Άδειο το κουτί με τα δώρα…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 25/10/2013

Το νέο σχέδιο μεταναστευτικού νόμου δεν συνιστά τίποτε άλλο από συνέχιση της ατζέντας που έφερε σε απόγνωση τον μεταναστευτικό κόσμο και έδωσε τροφή στο φασιστικό φαινόμενο στην Ελλάδα, καθώς ουσιαστικά ενσωματώνει όλα τα αντιμεταναστευτικά μέτρα που έχουν κατά καιρούς ψηφιστεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Περάσανε 8 χρόνια από την τελευταία νομιμοποιητική διαδικασία του 2005, κατά την οποία – στην πραγματικότητα – ευεργετήθηκαν ελάχιστοι μετανάστες και μετανάστριες αποκτώντας άδεια παραμονής, σε σχέση με εκείνους/ες που κυριολεκτικά εξαπατήθηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο, απορρίφθηκαν και έχασαν τα χρήματά τους για το (σχεδόν) τίποτα – μια δηλ. ισχνή και διαρκώς επισφαλή “ημινομιμότητα”. Ο συγκεκριμένος Κώδικας υπό ψήφιση δεν ασχολείται καθόλου – ενώ, αντιθέτως, όφειλε να συνιστούν την πρώτη προτεραιότητά του – με όσους από αυτούς ζουν ακόμα εδώ, παρόλο που αυτή η κατηγορία μεταναστών έχει αποδείξει – τυπικά και ουσιαστικά και με τον πιο συνεπή και επώδυνο τρόπο – την βούλησή της να ζήσει νόμιμα στην χώρα αυτή. Στην ίδια κατάσταση αυτής της “ημινόμιμης” ομηρείας συμπεριλαμβάνονται ακόμα και οι μετανάστες που κατόρθωσαν να μπουν σε ειδικά “καθεστώτα ανοχής” και μη απέλασης, όπως οι 300 πρώην απεργοί πείνας του 2011 – οι οποίοι μάλιστα πλήρωσαν και σε αίμα την θέλησή τους να ζήσουν εδώ με αξιοπρέπεια.

Το νέο σχέδιο νόμου δεν αφορά ούτε τους χιλιάδες μετανάστες που ζουν για χρόνια στην Ελλάδα “χωρίς χαρτιά”, ούτε τους -επίσης- εγκλωβισμένους πρόσφυγες εξαιτίας του Κανονισμού ΙΙ του Δουβλίνου και της Συνθήκης Σένγκεν. Για να το πούμε ξεκάθαρα κι απλά, ο νέος νόμος είναι μονάχα κατ’ όνομα “μεταναστευτικός” – αλλά στην ουσία του κυρίως “εθνικός” – καθώς δεν έχει απολύτως καμία πρόθεση να νομιμοποιήσει, αλλά αντιθέτως να μονιμοποιήσει την μαύρη, φτηνή και αναλώσιμη εργασία των ανωτέρω – υποτίθεται προς απέλαση – “παρανόμων” μεταναστών.

To νομοσχέδιο τελικά αφορά αποκλειστικά τους ήδη ή κάποτε νόμιμα διαμένοντες μετανάστες και μετανάστριες, με σαφή όμως κι εδώ πρόθεση να εντείνει και να συστηματοποιήσει την οικονομική εκμετάλλευσή τους σε μια περίοδο οξύτατης κρίσης, η οποία έχει χτυπήσει νωρίτερα και σφοδρότερα (και επιλεκτικά) τον μεταναστευτικό πληθυσμό. Η δεκαετούς διάρκειας άδεια των επί μακρόν διαμενόντων καταργείται, ενώ η ανάλογη πενταετής κατοχυρώνεται με αυστηρότερες προϋποθέσεις και εισοδηματικά κριτήρια. Τα εισοδηματικά κριτήρια παραμένουν για την οικογενειακή επανένωση, από την οποία θα ξεκινήσει και η εφαρμογή συλλογής DNA για την εξακρίβωση της συγγένειας, μία περιττή διαδικασία που αν μη τι άλλο αποσπά προσωπικά δεδομένα και συνιστά εκβιασμό.

Για όσους παραμένουν στο καθεστώς της ανανέωσης (για την μεγάλη δηλ. πλειοψηφία των μεταναστών/τριών) των αδειών κάθε 1 ή 2 χρόνια, η προσωρινή ρύθμιση που προβλέπει λιγότερα προαπαιτούμενα ένσημα δε λύνει το πρόβλημα, δεδομένης της κρίσης, της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας.Τέλος, θεωρούμε ωμή κοροϊδία την προβλεπόμενη χορήγηση αδειών “επί μακρός διαμένοντος” στους μετανάστες δεύτερης γενιάς (στα παιδιά δηλ.), αντί για την αυτοδίκαιη απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας εφόσον οι ίδιοι το επιθυμούν.

Συμπερασματικά, είμαστε πεπεισμένοι πως ο θρυλούμενος νέος μεταναστευτικός νόμος είναι μονάχα κατ’ επίφασηνομιμοποιητικός” και “νέος”, και για αυτό εντελώς αντιδραστικός. Κάθε άλλη λύση πέραν της διαρκούς ανοιχτής νομιμοποίησης, συνιστά έναν φαύλο κύκλο διοικητικής κράτησης και μαύρης εργασίας, ο οποίος αποσκοπεί σε ένα φτηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, προς το συμφέρον αποκλειστικά των εργοδοτών. Πέρα όμως από τους προφανείς χαμένους της υπόθεσης, η απατεωνίστικη αυτή διαχείριση της μεταναστευτικής εργατικής δύναμης, αποβαίνει εις βάρος ολάκερης της ελληνικής κοινωνίας, με την αναπόφευκτη υποτίμηση σύσσωμης της εργατικής της δύναμης, καθώς και με την ακατάσχετη αιμορραγία των δημοσίων εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν αυτήν την αλήθεια οι ντόπιοι συνάδελφοι, γείτονες και συμπολίτες μας, έτσι ώστε να σταθούν αλληλέγγυοι στους δύσκολους αγώνες του μεταναστευτικού κόσμου για αξιοπρεπή ζωή, για χάρη του συλλογικού και ενιαίου συμφέροντος όλων μας, ελλήνων και μεταναστών, που ζούμε και μοχθούμε σε αυτή τη χώρα για ένα ομορφότερο αύριο, για εμάς και τα παιδιά μας.

Empty gift box….

ANNOUNCEMENT

Chania, 25-10-2013

The new draft immigration law is nothing but continuation of the agenda witch brought immigrants to despair apart from giving rise to the fascist movement in Greece.

The new draft law incorporates all those anti-immigrant measures that have occasionally been passed by the greek governments so far.

8 years have passed since the last legitimizing process of 2005,during which -in reality- very few immigrant men and women have been benefited through obtaining residence permit, as compared to those literally deceived in the most formal way, their petitions having been rejected and their money having been gone essentially for nothing -their only gain was a weak and long-time-risky “semi-legalization”. The specific new draft Code does not deal at all with the aforementioned deceived immigrants still living in the country, even though their case ought to constitute the Code’s first priority, and even though this category of immigrants has proved both typically and in substance to be consistently willing to live legally in this country. The same situation of “semi-legal” hostage applies even to those immigrants who successfully struggled their way into special “tolerance” and non-refoulement “regime”, such as the 300 former hunger-strikers of 2011 -who additionally paid their willingness for decent living in blood.

The new draft law responds neither to the thousands of immigrants who live in Greece for years without any legitimacy certificate, nor to refugees trapped in Greece due to Dublin II Regulation and the Schegen Treaty. To put it plainly and simply, the new law is “immigrant” only in name, while in essence it is basically “nationalist”, as it has absolutely no intention to legalize. Its purpose, instead of legalizing is making the “black”, cheap and expendable labor of the aforementioned “illegal” immigrants permanent.

The bill ultimately applies only to the immigrants who already are and those who once were legal residents, but still with clear intent to intensify and systematize their economic exploitation in a period of acute crisis, which has affected (in a selective manner) the immigrant population earlier and more fiercely than the rest. The ten-year permit for long time residents is repealed, while its five-year counterpart requires the fulfillment of stricter conditions and income criteria. Family reunification also remains subject to income criteria. Under the new bill family unification shall serve as the starting-point for the expansion of the implementation of collecting DNA specimen practice for kinship verification, an unnecessary procedure which, apart from any other issues involved, distracts personal data and constitute a certain form of blackmail.

For those who remain under the status of license-renewal every one or two years (i.e. the great majority of immigrant men and women), the temporary regulation providing fewer prerequisite labor-stamps does not solve the problem, amid a financial crisis with high unemployment and undeclared work rates.

Finally, we consider the provision on “long-time-resident” licensing for second-generation immigrants (that is the children) to be plain mockery. As a matter of fact, the appropriate response would be the automatic granting of the greek nationality for those who desire so.

In conclusion, we are convinced that the fabled new immigration law is only ostensibly “legalizing” and “new” and therefore, altogether reactionary. Any solution apart from abiding open legalization constitutes a vice circle of detention and “black” labor, which aims at keeping immigrants in a state of cheap and expendable labor reserve, solely in the interest of the employers. This knavish management of the immigrant labor power causes detriment not only to the immigrant workers, but also to the greek society, by bringing to undervalue the labor force as a whole, as well as by causing major revenue leak to the public insurance funds.

It is imperative that native workers , our neighbors and fellow-citizens realize this very fact, that they stand in solidarity with the immigrant people in their hard struggle for a decent living, for the sake of the collective, common interests of the working class; for the sake of the interests of both greek and immigrant people, who live in this country and strive for a better future for us and our children.

Migrants’ Forum of Crete

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s