Tag Archives: αλληλεγγύη

Κάλεσμα σε συντονισμό για μια τοπική καμπάνια αλληλεγγύης προς ανακούφιση της δραματικής κατάστασης των προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου

Ανακοίνωση

Χανιά, 13-8-2015

Τις μέρες αυτές η ελληνική κοινωνία έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο αντιμέτωπη με τις δικές της μνήμες. Μνήμες πολέμου, μνήμες προσφυγιάς, απελπισίας, αλλοφροσύνης, ανείπωτης τραγωδίας. Στα νησιά του Αιγαίου καταφθάνουν τα κύματα των κολασμένων από το θέρετρο του μεγαλύτερου σύγχρονου ανθρώπινου δράματος, την Συρία. Στην μεγάλη τους πλειοψηφία Σύριοι πολίτες, οι πρόσφυγες τώρα λόγω καλοκαιριού δεν θαλασσοπνίγονται στην κλίμακα των προηγούμενων μηνών, αλλά κατορθώνουν να φτάσουν ικέτες στο κατώφλι της Δύσης.

Οι τοπικές κοινωνίες – ακόμα και ξένοι τουρίστες – εκφράζουν όπως μπορούν την αλληλεγγύη τους επί τόπου. Οι αγωνιώδεις προσπάθειές τους όμως δεν αρκούν, καθώς η επίσημη Πολιτεία δείχνει να υστερεί τόσο τραγικά σε δομές και πόρους, που αυτές νιώθουν να αντιμετωπίζουν μόνες τους μια πρωτοφανή κατάσταση που τις υπερβαίνει.

Παράλληλα ολοένα και φουντώνει η εκστρατεία τρομοϋστερίας από τα φερέφωνα των εθνικιστικών πολιτικάντηδων και της τουριστικής βιομηχανίας, με σκοπό να δηλητηριαστεί το κοινωνικό σώμα με κανιβαλιστικές διαθέσεις απέναντι στα απελπισμένα θύματα.

Παρόλη τη μαύρη προπαγάνδα του εύκολου μίσους, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας η αλληλεγγύη του απλού κόσμου εκφράζεται με την συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και χρηματικών ποσών για να αποσταλούν σε οργανώσεις και πρωτοβουλίες πολιτών που προσπαθούν να ανακουφίσουν όσο περνά από το χέρι τους το δράμα που εκτυλίσεται αυτήν την ώρα στα νησιά.

Με το μυαλό και την καρδιά μας στραμμένα στην ανθρωπιστική κρίση που έχει ξεσπάσει, στους ανθρώπους που τώρα έχουν ανάγκη μια στοιχειώδη κάλυψη πρώτων αναγκών, αλλά και στις τοπικές κοινωνίες που προσπαθούν να κάνουν ό,τι μπορούν για να την απαλύνουν, καλούμε σε σύσκεψη συλλογικοτήτων και πολιτών την Τρίτη 18 Αυγούστου 8:00μμ στο Εργατικό Κέντρο, με σκοπό τον συντονισμό μιας τοπικής καμπάνιας αλληλεγγύης.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 18/2, 09:00 το πρωί

Ανακοινωση

 

Χανια, 16/2/2015

Μεθαύριο Τετάρτη 18 του Φλεβάρη, έχουμε πάλι μπροστά μας τη δίκη που εκκρεμεί από τον Νοέμβρη του 2010, όταν εντελώς εκδικητικά και στοχευμένα συνέλαβαν το μέλος μας Νίκο Μαρκετάκη, καθώς και έναν φοιτητή τότε του Πολυτεχνείου Κρήτης, μετά από μικρής έκτασης επεισόδια σε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον τραγικό θάνατο νεαρού μαθητή στα Χανιά, έπειτα από αστυνομική καταδίωξη.

Οι δύο συμπολίτες μας “φορτώθηκαν” ένα εντελώς ανυπόστατο κατηγορητήριο, μέσα στα πλαίσια της γνωστής βιομηχανίας διώξεων εκ μέρους των αστυνομικών αρχών, η οποία αποσκοπούσε να σκορπίσει το φόβο στην τοπική κοινωνία, συμβάλλοντας στο γενικότερο κλίμα ανωμαλίας και αυταρχισμού της προηγούμενης περιόδου. Υπενθυμίζουμε και τονίζουμε ότι σε αυτήν την πόλη εκκρεμούν δεκάδες δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που βρέθηκαν στο στόχαστρο της αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής, με κοινό τους “έγκλημα” την συλλογική αντίσταση στη βάρβαρη επίθεση εις βάρος της κοινωνίας.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί την τοπική κοινωνία να δείξει την αλληλεγγύη της στους δύο διωκόμενους, διατρανώνοντας απερίφραστα το αναφαίρετο δικαίωμά της για ακηδεμόνευτες συλλογικές διαδικασίες, μακριά από την επιτήρηση κρατικών αρχών. Καλούμε κάθε προοδευτικό άνθρωπο να απαιτήσει από την δικαιοσύνη να πράξει κατά πως συνάδει με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, και σε αυτή την δίκη, καθώς και στις υπόλοιπες που έπονται.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στα Δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 18/2 και 09:00πμ.

 

Παρέμβαση ενημέρωσης και αλληλεγγύης για τον αγώνα των εργαζόμενων της ACS.

Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου, έγινε παρέμβαση ενημέρωσης και αλληλεγγύης για τον αγώνα των εργαζόμενων σε υποκαταστήματα της ACS στον Άλιμο και την Γλυφάδα, με τρικάκια και κείμενα σε υποκατάστημα της εταιρείας στα Χανιά, και στους δρόμους της πόλης, από σντρόφισσες και συντρόφους του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης και της Κατάληψης Rosa Nera.

Το κείμενο που μοιράστηκε:

3 μήνες εργατικού αγώνα σε υποκαταστήματα ταχυμεταφορών της  ACS.
 
Από το καλοκαίρι του 2013, η συνέλευση βάσης των εργαζόμενων οδηγών δικύκλου, και οι εργάτες στις εταιρίες ταχυμεταφορών της  ACS στις περιοχές του Άλιμου και της Γλυφάδας αγωνίζονται ενάντια στις μειώσεις προσωπικού, τη μείωση της αξίας της εργασίας τους μέσα από ατομικές συμβάσεις των 500 ευρώ, τις απολύσεις χωρίς αποζημίωσεις και καταβολές δεδουλευμένων. Παρόμοια γεγονότα συμβαίνουν και σε άλλες εταιρίες, όπως στη Γενική Ταχυδρομική στο Αιγάλεω .
Τα αφεντικά της ACS και της Γενικής Ταχυδρομικής μέσα από εργασιακές στρατηγικές δικαιόχρησης (το γνωστό ως franchise) ελέγχουν και επιτηρούν την υποτίμηση του κόστους της εργασίας και την καταπάτηση των εργασιακών δικιαωμάτων. Τα υποκαταστήματα «κλείνουν νύχτα», και οι εργαζόμενοι – ενάντια σε κάθε έννοια στοιχειωδών και κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων – καλούνται να αρνηθούν κάθε αίτημα καταβολής των χρωστούμενων και των αποζημιώσεων, ενώ στα νέα υποκαταστήματα επιβάλονται νέες υποτιμημένες ατομικές συμβάσεις.  Τόσο οι μητρικές όσο και τα «νέα» υποκαταστήματα «πουλάνε τρέλα» πως υποκαταστήματα και μητρικές λειτουργούν «ανεξάρτητα», ενώ οι διευθύνσεις και η κοινή τους διαχείριση λύνουν σε ένα πλαίσιο αδιαφάνειας τις υποχρεώσεις τους προς το δημόσιο (εκτός βέβαια από αυτές προς τις εργάτριες και τους εργάτες, τον κόπο και την δουλειά των οποίων έχουν κλέψει).
Για εμάς,  στην Κατάληψη Rosa Nera και στο Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης  είναι ξεκάθαρο: ο αγώνας των εργατών στις ταχυμεταφορές της ACS και της Γενικής Ταχυδρομικής ενάντια στα αφεντικά και τις λαμογιές τους αφορά τα δικαιώματα όλης της εργατικής τάξης, αφορά κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται ενάντια στον πόλεμο των αφεντικών και ενάντια στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης της εργασίας.
Στον τομέα των ταχυμεταφορών, μιλάμε για μια εργασία επικίνδυνη και απαιτητική για την υγεία, (στην οποία ο εργάτης συνήθως ενίοτε εργάζεται και συντηρεί ο ίδιος τη μηχανή του) και η οποία αμοίβεται με ψίχουλα ενώ αποφέρει τεράστια κέρδη στους ιδιοκτήτες και τους διευθυντές των μητρικών και των υποκαταστημάτων.
Ως ένδειξη αλληλεγγύης διαδίδουμε το λόγο αυτού του εργατικού αγώνα από την Αττική, μέσα στην πόλη των Χανίων έτσι ώστε να είναι ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι οι εργαζόμενοι για τις τακτικές των αφεντικών, αλλά και για να στηρίξει ο κόσμος όσο μπορεί τον αγώνα αυτών των εργατών και των εργατριών που μάχονται για ένα συλλογικό δίκαιο:  την αντίσταση ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας όλων μας.
Κατάληψη Rosa Nera      *     
Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης
*****
DSC01231
 
ACS Αλίμου, ACS Γλυφάδας, Οκτώβρης 2013, 3ος Μήνας Κινητοποιήσεων.
 
«Το νόμιμο είναι και ηθικό» ή πως το δόγμα Βουλγαράκη που ως «νόμιμο» βάφτισε τα συμφέροντά του, βρίσκει το εργασιακό του αντίστοιχο στο σύστημα δικαιόχρησης (franchise) της ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις Α.Ε.Ε.
 
Στις 31 Ιουλίου του 2013 και χωρίς καμιά προειδοποίηση η ACS Αλίμου (Αφοι Σακκά Ο.Ε) κλείνει νύχτα και πετά τους εργαζόμενους στο δρόμο χωρίς να καταβάλλει μισθούς και αποζημιώσεις. Στις αρχές Σεπτέμβρη το ίδιο συμβαίνει και στην ACS Γλυφάδας (Μπαχούμας Γ. Χατζησπύρος Ν. & Σια Ο.Ε) ενώ ταυτόχρονα το πελατολόγιο καθώς και το σύνολο των εργασιών μεταφέρονται στο νέο κατάστημα της ACS Αργυρούπολης (Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε.) με καθεστώς μνημονιακών ατομικών συμβάσεων των 500 ευρώ.
 
…..η ACS Αλίμου έκλεισε νύχτα στις 31 Ιουλίου του 2013 οπότε μας γεννάται το εύλογο ερώτημα ποιος διακινούσε τους φακέλους και τα δέματα του υποκαταστήματος μέχρι τις 2 Σεπτέμβρη του 2013 που το έργο του Αλίμου το ανέλαβε η Αργυρούπολη;
Εμείς γνωρίζουμε πως τη διακίνηση διεκπεραίωνε η μητρική εταιρεία που ενώ αναλαμβάνει στο ακέραιο την ευθύνη για την τύχη των δεμάτων και των φακέλων, πιστή στο δόγμα των αφεντικών όπου ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, γυρνάει την πλάτη της επιδεικτικά στα δικαιώματα των εργαζομένων.
 
Επίσης, για το πελατολόγιο που μεταφέρθηκε από την Αφοι Σακκά Ο.Ε στην Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε. και που θεωρείτεαι άυλο κεφάλαιο καθώς και από τη μεταβίβαση των υποδομών και του συνόλου των εργασιών της μιας επιχείρησης στην άλλη προκύπτουν μια σειρά από οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στο δημόσιο που απ’ ό,τι φαίνεται διευθετήθηκαν μέσα σε τριάντα μέρες και μάλιστα Αύγουστο μήνα! Στην περίπτωση της αναδιάρθρωσης της ACS Αλίμου-Γλυφάδας φαίνεται πως η απρόσκοπτη λειτουργία της εταιρείας έγινε με απόλυτο συγχρονισμό με μόνη εξαίρεση την καταβολή των μισθών και των αποζημιώσεων των εργαζομένων που έμειναν ακάλυπτοι μιας και κανένας, ούτε η μητρική ούτε οι θυγατρικές της δεν φέρονται να έχουν καμία ευθύνη απέναντί τους! Ένα ακόμη ερώτημα που μας γεννάται είναι το πώς είναι δυνατόν οι Αφοι Σακκά Ο.Ε, Μπαχούμας Γ. Χατζησπύρος Ν. & Σια Ο.Ε και Παναγιώτης Γ. Λάζαρης & ΣΙΑ Ε.Ε. να διακινούν φάκελα και μικροδέματα χωρίς την αντίστοιχη ταχυδρομική άδεια από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (Ε.Ε.Τ.Τ.) H ταχυδρομική άδεια ανήκει σαφώς στην ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις Α.Ε.Ε και το οξύμωρο είναι πως, σύμφωνα με τη λογική της μητρικής, οι εργαζόμενοί της στην ταχυμεταφορά απασχολούνται από εταιρείες χωρίς ταχυμεταφορική άδεια!
 
Ας μη γελιόμαστε, στη χώρα μας κουμάντο κάνουν τα αφεντικά, πόσο μάλλον ο κος Φέσσας του ομίλου Infoquest, πρόεδρος του Δ.Σ της ACS, μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και το επιτελείο του (Ρούσσος, Μενεγάκης, Γεωργαντζής κ.α) που διατηρούν άριστες σχέσεις με όλες τις κυβερνήσεις. Εδώ αξίζει να επισημάνουμε πως το 2011, ο τωρινός πρόεδρος (κι αυτός!) της ACS Παντελής Τζωρτζάκης ανέλαβε καθήκοντα Συμβούλου του Πρωθυπουργού επί θεμάτων Τεχνολογιών, Πληροφορικής και Επικοινωνιών, ενώ από τον Ιούνιο του 2011 μέχρι και το Μάιο του 2012 διετέλεσε Υφυπουργός, στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. 
 
Σε αυτή τη χώρα οι μεγάλες επιχειρήσεις όπως η ACS καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα εφόσον ξέρουν πως σπανίως ελέγχονται από τις επιθεωρήσεις εργασίας και τα σωματεία σφραγίδες, εφόσον ξέρουν ποια τηλέφωνα να πάρουν προκειμένου να πιέσουν ή να κινητοποιήσουν τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις και τους δίνεται η δυνατότητα να δημιουργούν νεφελώδη κι αόριστα νομικά πλαίσια που μόνο αυτές γνωρίζουν, όπως το περιβόητο σύστημα δικαιόχρησης (franchise). Παρότι υποχρεωμένοι από το νόμο, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να χορηγήσουν στους εργαζόμενους μέτρα ατομικής προστασίας εφόσον ξέρουν πως δεν πρόκειται να διωχθούν από το υπουργείο εργασίας και τα επιμέρους θεσμικά του όργανα, αποδεικνύοντας στην πράξη πως πέρα από αναλώσιμους μας θεωρούν παντελώς ακίνδυνους για τα συμφέροντά τους κι ανίκανους να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας.
 
Επιπλέον, η απαξίωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε) για την ACS είναι μια πάγια τακτική που στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Άλλωστε η αλαζονική τους συμπεριφορά αποδείχτηκε περίτρανα όταν σε έλεγχο της επιθεώρησης εργασίας τις πρώτες μέρες λειτουργίας της ACS Αργυρούπολης (μετά από αίτηση του σωματείου) κι ενώ εμείς διαδηλώναμε απέξω, πιάστηκαν με τρεις ανασφάλιστους εργαζόμενους.  Ενάντια σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που εμείς, ο κόσμος της δουλειάς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, δεσμευόμαστε πως δε θα κάνουμε πίσω μέχρι τη δικαίωση του αγώνα μας στα νότια προάστια που πλέον μπαίνει στον τρίτο μήνα, μέχρι την καταβολή μισθών και αποζημιώσεων στους εργαζόμενους των καταστημάτων της ACS Αλίμου και Γλυφάδας.
 
Θα επανέλθουμε…
 
(απόσπασμα κειμένου από τη)
Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων
                 Οδηγών Δικύκλου
 
Οκτώβρης 2013

Να πέσει το άδικο και κατασκευασμένο κατηγορητήριο! Να σταματήσει εδώ και τώρα η φάμπρικα διώξεων στα Χανιά!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΛΕΣΜΑ

 Χανιά, 8-4-2013

Στοχοποιείται η συμμετοχή στις διαδηλώσεις και σε κάθε είδους δράση αντίστασης και αλληλεγγύης, με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία.

Όμως εμείς έχουμε μάθει να διεκδικούμε το δίκιο μας, θαρρετά, δημόσια, με το πρόσωπο μας, με το ονοματεπώνυμο μας.

Απευθυνόμαστε στους συμπολίτες μας, με τη φωνή μας, στους δρόμους. Δεν έχουμε άλλο τρόπο.

Την Τετάρτη 10 Απριλίου το πρωί θα είμαστε στα δικαστήρια Χανίων, για να υπερασπίσουμε πρώτοι εμείς, τον συναγωνιστή και το σύντροφο μας, που βαρύνονται με κατηγορίες στηριζόμενες σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Θα είμαστε εκεί, γιατί οι πορείες, οι διαδηλώσεις δεν είναι παράνομες πράξεις, παράνομοι είναι όσοι μας στερούν το δικαίωμα στη ζωή.

Για την υπόθεση δείτε κι εδώ: https://fmkritis.wordpress.com/2010/11/21/1115/

Κάλεσμα στην πορεία ενάντια στην καταστολή των κατηλειμμένων κοινωνικών χώρων, Τρίτη 22 Γενάρη, 18:00 στην Πλατεία της Αγοράς

Χανιά 19/1 2013

Ανακοίνωση – Κάλεσμα

Στην Ελλάδα τα τελευταία 3 χρόνια η ζωή έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη, άδικη και θλιβερή – όχι πλέον μονάχα για τους μετανάστες και πρόσφυγες, αλλά και για την μεγάλη πλειοψηφία και των ελλήνων πολιτών. Οι καρχαρίες του πλούτου, μέσω των οργάνων τους, τις κυβερνήσεις, τα μεγάλα ΜΜΕ και τους φασίστες, θέλουν τον κόσμο να μη ρωτάει ποιοι ωφελούνται από τα δικά του τα βάσανα. Έχουν ανάγκη μια συναίνεση, μια επίφαση νομιμότητας, πλασσάροντας έναν ψεύτικο “παράνομο” εχθρό ως υπαίτιο για τα δικά τους εγκλήματα κατά της κοινωνίας.

Μέχρι πρόσφατα ο εχθρός ήμασταν αποκλειστικά εμείς. Τώρα που ακόμα και τα επίσημα στοιχεία του ρατσιστικού “Ξένιου Δία” δείχνουν ελάχιστο ποσοστό μεταναστών χωρίς χαρτιά στους συνολικά προσαχθέντες, τώρα που στην Ευρώπη φωνάζουν για την κατάπτυστη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας και την ανοιχτή ανοχή και ενθάρρυνση φονιάδων νεοναζί που μας κακοποιούν καθημερινά, τώρα ο “εχθρός” διευρύνεται.

Αν δε ζούσαμε σε αυτήν την χώρα, θα μας ήταν δύσκολο να αντιληφθούμε το πόσο υποκριτική μπορεί να γίνει η εξουσία. Στις χώρες καταγωγής μας η εξουσία είναι ωμή, εντελώς αυθαίρετη και απροσχημάτιστη. Η διαφορά της με εδώ είναι ότι δεν χρειάζεται την συναίνεση ή την επίφαση κανενός και για τίποτα. Εδώ ο λαός πρέπει να πειστεί από τα παράνομα κανάλια, από μια διεφθαρμένη αστυνομία, από τους απατεώνες πολιτικούς του καθεστώτος, από τους εκατομμυριούχους μεγιστάνες με φορολογική δήλωση μικρότερη και από αυτήν ενός μετανάστη περιπτερά, πως τα “κέντρα ανομίας” σε αυτή τη χώρα είναι οι καταλήψεις κτηρίων – τα οποία στην πλειοψηφία τους θα είχαν πέσει αν δεν τους είχαν δώσει ξανά ζωή οι κακοί καταληψίες!!!

Δύο πράγματα μας ενώνουν με τους ανθρώπους που επιλέγουν αυτό το μέσο για να προωθήσουν τους αγώνες τους: 1ον, οι ίδιοι οι αγώνες τους, οι οποίοι τέμνονται με τους δικούς μας για ένα ομορφότερο, δικαιότερο, ελεύθερο αύριο, και 2ον, η άγρια στοχοποίησή τους από το σάπιο καθεστώς, με σκοπό να αποσπάσει την οργή της κοινωνίας από πάνω του. Στεκόμαστε δίπλα τους σε αυτές τις σκοτεινές μέρες, όπως και αυτοί έχουν σταθεί δίπλα μας, με την ελπίδα και την προσδοκία πως οι μέρες των πραγματικών εχθρών της κοινωνίας του μόχθου και της αξιοπρέπειας, είναι μετρημένες.

Όλοι και όλες στην πορεία διαμαρτυρίας για την καταστολή των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων και καταλήψεων,

την Τρίτη 22 Γενάρη, 18:00 στην Πλατεία της Αγοράς

Από την συνάντηση με τους απεργούς εργάτες της «Χαλυβουργίας»»

Την Κυριακή 29 Γενάρη, ομάδα από το ΦΜΚ και τους 300 μεταναστες πρώην απεργούς πείνας επισκέφθηκαν τους ηρωικούς απεργούς της «Χαλυβουργίας». Μέλη του σωματείου, τους έκαναν ξενάγηση στους χώρους παραγωγής του εργοστασίου, αναλυτικά και για κάθε τμήμα και πόστο. Μίλησαν για την κατάσταση των εργαζομένων, την αλληλεγγύη κλπ. Στις φωτό οι σύντροφοί μας στέκονται στην πύλη του εργοστασίου με τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων Γιώργο Σιφωνιό (οξυγονοσυγκολλητή), και τον σύντροφο Νίκο Μάλλιαρη από την Hasta La Victoria Siempre – που βρήκαμε εκεί.

  
 
 
 
 
 
Η ομάδα παρέδωσε στους απεργούς κείμενο συμπαράστασης από τους πρώην απεργούς πείνας, το οποίο παραθέτουμε:

Αδέρφια μας εργάτες της χαλυβουργίας,

Για παραπάνω από δύο μήνες τώρα δίνετε τον μεγαλειώδη αγώνα σας, για αξιοπρέπεια και ζωή. Εμείς ως μετανάστες εργάτες καταλαβαίνουμε πολύ καλά, πως ο αγώνας σας είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης, και άρα και δικός μας. Ξέρουμε πως η δικιά σας νίκη θα είναι και δική μας, γι’ αυτό και θα είμαστε μαζί σας μέχρι το τέλος.

Όπως εσείς στις αρχές Νοεμβρίου του 2011 ξεκινήσατε με όπλο την απεργία τη μάχη για το δικαίωμα στη δουλειά και στη ζωή, έτσι κι εμείς

τέλη του Γενάρη του 2011, ακριβώς ένα χρόνο πριν, αρχίζαμε το δικό μας αγώνα με όπλο την απεργία πείνας και με όμοια στην ουσία τους αιτήματα. Μέσα από τον αγώνα των 44 ημερών που δώσαμε τότε, και ο οποίος συνεχίζεται μέχρι σήμερα με άλλες μορφές, νιώσαμε στο πετσί μας, τι θα πει αλληλεγγύη. Πόσο σημαντικό είναι να την έχεις, αλλά και πόσο δύσκολο είναι όταν απουσιάζει ή όταν δεν φτάνει σε αυτόν που αγωνίζεται, από τους φυσικούς συμμάχους του. Ξέρουμε ότι κι εσείς έχετε τέτοιες σκέψεις. Είμαστε επίσης σίγουροι πως οι ομοιότητες της εμπειρίας των αγώνων μας θα γίνουν υλικό συνειδητοποίησης. Ότι δηλαδή οι εργατικοί αγώνες Ελλήνων και μεταναστών είναι κοινοί, αφού ανήκουμε στην ίδια τάξη, πάνω στον μόχθο της οποίας στηρίζονται τα κέρδη και ο πλούτος των κεφαλαιοκρατών και των διεθνοποιημένων οργανισμών τους.

Όπως η απεργία πείνας των 300 μεταναστών-εργατών υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αγώνες μεταναστών στην σύγχρονη Ελλάδα, έτσι και ο δικός σας αγώνας σταδιακά εξελίσσεται στον κρισιμότερο εργατικό αγώνα των τελευταίων χρόνων. Όπως ο αγώνας των 300 απέδειξε ότι οι μετανάστες-εργάτες μπορούν να βγουν από το περιθώριο του πολιτικού σκηνικού, και να δημιουργήσουν κινηματικό μέτωπο, έτσι και σεις σήμερα αποδεικνύετε πως η εργατική τάξη της χώρας μπορεί να βγει στο προσκήνιο, και να γίνει μπροστάρης του αγώνα ενάντια στην εκποίηση της ντόπιας εργατικής δύναμης.

Τώρα πια η διαίρεση σε μετανάστες και Έλληνες εργάτες αποδεικνύεται πόσο ψεύτικη ήταν, αφού σε τελική ανάλυση όλοι γίναμε πια μετανάστες και πρόσφυγες, γιατί η πατρίδα αυτή, έτσι όπως κυβερνιέται, μοιάζει να μην ανήκει πλέον σε κανένα μας.

Αδέρφια μας Έλληνες εργάτες, στον αγώνα που δίνετε δεν είστε μόνοι. Καθώς η κρίση εξελίσσεται, απεργίες, επισχέσεις εργασίας και κινητοποιήσεις ξεφυτρώνουν σε διάφορους χώρους. Μας λένε πως πρέπει να κάνουμε θυσίες και υποχωρήσεις για ένα μέλλον καλύτερο, που σύντομα πρόκειται να φανεί. Όμως τα ψέματα τους είναι πια τόσο καταφανή, που δεν θ μπορούσαν να ξεγελάσουν ούτε παιδιά δημοτικού σχολείου. Η διακυβέρνηση της χώρας έχει περάσει στα χέρια της Τρόικας, δηλαδή των εκπροσώπων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Οι επιλογές τους υπαγορεύουν την καταβύθισή μας στην εξαθλίωση και την αναξιοπρέπεια. Για όλους μας, άλλος δρόμος δεν υπάρχει…

Καμιά υποχώρηση, καμιά συναίνεση. Αγώνας μέχρι τη νίκη.

μετανάστες εργάτες, πρώην απεργοί πείνας του 2011.

«Είμαστε μαζί σας… είστε αδέρφια μας» – To ΦΜΚ για την απεργία στη Χαλυβουργία.

Δεν είμαστε συνάδελφοι σας.
Είμαστε τα ταξικά αδέρφια σας, που ξέρουμε από εκμετάλλευση και εξαθλίωση.
Τα αφεντικά είναι αυτά που δεν ξέρουν τι σημαίνει 34 απολυμένοι, τι σημαίνει μισθός 500 ευρώ, τι σημαίνει άδεια τσέπη και άδειο ψυγείο. Πρέπει τώρα να μάθουν, πως ο πόλεμος που ξεκίνησαν δεν έχει προδιαγεγραμμένη τη νίκη τους, γιατί η ανάγκη για αξιοπρεπή ζωή είναι ισχυρότερη από τα κέρδη τους.
Ο αγώνας που δίνετε ενάντια στις απολύσεις, ενάντια στους μισθούς πείνας, ενάντια στην κλεψιά του μόχθου σας, είναι και δικός μας αγώνας.
Θα είμαστε μαζί σας μέχρι το τέλος. Μέχρι τη νίκη του αγώνα σας που θα είναι και νίκη όλης της εργατικής τάξης.

 

Έγινε πάλι το χατήρι των νεοναζιστικών «κύκλων» με τις διώξεις για την διαμαρτυρία μαθητών στην παρέλαση της 28/10/2010

Χανιά, 28-6-2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Πρόκληση για το δημόσιο αίσθημα και τη συλλογική συνείδηση της τοπικής κοινωνίας, αποτελεί η, έπειτα από 8 μήνες, κλήση για προκαταρκτική εξέταση στα Δικαστήρια στα Χανιά, 3 μαθητών, 2 εκπαιδευτικών και ενός μέλους της Ένωσης Γονέων, σχετικά με την μαθητική παρέμβαση στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2010, με στόχο την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας στον τόπο μας. Ιδιαίτερα γιατί οι κλήσεις αυτές πραγματοποιούνται σε «νεκρή» (στα τέλη της σχολικής περιόδου) και θεωρητικά «ακίνδυνη» περίοδο, αλλά και την ώρα που ο λαός και η νεολαία όλης της χώρας βρίσκεται καθημερινά στους δρόμους και τις πλατείες, διεκδικώντας τα αυτονόητα. Η εξέλιξη αυτή, εκτός των άλλων, «δικαιώνει» και τον εσμό του νεοναζιστικού Τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού), που δεν έπαψε ούτε μία μέρα, εδώ και 8 μήνες, να εγκαλεί τη Δικαιοσύνη και τις διωκτικές αρχές, για την «ανοχή» τους, απέναντι στους «εθνοπροδότες» μαθητές.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, που σαν συλλογικότητα έχει αντιμετωπίσει στο πρόσφατο παρελθόν τέτοιες προσπάθειες στοχοποίησης και εκφοβισμού από τις αρχές για τη συλλογική της δράση, καλεί κάθε συμπολίτη μας, Έλληνα ή μετανάστη, να σταθεί στο πλευρό των κληθέντων από τον ανακριτή, το πρωί της Τετάρτης 29/6/11 στα Δικαστήρια στα Χανιά.

Να σταλεί και πάλι από την πόλη μας, ένα μήνυμα σε κάθε «ενδιαφερόμενη κατεύθυνση», ότι οι κοινωνικοί αγώνες ούτε ποινικοποιούνται, ούτε σταματάνε με τέτοια μέσα. Το αντίθετο…

Παλιές μαντινάδες για τον αγωνιζόμενο άνθρωπο.


Στεκόμαστε δίπλα στον άνθρωπό μας!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά 21 Νοέμβρη 2010

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, μια ενεργή συλλογικότητα μεταναστών και ελλήνων, που υπερασπίζεται δικαιώματα και εναντιώνεται σε διακρίσεις, έχει αυτή τη στιγμή ένα μέλος της κατηγορούμενο, με ένα βαρύ, αλλά πέρα για πέρα ψευδές και αβάσιμο κατηγορητήριο. Ο σύντροφος μας συμμετείχε σε ένα δημόσιο κάλεσμα, μια διαμαρτυρία, για το γεγονός του θανάτου νεαρού Χανιώτη, στην προσπάθεια του να αποφύγει τον αστυνομικό έλεγχο.

Ο Νίκος Μαρκετάκης, γνωστός συντοπίτης μας για την αντιρατσιστική και αλληλέγγυα δράση του στα Χανιά, είναι θύμα της προσπάθειας της αστυνομίας να αποδώσει ενοχή για τα γεγονότα που ακολούθησαν (μικρής έκτασης επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και ΜΑΤ), στους 2 συλληφθέντες (παρόμοιες κατηγορίες αντιμετωπίζει και ένας φοιτητής), με προφανή σκοπό την ποινικοποίηση της συμμετοχής τους σε κοινωνικούς αγώνες και δράσεις. Γιατί, αυτό έκανε το μέλος μας που κατηγορείται άδικα σήμερα, και καμιά αρχή και κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να το μετατρέψει σε αξιόποινη πράξη.

Στεκόμαστε στο πλευρό του και αρνούμαστε να μπούμε στη λογική της ενοχοποίησης των συγκεντρώσεων, των συλλογικών διεκδικήσεων και διαμαρτυριών, σε μια εποχή που η συμμετοχή στην κοινωνική δράση είναι προϋπόθεση για τη συνοχή των τοπικών κοινωνιών.

Καλούμε τον καθένα και την καθεμιά που θεωρεί υπέρτατη αξία τον αγώνα για ελευθερία και αξιοπρέπεια, να παραβρεθεί στα δικαστήρια την Τετάρτη 24-11 στις 9 το πρωί, για ενεργή συμπαράσταση των κατηγορουμένων, την κατάρρευση του σαθρού κατηγορητηρίου και την πλήρη αθώωση τους.