Νίκη στην Απεργία πείνας, Νίκη στη Ζωή – Victory to the Hunger-Strike, Victory to Life

«Υπατία» και ΕΚΘ,

29η μέρα απεργίας πείνας


Πούθ’ έρχεσαι; Απ’ τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα

(στίχοι από το “Φάτα Μοργκάνα” του Ν.Καββαδία)

Στην κοινωνική έρημο που ξετυλίγουν γύρω μας δε θα βρεθούμε διψασμένοι από ελπίδα, στερημένοι από αλληλεγγύη, να κυνηγάμε αντικατοπτρισμούς. Δε θα βρεθούμε με σκυμμένο το κεφάλι, με ξέχειλη τη γλώσσα, να κοιτάμε την άμμο, να στρέφουμε το κεφάλι στο διπλανό μόνο και μόνο να για να τον δούμε να αργοπεθαίνει από τρόμο και ανέχεια. Μέσα στην έρημο δε θα βρεθούμε παγιδευμένοι, αποπροσανατολισμένοι, ακίνητοι στο αιώνιο πηγαινέλα της κοινωνικής στάσης και της παράδοσης στην άμμο. Θα είμαστε εμείς οι φορείς της κίνησης, οι διαβάτες, οι συνοδοιπόροι. Την κοινωνική έρημο ήδη διασχίζουν τα καραβάνια μας, κι αυτά τα καραβάνια δεν ψάχνουν τις οάσεις, τις δημιουργούν.

Αποφασιστικά, στο μάτι του κυκλώνα, όπως πρέπει. Έρχονται οι απεργοί πείνας με βιώματα δύσκολα, αθέατα από τα χαμηλά της απραγίας και της υποταγής, από εκεί που σμίγουν οι καιροί του κόσμου υπό τον καπιταλισμό: ο πόλεμος, η ανέχεια, η βία, η εξόντωση. Εδώ, στα μέρη μας και μέρη τους, οι απεργοί πείνας ξεκίνησαν για να κάνουν το χρέος τους, δείχνοντας τους κοινούς προορισμούς, διαλύοντας τις ψευδαισθήσεις και τις ιδεοληψίες. Ο κόσμος δε δημιουργήθηκε χτες. Οι αγώνες δημιουργούν τον κόσμο. Δεν πέθανε η ελπίδα, δεν κοπάζει ο άνεμος.

Η κακομοιριά της κυβέρνησης και η κυβέρνηση της κακομοιριάς θα πρέπει να χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Κακομοίρηδες είναι όσοι βάζουνε στη ζυγαριά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δε ζυγίζεται. Η αξιοπρέπεια σπάει τη ζυγαριά, ξεχαρβαλώνει τους ζυγούς, σπάει την κοινωνική ταφόπλακα που θέλουν να ρίξουν στη ζωή που μάχεται. Πικρό το σάλιο τους. Η κακομοιριά, η μικροψυχία είναι η ιδεολογία που θέλουν για την κοινωνία μας. Όλους, όσους μικρούς μεγάλους σήμερα ζούμε κι αύριο θα πεθάνουμε, όλους μας θέλουνε κακορίζικους, μίζερους, μικρούς, δειλούς, άπραγους. Έτσι μας θέλουν. Να βάζουμε στο ζύγι κείνα που δε ζυγιάζονται. Να κλέβουμε στο ζύγι τον ίδιο μας τον εαυτό. Όσο κι αν προσέξουν τις διατυπώσεις τους, όσο κι αν διαχειριστούν τις εντυπώσεις τους, τίποτα δεν τους σώζει Έχει ακόμα ο κόσμος αντίδοτα. Έχει η πράξη κι η στάση του καθενός περιθώρια. Έχει ακόμα αγκαλιές κι αδέρφια ο κόσμος. Έχει ο τοίχος ρωγμές. Έχει ο αγώνας θέσεις.

Δίπλα στους απεργούς είμαστε πολλοί σ΄ αυτά τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες, και πάλι όμως φαίνεται πώς δε φτάνουμε. Θα μετρηθούμε όμως ξανά, ώσπου θα χάσουμε το μέτρημα. Καινούργια μέρα, κάθε μέρα που περνά, Πατησίων και Ηπείρου, Κοσμογονίας και Κοσμοχαλασιάς γωνία: να μετρηθούμε, να αναμετρηθούμε.

Οι κυβερνήτες της κακομοιριάς θα πρέπει να χάσουν τον ύπνο τους και την εξουσία τους πάνω στους ανθρώπους, όλους εμάς που περνούμε κάθε μέρα χίλιες δυσκολίες για να συνεχίσουμε να προσφέρουμε, με την εργασία μας, με την παρουσία μας. Δε θα συμμορφωθούμε προς τας υποδείξεις. Εμείς είμαστε η δύναμη αυτού του κόσμου. Νόμιμοι και παράνομοι, πολυεθνικοί μέσα στη διαβαθμισμένη υστέρηση, εν μέσω πίκρας κι απογοήτευσης. Μα κι ένα κεφάλι πάνω από το μπόι μας. Δημιουργοί του κόσμου. Με αξίες κοινές. Αξίες κι εμπειρίες που αξίζει να τις μοιράζεσαι.

Θα πρέπει η κυβέρνηση και η λογική της εξουσίας να μάθει να υποχωρεί μπροστά στη συλλογική μας εργατική και κοινωνική συνείδηση και δημιουργία. Μπροστά στο μεγαλείο του κοινωνικού αγώνα, του αγώνα για ζωή.

Δε θα φτηνύνουμε εμείς τη ζωή, που την έχουν κάνει αμελητέα κι αναλώσιμη. Εμείς θα ακριβύνουμε το θάνατο, τόσο που νά’ ναι αβάσταχτος κι αδιανόητος. Νίκη στην απεργία, νίκη στη ζωή.

«Ό,τι κι αν χάσει κανείς, ένα χέρι, ένα πόδι, μια δεκάρα, αποκλείεται να μην το καταλάβει. Ο πιο μεγάλος κίνδυνος, να χάσει κανείς τον εαυτό του, γίνεται πάντα τόσο ήσυχα, λες και δε συμβαίνει τίποτα. Καμιά άλλη απώλεια δε περνά τόσο απαρατήρητη.» Κίρκεγκωρ

Τρίτη 22 Φλεβάρη 2011

ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ

VICTORY TO THE  HUNGER STRIKE, VICTORY TO LIFE

Athens – Thessaloniki

29th day of hunger strike

Where do you come from? Babylon.
Where are you going? To the eye of the storm

(Lyrics from ‘Fata Morgana’ by N. Kavadias)

In the social desert they unfold around us, we will not find ourselves thirsty for hope, bereft of solidarity, chasing mirages. We will not bow our heads loose-tongued, staring down the sand, turning our heads to our fellow just to watch her/him die from fear and poverty. We will not be trapped in the desert, disoriented, immobile in the eternal coming and going of social standstill; we will not surrender ourselves to the sand. It is us the means of movement, the wayfarers, the convoys. Already our caravans cross the social desert, and these caravans do not seek oases – they create them.

Decisively, in the eye of the storm, as they should.  The hunger strikers come here bearing harsh experiences, which are invisible from where submission and inactivity reign; they come from where the winds of the world-under-capitalism mingle: the winds of war, poverty, violence, extermination. Here, on our land and theirs, the hunger strikers set off to do their duty, manifesting our common destinations, dispelling illusions and obsessions. The world was not created yesterday. Struggles create the world. Hope never died, the wind hasn’t blown over yet.

The wretchedness of the government and the government of wretchedness must lose the ground beneath their feet. Wretched are those who weigh human dignity upon scales. It cannnot be weighed.  Dignity breaks scales, it breaks the yoke, it smashes the gravestone they wish to cast upon struggling life. Their saliva is bitter: an ideology of misery and pettiness is what they want for our society. Everybody, young and old, who lives today and will die tomorrow, they want us all ill-fated, miserable, crappy and cowardly. This is how they want us, all placed in a yoke, all cheating against ourselves. Nothing, however, can save them, no matter how careful they are in their phrasings, no matter how effectively they manage impressions,. The world still bears antidotes. The world still has embraces and fraternity. The wall has cracks. The struggle still has vacant positions.

Many in this geographical spot, supporters all in solidarity, we stand with the strikers – and yet we seem not enough. We will count ourselves again, then, until we lose count. Every day that passes a new day, Patision Ave. and Epiru Str.: we will recount ourselves, we will countdown.

The governors of wretchedness should lose their sleep and their authority over us all,  who every day pass through thousands of difficulties in order, through our labor and presence, to continue to offer. We shall not comply with their recommendations. We are the power of this world. Legal and illegal, multinational, amidst graded deterioration, bitterness and frustration. But also with οur heads upon our shoulders. Creators of the world. With common values. Values and experiences that are worth sharing.

The government and the logic of authority must learn to retreat before our collective power of labor, social consciousness and creativity, before the greatness of social struggle, the struggle for life.

We will not cheapen life they have made insignificant and expendable. We will become so much expensive to death, to make death unbearable and unthinkable. Victory to the strikers, victory to life.

The greatest danger, that of losing oneself, can pass off in the world as if it were nothing; every other loss, an arm, a leg, five dollars, a wife, etc. is bound to be noticed” Kierkegaard

Tuesday, 02/22/2011

FORUM OF IMMIGRANTS IN CRETE

fmkritis.wordpress.com

One response to “Νίκη στην Απεργία πείνας, Νίκη στη Ζωή – Victory to the Hunger-Strike, Victory to Life

  1. Παράθεμα: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ « Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s