώνες. Τα θύματα των τσιφλικάδων, αφού βγουν μια μέρα από τα κολαστήρια των στρατοπέδων, θα ξαναγυρίσουν πίσω στη δουλεία της μαύρης και πάμφτηνης εργασίας, πίσω στα νύχια των δουλοκτητών αφεντάδων.

 

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της ύστατης διάκρισης που υπέστησαν ανάμεσά τους τα θύματα της ίδιας βαρβαρότητας. Αυτή είναι η πραγματική επιδίωξη των κυβερνώντων – δεδομένου ότι η απόφαση (για το ποιος παίρνει χαρτιά και ποιος όχι) έφτασε σε υπουργικό επίπεδο. Η διατήρηση της εκμετάλλευσης, το αβαντάρισμα της βάρβαρης εργασιακής εκμετάλλευσης, με το να κρατούνται μεροκαματιάρηδες άνθρωποι σε καθεστώς μαύρης και βαριά υποτιμημένης Ζωής.

Άδειο το κουτί με τα δώρα…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 25/10/2013

Το νέο σχέδιο μεταναστευτικού νόμου δεν συνιστά τίποτε άλλο από συνέχιση της ατζέντας που έφερε σε απόγνωση τον μεταναστευτικό κόσμο και έδωσε τροφή στο φασιστικό φαινόμενο στην Ελλάδα, καθώς ουσιαστικά ενσωματώνει όλα τα αντιμεταναστευτικά μέτρα που έχουν κατά καιρούς ψηφιστεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Περάσανε 8 χρόνια από την τελευταία νομιμοποιητική διαδικασία του 2005, κατά την οποία – στην πραγματικότητα – ευεργετήθηκαν ελάχιστοι μετανάστες και μετανάστριες αποκτώντας άδεια παραμονής, σε σχέση με εκείνους/ες που κυριολεκτικά εξαπατήθηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο, απορρίφθηκαν και έχασαν τα χρήματά τους για το (σχεδόν) τίποτα – μια δηλ. ισχνή και διαρκώς επισφαλή “ημινομιμότητα”. Ο συγκεκριμένος Κώδικας υπό ψήφιση δεν ασχολείται καθόλου – ενώ, αντιθέτως, όφειλε να συνιστούν την πρώτη προτεραιότητά του – με όσους από αυτούς ζουν ακόμα εδώ, παρόλο που αυτή η κατηγορία μεταναστών έχει αποδείξει – τυπικά και ουσιαστικά και με τον πιο συνεπή και επώδυνο τρόπο – την βούλησή της να ζήσει νόμιμα στην χώρα αυτή. Στην ίδια κατάσταση αυτής της “ημινόμιμης” ομηρείας συμπεριλαμβάνονται ακόμα και οι μετανάστες που κατόρθωσαν να μπουν σε ειδικά “καθεστώτα ανοχής” και μη απέλασης, όπως οι 300 πρώην απεργοί πείνας του 2011 – οι οποίοι μάλιστα πλήρωσαν και σε αίμα την θέλησή τους να ζήσουν εδώ με αξιοπρέπεια.

Το νέο σχέδιο νόμου δεν αφορά ούτε τους χιλιάδες μετανάστες που ζουν για χρόνια στην Ελλάδα “χωρίς χαρτιά”, ούτε τους -επίσης- εγκλωβισμένους πρόσφυγες εξαιτίας του Κανονισμού ΙΙ του Δουβλίνου και της Συνθήκης Σένγκεν. Για να το πούμε ξεκάθαρα κι απλά, ο νέος νόμος είναι μονάχα κατ’ όνομα “μεταναστευτικός” – αλλά στην ουσία του κυρίως “εθνικός” – καθώς δεν έχει απολύτως καμία πρόθεση να νομιμοποιήσει, αλλά αντιθέτως να μονιμοποιήσει την μαύρη, φτηνή και αναλώσιμη εργασία των ανωτέρω – υποτίθεται προς απέλαση – “παρανόμων” μεταναστών.

To νομοσχέδιο τελικά αφορά αποκλειστικά τους ήδη ή κάποτε νόμιμα διαμένοντες μετανάστες και μετανάστριες, με σαφή όμως κι εδώ πρόθεση να εντείνει και να συστηματοποιήσει την οικονομική εκμετάλλευσή τους σε μια περίοδο οξύτατης κρίσης, η οποία έχει χτυπήσει νωρίτερα και σφοδρότερα (και επιλεκτικά) τον μεταναστευτικό πληθυσμό. Η δεκαετούς διάρκειας άδεια των επί μακρόν διαμενόντων καταργείται, ενώ η ανάλογη πενταετής κατοχυρώνεται με αυστηρότερες προϋποθέσεις και εισοδηματικά κριτήρια. Τα εισοδηματικά κριτήρια παραμένουν για την οικογενειακή επανένωση, από την οποία θα ξεκινήσει και η εφαρμογή συλλογής DNA για την εξακρίβωση της συγγένειας, μία περιττή διαδικασία που αν μη τι άλλο αποσπά προσωπικά δεδομένα και συνιστά εκβιασμό.

Για όσους παραμένουν στο καθεστώς της ανανέωσης (για την μεγάλη δηλ. πλειοψηφία των μεταναστών/τριών) των αδειών κάθε 1 ή 2 χρόνια, η προσωρινή ρύθμιση που προβλέπει λιγότερα προαπαιτούμενα ένσημα δε λύνει το πρόβλημα, δεδομένης της κρίσης, της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας.Τέλος, θεωρούμε ωμή κοροϊδία την προβλεπόμενη χορήγηση αδειών “επί μακρός διαμένοντος” στους μετανάστες δεύτερης γενιάς (στα παιδιά δηλ.), αντί για την αυτοδίκαιη απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας εφόσον οι ίδιοι το επιθυμούν.

Συμπερασματικά, είμαστε πεπεισμένοι πως ο θρυλούμενος νέος μεταναστευτικός νόμος είναι μονάχα κατ’ επίφασηνομιμοποιητικός” και “νέος”, και για αυτό εντελώς αντιδραστικός. Κάθε άλλη λύση πέραν της διαρκούς ανοιχτής νομιμοποίησης, συνιστά έναν φαύλο κύκλο διοικητικής κράτησης και μαύρης εργασίας, ο οποίος αποσκοπεί σε ένα φτηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, προς το συμφέρον αποκλειστικά των εργοδοτών. Πέρα όμως από τους προφανείς χαμένους της υπόθεσης, η απατεωνίστικη αυτή διαχείριση της μεταναστευτικής εργατικής δύναμης, αποβαίνει εις βάρος ολάκερης της ελληνικής κοινωνίας, με την αναπόφευκτη υποτίμηση σύσσωμης της εργατικής της δύναμης, καθώς και με την ακατάσχετη αιμορραγία των δημοσίων εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν αυτήν την αλήθεια οι ντόπιοι συνάδελφοι, γείτονες και συμπολίτες μας, έτσι ώστε να σταθούν αλληλέγγυοι στους δύσκολους αγώνες του μεταναστευτικού κόσμου για αξιοπρεπή ζωή, για χάρη του συλλογικού και ενιαίου συμφέροντος όλων μας, ελλήνων και μεταναστών, που ζούμε και μοχθούμε σε αυτή τη χώρα για ένα ομορφότερο αύριο, για εμάς και τα παιδιά μας.

Empty gift box….

ANNOUNCEMENT

Chania, 25-10-2013

The new draft immigration law is nothing but continuation of the agenda witch brought immigrants to despair apart from giving rise to the fascist movement in Greece.

The new draft law incorporates all those anti-immigrant measures that have occasionally been passed by the greek governments so far.

8 years have passed since the last legitimizing process of 2005,during which -in reality- very few immigrant men and women have been benefited through obtaining residence permit, as compared to those literally deceived in the most formal way, their petitions having been rejected and their money having been gone essentially for nothing -their only gain was a weak and long-time-risky “semi-legalization”. The specific new draft Code does not deal at all with the aforementioned deceived immigrants still living in the country, even though their case ought to constitute the Code’s first priority, and even though this category of immigrants has proved both typically and in substance to be consistently willing to live legally in this country. The same situation of “semi-legal” hostage applies even to those immigrants who successfully struggled their way into special “tolerance” and non-refoulement “regime”, such as the 300 former hunger-strikers of 2011 -who additionally paid their willingness for decent living in blood.

The new draft law responds neither to the thousands of immigrants who live in Greece for years without any legitimacy certificate, nor to refugees trapped in Greece due to Dublin II Regulation and the Schegen Treaty. To put it plainly and simply, the new law is “immigrant” only in name, while in essence it is basically “nationalist”, as it has absolutely no intention to legalize. Its purpose, instead of legalizing is making the “black”, cheap and expendable labor of the aforementioned “illegal” immigrants permanent.

The bill ultimately applies only to the immigrants who already are and those who once were legal residents, but still with clear intent to intensify and systematize their economic exploitation in a period of acute crisis, which has affected (in a selective manner) the immigrant population earlier and more fiercely than the rest. The ten-year permit for long time residents is repealed, while its five-year counterpart requires the fulfillment of stricter conditions and income criteria. Family reunification also remains subject to income criteria. Under the new bill family unification shall serve as the starting-point for the expansion of the implementation of collecting DNA specimen practice for kinship verification, an unnecessary procedure which, apart from any other issues involved, distracts personal data and constitute a certain form of blackmail.

For those who remain under the status of license-renewal every one or two years (i.e. the great majority of immigrant men and women), the temporary regulation providing fewer prerequisite labor-stamps does not solve the problem, amid a financial crisis with high unemployment and undeclared work rates.

Finally, we consider the provision on “long-time-resident” licensing for second-generation immigrants (that is the children) to be plain mockery. As a matter of fact, the appropriate response would be the automatic granting of the greek nationality for those who desire so.

In conclusion, we are convinced that the fabled new immigration law is only ostensibly “legalizing” and “new” and therefore, altogether reactionary. Any solution apart from abiding open legalization constitutes a vice circle of detention and “black” labor, which aims at keeping immigrants in a state of cheap and expendable labor reserve, solely in the interest of the employers. This knavish management of the immigrant labor power causes detriment not only to the immigrant workers, but also to the greek society, by bringing to undervalue the labor force as a whole, as well as by causing major revenue leak to the public insurance funds.

It is imperative that native workers , our neighbors and fellow-citizens realize this very fact, that they stand in solidarity with the immigrant people in their hard struggle for a decent living, for the sake of the collective, common interests of the working class; for the sake of the interests of both greek and immigrant people, who live in this country and strive for a better future for us and our children.

Migrants’ Forum of Crete

ΔΙΚΤΥΟ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ*:

Δελτίο Τύπου

Η Πολιτεία πρέπει να στείλει σαφές μήνυμα ενάντια στη ρατσιστική βία

Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2013.«Αυτοί που σκότωσαν χθες, έκαναν τρία χρόνια προπόνηση σε κορμιά μεταναστών», δήλωσε ο επιμελητής του νοσοκομείου Νίκαιας Παναγιώτης Παπανικολάου μετά τη δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα.

Πρόκειται για το ίδιο ακριβώς μήνυμα που στέλνει σε όλους τους τόνους το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας στα δύο χρόνια λειτουργίας του. Από τον Οκτώβριο 2011, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, το οποίο συντονίζεται από την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και αποτελείται από 33 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και άλλους φορείς της κοινωνίας των πολιτών, έχει καταγράψει μέσω συνεντεύξεων με τα θύματα πάνω από 300 περιστατικά ρατσιστικής βίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία εναντίον προσφύγων και μεταναστών. Επίσης, καταγράφεται σημαντική αύξηση των ομοφοβικών και τρανσοφοβικών επιθέσεων.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας έχει επανειλημμένα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου όχι μόνο για τη δραματική αύξηση των ρατσιστικών επιθέσεων αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται: σύμφωνα με μαρτυρίες θυμάτων, η πιο συνηθισμένη πρακτική είναι η «περιπολία» από οργανωμένους μαυροφορεμένους πεζούς ή μοτοσικλετιστές οι οποίοι επιτίθενται, ως αυτόκλητες ομάδες κρούσης, σε πρόσφυγες και μετανάστες στο δρόμο, σε πλατείες ή σε στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς. Σε κάποιες περιπτώσεις ιδιαίτερα βάναυσων επιθέσεων τα θύματα έχουν αναγνωρίσει ανάμεσα στους δράστες άτομα που συνδέονται με τη Χρυσή Αυγή. Ελάχιστα από τα παραπάνω περιστατικά έχουν καταγγελθεί επισήμως στις αστυνομικές αρχές. Τα θύματα μαρτυρούν την αδυναμία ή την απροθυμία των διωκτικών αρχών να προβούν σε επαρκή έρευνα και συλλήψεις. Η συντριπτική πλειοψηφία θυμάτων που στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων δεν προβαίνει σε καταγγελία στις αρχές λόγω φόβου σύλληψης και απέλασης.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας τονίζει ότι η ατιμωρησία πυροδοτεί την κλιμάκωση των ρατσιστικών επιθέσεων και διαιωνίζει τη βία, και καλεί τις αρχές να πάρουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη σύλληψη και την καταδίκη όλων όσων εμπλέκονται σε πράξεις βίας με κίνητρο το μίσος ή με ρατσιστικό κίνητρο.

Συγκεκριμένα, το Δίκτυο υπενθυμίζει και επαναφέρει τις προτάσεις του, και καλεί την Πολιτεία για την υιοθέτησή τους:

(1) Προστασία των θυμάτων και ουσιωδών μαρτύρων πράξεων ρατσιστικής βίας, μέσω μη έκδοσης ή αναστολής της απόφασης απέλασης (στην περίπτωση που στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων), και χορήγηση προσωρινής άδειας παραμονής. Με τον τρόπο αυτό, θα είναι δυνατή η καταγγελία και διερεύνηση των πράξεων, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς των θυμάτων και χωρίς τον κίνδυνο σύλληψής τους, διευρύνοντας, διευκολύνοντας και επιταχύνοντας τη δίωξη κατά των υπαιτίων.

(2) Διερεύνηση του ρατσιστικού κινήτρου ήδη από το στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, και ανεξάρτητα από την επιβαρυντική περίσταση κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας καλεί την Πολιτεία, μέσω της υιοθέτησης αυτών των προτάσεων, να εκπέμψει επιτέλους ένα σαφές μήνυμα προς τις «ομάδες κρούσης» που δρουν ατιμώρητα ότι η ρατσιστική βία δεν είναι ανεκτή.

Περισσότερες πληροφορίες:

Ελένη Τάκου, racistviolence@nchr.gr, 210.7233216

*Σχετικά με το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας:

Παρακολουθώντας την αυξητική πορεία των ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον προσφύγων και μεταναστών τα τελευταία χρόνια, αλλά και την έλλειψη ενός επίσημου και αξιόπιστου μηχανισμού καταγραφής των ρατσιστικών περιστατικών, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου πήραν την πρωτοβουλία το καλοκαίρι του 2011 και δημιούργησαν το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας στο οποίο σήμερα συμμετέχουν οι εξής 33 μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλοι φορείς που παρέχουν νομικές, ιατρικές, κοινωνικές ή άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και έρχονται σε επαφή με θύματα ρατσιστικής βίας:

Αίτημα

Αντιγόνη-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης

Άρσις

Γιατροί του Κόσμου

Διεθνής Αμνηστία

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – «Πλειάδες»

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός

Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου

Θετική Φωνή

Ιατρική Παρέμβαση

Κέντρο Ημέρας «Βαβέλ»

Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων

Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/-στριών (Πάτρα)

Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία

ΛΑΘΡΑ; – Επιτροπή αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου

ΜETAδραση

Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών

Ομάδα Νομικών για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Θεσσαλονίκη)

Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)

Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

Act-Up Δράσε Hellas

ASANTE

Colour Youth

i-RED Ινστιτούτο για τα Δικαιώματα, την Ισότητα και την Ετερότητα

PRAKSIS

YsMedia

καθώς και ο Συνήγορος του Πολίτη και το ΣΕΜ του Δήμου Αθηναίων ως παρατηρητές

RACIST VIOLENCE RECORDING NETWORK*

PRESS RELEASE

 

The Greek State must send a clear message against racist violence

Athens, 25 September 2013 – “Those who killed yesterday have been training on the bodies
of immigrants for three years,” said Panagiotis Papanikolaou, superintendent at the hospital
of Nikaia, after the murder of 34-year old Pavlos Fyssas.

It is exactly the same message that the Racist Violence Recording Network ceaselessly
reiterates in its two years of operation. Since October 2011, the Racist Violence Recording
Network, coordinated by the National Commission for Human Rights and the United
Nations High Commissioner for Refugees, and consisting of 33 NGOs and other civil society
actors, has recorded more than 300 incidents of racist violence after interviewing the
victims, which are refugees and migrants in their overwhelming majority. In addition, a
significant increase in homophobic and transphobic attacks has been recorded.

The Racist Violence Recording Network has repeatedly raised the alarm not only on the
dramatic increase in racist attacks but also on their characteristics: According to victims’
testimonies, the most common practice is an organized “patrol” of pedestrians or
motorcyclists in black clothes who attack refugees and migrants as unprovoked squads on
the street, at squares or at public transportation stops. In some cases of particularly brutal
attacks, the victims have recognized among the perpetrators individuals associated with
Golden Dawn. Official complaints to police authorities have been lodged in only few of
these cases. The victims report the inability or unwillingness of prosecuting authorities to
conduct sufficient investigation and arrests. The vast majority of victims who lack legal
documents don’t file complaints to the authorities for fear of arrest and deportation.

The Racist Violence Recording Network underlines that impunity triggers the escalation of
racist attacks and perpetuates violence. The Network calls upon the authorities to take all
necessary measures for the arrest and conviction of those involved in acts of violence
motivated by hatred or racism.

Specifically, the Network reminds and reiterates its proposals, and calls upon the State to
adopt them:
(1) Protection of victims and main witnesses of racist violence acts, through the
suspension of their arrest and deportation (if they lack legal residence documents); as well
as granting of a temporary residence permit. This way, it will be possible to report and
investigate the acts, irrespective of the victims’ legal status and without the danger of their
arrest, while the prosecution of the perpetrators will be extended, facilitated and accelerated.
(2) Investigation of the racial motive by prosecuting authorities since the stage of
preliminary inquiry, regardless of whether it will be considered an aggravating
circumstance in the sentencing stage.

The Racist Violence Recording Network calls upon the State, through the adoption of
these proposals, to finally send a clear message to the “squads” operating with impunity,
namely that racist violence cannot be tolerated.

More information: Eleni Takou, racistviolence@nchr.gr, 210.7233216

*About the Racist Violence Recording Network

Monitoring the escalation of racist attacks against refugees and migrants in the last few years, as well
as the lack of a formal and reliable mechanism of recording racist incidents, the UN Refugee Agency
and the National Commission for Human Rights took the initiative and established in the
summer of 2011 the Racist Violence Recording Network numbering today the following 33 non-
governmental organizations and other bodies which provide legal, medical, social or other support
services and come into contact with racist violence victims:
Aitima
Antigoni – Information and Documentation Centre on Racism
Arsis
Doctors of the World
Amnesty International
Network for the Social Support of Refugees and Migrants
Hellenic Action for Human Rights – Pleiades
Hellenic League for Human Rights
Hellenic Red Cross
Greek Helsinki Monitor
Greek Council for Refugees
Greek Forum of Migrants
Greek Forum of Refugees
Human Rights Commission of the Bar Association of Rhodes
“Positive Voice”
“Medin”
“Babel” Day Centre
Integration Centre for Working Migrants – Ecumenical Refugee Program
Movement for the Support of Refugee and Migrant Rights (Patras)
World Without Wars and Without Violence
LATHRA-Solidarity Committee for Chios refugees
METAdrasi
Group of Lawyers for the Rights of Refugees and Migrants
Group of Lawyers for the Support of Refugee and Migrant Rights (Thessaloniki)
Lesbian & Gay Community of Greece
Association of Afghans United in Greece
Forum of Migrants in Crete
Act-up
ASANTE
Colour Youth
i-RED Institute for Rights, Equality and Diversity
PRAKSIS
YsMedia

And the Greek Ombudsman and the Council for Migrant Integration of the Municipality of Athens
as an observer.

Κάλεσμα σε συντονισμό και ανάληψη δράσης ενάντια στη διοικητική κράτηση σε στρατόπεδα & κρατητήρια, τη Δευτέρα 30/9 στο Εργατικό Κέντρο Χανίων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 24-9-2013

 
 
Το ναζιστικής έμπνευσης καθεστώς κράτησης σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ζει και βασιλεύει.Η κοινωνία πρέπει να αποτινάξει αυτό το αίσχος από πάνω της.
 

Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της μεταπολίτευσης, που εκτός από το λαϊκό εισόδημα, στον βωμό των μνημονίων θυσιάζονται και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, εμείς λέμε πως με το κεφάλι ψηλά και ακόμη πιο σθεναρά θα πρέπει να υπερασπιστούμε όσους ζουν την κόλαση που τους επιφύλαξε η κρίση των τραπεζιτών. Οι μετανάστες ήταν τα πρώτα θύματα που ένιωσαν στα δικαιώματα τους, στην τσέπη τους, στο σώμα τους την εκδικητική μανία της νεοφιλελεύθερης επίθεσης.

Πρόσφατα η εξέγερση στην Αμυγδαλέζα, το «κέντρο φιλοξενίας» του κ Δένδια, θύμισε σε όλους μας πόσο καλά μπορεί να μεταφέρει κανείς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χίτλερ στη σημερινή πραγματικότητα. Τα κολαστήρια λειτουργούν κανονικά στα νησιά του Ανατ. Αιγαίου, στον Έβρο, στην Κόρινθο, στην Αμυγδαλέζα. Όπου δεν έχουμε κέντρα κράτησης, έχουμε κρατητήρια γεμάτα από ανθρώπους που το έγκλημα τους είναι ότι δεν έχουν «χαρτιά», νομιμοποιητικά έγγραφα. Αλήθεια με ποια διαδικασία θα μπορούσαν να αποκτήσουν; Η μόνη διαδικασία που υπάρχει είναι για να χάνουν τα χαρτιά τους και αυτοί που τα έχουν, τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα να μην έχουν δικαίωμα για ιθαγένεια, το άσυλο να συνεχίζει να συγκαταλέγεται στα είδη πολυτελείας.

Ο στραγγαλισμός των πολιτικών ελευθεριών έχει πάρει απειλητικές διαστάσεις και γι αυτό πιστεύουμε πως είναι καθήκον μας, κόντρα στα ξενοφοβικά κηρύγματα που είναι της μόδας, χωρίς αμήχανες σιωπές, αρνούμενοι να διαπραγματευτούμε τη σημασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, να κάνουμε όλες εκείνες τις ενέργειες που μας υπαγορεύει η συνείδηση, η ανθρωπιά, η ευθύνη απέναντι στο συνάνθρωπο μας και απέναντι στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το πόσα άτομα βρίσκονται στα κρατητήρια, ο χρόνος και οι συνθήκες κράτησης και η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και νομικής υποστήριξης οφείλουν να απασχολήσουν την τοπική κοινωνία, τις συλλογικότητες υπεράσπισης δικαιωμάτων και τον νομικό και ιατρικό κόσμο των Χανίων. Το δίκαιο αίτημα για να σταματήσουν οι διοικητικές κρατήσεις, πρέπει να ενισχυθεί με όσες περισσότερες φωνές γίνεται. Στην Κρήτη που ακόμα δεν έχει κολαστήρια κράτησης, έχουμε όμως κρατητήρια σε αστυνομικά τμήματα, γεμάτα από ανθρώπους που δε διέπραξαν ποτέ κανένα αδίκημα, κανένα έγκλημα, εκτός από την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου στις 20:00 (8:00 μ.μ.) το απόγευμα στο Εργατικό Κέντρο Χανίων, καλούμε κάθε ένα που κατανοεί τα παραπάνω, κάθε ενεργή συλλογικότητα των Χανίων, για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο την παρέμβαση μας στα κρατητήρια, τις αρχές και την κοινωνία και να εκφράσουμε την απαίτησή μας να κλείσουν τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών στην Ελλάδα.

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

No justice, no peace…

Είναι ίσως περιττή επανάληψη να επαναφέρουμε στον δημόσιο διάλογο, ότι ενώ οι μετανάστες δεν ήρθαμε και δεν παραμένουμε στην Ελλάδα ούτε για τουρισμό, ούτε για πλάκα, ούτε από καμιά περίεργη διαστροφή, έχουμε υποστεί και ανεχτεί σε μεγάλο βαθμό εκμετάλλευση, ρατσισμό, βία, ξενοφοβία, φυλακίσεις, στρατόπεδα κράτησης. Την ίδια ώρα που με βάση επίσημα στοιχεία του κράτους δεν επιβαρύναμε ποτέ τον ελληνικό προϋπολογισμό και δεν ευθυνόμαστε για την εγκληματικότητα όπως μας αποδίδει η αντιμεταναστευτική υστερία που τα ΜΜΕ έχουν αναλάβει να καλλιεργήσουν, το κακόγουστο «αστείο» που παίζεται στις πλάτες μας με θύματα τις ζωές μας, έχει παραγίνει και δεν μπορεί να κρατήσει πολύ.

Τα γεγονότα στην Αμυγδαλέζα είναι μόνο μια τυπική και αυτονόητη αντίδραση, όταν η κρατική «φιλοξενία» είναι απείρως βαρβαρότερη από την αντίστοιχη σε φτηνά petshop. Για να μην αναφερθούμε στην διαφάνεια απέναντι στην κοινωνία (απορεί άραγε εκείνη;) για το τι συμβαίνει στην Αμυγδαλέζα μετά την εξέγερση. Είναι ακόμα εγκλωβισμένα τα «θηρία» μέσα στα φιλόξενα κλουβιά των 50 βαθμών Κελσίου; Όσο για τον τραγικό χαμό του νεαρού στο τρόλεϊ που σε άπταιστα ελληνικά προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί δεν μπορούσε να κόψει εισιτήριο, για εμάς τους μετανάστες σε αυτή τη χώρα μόνο «άδικος» δεν ήταν… Θα μας υπενθυμίζει πάντα ότι αν οι νέοι αυτού του τόπου έφτασε να δολοφονούνται με αυτόν τον τρόπο, τι επιφυλάσσουν για μας άραγε ; Θα μας προειδοποιεί πάντα ότι η κοινωνία θα προτρέπεται συνεχώς να δώσει το τέλος της ιστορίας που ξεκίνησαν οι νεοναζί. Θα το καταφέρουν; Θα τους αφήσουμε;

  

Δεν υπάρχει πλέον ανάμεσά μας κανείς που να μην έχει καταλάβει τι ζούμε και τι μας περιμένει. Όσο και να κοιτάμε ο ένας τον άλλο μας, δεν βλέπουμε πλέον πουθενά εκείνες τις χαρωπές φυσιογνωμίες μεταναστών που μαγείρευαν και τραγουδούσαν στις αντιρατσιστικές γιορτές. Ξέρουμε καλά ότι μόνο αν οι ντόπιοι ξεσηκωθούν και διώξουν τους σκηνοθέτες αυτού του «μαύρου θεάτρου», τότε μόνο θα απαλλαγούμε κι εμείς από την τελευταία σκηνή του έργου που μας επιφυλάσσουν. Από τη μεριά μας θα κάνουμε ό,τι μας αναλογεί…

1176325_621300824567238_1728674215_n

Πολιτικές διώξεις στα Χανιά: η πρώτη από τις υποθέσεις εκδικάζεται αυτήν την Παρασκευή 28/6

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης – πέρα από το ότι πλέον έχει και το ίδιο ως συλλογικότητα δεκάδες μέλη του διωκόμενα και υπόδικα με κατασκευασμένα κατηγορητήρια σε μια σειρά πολιτικών και φρονηματικών διώξεων στα Χανιά – υπογραμμίζοντας την κρισιμότητα και το διακύβευμα στην 1η αυτή δίκη των 3 συμπολιτών μας, καλεί την τοπική κοινωνία να σταθεί αλληλέγγυα σε όλους τους πολίτες που σέρνονται στα δικαστήρια στα πλαίσια της κατάπτυστης ασφαλίτικης βιομηχανίας διώξεων.

Η αυθαιρεσία και η ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας είναι η ασπίδα της διαπλοκής απέναντι στην κοινωνία. Το χέρι του νόμου είναι «μακρύ» μόνο όταν καλείται να σπιλώσει, να φιμώσει και να εξοντώσει τους πολίτες που αντί να αυτοκτονήσουν, να υποκύψουν, να γλύψουν για ένα ξεροκόμματο, αντιστέκονται στο βιασμό της αξιοπρέπειας και της ποιότητας της ζωής τους – όταν ταυτόχρονα είναι τόσο «κοντό» για να φτάσει τις ξεσαλωμένες διαπλεκόμενες πολιτικές και οικονομικές ελίτ.

Κοινοποιούμε το κάλεσμα του Συλλόγου Φοιτητών Π.Κ. σε σύσκεψη φορέων αύριο Τρίτη 24/6 στο Εργατικό Κέντρο (6:00μμ).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Την Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013 δικάζονται στα Χανιά οι τρεις αγωνιστές (ένας καθηγητής της Β’ βάθμιας, ένας μεταπτυχιακός κι ένας προπτυχιακός φοιτητής) που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια πολιτικής διαδήλωσης στις 25 Μαρτίου του 2012 με εντελώς ψευδείς κατηγορίες.

Η σύλληψή τους πραγματοποιήθηκε ενόσω σύλλογοι και φορείς της πόλεις διαδήλωναν κατά της πολιτικής της κυβέρνησης και των νέων μέτρων κατά τη διάρκεια της παρέλασης. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ, εκτελώντας τον καθιερωμένο τους ρόλο, συντεταγμένα και απρόκλητα επιτέθηκαν σε αυτόν τον κόσμο με γκλομπς και δακρυγόνα, αδιαφορώντας ακόμη και για γονείς και παιδιά.

Η καταδίκη των τριών αγωνιστών αποδεικνύει ξεκάθαρα τις διαθέσεις της κυβέρνησης ενάντια στον κόσμο της εργασίας, στη νεολαία και σε όσους παλεύουν για να ανατρέψουν την υπάρχουσα κατάσταση. Οι προσαγωγές και συλλήψεις εκατοντάδων διαδηλωτών σε κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, η επιστράτευση δεκάδων απεργών σε διάφορους κλάδους, η ποινικοποίηση φοιτητών που διεκδικούν ένα άλλο πανεπιστήμιο και η γενικότερη καταστολή που δέχεται όποιος σηκώνει κεφάλι, επισφραγίζουν την ανάγκη του κράτους να θωρακίζεται με αυταρχικό τρόπο. Αυτό γίνεται ώστε οι εκάστοτε κυβερνήσεις, σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ, να μπορούν να τσακίζουν τα δικαιώματα του λαού, χωρίς, ταυτόχρονα, να τον βρίσκουν ως εμπόδιο, τη στιγμή που δεν μπορούν να τον έχουν με το μέρος τους.

Οφείλουμε να καταγγείλλουμε την επίθεση των ΜΑΤ, την αναίτια σύλληψη των τριών αγωνιστών και την απόφαση να οδηγηθούν σε δίκη με ψευδείς κατηγορίες. Θεωρούμε επίσης ότι η ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης οποιουδήποτε μέλους ενός συλλόγου, σωματείου ή συνδικαλιστικού φορέα, είναι καταδικαστέα, ως κομμάτι φίμωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Όλοι εμείς, οφείλουμε να οργανωθούμε και να παλέψουμε ενάντια στην επίθεση του κράτους στον αγωνιζόμενο λαό και συνολικά στο παρόν σύστημα εκμετάλλευσης.

Καλούμε σε σύσκεψη όλους τους κοινωνικούς, συνδικαλιστικούς και πολιτικούς φορείς της πόλης την Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013 στο Εργατικό Κέντρο στις 6.00 μ.μ., ώστε να οργανώσουμε τη δράση μας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Καλούμε τον κόσμο να στηρίξει τους αγωνιστές και να καταδικάσει την αυταρχική πολιτική που ποινικοποιεί αυτούς και δεκάδες ακόμη και να συγκεντρωθεί στην πλατεία Δικαστηρίων την Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013, στις 9.00 π.μ..

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ!
ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

Παρέμβαση στην Επιθεώρηση Εργασίας για το μακελειό στην Μανωλάδα

Παρέμβαση και αντιπληροφόρηση για μια ώρα (σήμερα 19/4) έγινε στην Επιθεώρηση Εργασίας στα Χανιά από το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης και αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από την Κατάληψη Rosa Nera.

Αναρτήθηκε πανό που έγραφε: «Μανωλάδα, Χαλκιδική, Αμυγδαλέζα, η Κυβέρνηση Συνεχίζει το «έργο» της – ΦΜΚ»

Παράλληλα χτυπήθηκαν τα στένσιλ της «φράουλας με αίμα» που είχαν φτιαχτεί από ανθρώπους της βάσης των κινημάτων για τη χθεσινή διαδήλωση.

dsc01033

547372_10151536097843328_1521719210_n61551_10151536097808328_2114426874_n

Για το μακελειό στην Μανωλάδα, το Φ.Μ.Κ. εξέδωσε το σχετικό δελτίο τύπου:

 

Το χώμα βάφτηκε κόκκινο…

Χανιά, 19/4/2013

Το βάρβαρο, μεσαιωνικού τύπου, ρατσιστικό χτύπημα εναντίον μεταναστών εργατών γης στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, έρχεται να ολοκληρώσει το ζοφερό παζλ μιας κατάστασης που έχει επιφέρει η υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας από την κυβέρνηση. Όταν επίσημα το κράτος διδάσκει βαρβαρότητα μέσω βασανιστηρίων σε Α.Τ. και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όταν τα πιστά του ΜΜΕ καθαγιάζουν τον φασιστικό λόγο, τότε και ο κάθε τσιφλικάς και η καραμπίνα του νομιμοποιείται και ξεσαλώνει.

Οι ανακοινώσεις καταδίκης δεν αρκούν. Παρόλο που η δέουσα απάντηση θα ήταν μονάχα η συλλογική επιστροφή των παραμυθιών περί «ασφάλειας» και «ανάπτυξης», στους κάθε λογής πολιτικούς και οικονομικούς δυνάστες που τα πουλάνεγια να πίνουν το αίμα ντόπιων και μεταναστών, εκεί που πέφτουν σφαίρες είναι ήδη πολύ αργά. Εκεί θα έχουμε αργά ή γρήγορα νεκρούς, εκτός κι αν άμεσα -σήμερα δηλ- αποδοθεί δικαιοσύνη.

Τα τουφέκια και οι καραμπίνες των σύγχρονων δουλοκτητών δεν έχουν απεριόριστες σφαίρες – αυτό ας το θυμούνται όσοι κόπτονται, αληθινά ή μη, για την κοινωνική ειρήνη.

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΣ-ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ : Συζήτηση-εκδήλωση στο Στέκι Πολιτιστικών Ομάδων, στο Ρέθυμνο, το Σάββατο 20/4

elinika

 

Απέναντι στην άποψη που ήθελε το μετανάστη θύμα, αναδείξαμε τους μετανάστες εργάτες και τις μετανάστριες εργάτριες, που έχουν κάποια επιπλέον προβλήματα από τους συνάδελφους τους. Εμείς εξαναγκαζόμαστε να παλεύουμε καθημερινά για τα νομιμοποιητικά  έγγραφα και για τα δικαιώματα μας, που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα: την άδεια παραμονής, την ιθαγένεια των παιδιών μας, το άσυλο.

 

Εμείς έχουμε αποφασίσει πως απέναντι στη σωτηρία των κερδών βάζουμε τη σωτηρία των ανθρώπων και εδώ δε χωράνε διακρίσεις. Όλοι και όλες που ζούμε και δουλεύουμε εδώ, είμαστε ο λαός αυτού του τόπου, οι δημιουργοί του και διεκδικούμε τα δικαιώματα μας, κοινωνικά, πολιτικά και ανθρώπινα.

 

Ας γκρεμίσουμε τα ψεύτικα τείχη που μας επιβάλουν οι δυνάστες μας, για να μας χωρίζουν και να μην μας επιτρέπουν να επικοινωνήσουμε και να συνεργαστούμε ως ίσοι και ως άνθρωποι. Αυτοί οι άνθρωποι που καλλιεργούν το ρατσισμό και την τρομοκρατία σε όσους οι ίδιοι θεωρούν αδύναμους, είναι οι ίδιοι που εκμεταλλεύονται τον κόπο αυτών που καταδιώκουν. Στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο κρατικός μηχανισμός, που μέρος του είναι και οι φασίστες, αφενός τρομοκρατούν τους μετανάστες και τους αδύναμους, και αφ’ ετέρου, με νομικίστικα κόλπα δεν τους επιτρέπουν να οργανωθούν. Γιατί φοβούνται την οργάνωση, φοβούνται το να έρθουν οι καταπιεσμένοι κοντά. Και εμείς αυτό ζητάμε. Να βρεθούμε μαζί και να αντιμετωπίσουμε από κοινού τους φασίστες και την καταστολή. Να μπορέσουμε να οργανωθούμε και να αμυνθούμε απέναντι σε τέτοιες απειλές.

 

Ας βρεθούμε, λοιπόν, ως άνθρωποι και ως ίσοι, αφήνοντας εκτός το χρώμα, τη φυλή, το φύλο, τη θρησκεία, την καταγωγή και ότι άλλο εμποδίζει την επικοινωνία μας.

 

Με σκοπό να συνεργαστούμε για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που μοιραζόμαστε ζώντας σε αυτό τον κόσμο ζούμε μαζί, βρισκόμαστε μαζί, δουλεύουμε στις ίδιες δουλειές, βρισκόμαστε στην ίδια μοίρα. Είμαστε από κοινού εργαζόμενοι ή άνεργοι, δηλαδή θύματα εκμετάλλευσης από τους εργοδότες, τους πλούσιους και το κράτος, πληρώνοντας ακριβά το ψωμί που τρώμε, με τον ιδρώτα του κορμιού μας.

 

Γνωρίζουμε πως μαζί με το πρόβλημα της επιβίωσης υπάρχει και το θέμα της νόμιμης παραμονής στη χώρα και την διαδικασία για τα ανάλογα έγγραφα. Πάνω σε αυτό το ζήτημα, η παρούσα κυβέρνηση έχει δηλώσει ξεκάθαρα την αντιμετώπισή της, σκληρύνοντας την στάση της και πολλά παιδιά που έχουν γεννηθεί σε αυτό τον τόπο, χάνουν τώρα το δικαίωμα της ελληνικής ιθαγένειας.

 

αν ψεύδονται όλοι κι όλα/ εκτός από τα χέρια σας

είναι για να ‘ναι υπάκουα στον πηλό τα χέρια σας

να ‘ναι τυφλά σαν τα σκοτάδια/να ‘ναι κουτά σαν τα μαντρόσκυλα

για να μην εξεγείρονται τα χέρια σας/για να μην πάρει τέλος τούτη η αδικία

Ναζιμ Χικμετ (απόσπασμα από το ποίημα «Για τα χέρια σας και το ψέμα»)

 

Πρωτοβουλία αναρχικών

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

Αντιρατσιστική ομάδα φοιτητών Ρεθύμνου

 

alvanika1aravika1aglika

Να πέσει το άδικο και κατασκευασμένο κατηγορητήριο! Να σταματήσει εδώ και τώρα η φάμπρικα διώξεων στα Χανιά!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΛΕΣΜΑ

 Χανιά, 8-4-2013

Στοχοποιείται η συμμετοχή στις διαδηλώσεις και σε κάθε είδους δράση αντίστασης και αλληλεγγύης, με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία.

Όμως εμείς έχουμε μάθει να διεκδικούμε το δίκιο μας, θαρρετά, δημόσια, με το πρόσωπο μας, με το ονοματεπώνυμο μας.

Απευθυνόμαστε στους συμπολίτες μας, με τη φωνή μας, στους δρόμους. Δεν έχουμε άλλο τρόπο.

Την Τετάρτη 10 Απριλίου το πρωί θα είμαστε στα δικαστήρια Χανίων, για να υπερασπίσουμε πρώτοι εμείς, τον συναγωνιστή και το σύντροφο μας, που βαρύνονται με κατηγορίες στηριζόμενες σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Θα είμαστε εκεί, γιατί οι πορείες, οι διαδηλώσεις δεν είναι παράνομες πράξεις, παράνομοι είναι όσοι μας στερούν το δικαίωμα στη ζωή.

Για την υπόθεση δείτε κι εδώ: https://fmkritis.wordpress.com/2010/11/21/1115/

Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο για την ιθαγένεια, Σάββατο 30/3, 12:00, στην Πλατεία Αγοράς

ΚΑΛΕΣΜΑ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 28-3-2013

Ελληνική Ιθαγένεια – Θεμελιώδες δικαίωμα όλων των παιδιών
που γεννιούνται και μεγαλώνουν στη χώρα μας

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί κάθε δημοκράτη άνθρωπο που έχει συνείδηση περί δικαίου, να υπερασπίσει μαζί μας το θεμελιώδες και αναφαίρετο δικαίωμα όλων των παιδιών που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε αυτή τη χώρα, να αποκτούν την ιθαγένειά της.

Κόντρα σε κάθε ηθική και κοινή λογική, κόντρα σε κάθε κοινοτικό κεκτημένο, κόντρα ακόμα και στις ίδιες τις συνταγματικές παραδόσεις της Ελλάδας, το δικαίωμα αυτό αίρεται για ολοφάνερα μικροπολιτικούς και ιδιοτελείς σκοπούς από την παρούσα συγκυβέρνηση “εκτάκτου ανάγκης”, η οποία επενδύει πλέον απροκάλυπτα μονάχα στον κοινωνικό κανιβαλισμό για την μακροημέρευσή της.

Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο φορέων και συλλόγων το Σάββατο 30 Μαρτίου, 12:00 το πρωί, στην Πλατεία της Αγοράς, για να δοθεί ένα μήνυμα συναδέλφωσης, αλληλεγγύης και δικαιοσύνης, για να ανασχεθεί ο θεσμικός ακροδεξιός κατήφορος.

5390_441697725911756_801496653_n

Δύο σύντροφοί μας ανάμεσα στους 8 πολίτες που διώκονται για συμμετοχή σε πορεία! Στα Χανιά οι δικογραφίες-εκτρώματα πάνε σύννεφο!!!

Χανιά, 18-3-2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Θα μπορούσε να είναι μια συνηθισμένη μέρα η 29-6-2011 , όμως ήταν η μέρα που έμπαινε μια ακόμη υπογραφή, για την υποθήκη του μέλλοντος των ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα. Ήταν η μέρα ψήφισης του μεσοπρόθεσμου.

Σήμερα, ένα χρόνο σχεδόν μετά, έχουν το θράσος να δηλώνουν τα ξένα αφεντικά πως τα μέτρα που πήραν στην Ελλάδα, δε θα τα ξαναδοκιμάσουν σε καμιά άλλη χώρα, λόγω της αναποτελεσματικότητας τους, ενώ τα ντόπια, βάζουν τις πρόθυμες υπηρεσίες τους να διώκουν δικαστικά, επιλεκτικά 8 από περισσότερους από 1.000 πολίτες που συμμετείχαν στη διαδήλωση στα Χανιά και εξέφραζαν την αντίθεση τους στην ψήφιση ενός ακόμα «εγκλήματος».

Υπάρχει κάτι που μάλλον δεν έχει γίνει κατανοητό. Θα το πούμε μια ακόμη φορά, και όσες φορές ακόμη χρειαστεί, μέχρι να εμπεδωθεί : Δεν θα αφήσουμε τις ζωές μας στα χέρια εκείνων που το μόνο ενδιαφέρον τους είναι τα κέρδη τους. Δεν θα αφήσουμε τους συντρόφους μας και τους συναγωνιστές μας, στην εκδικητική διάθεση καμιάς εξουσίας.

Γιατί απλά ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΟ

Καλούμε την τοπική κοινωνία σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια την Παρασκευή, 22 Μάρτη και 10:30πμ, όπου οι 8 διωκόμενοι καλούνται για ανάκριση, για να δοθεί μια δυναμική και συλλογική απάντηση στις μεθοδεύσεις για τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών όλων μας.

T
 
Ακολουθεί το κείμενο-ανακοίνωση των 8 διωκόμενων :
 

Στις 29 Ιουνίου του 2011, ημέρα της ψήφισης στη βουλή του “Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος”, σύσσωμη η κοινωνία βρέθηκε σε δρόμους και πλατείες αρνούμενη να νομιμοποιήσει ηθικά αποφάσεις που παίρνονται για αυτήν χωρίς την συναίνεσή της. Αποφάσεις που την καταδικάζουν σε αργό θάνατο, από τους εκπροσώπους ενός ανήθικου -κατ’ επίφαση αντιπροσωπευτικού- κλεπτοκρατικού συστήματος. Αποφάσεις που πάρθηκαν παράλληλα με το μακελειό της πλατείας Συντάγματος, με το όργιο καταστολής και απρόκλητης βίας από τα δολοφονικά τάγματα των ΜΑΤ, απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές. Στα Χανιά, όπως και σε άλλες πόλεις της επικράτειας, η οργή και η αγανάκτηση του λαού ξέσπασε και πάνω στα πολιτικά γραφεία των εκπροσώπων της τότε συγκυβέρνησης. Είναι γνωστό πως οι ανήθικοι βάζουν τα γραφεία τους πάνω από τις ζωές των ανθρώπων. Ήταν επόμενο να θελήσουν να ξεπλύνουν τις αμαρτίες τους παριστάνοντας τα θύματα, σπιλώνοντας συλλήβδην τις λαϊκές αντιδράσεις ως εγκληματικές ενέργειες “κάποιων αγνώστων”.

Μήνες μετά, η αστυνομία ξεκίνησε έρευνες που κατέληξαν σε μια δικογραφία-έκτρωμα. Μια δικογραφία που ενώ παραδέχεται πως δεν μπόρεσε να βρει ποιοι μπήκαν στα βουλευτικά γραφεία, διώκει 8 πολίτες με την γελοία κατηγορία της απλής συμμετοχής τους στην πορεία, συνεπικουρούμενη από υλικό καμερών που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές! Από όλους τους διαδηλωτές εκείνης της ημέρας, 8 πολίτες βρέθηκαν να κατηγορούνται για την ίδια και τη μόνη πράξη που έκαναν και χιλιάδες συνδιαδηλωτές τους: για το ότι δηλ συμμετείχαν στην πορεία!

Εμείς οι 8 “τυχεροί” κατηγορούμενοι/ες δηλώνουμε πως πράγματι συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις χιλιάδων συμπολιτών μας την ημέρα της ψήφισης του “Μεσοπρόθεσμου”. Δηλώνουμε πως πορευτήκαμε το πρωί της ημέρας αυτής μαζί με άλλους 3.000 κατοίκους αυτής της πόλης, ανταποκρινόμενοι και μεις οι ίδιοι ως εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι, στο γενικό απεργιακό κάλεσμα της ΓΣΕΕ και άλλων κοινωνικών φορέων. Πως βρεθήκαμε με ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδιότητας το απόγευμα της ίδιας ημέρας στην πλατεία της Αγοράς, μοιραζόμενοι την ίδια αγανάκτηση για την βίαιη και άδικη ανατροπή της ζωή μας από την πολιτική που “εγκρινόταν” την ίδια ώρα στα έδρανα της βουλής – και από τους κοινοβουλευτικούς “αντιπροσώπους” του νομού μας. Δηλώνουμε πως ήμασταν παρόντες και παρούσες με την ψήφο μας στην πρωτόγνωρη αμεσοδημοκρατική διαδικασία, με την οποία πάνω από 1.000 συμπολίτες μας αποφάσισαν να ξανακατέβουν στους δρόμους της πόλης.

Δεν έχουμε παρά να επιβεβαιώσουμε τα λαγωνικά της Ασφάλειας Χανίων και να καλέσουμε τους συμπολίτες μας που βρέθηκαν και οι ίδιοι/ες σε κείνες τις κινητοποιήσεις, κάθε άνθρωπο που -είτε ήταν εκεί, είτε δεν ήταν- αντιλαμβάνεται την αδικία και την μεθόδευση αυτής της δίωξης προς το πρόσωπό μας, κάθε δημοκρατικό σύλλογο και φορέα, να μας σταθούν αλληλέγγυα σε αυτή τη μάχη. Να ορθώσουμε από κοινού το ανάστημά μας στην βιομηχανία διώξεων (36 πολίτες από 4 διαφορετικές κοινωνικές διαμαρτυρίες) που έχει στηθεί σε αυτήν την πόλη και θέλει να καταπνίξει κάθε φωνή αντίστασης αυτής της κοινωνίας απέναντι στους δυνάστες της, απέναντι σε κείνους που της κλέβουν το μέλλον και την αξιοπρέπεια.

ΧΑΝΙΑ, 8/3/2013

ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΝ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΩΝ 300 ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΟΥΣ

Χανιά, 11-3-2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή την συμπλήρωση δύο χρόνων από την μεγάλη νίκη των 300 μεταναστών εργατών μέσα από την μεγαλειώδη απεργία πείνας που πραγματοποίησαν, δεν είναι δυνατόν να μην καταγγείλουμε την κυβέρνηση για την αθέτηση των συμφωνηθέντων, και την μη ανανέωση των εξαμήνων αδειών παραμονής που τους χορήγησε, καθώς και τον καταιγισμό διώξεων που έχει εξαπολύσει εναντίων αυτών και των αλληλέγγυων στον αγώνα τους.

Ο σκληρός αυτός αγώνας ήταν μια νίκη για το σύνολο της εργατικής τάξης, αφού εκτός των ανανεούμενων εξαμήνων αδειών παραμονής οι 300 κατάφεραν ταυτόχρονα να μειωθούν και τα αναγκαία για την περίθαλψη ένσημα για κάθε εργάτη στην Ελλάδα. Είναι προφανές ότι η επίθεση εναντίον τους είναι η »εκδίκηση» του κράτους απέναντι σε αυτούς που κατάφεραν το πρώτο ρήγμα στο μνημόνιο, το οποίο η σημερινή κυβέρνηση υπερασπίζεται με κάθε κόστος και περισσή βαρβαρότητα μη λογαριάζοντας τις απάνθρωπες συνέπειες του.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συνεχίζει να βρίσκεται στο πλάι τους, αγωνιζόμενο για την οριστική δικαίωση του αγώνα τους.

Εκδήλωση ενημέρωσης και συμπαράστασης στον αγώνα των πολιτών της Χαλκιδικής ενάντια στις εξορύξεις χρυσού.

Στην άλλη άκρη της Ελλάδας, στη Μακεδονία και τη Θράκη, ένας μεγάλος αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη . Οι εξορυκτικές δραστηριότητες χρυσού και χαλκού που καταστρέφουν τον τόπο και εξαθλιώνουν τους ανθρώπους, είναι βασισμένες στις ίδιες παγκόσμιες οικονομικές επιλογές. Η Ελληνική κυβέρνηση με τα Ευρωπαϊκά οικονομικά επιτελεία και τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς (π.χ. Δ.Ν.Τ.) πιέζουν, επιβάλουν και εφαρμόζουν πολιτικές στην ίδια πρακτική εξαθλίωσης των λαών. Με τα ιδία κατασταλτικά μέτρα επιβολής αντιμετωπίζουν όλους τους οι κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα διαμαρτυρίας, κατά παράβαση των δικών τους νόμων και του Συντάγματο. Με μοναδικό κίνητρο το οικονομικό κέρδος των εταιριών, υφαρπάζουν τις παραγωγικές μας δυνάμεις, γη και νερό.

H Χαλκιδική ίσως μοιάζει πολύ μακριά. Πολύ μακριά για να έχουμε άμεση γνώση του αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι εκεί ενάντια στη δημιουργία ανοιχτού μεταλλείου χρυσού στην περιοχή τους. και να διαμορφώσουμε ένα ισχυρό κίνημα συνδρομής και αλληλεγγύης σε αυτόν τον αγώνα. Κι όμως, η Χαλκιδική βρίσκεται τόσο κοντά μας, όσο κάθε άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη που υπερασπίζεται το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζει, που αντιτάσσεται στο πρόσταγμα της αδηφάγου δήθεν ανάπτυξης, που τελικά δίνει έναν αγώνα για την ίδια την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του.


Η μακρόχρονη αντίσταση των χωριών της Ιερισσού και της Μεγ. Παναγιάς ενάντια στη δημιουργία ανοιχτού μεταλλείου χρυσού στον τόπο τους, έρχεται να διαδεχτεί άλλους παλαιότερους, δυναμικούς και μάλιστα νικηφόρους αγώνες στην περιοχή, απέναντι σε αντίστοιχα σχέδια στο παρελθόν.
Αγώνες που θυμίζουν τους αγώνες που έχουν δώσει οι συναγωνιστές στο Αποπηγάδι Χανίων ενάντια στη λαίλαπα των πολυεθνικών στο όνομα και πάλι της «πράσινης ανάπτυξης». Αγώνες που θυμίζουν τις κινητοποιήσεις των τοπικών κοινωνιών σε όλη την Κρήτη ενάντια στην επέλαση των βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι ο αγώνας αυτός είναι κοινός και, όπως σε κάθε αγώνα, στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους υπερασπίζονται τη φύση, τη ζωή, και την ελευθερία των επιλογών τους.

Αυτό που διακυβεύεται στις Σκουριές δεν είναι απλώς ένα ζήτημα «περιβαλλοντικής ευαισθησίας» απέναντι στο «αναπτυξιακό όραμα». Αυτό που διακυβεύεται στις Σκουριές είναι το δόγμα που θα ορίζει τη ζωή μας στο άμεσο μέλλον, αυτό που θα ορίσει το μέλλον της γενιάς που έρχεται.

Σας καλούμε όλους την Παρασκευή 1 του Μάρτη στις 6:00 μ.μ. στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Χανίων όπου μέλη του Ανοιχτού Συντονιστικού Θεσσαλονίκης ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού θα παρουσιάσουν στοιχεία από την ιστορία των εξορύξεων στην περιοχή και λεπτομέρειες του αγώνα των πολιτών.

Από το Αποπηγάδι ως τις Σκουριές, ο αγώνας ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της ζωής μας είναι κοινός.

Καλούν: Δίκτυο αγώνα ενάντια στις βΑΠΕ (συνέλευση Νομού Χανίων), Κατάληψη RosaNera, Εργατικό Κέντρο Χανίων, Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών, Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, Κοινωνική Κουζίνα, Λαφονήσι ΣΟΣ, Οικολογική Πρωτοβουλία, Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Νέας Χώρας.

2012-11-27-2gold

38η μέρα Απεργίας Πείνας – Ο αγώνας των 300 μεταναστών εργατών απεργών πείνας είναι αγώνας όλων των εργαζομένων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 3/3/2011

Ιστορικά το κεφάλαιο, προκειμένου να παράξει υπεραξία, δηλαδή κέρδος που στηρίζεται στην εργασία κάποιων άλλων, χρειάζεται να μετατρέψει μια μεγάλη μάζα ανθρώπων σε μισθωτούς εργάτες. Για να γίνει αυτό πρέπει, περιουσιακά στοιχεία που κάποτε ανήκαν σε τάξεις ανθρώπων, οι οποίοι ζούσαν από τους καρπούς της περιουσίας που θεσμικά ή de facto τους ανήκε, να περάσουν στα χέρια του κεφαλαίου. Με αυτόν τον τρόπο, οι αποστερημένοι από τις περιουσίες τους – από τα μέσα παραγωγής που κατείχαν – μετατρέπονται σε ανθρώπους που κερδίζουν τα προς το ζην από το μισθό τους, παράγοντας πλούτο για τους εργοδότες τους.

Αυτή η διαδικασία νόμιμης κλοπής των μέσων παραγωγής – των περιουσιακών στοιχείων – που ανήκουν στις τάξεις των αυτοαπασχολούμενων, από το μεγάλο κεφάλαιο, ονομάζεται κεφαλαιακή συσσώρευση.

Σήμερα ζούμε μια περίοδο κρίσης συσσώρευσης, δηλαδή πρακτικά, μια περίοδο κατά την οποία οι όροι της κεφαλαιακής συσσώρευσης γίνονται ιδιαίτερα επώδυνοι για την μικρομεσαία και εργατική τάξη. Για να νομιμοποιηθεί η εφαρμογή των όρων αυτών στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας, το μεγάλο κεφάλαιο επιστρατεύει τον κυρίαρχο λόγο των πολιτικών και επικοινωνιακών επιτελείων τους. Γι’ αυτό, σε επικοινωνιακό επίπεδο, είναι αναγκαίο οι κοινωνικοί αγώνες των εργαζομένων να στοχεύουν στην αποδόμηση του αξιακού συστήματος που προωθείται από τα προαναφερθέντα επιτελεία, και το οποίο υπηρετεί την όξυνση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Το κατεστημένο αυτό αξιακό σύστημα θεωρεί ως κορυφαίο πολιτισμικό αγαθό την ελεύθερη – δηλαδή τη χωρίς κρατικούς περιορισμούς – διακίνηση των αγαθών και των κεφαλαίων, ενώ από την άλλη ποινικοποιεί την ελεύθερη κυκλοφορία, διαβίωση και αυτοδιάθεση των πληθυσμών. Βάσει αυτού του αξιακού συστήματος το κράτος τοποθετείται στο πόστο του υπαλλήλου-ρυθμιστή της ανθρώπινης κινητικότητας και του διαμορφωτή του νομικού πλαισίου θεσμικής διάκρισης ανάμεσα στους «νόμιμους πολίτες» και τους «παράνομους λαθρομετανάστες». Κι εμείς ρωτάμε, ποιο είναι το καταλυτικό αξιακό συστατικό που καθιστά πολιτιστικό αγαθό την ελευθερία διακίνησης των εμπορικών αγαθών και των κεφαλαίων, ενώ την ίδια ώρα ανάγει την ελεύθερη κυκλοφορία, διαβίωση και αυτοδιάθεση των ανθρώπων σε μεταναστευτικό πρόβλημα; Γιατί το κράτος πρέπει να ελέγχει τους ανθρώπους σαν να ήταν πρόβατα σφαλισμένα σε μαντριά, ενώ την ίδια ώρα αφήνει τους πλούσιους να διακινούν ανεξέλεγκτα κεφάλαια και προϊόντα, οδηγώντας τους μεσαίους αυτοαπασχολούμενους σε μισθωτούς εργάτες, μια που οι τελευταίοι αδυνατούν να ανταγωνιστούν εμπορικά τους πολυεθνικούς επιχειρηματικούς ομίλους;

Το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν οφείλεται στην ύπαρξη των μεταναστών, αλλά στην αναδιάρθρωση των πολιτικών διαχείρισης της φθηνής για την εργοδοσία εργασίας. Καθώς οι μεσαίες τάξεις μετατρέπονται σε μαύρη εργατική τάξη, δηλαδή σε εργατική τάξη χωρίς ιδιαίτερες δυνατότητες διαπραγμάτευσης των συνθηκών της εκμετάλλευσής της, οι μετανάστες σταδιακά παύουν να έχουν χρησιμότητα για τους πρώην εκμεταλλευτές τους. Και αυτή τη νέα κατάσταση προσπαθούν να τη συσκοτίσουν ως προς τις αιτιακές καταβολές της, μιλώντας μέσω των πολιτικών και μηντιακών επιτελείων τους για μεταναστευτικό πρόβλημα.

Αυτό το συστηματικό ψεύδος, αυτή τη συστηματική εξαπάτηση της εργατικής τάξης προσπαθεί εξ αντικειμένου να ξεσκεπάσει ο αγώνας των εργατών, μεταναστών, απεργών πείνας, που βρίσκονται πια μια ανάσα από το θάνατο. Η εργατική τάξη πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η εξαθλίωση των γηγενών εργαζομένων (Ελλήνων στην περίπτωσή μας) και η υποχρέωση της μεγάλης μάζας των μεταναστών να ζουν χωρίς πολιτικά και εργασιακά δικαιώματα, είναι δυο πλευρές του ίδιου σχεδίου, που προετοιμάζει το έδαφος για ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία του κεφαλαίου εις βάρος της εργατικής τάξης.

Η ήττα λοιπόν των αγώνων των ξένων εργατών θα γίνει μοιραία το προανάκρουσμα της ήττας και των ντόπιων εργαζομένων. Οι πατριδοκάπηλοι που μιλούν σήμερα για εθνική μεταναστευτική πολιτική είναι οι ίδιοι που αύριο, από γνήσιο πατριωτικό καθήκον, θα οδηγήσουν (τους οδηγούν ήδη) και τους Έλληνες εργαζόμενους στην εξαθλίωση. Γι’ αυτό η ενεργή αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων σ’ αυτή την απεργία πείνας δεν είναι ηθικό ή ανθρωπιστικό καθήκον, αλλά δράση προς την κατεύθυνση της διεξαγωγής και διαμόρφωσης της λαϊκής αντεπίθεσης.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

ΈΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ