Tag Archives: απεργία των 300

4 μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 16-11-2014

Πως σας φαίνεται η εκδικητική κρατική τιμωρία?

Το 2011, 300 μετανάστες κάνοντας απεργία πείνας, απαίτησαν το αυτονόητο. Νομιμοποιητικά έγγραφα αφού ζουν και δουλεύουν σ’ αυτή τη χώρα. Στο πλευρό τους στάθηκαν γνωστοί και άγνωστοι απ’ όλο τον κόσμο. Για πρώτη φορά το μεταναστευτικό συζητιέται σε άλλη βάση. Η φιλανθρωπία, ο φόβος, η λύπηση εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει το δικαίωμα των ανθρώπων για αξιοπρεπή ζωή. 44 μέρες μετά, ο αγώνας τους τελειώνει με ένα καθεστώς νομιμότητας ανανεούμενο ανά 6μηνο. Μέχρι που αναλαμβάνει το υπ. Προστασίας του πολίτη ο κ. Δένδιας και σταματούν οι ανανεώσεις. Μάλλον γιατί θέλησε να υπηρετήσει τον τίτλο του υπουργείου και να προστατεύσει το λαό από τους 300 πρώην απεργούς πείνας. Σήμερα λοιπόν οι 52 μετανάστες που έδωσαν τον αγώνα στη Θεσσαλονίκη, έρχονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη, αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της «παράνομης εισόδου στη χώρα», με ημερομηνία, όταν πήραν την πρώτη 6μηνη άδεια!!! Και για όσους έγινε το δικαστήριο η ποινή είναι 4μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο και 80 ευρώ δικαστικά έξοδα με 3ετή αναστολή. Εκτός όσοι έχουν κατορθώσει να αποκτήσουν άλλο καθεστώς νομιμότητας, οι οποίοι απαλλάσσονται των κατηγοριών.

Η εκδικητική μανία του κράτους δείχνει σε όλους τους εργαζόμενους τα δόντια της. Στους μετανάστες πιο πολύ. Στους 300 απεργούς πείνας και με δικαστικά μέσα , για να κερδίσει χρήματα στις πλάτες τους, μα πιο πολύ για να αποδείξει, πως το κράτος δε συγχωρεί όποιον τολμά να σηκώσει το ανάστημα του.

Είναι καθήκον μας να σταθούμε δίπλα τους και σ’ αυτόν τον αγώνα.

Να σταματήσει κάθε δίωξη των πρώην απεργών πείνας

Να τους χορηγηθεί 6μηνη ανανεώσιμη νόμιμη διαμονή, με άδεια εργασίας και δικαίωμα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους

Ενάντια στην άδικη δικαιοσύνη τους.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΝ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΩΝ 300 ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΟΥΣ

Χανιά, 11-3-2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή την συμπλήρωση δύο χρόνων από την μεγάλη νίκη των 300 μεταναστών εργατών μέσα από την μεγαλειώδη απεργία πείνας που πραγματοποίησαν, δεν είναι δυνατόν να μην καταγγείλουμε την κυβέρνηση για την αθέτηση των συμφωνηθέντων, και την μη ανανέωση των εξαμήνων αδειών παραμονής που τους χορήγησε, καθώς και τον καταιγισμό διώξεων που έχει εξαπολύσει εναντίων αυτών και των αλληλέγγυων στον αγώνα τους.

Ο σκληρός αυτός αγώνας ήταν μια νίκη για το σύνολο της εργατικής τάξης, αφού εκτός των ανανεούμενων εξαμήνων αδειών παραμονής οι 300 κατάφεραν ταυτόχρονα να μειωθούν και τα αναγκαία για την περίθαλψη ένσημα για κάθε εργάτη στην Ελλάδα. Είναι προφανές ότι η επίθεση εναντίον τους είναι η »εκδίκηση» του κράτους απέναντι σε αυτούς που κατάφεραν το πρώτο ρήγμα στο μνημόνιο, το οποίο η σημερινή κυβέρνηση υπερασπίζεται με κάθε κόστος και περισσή βαρβαρότητα μη λογαριάζοντας τις απάνθρωπες συνέπειες του.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συνεχίζει να βρίσκεται στο πλάι τους, αγωνιζόμενο για την οριστική δικαίωση του αγώνα τους.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΘΟΥΝ ΟΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΟΥΣ

Από τις 26 Ιανουαρίου ως τις 9 Μαρτίου του 2011 300 μετανάστες εργάτες πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη απεργία πείνας στην ευρωπαϊκή ιστορία, διεκδικώντας τη δική τους νομιμοποίηση και τη νομιμοποίηση των αλλοδαπών εργατών που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα.

Κόντρα στη λυσσαλέα επίθεση της κυβέρνησης και της πλειονότητας των ΜΜΕ, οι απεργοί πείνας με την αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό τους, έχοντας δίπλα τους ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης, κατόρθωσαν να αποκτήσουν εξάμηνες ανανεούμενες βεβαιώσεις παραμονής και να μειωθούν τα απαιτούμενα ένσημα για νομιμοποίηση και περίθαλψη για το σύνολο των μεταναστών και ελλήνων συναδέλφων τους.

Παραθέτουμε αυτολεξί την ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών που εκδόθηκε στις 9 Μαρτίου 2011, ημέρα λήξης της απεργίας πείνας:

Αποφασίζεται η έκδοση βεβαίωσης διαμονής στη χώρα με ισχύ εξαμήνου και δυνατότητα να ανανεώνεται, όπως προβλέπεται από το ν. 3907/2011.

Απαιτούνταιη καταγραφή, η ταυτοποίηση, τα δακτυλικά αποτυπώματα για κάθε μετανάστη.

Υπενθυμίζεται ότι κατ’ εφαρμογή του ν. 3907/2011 οι μετανάστες μπορούν να υποβάλουν αίτηση νομιμοποίησης συμπληρώνοντας το απαιτούμενο από το νόμο χρονικό διάστημα.

Για τους κατόχους της σχετικής βεβαίωσης θα παραχωρείται δυνατότητα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους για ανθρωπιστικούς λόγους.

Για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προτείνεται η μείωση των απαιτούμενων ενσήμων ως εξής:

α)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών για παροχή εξαρτημένης εργασίας σε σταθερό εργοδότη, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 200 σε 120 ημέρες και από 400 σε 240 αντίστοιχα.

β)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών και απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε περισσότερους του ενός μη σταθερούς εργοδότες, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 150 σε 120 ημέρες και από 300 σε 240 ημέρες αντίστοιχα.

Η κυβέρνηση θα προβεί στη μείωση των ετών που απαιτούνται προκειμένου ένας μετανάστης να αιτηθεί την άδεια παραμονής από 12 έτη στην κατεύθυνση των 8 ετών.

Επίσης, για το σύνολο των ασφαλισμένων τα απαιτούμενα ένσημα για περίθαλψη μειώθηκαν από 100 σε 50.

Παρότι οι βεβαιώσεις παραμονής ανανεώθηκαν δύο φορές (Σεπτέμβριος 2011 και Μάρτιος 2012) και ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για επ’ αόριστον ανανέωσή τους, από το Σεπτέμβριο του 2012 οι σχετικές αιτήσεις δεν έχουν απαντηθεί και οι πρώην απεργοί πείνας βρίσκονται σε ομηρία (ήδη, πρώην απεργοί πείνας με πρόσχημα τη μη ανανέωση του καθεστώτος τους, κρατούνται προς απέλαση σε κατά τόπους αστυνομικές διευθύνσεις και κέντρα κράτησης). Στις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις των μεταναστών και αλληλέγγυων οργανώσεων ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι το πρόβλημα θα λυθεί χωρίς όμως να το λύνουν.

Δίπλα σε αυτό τον εμπαιγμό προστίθεται και η δίωξη των πρώην απεργών πείνας οι οποίοι κατηγορούνται για «φθορά ξένης περιουσίας» και «διατάραξη οικιακής ειρήνης» για την είσοδο στη Νομική Σχολή τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας.

Οι αλληλέγγυες οργανώσεις απαιτούμε την ανανέωση των βεβαιώσεων παραμονής και την παύση της εκδικητικής δίωξης των πρώην απεργών πείνας, καλούμε φορείς και συλλογικότητες να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και δηλώνουμε στην κυβέρνηση ότι συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την οριστική δικαίωση των αιτημάτων των απεργών πείνας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 300 ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από την συνάντηση με τους απεργούς εργάτες της «Χαλυβουργίας»»

Την Κυριακή 29 Γενάρη, ομάδα από το ΦΜΚ και τους 300 μεταναστες πρώην απεργούς πείνας επισκέφθηκαν τους ηρωικούς απεργούς της «Χαλυβουργίας». Μέλη του σωματείου, τους έκαναν ξενάγηση στους χώρους παραγωγής του εργοστασίου, αναλυτικά και για κάθε τμήμα και πόστο. Μίλησαν για την κατάσταση των εργαζομένων, την αλληλεγγύη κλπ. Στις φωτό οι σύντροφοί μας στέκονται στην πύλη του εργοστασίου με τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων Γιώργο Σιφωνιό (οξυγονοσυγκολλητή), και τον σύντροφο Νίκο Μάλλιαρη από την Hasta La Victoria Siempre – που βρήκαμε εκεί.

  
 
 
 
 
 
Η ομάδα παρέδωσε στους απεργούς κείμενο συμπαράστασης από τους πρώην απεργούς πείνας, το οποίο παραθέτουμε:

Αδέρφια μας εργάτες της χαλυβουργίας,

Για παραπάνω από δύο μήνες τώρα δίνετε τον μεγαλειώδη αγώνα σας, για αξιοπρέπεια και ζωή. Εμείς ως μετανάστες εργάτες καταλαβαίνουμε πολύ καλά, πως ο αγώνας σας είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης, και άρα και δικός μας. Ξέρουμε πως η δικιά σας νίκη θα είναι και δική μας, γι’ αυτό και θα είμαστε μαζί σας μέχρι το τέλος.

Όπως εσείς στις αρχές Νοεμβρίου του 2011 ξεκινήσατε με όπλο την απεργία τη μάχη για το δικαίωμα στη δουλειά και στη ζωή, έτσι κι εμείς

τέλη του Γενάρη του 2011, ακριβώς ένα χρόνο πριν, αρχίζαμε το δικό μας αγώνα με όπλο την απεργία πείνας και με όμοια στην ουσία τους αιτήματα. Μέσα από τον αγώνα των 44 ημερών που δώσαμε τότε, και ο οποίος συνεχίζεται μέχρι σήμερα με άλλες μορφές, νιώσαμε στο πετσί μας, τι θα πει αλληλεγγύη. Πόσο σημαντικό είναι να την έχεις, αλλά και πόσο δύσκολο είναι όταν απουσιάζει ή όταν δεν φτάνει σε αυτόν που αγωνίζεται, από τους φυσικούς συμμάχους του. Ξέρουμε ότι κι εσείς έχετε τέτοιες σκέψεις. Είμαστε επίσης σίγουροι πως οι ομοιότητες της εμπειρίας των αγώνων μας θα γίνουν υλικό συνειδητοποίησης. Ότι δηλαδή οι εργατικοί αγώνες Ελλήνων και μεταναστών είναι κοινοί, αφού ανήκουμε στην ίδια τάξη, πάνω στον μόχθο της οποίας στηρίζονται τα κέρδη και ο πλούτος των κεφαλαιοκρατών και των διεθνοποιημένων οργανισμών τους.

Όπως η απεργία πείνας των 300 μεταναστών-εργατών υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αγώνες μεταναστών στην σύγχρονη Ελλάδα, έτσι και ο δικός σας αγώνας σταδιακά εξελίσσεται στον κρισιμότερο εργατικό αγώνα των τελευταίων χρόνων. Όπως ο αγώνας των 300 απέδειξε ότι οι μετανάστες-εργάτες μπορούν να βγουν από το περιθώριο του πολιτικού σκηνικού, και να δημιουργήσουν κινηματικό μέτωπο, έτσι και σεις σήμερα αποδεικνύετε πως η εργατική τάξη της χώρας μπορεί να βγει στο προσκήνιο, και να γίνει μπροστάρης του αγώνα ενάντια στην εκποίηση της ντόπιας εργατικής δύναμης.

Τώρα πια η διαίρεση σε μετανάστες και Έλληνες εργάτες αποδεικνύεται πόσο ψεύτικη ήταν, αφού σε τελική ανάλυση όλοι γίναμε πια μετανάστες και πρόσφυγες, γιατί η πατρίδα αυτή, έτσι όπως κυβερνιέται, μοιάζει να μην ανήκει πλέον σε κανένα μας.

Αδέρφια μας Έλληνες εργάτες, στον αγώνα που δίνετε δεν είστε μόνοι. Καθώς η κρίση εξελίσσεται, απεργίες, επισχέσεις εργασίας και κινητοποιήσεις ξεφυτρώνουν σε διάφορους χώρους. Μας λένε πως πρέπει να κάνουμε θυσίες και υποχωρήσεις για ένα μέλλον καλύτερο, που σύντομα πρόκειται να φανεί. Όμως τα ψέματα τους είναι πια τόσο καταφανή, που δεν θ μπορούσαν να ξεγελάσουν ούτε παιδιά δημοτικού σχολείου. Η διακυβέρνηση της χώρας έχει περάσει στα χέρια της Τρόικας, δηλαδή των εκπροσώπων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Οι επιλογές τους υπαγορεύουν την καταβύθισή μας στην εξαθλίωση και την αναξιοπρέπεια. Για όλους μας, άλλος δρόμος δεν υπάρχει…

Καμιά υποχώρηση, καμιά συναίνεση. Αγώνας μέχρι τη νίκη.

μετανάστες εργάτες, πρώην απεργοί πείνας του 2011.

Από την συνέλευση-συζήτηση πρώην απεργών πείνας, ενεργών μεταναστών και αλληλέγγυων

Το Σάββατο, 28 Γενάρη, πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη συνέλευση-συζήτηση που στόχο είχε την δημιουργία ενός πανελλαδικού μεταναστευτικού συλλόγου. Ο στόχος αυτός είναι το ζητούμενο όλων εμάς, ενεργών μεταναστών, ελλήνων αλληλέγγυων και -κυρίως- πρώην απεργών, που βλέπουμε το συμπλήρωμα του ενός χρόνου από την Απεργία Πείνας των 300 ως υποχρέωση για μετουσίωση της παρακαταθήκης αυτού του μεγαλειώδους αγώνα, σε μια σταθερή δομή αυτοοργάνωσης των αγωνιστών μεταναστών σε πανελλαδική κλίμακα. Με «μαγιά» και ραχοκοκκαλιά τους ίδιους τους πρώην απεργούς πείνας της Υπατίας και του Ε.Κ.Θ., η φιλόδοξη πλην απολύτως αναγκαία αυτή δομή για τον μεταναστευτικό κόσμο, μπήκε στην τελική ευθεία πραγμάτωσής της, καθώς όλοι μας εκμεταλλευτήκαμε την συγκυρία της συναντησής μας ξανά μετά από καιρό για την κινητοποίηση στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η ευτυχής αυτή κατάληξη της κουβέντας μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον, αφενός όσον αφορά τις απαιτήσεις των 300 για την πλήρη ικανοποίηση των συμφωνηθέντων με την κυβέρνηση και την υπεράσπιση στο διηνεκές των ήδη κεκτημένων, αφετέρου όσον αφορά την γενικότερη υπόθεση της συλλογικής-υπερεθνικής κι αγωνιστικής προσπάθειας εκ μέρους των μεταναστών και προσφύγων την Ελλάδα να διεκδικήσουν την αξιοπρεπή και ισότιμη ζωή και συνύπαρξη με τους ντόπιους συναδέλφους τους. Είμαστε και πάντα ήμασταν βέβαιοι για την δύναμη της συλλογικής και αυτοοργανωμένης δράσης – διότι εδώ και κάποια χρόνια γευόμαστε τους καρπούς της – και θα είμαστε πάντα εδώ, ενωμένοι, για την υπεράσπιση της συνέχειας αυτής της δράσης, απέναντι σε κάθε θεσμικό ή μη υπονομευτή της.

Από τη συνέντευξη τύπου πρώην απεργών και αλληλέγγυων την Πέμπτη 26/1 για τον ένα χρόνο από την Απεργία Πείνας των 300

Την Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012, δόθηκε συνέντευξη τύπου στο Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια, με πρώην απεργούς πείνας μετανάστες από τα Χανιά, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, καθώς και οργανώσεις και συλλογικότητες που στήριξαν και στηρίζουν τον αγώνα τους.

300 apergi from www.aformi.gr on Vimeo.

Πηγή: Real Democracy GR – MultiMedia Team

Κείμενο για το συμπλήρωμα ενός χρόνου από την Απεργία πείνας των 300 από τους γιατρούς των 50 της Θεσσαλονίκης

Απεργία πείνας των μεταναστών εργατών – 1 χρόνος μετά…

Ως ομάδα υγειονομικών που συγκροτηθήκαμε ακριβώς πριν από την έναρξη της απεργίας πείνας των 50 μεταναστών στη Θεσσαλονίκη, θα θέλαμε να δηλώσουμε και πάλι δημόσια την αλληλεγγύη μας στο συνεχιζόμενο αγώνα τους μέχρι την πλήρη δικαίωση του. Επί 45 μέρες πέρυσι παρακολουθήσαμε στενά αυτή τη σκληρή μάχη, οπότε νιώθουμε πολύ κοντά τους , όχι μόνο πολιτικά αλλά και ανθρώπινα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε τότε ήταν πολλαπλά, με πρώτο και κύριο τη ρατσιστική και αντιιατρική στάση του Υπουργού Υγείας, που έκανε ότι μπόρεσε – χωρίς επιτυχία- για να κάμψει τους απεργούς. Το δίκιο του αγώνα τους και η εμβέλεια του στην κοινωνία, μαζί με τη σθεναρή στάση των απεργών και τη δυναμική του κινήματος αλληλεγγύης έφεραν κάποιες νίκες, που όμως δε φτάνουν. Η υποτίμηση της ζωής των μεταναστών στην Ελλάδα συνεχίζεται και σ΄αυτήν έχει προστεθεί, τη χρονιά που πέρασε, η συνολική υποτίμηση της εργασίας (και των ντόπιων συμπεριλαμβανομένων).

Αν και πολύ ετερόκλητη σαν ομάδα (διαφορετικές γενιές γιατρών, διαφορετικές ειδικότητες, διαφορετικές πολιτικές καταβολές), δράσαμε σαν ένα σώμα σε πλήρη αρμονία, αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας την άλλη, προτάσσοντας συνεχώς το επίδικο : να μην κινδυνεύσει κανείς και να νικήσουν όλοι μαζί. Μετά το πέρας του αγώνα, αποφασίσαμε ότι η δουλειά μας δεν τέλειωσε κι ότι – δυστυχώς – είναι τόσο εκρηκτικές οι ανάγκες στο κοινωνικό πεδίο, από τα στρώματα που πετάγονται στο περιθώριο και τους στερείται κάθε πρόσβαση στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, που εμείς δε μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στις δουλειές μας, περιοριζόμενοι μόνο στην καταγγελία. Η απόλυτη έξωση, η εκδίωξη, ο πλήρης αποκλεισμός των μη εχόντων από τη δημόσια περίθαλψη έγινε με τέτοια σφοδρότητα από την Αυτού Εξοχότητα του τον ίδιο Υπουργό, που οι συνέπειες της είναι άμεσες και δραματικές στην υγεία χιλιάδων ανθρώπων. Αυτή η πολιτική, πολύ απλά, σκορπάει θάνατο…

Νιώθοντας επιτακτική την ανάγκη για δράση, με αιχμή τον διαρκώς διωκόμενο μετανάστη , αλλά και κατ΄επέκταση όλο το κύμα των νεόπτωχων ελλήνων, δημιουργήσαμε μια δομή που παρέχει δωρεάν οδοντιατρική και ιατροφαρμακευτική πρωτοβάθμια φροντίδα σε κάθε ανασφάλιστο. Μετά από δουλειά μηνών λειτουργούμε πλέον από τις αρχές Νοέμβρη το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη σε πλήρη ανάπτυξη καθημερινά. Κι από κει που ξεκινήσαμε 10, τώρα γίναμε 100! Χωρίς χορηγίες και αρχηγούς, χωρίς επιδοτήσεις και διαφήμιση φτιάξαμε ένα ιατρείο στο Βαρδάρη, που θα στηρίξει όσους περισσότερο το χρειάζονται και μαζί τους θα παλέψει για ένα Καθολικό και Δημόσιο ΕΣΥ και για την ανατροπή της πολιτικής που γεννά, συντηρεί και ποινικοποιεί τη φτώχεια.

Η συνέχεια λοιπόν ενός αγώνα, που κατάφερε να έχει διεθνές αντίκτυπο και που στρίμωξε για τα καλά όλα τα ρατσιστικά φίδια στη φωλιά τους, είναι ένα συλλογικό εγχείρημα, που δρα αυτοοργανωμένα, στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και απευθύνεται στην κοινωνία, προβάλλοντας όσο πιο καθαρά και δυνατά μπορεί το δικό του μήνυμα:

«Αλληλεγγύη – πρώτο βήμα αντίστασης»

Ένας χρόνος από την απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας που ξεκινήσαμε στις 25 Γενάρη 2011, ο αγώνας μας για μια ζωή με αξιοπρέπεια, δουλειά και δικαιώματα συνεχίζεται. Είναι ένας αγώνας κοινός όλων των μεταναστών και μεταναστριών που ζουν σε

όλο και σκληρότερες συνθήκες. Όλων εκείνων που χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα αντιμετωπίζουν σήμερα όχι μόνο τις συνέπειες κρίσης, αλλά και την ραγδαία ανάπτυξη του ρατσισμού, τις φασιστικές συμμορίες και τις επιχειρήσεις «σκούπα» της αστυνομίας.

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας, το αίτημά μας για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών εργαζομένων βρίσκεται στο κέντρο του αγώνα και γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό τη στιγμή που η κοινωνία κλονίζεται από τη φτώχια και την ανεργία και χιλιάδες μετανάστες και ντόπιοι ωθούνται στην εξαθλίωση και τη στέρηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων στη σίτιση, τη στέγη και την ιατρική περίθαλψη.

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας, οι κατακτήσεις μας για το ανανεώσιμο καθεστώς «ανοχής» και το δικαίωμα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής έχουν υλοποιηθεί, με συνεχή όμως προβλήματα και συχνά ταλαιπωρία για εμάς. Ο απαιτούμενος χρόνος παραμονής για τη νομιμοποίηση χωρίς προϋποθέσεις μειώθηκε από 12ετία σε 10ετία, παρότι η συμφωνία με την κυβέρνηση αφορούσε 8ετία. Αποτέλεσμα του αγώνα μας ήταν επίσης η μείωση των απαιτούμενων ενσήμων από 100 σε 60 για την έκδοση βιβλιάριου ασθενείας για όλους τους εργαζόμενους και από 200 σε 120 για την ετήσια ανανέωση της άδειας παραμονής των μεταναστών.

Ωστόσο, παρά την ρητή δέσμευση της κυβέρνησης στη συμφωνία του Μαρτίου, η χορήγηση Άδειας Εργασίας εξακολουθεί να εκκρεμεί για τους 300 πρώην απεργούς πείνας. Την ίδια στιγμή, η έκδοση νέων άδειών εργασίας έχει ουσιαστικά διακοπεί για όλους τους αιτούντες άσυλο, για χιλιάδες ανθρώπους που μαζί με εμάς αποκλείονται από την κανονική εργασία με ασφάλιση.

Το κίνημα αλληλεγγύης, που πέρσι άγγιξε πολλές χιλιάδες συμπολιτών μας και ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα, είναι ο μόνος δρόμος για να προασπίσουμε τις κατακτήσεις του αγώνα μας. Ενημερώνουμε προς πάσα κατεύθυνση πως ο αγώνας που ξεκινήσαμε τον περασμένο Γενάρη θα συνεχιστεί μέχρι τόσο εμείς όσο και κάθε μετανάστης που ζει σ’ αυτή τη χώρα να αποκτήσει αυτονόητα δικαιώματα. Την ώρα που κάθε εργαζόμενος, άνεργος, νέος και συνταξιούχος πλήττεται από τα μνημόνια, τις απολύσεις και τα χαράτσια, ενώνουμε τη φωνή μας με κάθε ντόπιο και μετανάστη που αγωνίζεται για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Γι’ αυτό, πρώην απεργοί πείνας μαζί με οργανώσεις αλληλεγγύης που τότε μας στήριξαν και συνεχίζουν να μας στηρίζουν, σας καλούμε:

– Την Παρασκευή 27 Γενάρη, στις 12 το μεσημέρι, σε συγκέντρωση στο Υπουργείο Εσωτερικών, Β. Σοφίας 15, με βασικό αίτημα τη χορήγηση άδειας εργασίας στους πρώην απεργούς πείνας μετανάστες και σε όλους και όλες τους μετανάστες και πρόσφυγες.

   
Πρωτοβουλία μεταναστών εργατών πρώην απεργών πείνας και οργανώσεων αλληλεγγύης

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ 300

Κλείνει σχεδόν ένας χρόνος από την έναρξη της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ένας αγώνας που κράτησε 44 μέρες και τέλειωσε με την κατάκτηση ανάμεσα στ’ άλλα και του δικαιώματος ταξιδιού στη χώρα τους.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια προσπάθεια δημιουργίας προβλημάτων κατά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, είτε στη χώρα καταγωγής τους με ευθύνη των ελληνικών προξενικών αρχών, είτε στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος από τις αστυνομικές υπηρεσίες ελέγχου εισόδου.
Αν η πρακτική αυτή των κρατικών αρχών συνιστά εκδικητική στάση και διακριτική μεταχείριση για τους 300 αγωνιστές της Υπατίας και του Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, είναι απαράδεκτη και θα βρει απέναντί της όλον τον κόσμο της αλληλεγγύης που στήριξε τα δίκαια αιτήματα και βρέθηκε στο πλευρό των πρώην απεργών πείνας.

Απαιτούμε να αφεθούν ελεύθεροι οι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται στα κρατητήρια, ενώ καταπατούνται αυτονόητα δικαιώματα τους. Τα δε κυκλώματα που εμπορεύονται τις ανάγκες των μεταναστών για αξιοπρεπή διαβίωση, στην Ελλάδα και τις γειτονικές χώρες, είναι γνωστά στις αρχές, και δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι για να φορτώνεται στις πλάτες των πρώην απεργών πείνας, η εγκληματική τους δραστηριότητα.

Όσο πλησιάζει η 25 Γενάρη, καλούμε όλον τον κόσμο που πύκνωσε τις γραμμές αλληλεγγύης τις μέρες εκείνες που δόθηκε ο μεγαλειώδης αγώνας της απεργίας, να δηλώσει παρών και πάλι, να ενώσει ξανά τη φωνή του, ενάντια σε κάθε αδικία απέναντι στους 300, αλλά και για την άμεση υλοποίηση και των τελευταίων δεσμεύσεων της κυβέρνησης προς αυτούς.

«Ο φασισμός δε θα σηκώσει κεφάλι. Είμαστε όλοι εδώ!»

Όσοι βρεθήκαμε την Παρασκευή 6/5 ανάμεσα σε αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους, σε αυτούς τους περήφανους αγωνιστές, νιώσαμε το μεγαλείο της ταξικής υπερηφάνειας και αλληλεγγύης, όπως εκφραζόταν ασταμάτητα και ακούραστα  επί δύο ώρες από τους 150 περίπου πρώην απεργούς που βρέθηκαν στους δρόμους των Χανίων, απαιτώντας την υλοποίηση όλων των συμφωνηθέντων με την κυβέρνηση.

Άλλοι τόσοι περίπου αλληλέγγυοι πολίτες ανταποκρίθηκαν στην κίνηση αυτή  των πρώην απεργών,  οι οποίοι επιβεβαίωσαν για ακόμη μια φορά «πως έχουν έρθει για να μείνουν» – και κυριολεκτικά αλλά και κινηματικά, ας μας επιτραπεί!

Τα γεγονότα της προηγούμενης μέρας φυσικά δεν θα μπορούσαν να επαναληφθούν και τα  φασιστοειδή που άρπαξαν  την ευκαιρία που τους πρόσφερε το ψεύτικο, διασπαστικό και προβοκατόρικο κάλεσμα μιας θλιβερής γκρούπας «αλληλέγγυων», κρύφτηκαν – και πάντα θα κρύβονται – μπροστά στη συλλογική παρουσία ενός υποκειμένου που μας μαθαίνει οργάνωση, αγώνα, αξιοπρέπεια.