Tag Archives: απεργία πείνας

4 μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 16-11-2014

Πως σας φαίνεται η εκδικητική κρατική τιμωρία?

Το 2011, 300 μετανάστες κάνοντας απεργία πείνας, απαίτησαν το αυτονόητο. Νομιμοποιητικά έγγραφα αφού ζουν και δουλεύουν σ’ αυτή τη χώρα. Στο πλευρό τους στάθηκαν γνωστοί και άγνωστοι απ’ όλο τον κόσμο. Για πρώτη φορά το μεταναστευτικό συζητιέται σε άλλη βάση. Η φιλανθρωπία, ο φόβος, η λύπηση εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει το δικαίωμα των ανθρώπων για αξιοπρεπή ζωή. 44 μέρες μετά, ο αγώνας τους τελειώνει με ένα καθεστώς νομιμότητας ανανεούμενο ανά 6μηνο. Μέχρι που αναλαμβάνει το υπ. Προστασίας του πολίτη ο κ. Δένδιας και σταματούν οι ανανεώσεις. Μάλλον γιατί θέλησε να υπηρετήσει τον τίτλο του υπουργείου και να προστατεύσει το λαό από τους 300 πρώην απεργούς πείνας. Σήμερα λοιπόν οι 52 μετανάστες που έδωσαν τον αγώνα στη Θεσσαλονίκη, έρχονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη, αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της «παράνομης εισόδου στη χώρα», με ημερομηνία, όταν πήραν την πρώτη 6μηνη άδεια!!! Και για όσους έγινε το δικαστήριο η ποινή είναι 4μήνες φυλακή και 1.500 ευρώ πρόστιμο και 80 ευρώ δικαστικά έξοδα με 3ετή αναστολή. Εκτός όσοι έχουν κατορθώσει να αποκτήσουν άλλο καθεστώς νομιμότητας, οι οποίοι απαλλάσσονται των κατηγοριών.

Η εκδικητική μανία του κράτους δείχνει σε όλους τους εργαζόμενους τα δόντια της. Στους μετανάστες πιο πολύ. Στους 300 απεργούς πείνας και με δικαστικά μέσα , για να κερδίσει χρήματα στις πλάτες τους, μα πιο πολύ για να αποδείξει, πως το κράτος δε συγχωρεί όποιον τολμά να σηκώσει το ανάστημα του.

Είναι καθήκον μας να σταθούμε δίπλα τους και σ’ αυτόν τον αγώνα.

Να σταματήσει κάθε δίωξη των πρώην απεργών πείνας

Να τους χορηγηθεί 6μηνη ανανεώσιμη νόμιμη διαμονή, με άδεια εργασίας και δικαίωμα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους

Ενάντια στην άδικη δικαιοσύνη τους.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΝ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΩΝ 300 ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΟΥΣ

Χανιά, 11-3-2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή την συμπλήρωση δύο χρόνων από την μεγάλη νίκη των 300 μεταναστών εργατών μέσα από την μεγαλειώδη απεργία πείνας που πραγματοποίησαν, δεν είναι δυνατόν να μην καταγγείλουμε την κυβέρνηση για την αθέτηση των συμφωνηθέντων, και την μη ανανέωση των εξαμήνων αδειών παραμονής που τους χορήγησε, καθώς και τον καταιγισμό διώξεων που έχει εξαπολύσει εναντίων αυτών και των αλληλέγγυων στον αγώνα τους.

Ο σκληρός αυτός αγώνας ήταν μια νίκη για το σύνολο της εργατικής τάξης, αφού εκτός των ανανεούμενων εξαμήνων αδειών παραμονής οι 300 κατάφεραν ταυτόχρονα να μειωθούν και τα αναγκαία για την περίθαλψη ένσημα για κάθε εργάτη στην Ελλάδα. Είναι προφανές ότι η επίθεση εναντίον τους είναι η »εκδίκηση» του κράτους απέναντι σε αυτούς που κατάφεραν το πρώτο ρήγμα στο μνημόνιο, το οποίο η σημερινή κυβέρνηση υπερασπίζεται με κάθε κόστος και περισσή βαρβαρότητα μη λογαριάζοντας τις απάνθρωπες συνέπειες του.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συνεχίζει να βρίσκεται στο πλάι τους, αγωνιζόμενο για την οριστική δικαίωση του αγώνα τους.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΘΟΥΝ ΟΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΟΥΣ

Από τις 26 Ιανουαρίου ως τις 9 Μαρτίου του 2011 300 μετανάστες εργάτες πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη απεργία πείνας στην ευρωπαϊκή ιστορία, διεκδικώντας τη δική τους νομιμοποίηση και τη νομιμοποίηση των αλλοδαπών εργατών που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα.

Κόντρα στη λυσσαλέα επίθεση της κυβέρνησης και της πλειονότητας των ΜΜΕ, οι απεργοί πείνας με την αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό τους, έχοντας δίπλα τους ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης, κατόρθωσαν να αποκτήσουν εξάμηνες ανανεούμενες βεβαιώσεις παραμονής και να μειωθούν τα απαιτούμενα ένσημα για νομιμοποίηση και περίθαλψη για το σύνολο των μεταναστών και ελλήνων συναδέλφων τους.

Παραθέτουμε αυτολεξί την ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών που εκδόθηκε στις 9 Μαρτίου 2011, ημέρα λήξης της απεργίας πείνας:

Αποφασίζεται η έκδοση βεβαίωσης διαμονής στη χώρα με ισχύ εξαμήνου και δυνατότητα να ανανεώνεται, όπως προβλέπεται από το ν. 3907/2011.

Απαιτούνταιη καταγραφή, η ταυτοποίηση, τα δακτυλικά αποτυπώματα για κάθε μετανάστη.

Υπενθυμίζεται ότι κατ’ εφαρμογή του ν. 3907/2011 οι μετανάστες μπορούν να υποβάλουν αίτηση νομιμοποίησης συμπληρώνοντας το απαιτούμενο από το νόμο χρονικό διάστημα.

Για τους κατόχους της σχετικής βεβαίωσης θα παραχωρείται δυνατότητα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους για ανθρωπιστικούς λόγους.

Για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προτείνεται η μείωση των απαιτούμενων ενσήμων ως εξής:

α)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών για παροχή εξαρτημένης εργασίας σε σταθερό εργοδότη, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 200 σε 120 ημέρες και από 400 σε 240 αντίστοιχα.

β)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών και απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε περισσότερους του ενός μη σταθερούς εργοδότες, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 150 σε 120 ημέρες και από 300 σε 240 ημέρες αντίστοιχα.

Η κυβέρνηση θα προβεί στη μείωση των ετών που απαιτούνται προκειμένου ένας μετανάστης να αιτηθεί την άδεια παραμονής από 12 έτη στην κατεύθυνση των 8 ετών.

Επίσης, για το σύνολο των ασφαλισμένων τα απαιτούμενα ένσημα για περίθαλψη μειώθηκαν από 100 σε 50.

Παρότι οι βεβαιώσεις παραμονής ανανεώθηκαν δύο φορές (Σεπτέμβριος 2011 και Μάρτιος 2012) και ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για επ’ αόριστον ανανέωσή τους, από το Σεπτέμβριο του 2012 οι σχετικές αιτήσεις δεν έχουν απαντηθεί και οι πρώην απεργοί πείνας βρίσκονται σε ομηρία (ήδη, πρώην απεργοί πείνας με πρόσχημα τη μη ανανέωση του καθεστώτος τους, κρατούνται προς απέλαση σε κατά τόπους αστυνομικές διευθύνσεις και κέντρα κράτησης). Στις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις των μεταναστών και αλληλέγγυων οργανώσεων ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι το πρόβλημα θα λυθεί χωρίς όμως να το λύνουν.

Δίπλα σε αυτό τον εμπαιγμό προστίθεται και η δίωξη των πρώην απεργών πείνας οι οποίοι κατηγορούνται για «φθορά ξένης περιουσίας» και «διατάραξη οικιακής ειρήνης» για την είσοδο στη Νομική Σχολή τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας.

Οι αλληλέγγυες οργανώσεις απαιτούμε την ανανέωση των βεβαιώσεων παραμονής και την παύση της εκδικητικής δίωξης των πρώην απεργών πείνας, καλούμε φορείς και συλλογικότητες να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και δηλώνουμε στην κυβέρνηση ότι συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την οριστική δικαίωση των αιτημάτων των απεργών πείνας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 300 ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από τη συνέντευξη τύπου πρώην απεργών και αλληλέγγυων την Πέμπτη 26/1 για τον ένα χρόνο από την Απεργία Πείνας των 300

Την Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012, δόθηκε συνέντευξη τύπου στο Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια, με πρώην απεργούς πείνας μετανάστες από τα Χανιά, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, καθώς και οργανώσεις και συλλογικότητες που στήριξαν και στηρίζουν τον αγώνα τους.

300 apergi from www.aformi.gr on Vimeo.

Πηγή: Real Democracy GR – MultiMedia Team

Σχετικά με το μέγαρο Υπατία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, Δευτέρα 28 Μάρτη 2011

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε δημοσίευμα στο διαδίκτυο σχετικά με το μέγαρο Υπατία και τον εξοπλισμό του. Υπενθυμίζουμε ότι το μέγαρο παραδόθηκε στους ιδιοκτήτες του στις 15 Μάρτη. Αφού το έλεγξαν, δεν βρήκαν κανένα πρόβλημα και μας ευχαρίστησαν μάλιστα για την καλή κατάσταση στην οποία το παραδώσαμε.

Δώδεκα μέρες μετά, κι ενώ έχουν μπει στο κτίριο δεκάδες άνθρωποι, οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας ζητήματος μόνο σκοπιμότητες μπορεί να κρύβει.

Άλλωστε αυτό δεν δείχνει και η ανακίνηση του θέματος μέσω… Facebook;

Το ΦΜΚ για τις προβοκάτσιες των τελευταίων ημερών στα Χανιά, εις βάρος του μεταναστευτικού κινήματος

Χανιά 27 Μαρτίου 2011

Λίγες μέρες μονάχα μετά την πανηγυρική δικαίωση του αγώνα των 300 μεταναστών εργατών, απανωτές προβοκάτσιες στήνονται σε βάρος του μεταναστευτικού κόσμου των Χανίων και ειδικότερα σε βάρος των ίδιων των αγωνιστών. Σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να κερδίσουν κάποιου είδους «ρεβάνς» στο επίπεδο των εντυπώσεων, ξενοφοβικοί, νεοφασιστικοί και (παρα)κρατικοί κύκλοι επιδίδονται σε χοντροκομμένες και κουτοπόνηρες «εκστρατείες» διασποράς φημών, με στόχο την συκοφάντηση του αραβικού στοιχείου εν γένει και ειδικότερα την απαξίωση της απεργίας πείνας των 300, στη συνείδηση των ίδιων και των συμπατριωτών τους.

Τις μέρες πριν την εθνική επέτειο της Ελλάδας, έγινε μια συντονισμένη διασπορά φημών για δήθεν σχέδιο αράβων μεταναστών να παρεμποδίσουν την παρέλαση, που έφτασε μέχρι την δημοσιοποίηση ενυπόγραφου εξώδικου προς την αστυνομία, την οποία «προειδοποιεί» και απαιτεί από αυτήν να πράξει τα δέοντα. Μάλιστα προς επίρρωση της «κρισιμότητας» της κατάστασης, στο εξώδικο έκαναν γνωστές τις προθέσεις τους οι ανησυχούντες ακροδεξιοί να βιντεοσκοπήσουν την όλη τελετή για να παράσχουν (και καλά) κάθε δυνατή βοήθεια στις αρχές για την προληπτική αποτροπή των σχεδιασμών των «σκοτεινών δυνάμεων».

Μετά από αυτήν ανοησία, και ενώ ακόμα τριγύριζαν στα Χανιά παρακρατικοί που μαζεύτηκαν από άλλες πόλεις για να «υπερασπίσουν» την παρέλαση δήθεν από τους μετανάστες που την επιβουλεύονταν, ακολούθησε μία πιο έντεχνη και «επαγγελματική δουλειά». Σήμερα ειδοποιηθήκαμε από αρκετούς πρώην απεργούς ότι βρήκαν στις πόρτες των σπιτιών τους ένα αισχρό κείμενο. Το κείμενο αυτό είναι γραμμένο στα αραβικά (και για την ακρίβεια σε άπταιστα «αρχαϊκά» αραβικά που μιλάνε στις ανατολικές αραβικές χώρες και όχι στις χώρες του Μάγκρεμπ), χωρίς υπογραφή, χωρίς ημερομηνία, αλλά παρόλα αυτά μιλάει σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, σε στυλ δηλ. ‘εμείς οι απεργοί’. Να υπενθυμίσουμε εδώ πως οποιοδήποτε κείμενο έχουν βγάλει οι 300 πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά την απεργία, ήταν υπογεγραμμένο και με ημερομηνία έκδοσης.

Το κείμενο αυτό εν ολίγοις εμφανίζει τους απεργούς (ή προφανώς κάποιους από αυτούς που απευθύνονται τάχα στους υπόλοιπους) να «παραδέχονται» πως αγώνας τους όχι μόνο ηττήθηκε, αλλά μάλιστα φτάνει να καταλήγει πως ήταν και μάταιος από την αρχή! Σαν να απευθύνεται σε ηλίθιους ή παιδάκια, ο συγγραφέας στήνει νοηματικά την παραπάνω θέση πάνω σε χονδροειδή ψέματα και αντιφάσεις σχετικά με την νομοθεσία, αυθαίρετες εικασίες, εσκεμμένες παρανοήσεις και θεωρίες -της πλάκας βέβαια- συνομωσίας.

Αναλυτικότερα, ο ξύπνιος συγγραφέας που είδε την αλήθεια, ενημερώνει τους αφελείς πρώην απεργούς ότι το χαρτί που κέρδισαν το έχουν ήδη πάρει χιλιάδες άλλοι μετανάστες [τεράστιο ψέμα, καθώς οι 300 είναι οι πρώτοι που μπαίνουν στο συγκεκριμένο καθεστώς με κατοχυρωμένη – ειδικά για αυτούς – την ανανέωσή του] και το συγχέει με την διοικητική αναστολή της απέλασης, η οποία κερδίζεται με δικαστήριο [μόνο που κάθε μήνα απορρίπτονται δεκάδες χιλιάδες τέτοιες αιτήσεις]. Για το ίδιο θέμα επίσης αντιφάσκει με προκλητική άνεση όταν από τη μία ισχυρίζεται προβοκατόρικα ότι δεν κατέκτησαν τίποτα, διότι θα μπορούσαν να πάρουν το χαρτί αυτό χωρίς καν διεκδίκηση, ενώ από την άλλη αναφέρει τα εν λόγω διοικητικά δικαστήρια, στα οποία θα μπορούσαν να προσφύγουν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους οι 300 [τα οποία βέβαια, όπως είπαμε, απορρίπτουν πλέον σωρηδόν τις αιτήσεις για αναστολή απέλασης, που είναι και εντελώς άλλη υπόθεση από το καθεστώς στο οποίο εισήλθαν οι 300 – και που ο γράφων σκοπίμως τα συγχέει].

Η αθλιότητα συνεχίζεται όσον αφορά το θέμα του ταξιδιού στην χώρα καταγωγής. Εσκεμμένα (πάλι) συγχέει το νέο αυτό καθεστώς ανοχής με το καθεστώς ασύλου, καθώς ισχυρίζεται πως δεν αποτελεί κατάκτηση και νίκη (πάλι) το ταξίδι, διότι αυτό συνεπάγεται αυτοδικαίως με το καθεστώς ανοχής [ολότελα ψευδές, καθώς αυτό ισχύει για τους υπό άσυλο πρόσφυγες]. Στη συνέχεια βέβαια αντιφάσκει και εδώ καθώς ενημερώνει τους απεργούς πως δεν έχει υλοποιηθεί η απόφαση για το ταξίδι – η απόφαση δηλ που δεν χρειάζεται να παρθεί, καθώς συνεπάγεται αυτοδικαίως… κτλ κτλ… Αποσιωπά βεβαίως ότι απόφαση έχει ήδη υπογραφεί από τα αρμόδια υπουργεία… αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Το χοντρό όμως και προβοκατόρικο εδώ είναι πως αποσιωπάται το ότι το δικαίωμα για 2 ταξίδια το 6μηνο για τους 300 είναι ολόδική τους κατάκτηση, διότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το σκοπό του καθεστώτος ανοχής, το οποίο όταν και αν χορηγηθεί στο εξής σε άλλους μετανάστες, θα είναι ακριβώς επειδή οι αρχές δεν θα μπορούν να τους στείλουν σπίτι τους!

Ως γαρνίρισμα σε αυτές τις αθλιότητες, το κείμενο παρουσιάζει αυθαίρετα τους πρώην απεργούς να θέλουν να φύγουν σούμπιτοι από την Ελλάδα λόγω οικονομικής κρίσης και συνεπώς μη δικαιωμένους από το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης. Την οποία παρουσιάζει ως προσυμφωνημένη μεταξύ άλλων εμπλεκομένων (όχι και των απεργών δηλ), ακριβώς για να μην πάρουν οι 300 άδεια παραμονής που θα τους έδινε δυνατότητα μετακίνησης σε χώρες της ΕΕ. Πέρα από την ύποπτη αναφορά στην οικονομική κρίση και την ακόμα πιο ύποπτη αυθαίρετη ερμηνεία των κινήτρων της απεργίας πείνας, ο γράφων προβοκάρει ασφαλίτικα βάζοντας στο στόμα απεργών μία αισχρή κατηγορία – έστω και με υπονοούμενα της συμφοράς – για τους ανθρώπους που στήριξαν τον αγώνα τους, στο πλάι τους από την πρώτη μέρα μέχρι και σήμερα που μιλάμε.

Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό όποιου διαβάσει αυτή τη βλακεία, είναι η απορία για το πως 300 άτομα πίστευαν πως δεν έχουν δικαιώματα και προχώρησαν και σε απεργία πείνας. Και πού ήταν δηλαδή οι εμπνευστές του κειμένου – που αφήνουν μάλιστα να εννοηθεί πως είναι κάποιοι από τους 300 – να ενημερώσουν τους δικούς τους πως είχαν ήδη δικαιώματα;

Είναι σαφές ότι η προβοκάτσια θα πέσει στο κενό – και θα έπεφτε στο κενό ακόμα κι αν δεν ήταν τόσο χοντροκομμένη. Θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ περισσότερο οι μηχανισμοί εκείνοι που έχουν συμφέρον να ποδηγετήσουν το περήφανο μεταναστευτικό κίνημα των Χανίων… διότι περί αυτού προφανώς πρόκειται. Αυτό έχουν ως στόχο και δεν μπορούμε να φανταστούμε άλλο κίνητρο ούτε άλλη προέλευση για αυτό το αίσχος. Την πιο ενεργή μεταναστευτική κοινότητά θέλουν να διαβάλλουν, να συκοφαντήσουν, και τον πιο μεγάλο αγώνα που έδωσε να απαξιώσουν. Η απονενοημένη αυτή προσπάθεια να σπείρουν την διχόνοια, την καχυποψία, την ματαιότητα του συλλογικού αγώνα, θα ήταν και πριν την μεγάλη νίκη καταδικασμένη – πόσω μάλλον τώρα. Τώρα, που η κουλτούρα του συλλογικού αγώνα έχει ριζώσει στο μεταναστευτικό κόσμο αυτής της πόλης και πλέον αποτελεί παράδειγμα και για τους ντόπιους.

Το ΦΜΚ για την απεργία πείνας των 300 – Μια πρώτη αποτίμηση

21 Μαρτίου 2011

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, το βάθος και η εμβέλειά της, δεν είναι κάτι που εύκολα μπορεί να αποτιμηθεί. Δεν προσφέρεται για εξαγωγή εύκολων συμπερασμάτων. Όχι τουλάχιστον με τα «παλιά» εργαλεία ανάλυσης που διαθέτουν οι κατακερματισμένες και εν πολλοίς ηττημένες πρωτοπορίες του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα και που κι αυτά ευθύνονται για τη σημερινή εικόνα του. Εργαλεία που κουβαλάει στο δισάκι της κάθε ομάδα αντίστασης σ’ αυτή τη χώρα, προκειμένου να διαχειριστεί τις ήττες ή τις μικρές χαρές του κινήματος. Από αυτή την άποψη κάθε πρόωρη αποτίμηση, βασισμένη σε τέτοια εργαλεία, μόνο να θολώσει μπορεί την αλήθεια, μόνο να κουκουλώσει μπορεί, τις διαχωριστικές γραμμές που ανέδειξε ολοκάθαρα αυτός ο αγώνας.

Και εξηγούμαστε. Βγήκαν, βγαίνουν και θα βγουν εκατοντάδες κείμενα απολογισμού, ρεβανσισμού, συνέπειας και επιβεβαίωσης. Η νίκη, μικρή ή μεγάλη, είχε πάντα πολλούς πατεράδες. Ελάχιστοι όμως θα παραδεχτούν ότι αυτό που αναδείχτηκε εδώ, δεν ήταν η υπεροχή της αριστερής πρότασης απέναντι σε κείνη των αναρχικών και αντίστροφα. Δεν ήταν χρησιμότητα μιας «ακηδεμόνευτης εκπροσώπησης» απέναντι στην αρετή του «αδιαμεσολάβητου» και άλλα τέτοια ωραία και καλοδιατυπωμένα. Όχι επειδή δεν έχουν όλα αυτά την αξία τους και τη σημειολογία που αναδύουν μέσα στα κοινωνικά κινήματα χειραφέτησης και απελευθέρωσης, αλλά απλά επειδή ήταν λυμένα πριν ακόμα εκληφθούν ως προβλήματα για τους διάφορους καλοπροαίρετους ή μη αποτιμητές.

Ήταν λυμένα, όταν με συλλογικές διαδικασίες αυτοοργάνωσης, το ίδιο το υποκείμενο της εκμετάλλευσης, σχεδίασε και υλοποίησε ένα σκληρό αγώνα, σε κεντρική αντιπαράθεση με όλους τους πολιτικούς, ιδεολογικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και απέναντι σε καθολικές και διαχρονικές επιλογές εκμετάλλευσης και διαχείρισης του εργατικού δυναμικού, από το κεφάλαιο και την εργοδοσία στην Ελλάδα. Ήταν λυμένα ήδη, όταν τολμούσαν να ξεκινήσουν μια ανυποχώρητη μάχη, μέσα σε ένα δυσμενές περιβάλλον και με αποτρεπτικούς συσχετισμούς, χωρίς αυτό να απορρέει από την ανάγκη απάντησης σε κάποια μέτρα της κυβέρνησης. Χωρίς να αμύνονται απέναντι σε μια νέα επίθεση. Από το πουθενά δηλαδή, όπως θα έλεγε ένας «ανυποψίαστος, φιλήσυχος πολίτης», εθισμένος στο να κατονομάζει ως φυσιολογική, την άγρια καθημερινή εκμετάλλευση. Και νίκησαν… Ο ανυποχώρητος αγώνας τους, γονάτισε ό,τι και όποιον φάνταζε ως αντίπαλος. Εν ολίγοις ήταν λυμένα, όταν μια ολόκληρη μεταναστευτική κοινότητα (η βορειοαφρικανική) βροντοφώναξε αδιαμεσολάβητα «φτάνει πια» και μια άλλη αυτοοργανωμένη μεταναστευτική συλλογικότητα (το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης) ανέλαβε να μετατρέψει αυτή τη συσσωρευμένη αγωνιστική ενέργεια σε κεντρικό πολιτικό αγώνα. Η μεγάλη συνεισφορά της αλληλεγγύης ήταν να κρατήσει ανοιχτό το δρόμο του αγώνα. Να εξασφαλίσει τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζονταν. Να μοχθήσει για να τον προστατεύσει και να τον διαδώσει. Να αποκαλύψει τους συκοφάντες του. Να χαρεί στο τέλος με τη νίκη, που ήταν και δική της. Να ένας λόγος για να πανηγυρίζουμε όλοι μαζί. Να γιατί είμαστε όλοι νικητές.

Δεν ήταν μια νίκη των διαπολιτισμικών ιδεών ή του αντιρατσιστικού και φιλομεταναστευτικού ρεύματος στην Ελλάδα. Ήταν μια εξαιρετική απάντηση του απαξιωμένου (από το παραπάνω ρεύμα) μεταναστευτικού κινήματος. Του εργατικού κινήματος εν γένει (παρά την εκκωφαντική σιωπή και απουσία της ντόπιας εκδοχής του).

Οι 44 μέρες σκληρού αγώνα, 300 εργατών μεταναστών απεργών πείνας, εκατοντάδων αλληλέγγυων, χιλιάδων υποστηρικτών, με δεκάδες δράσεις από τη μια άκρη της γης στην άλλη, με υπογραφές στήριξης, ομάδων, συλλογικοτήτων, καλλιτεχνών, πανεπιστημιακών, γνωστών και άγνωστων ανθρώπων, δημιούργησαν ένα ρήγμα.

Ρήγμα στη διαμορφωμένη εικόνα του μετανάστη. Η μέχρι χθες εικόνα που ήθελε το μετανάστη εγκληματία, φουκαρά, αναξιοπαθούντα, μάρτυρα, παράνομο και «εξωτικό φρούτο» που μπορεί ενίοτε να διασκεδάζει και να ταΐζει κάθε φιλάνθρωπο και ανεκτικό έλληνα, ηττήθηκε, από την εικόνα του εργάτη μετανάστη που διεκδικεί το δίκιο του, που στέκεται με επιμονή και αξιοπρέπεια, απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του συντηρητισμού, των ΜΜΕ, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Ρήγμα στον αυταρχισμό της εποχής του μνημονίου. Η πολιτική της λιτότητας, η προσπάθεια της συνενοχής για την οικονομική κατάσταση, η ενοχοποίηση της διεκδίκησης, η λογική των σκυμμένων κεφαλιών, ηττήθηκαν από τη νικηφόρα κατάληξη του αγώνα, από τη διαχωριστική γραμμή που μπήκε ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας από τη μια και της εκμετάλλευσης από την άλλη, από το ότι αναδείχτηκαν οι πραγματικές αιτίες της μετανάστευσης.

Ρήγμα στους μονοδιάστατους αγώνες. Με αυτόν τον αγώνα που ξεκίνησε από τους μετανάστες, αγκαλιάστηκε από την αλληλεγγύη ελλήνων και μεταναστών, συνέδεσε το μεταναστευτικό με το εργατικό και το κίνημα αλληλεγγύης και αποκόμισε αποτελέσματα και οφέλη για όλη την εργατική τάξη, ντόπια και μεταναστευτική.

Οι απόψεις που έλεγαν πως τώρα δεν είναι ώρα γιατί οι συνθήκες, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, είναι δύσκολες, εκείνες που δεν εμπιστεύονταν τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, εκείνες που διαφωνούσαν με τη μορφή πάλης και όσες τώρα στέκονται εχθρικά στο αποτέλεσμα, έκαναν το συνηθισμένο λάθος. Έδωσαν και δίνουν επιχειρήματα στους εχθρούς του αγώνα – εν είδει αυτοεκπληρούμενης προφητείας – να πολεμήσουν, να διαστρεβλώσουν, να συκοφαντήσουν.

Οι απόψεις για ανήθικους διαμεσολαβητές ή κακούς διαπραγματευτές, το μόνο που προσφέρουν είναι να δηλητηριάζουν τους αγωνιστές, να μην επιτρέπουν στους ανθρώπους που με αυταπάρνηση και πίστη κατάφεραν μια πολύ σημαντική νίκη, ν’ ανοίξουν τα φτερά τους και να μεταφέρουν το μήνυμα της.

Ούτε οι απεργοί, ούτε εμείς, ούτε οι αλληλέγγυοι είμαστε επαγγελματίες αγωνιστές, και ούτε θέλουμε να γίνουμε. Θέλουμε να ζούμε τους αγώνες και να βγαίνουμε από αυτούς, με ψηλά το κεφάλι.

Όσον αφορά στο υποκείμενο αυτού του αγώνα, τους μετανάστες, μπόρεσαν να αντιληφθούν και να χαρτογραφήσουν τις πολιτικές δυνάμεις και δυναμικές στην Ελλάδα και να τις κατατάξουν βιωματικά σε φίλιες, εχθρικές και αδιάφορες.

Γι’ αυτό και η πιο ευδιάκριτη διαχωριστική γραμμή αυτού του αγώνα, δεν ήταν ανάμεσα σε καλές ή κακές οργανώσεις αλληλεγγύης, συνεπείς ή ενδοτικές αντιλήψεις, αλλά ήταν η γραμμή που χώριζε ανθρώπους και συλλογικά αντανακλαστικά. Αυτούς που ήταν μέσα σε ένα πραγματικό (και όχι συμβολικό, μετά από πολύ καιρό) αγώνα, ως μη διαπραγματεύσιμη επιλογή, και εκείνους που από την αρχή και με ιδιοτέλεια φιλοτεχνούσαν το προφίλ τους, για κάθε περίσταση, νίκη ή ήττα. Γνωρίζοντας ότι οι μόνοι αγώνες που είναι χαμένοι, είναι εκείνοι που δεν γίνονται, αλλά και χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι δεν κάναμε λάθη ή επί μέρους λάθος εκτιμήσεις σε όλη αυτή την μεγαλειώδη μάχη, είμαστε σίγουροι για ένα πράγμα : Κάθε φιλάρεσκη και εκ των υστέρων κριτική, απ’ όπου κι αν προέρχεται, απλά αποδεικνύει τα παραπάνω, συνεπικουρούμενα από την εγγενή μιζέρια, μικρομεγαλισμό και ηττοπάθεια των εμπνευστών της.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, που βρέθηκε μέσα σ’ αυτόν τον αγώνα από την αρχή του, τέσσερις μήνες πριν αρχίσει η απεργία και θα παραμείνει εκεί, μέχρι να υλοποιηθεί και ολοκληρωθεί και η τελευταία πτυχή των κατακτήσεων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, χαιρετίζει όλους αυτούς τους γνωστούς και άγνωστους σε μας, αγωνιστές της αλληλεγγύης και της νίκης. Τους εκατοντάδες που διέθεσαν τη δύναμη και το χρόνο τους στις απεργιακές ανάγκες στην Νομική, την Υπατία και το Ε.Κ. Θεσσαλονίκης. Τους εκατοντάδες αλληλέγγυους που βρέθηκαν στα ασθενοφόρα και σε 24ωρη βάση στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Τους χιλιάδες που διαδήλωσαν στους δρόμους όλης της χώρας, που οργάνωσαν τις καταλήψεις και τις δράσεις αλληλεγγύης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Όλους εκείνους, αναγνωρίσιμους ή μη, που πάλεψαν για μια ανακοίνωση στήριξης του φορέα που συμμετέχουν, εκείνους που ενίσχυσαν οικονομικά και ηθικά τον αξέχαστο αυτό αγώνα. Τέλος όλους αυτούς που έστω και με ένα χαμόγελο χαράς, ένιωσαν αυτή την νίκη να είναι και δική τους, το απόγευμα της 9ης Μαρτίου.

Το καθήκον όλου του μεταναστευτικού, αντιρατσιστικού, εργατικού και ελευθεριακού κινήματος στο εξής, είναι να διαμορφώσει τις απαραίτητες νέες δομές, ώστε πιο οργανωμένα, πιο μαζικά, πιο δυναμικά να συνεχίσει να υποδέχεται ή να οργανώνει νέους αγώνες, για μεγαλύτερα ρήγματα, για νέες κατακτήσεις.

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Χανιά-Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 12/3/2011

 

Στις 9-3-11 σταμάτησε η απεργία πείνας των 300 εργατών μεταναστών, που είχε ξεκινήσει στις 25-1-11. Μετά από 44 μέρες σκληρής απεργίας πείνας, τερματίστηκε ένας αγώνας που δόθηκε με επιμονή και αξιοπρέπεια.

Η νίκη που επιτεύχθηκε από τους 300 εργάτες μετανάστες και όλο το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε αυτές τις 44 μέρες, αποτελεί νίκη όλης της εργατικής τάξης, μεταναστών και ελλήνων. Από την αρχή άλλωστε ήταν διατυπωμένο πως ο αγώνας αφορά σε όλους τους εργαζόμενους.

Από τη μια άκρη της γης ως την άλλη, οι αγώνες που δίνονται αποτελούν παρακαταθήκη για τους επόμενους. Ανοίγουν δρόμους για νέες κατακτήσεις. Δημιουργούν υποδομές για να είναι στην πρώτη γραμμή του κινήματος το πολιτικό υποκείμενο του αγώνα.

Ήταν μια μεγάλη νίκη γιατί το μεταναστευτικό θέμα τέθηκε στην πρώτη γραμμή του πολιτικού σκηνικού, γιατί ικανοποιήθηκαν σ’ ένα βαθμό τα αιτήματα των απεργών και γιατί ο αγώνας που ξεκίνησε θα συνεχιστεί με νέες καλύτερες προϋποθέσεις, για μεγαλύτερες νίκες.

Είμαστε βαθιά υπερήφανοι που σταθήκαμε δίπλα σ’ αυτόν τον αγώνα από την αρχή και θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να είμαστε μαζί με τους έλληνες και μετανάστες εργαζόμενους στις διεκδικήσεις για τα δικαιώματα μας στη δουλειά και τη ζωή.

 

Καλούμε όλο τον κόσμο να συμμετέχει στις εκδηλώσεις αποχώρησης των 300 ηρώων από Αθήνα και Θεσσαλονίκη και υποδοχής τους στα Χανιά. Την Δευτέρα 14/3 αναχωρούν οι αγωνιστές της Υπατίας και καλούνται αποχαιρετιστήριες συγκεντρώσεις στις 5:00 και 7:00 το απόγευμα, σε Υπατία και στο λιμάνι του Πειραιά (πύλη Αγίου Διονυσίου) αντίστοιχα. Καλούμε ιδιαιτέρως την χανιώτικη κοινωνία να τους υποδεχθεί στη Σούδα την επομένη, Τρίτη 15/3, 6:00 το πρωί. Για τους 50 αγωνιστές του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης διοργανώνεται αποχαιρετιστήριο γλέντι την Τετάρτη 16/3 – πριν την αναχώρησή τους για Αθήνα. Στα Χανιά θα έχουμε την τιμή και χαρά να τους υποδεχθούμε τα ξημερώματα του Σαββάτου, 19/3, με την άφιξή τους στο λιμάνι της Σούδας.

Παλιές μαντινάδες για τον αγωνιζόμενο άνθρωπο.


38η μέρα Απεργίας Πείνας – Ο αγώνας των 300 μεταναστών εργατών απεργών πείνας είναι αγώνας όλων των εργαζομένων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 3/3/2011

Ιστορικά το κεφάλαιο, προκειμένου να παράξει υπεραξία, δηλαδή κέρδος που στηρίζεται στην εργασία κάποιων άλλων, χρειάζεται να μετατρέψει μια μεγάλη μάζα ανθρώπων σε μισθωτούς εργάτες. Για να γίνει αυτό πρέπει, περιουσιακά στοιχεία που κάποτε ανήκαν σε τάξεις ανθρώπων, οι οποίοι ζούσαν από τους καρπούς της περιουσίας που θεσμικά ή de facto τους ανήκε, να περάσουν στα χέρια του κεφαλαίου. Με αυτόν τον τρόπο, οι αποστερημένοι από τις περιουσίες τους – από τα μέσα παραγωγής που κατείχαν – μετατρέπονται σε ανθρώπους που κερδίζουν τα προς το ζην από το μισθό τους, παράγοντας πλούτο για τους εργοδότες τους.

Αυτή η διαδικασία νόμιμης κλοπής των μέσων παραγωγής – των περιουσιακών στοιχείων – που ανήκουν στις τάξεις των αυτοαπασχολούμενων, από το μεγάλο κεφάλαιο, ονομάζεται κεφαλαιακή συσσώρευση.

Σήμερα ζούμε μια περίοδο κρίσης συσσώρευσης, δηλαδή πρακτικά, μια περίοδο κατά την οποία οι όροι της κεφαλαιακής συσσώρευσης γίνονται ιδιαίτερα επώδυνοι για την μικρομεσαία και εργατική τάξη. Για να νομιμοποιηθεί η εφαρμογή των όρων αυτών στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας, το μεγάλο κεφάλαιο επιστρατεύει τον κυρίαρχο λόγο των πολιτικών και επικοινωνιακών επιτελείων τους. Γι’ αυτό, σε επικοινωνιακό επίπεδο, είναι αναγκαίο οι κοινωνικοί αγώνες των εργαζομένων να στοχεύουν στην αποδόμηση του αξιακού συστήματος που προωθείται από τα προαναφερθέντα επιτελεία, και το οποίο υπηρετεί την όξυνση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Το κατεστημένο αυτό αξιακό σύστημα θεωρεί ως κορυφαίο πολιτισμικό αγαθό την ελεύθερη – δηλαδή τη χωρίς κρατικούς περιορισμούς – διακίνηση των αγαθών και των κεφαλαίων, ενώ από την άλλη ποινικοποιεί την ελεύθερη κυκλοφορία, διαβίωση και αυτοδιάθεση των πληθυσμών. Βάσει αυτού του αξιακού συστήματος το κράτος τοποθετείται στο πόστο του υπαλλήλου-ρυθμιστή της ανθρώπινης κινητικότητας και του διαμορφωτή του νομικού πλαισίου θεσμικής διάκρισης ανάμεσα στους «νόμιμους πολίτες» και τους «παράνομους λαθρομετανάστες». Κι εμείς ρωτάμε, ποιο είναι το καταλυτικό αξιακό συστατικό που καθιστά πολιτιστικό αγαθό την ελευθερία διακίνησης των εμπορικών αγαθών και των κεφαλαίων, ενώ την ίδια ώρα ανάγει την ελεύθερη κυκλοφορία, διαβίωση και αυτοδιάθεση των ανθρώπων σε μεταναστευτικό πρόβλημα; Γιατί το κράτος πρέπει να ελέγχει τους ανθρώπους σαν να ήταν πρόβατα σφαλισμένα σε μαντριά, ενώ την ίδια ώρα αφήνει τους πλούσιους να διακινούν ανεξέλεγκτα κεφάλαια και προϊόντα, οδηγώντας τους μεσαίους αυτοαπασχολούμενους σε μισθωτούς εργάτες, μια που οι τελευταίοι αδυνατούν να ανταγωνιστούν εμπορικά τους πολυεθνικούς επιχειρηματικούς ομίλους;

Το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν οφείλεται στην ύπαρξη των μεταναστών, αλλά στην αναδιάρθρωση των πολιτικών διαχείρισης της φθηνής για την εργοδοσία εργασίας. Καθώς οι μεσαίες τάξεις μετατρέπονται σε μαύρη εργατική τάξη, δηλαδή σε εργατική τάξη χωρίς ιδιαίτερες δυνατότητες διαπραγμάτευσης των συνθηκών της εκμετάλλευσής της, οι μετανάστες σταδιακά παύουν να έχουν χρησιμότητα για τους πρώην εκμεταλλευτές τους. Και αυτή τη νέα κατάσταση προσπαθούν να τη συσκοτίσουν ως προς τις αιτιακές καταβολές της, μιλώντας μέσω των πολιτικών και μηντιακών επιτελείων τους για μεταναστευτικό πρόβλημα.

Αυτό το συστηματικό ψεύδος, αυτή τη συστηματική εξαπάτηση της εργατικής τάξης προσπαθεί εξ αντικειμένου να ξεσκεπάσει ο αγώνας των εργατών, μεταναστών, απεργών πείνας, που βρίσκονται πια μια ανάσα από το θάνατο. Η εργατική τάξη πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η εξαθλίωση των γηγενών εργαζομένων (Ελλήνων στην περίπτωσή μας) και η υποχρέωση της μεγάλης μάζας των μεταναστών να ζουν χωρίς πολιτικά και εργασιακά δικαιώματα, είναι δυο πλευρές του ίδιου σχεδίου, που προετοιμάζει το έδαφος για ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία του κεφαλαίου εις βάρος της εργατικής τάξης.

Η ήττα λοιπόν των αγώνων των ξένων εργατών θα γίνει μοιραία το προανάκρουσμα της ήττας και των ντόπιων εργαζομένων. Οι πατριδοκάπηλοι που μιλούν σήμερα για εθνική μεταναστευτική πολιτική είναι οι ίδιοι που αύριο, από γνήσιο πατριωτικό καθήκον, θα οδηγήσουν (τους οδηγούν ήδη) και τους Έλληνες εργαζόμενους στην εξαθλίωση. Γι’ αυτό η ενεργή αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων σ’ αυτή την απεργία πείνας δεν είναι ηθικό ή ανθρωπιστικό καθήκον, αλλά δράση προς την κατεύθυνση της διεξαγωγής και διαμόρφωσης της λαϊκής αντεπίθεσης.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

ΈΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ