Category Archives: Texts in English

Νίκη στην Απεργία πείνας, Νίκη στη Ζωή – Victory to the Hunger-Strike, Victory to Life

«Υπατία» και ΕΚΘ,

29η μέρα απεργίας πείνας


Πούθ’ έρχεσαι; Απ’ τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα

(στίχοι από το “Φάτα Μοργκάνα” του Ν.Καββαδία)

Στην κοινωνική έρημο που ξετυλίγουν γύρω μας δε θα βρεθούμε διψασμένοι από ελπίδα, στερημένοι από αλληλεγγύη, να κυνηγάμε αντικατοπτρισμούς. Δε θα βρεθούμε με σκυμμένο το κεφάλι, με ξέχειλη τη γλώσσα, να κοιτάμε την άμμο, να στρέφουμε το κεφάλι στο διπλανό μόνο και μόνο να για να τον δούμε να αργοπεθαίνει από τρόμο και ανέχεια. Μέσα στην έρημο δε θα βρεθούμε παγιδευμένοι, αποπροσανατολισμένοι, ακίνητοι στο αιώνιο πηγαινέλα της κοινωνικής στάσης και της παράδοσης στην άμμο. Θα είμαστε εμείς οι φορείς της κίνησης, οι διαβάτες, οι συνοδοιπόροι. Την κοινωνική έρημο ήδη διασχίζουν τα καραβάνια μας, κι αυτά τα καραβάνια δεν ψάχνουν τις οάσεις, τις δημιουργούν.

Αποφασιστικά, στο μάτι του κυκλώνα, όπως πρέπει. Έρχονται οι απεργοί πείνας με βιώματα δύσκολα, αθέατα από τα χαμηλά της απραγίας και της υποταγής, από εκεί που σμίγουν οι καιροί του κόσμου υπό τον καπιταλισμό: ο πόλεμος, η ανέχεια, η βία, η εξόντωση. Εδώ, στα μέρη μας και μέρη τους, οι απεργοί πείνας ξεκίνησαν για να κάνουν το χρέος τους, δείχνοντας τους κοινούς προορισμούς, διαλύοντας τις ψευδαισθήσεις και τις ιδεοληψίες. Ο κόσμος δε δημιουργήθηκε χτες. Οι αγώνες δημιουργούν τον κόσμο. Δεν πέθανε η ελπίδα, δεν κοπάζει ο άνεμος.

Η κακομοιριά της κυβέρνησης και η κυβέρνηση της κακομοιριάς θα πρέπει να χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Κακομοίρηδες είναι όσοι βάζουνε στη ζυγαριά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δε ζυγίζεται. Η αξιοπρέπεια σπάει τη ζυγαριά, ξεχαρβαλώνει τους ζυγούς, σπάει την κοινωνική ταφόπλακα που θέλουν να ρίξουν στη ζωή που μάχεται. Πικρό το σάλιο τους. Η κακομοιριά, η μικροψυχία είναι η ιδεολογία που θέλουν για την κοινωνία μας. Όλους, όσους μικρούς μεγάλους σήμερα ζούμε κι αύριο θα πεθάνουμε, όλους μας θέλουνε κακορίζικους, μίζερους, μικρούς, δειλούς, άπραγους. Έτσι μας θέλουν. Να βάζουμε στο ζύγι κείνα που δε ζυγιάζονται. Να κλέβουμε στο ζύγι τον ίδιο μας τον εαυτό. Όσο κι αν προσέξουν τις διατυπώσεις τους, όσο κι αν διαχειριστούν τις εντυπώσεις τους, τίποτα δεν τους σώζει Έχει ακόμα ο κόσμος αντίδοτα. Έχει η πράξη κι η στάση του καθενός περιθώρια. Έχει ακόμα αγκαλιές κι αδέρφια ο κόσμος. Έχει ο τοίχος ρωγμές. Έχει ο αγώνας θέσεις.

Δίπλα στους απεργούς είμαστε πολλοί σ΄ αυτά τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες, και πάλι όμως φαίνεται πώς δε φτάνουμε. Θα μετρηθούμε όμως ξανά, ώσπου θα χάσουμε το μέτρημα. Καινούργια μέρα, κάθε μέρα που περνά, Πατησίων και Ηπείρου, Κοσμογονίας και Κοσμοχαλασιάς γωνία: να μετρηθούμε, να αναμετρηθούμε.

Οι κυβερνήτες της κακομοιριάς θα πρέπει να χάσουν τον ύπνο τους και την εξουσία τους πάνω στους ανθρώπους, όλους εμάς που περνούμε κάθε μέρα χίλιες δυσκολίες για να συνεχίσουμε να προσφέρουμε, με την εργασία μας, με την παρουσία μας. Δε θα συμμορφωθούμε προς τας υποδείξεις. Εμείς είμαστε η δύναμη αυτού του κόσμου. Νόμιμοι και παράνομοι, πολυεθνικοί μέσα στη διαβαθμισμένη υστέρηση, εν μέσω πίκρας κι απογοήτευσης. Μα κι ένα κεφάλι πάνω από το μπόι μας. Δημιουργοί του κόσμου. Με αξίες κοινές. Αξίες κι εμπειρίες που αξίζει να τις μοιράζεσαι.

Θα πρέπει η κυβέρνηση και η λογική της εξουσίας να μάθει να υποχωρεί μπροστά στη συλλογική μας εργατική και κοινωνική συνείδηση και δημιουργία. Μπροστά στο μεγαλείο του κοινωνικού αγώνα, του αγώνα για ζωή.

Δε θα φτηνύνουμε εμείς τη ζωή, που την έχουν κάνει αμελητέα κι αναλώσιμη. Εμείς θα ακριβύνουμε το θάνατο, τόσο που νά’ ναι αβάσταχτος κι αδιανόητος. Νίκη στην απεργία, νίκη στη ζωή.

«Ό,τι κι αν χάσει κανείς, ένα χέρι, ένα πόδι, μια δεκάρα, αποκλείεται να μην το καταλάβει. Ο πιο μεγάλος κίνδυνος, να χάσει κανείς τον εαυτό του, γίνεται πάντα τόσο ήσυχα, λες και δε συμβαίνει τίποτα. Καμιά άλλη απώλεια δε περνά τόσο απαρατήρητη.» Κίρκεγκωρ

Τρίτη 22 Φλεβάρη 2011

ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ

VICTORY TO THE  HUNGER STRIKE, VICTORY TO LIFE

Athens – Thessaloniki

29th day of hunger strike

Where do you come from? Babylon.
Where are you going? To the eye of the storm

(Lyrics from ‘Fata Morgana’ by N. Kavadias)

In the social desert they unfold around us, we will not find ourselves thirsty for hope, bereft of solidarity, chasing mirages. We will not bow our heads loose-tongued, staring down the sand, turning our heads to our fellow just to watch her/him die from fear and poverty. We will not be trapped in the desert, disoriented, immobile in the eternal coming and going of social standstill; we will not surrender ourselves to the sand. It is us the means of movement, the wayfarers, the convoys. Already our caravans cross the social desert, and these caravans do not seek oases – they create them.

Decisively, in the eye of the storm, as they should.  The hunger strikers come here bearing harsh experiences, which are invisible from where submission and inactivity reign; they come from where the winds of the world-under-capitalism mingle: the winds of war, poverty, violence, extermination. Here, on our land and theirs, the hunger strikers set off to do their duty, manifesting our common destinations, dispelling illusions and obsessions. The world was not created yesterday. Struggles create the world. Hope never died, the wind hasn’t blown over yet.

The wretchedness of the government and the government of wretchedness must lose the ground beneath their feet. Wretched are those who weigh human dignity upon scales. It cannnot be weighed.  Dignity breaks scales, it breaks the yoke, it smashes the gravestone they wish to cast upon struggling life. Their saliva is bitter: an ideology of misery and pettiness is what they want for our society. Everybody, young and old, who lives today and will die tomorrow, they want us all ill-fated, miserable, crappy and cowardly. This is how they want us, all placed in a yoke, all cheating against ourselves. Nothing, however, can save them, no matter how careful they are in their phrasings, no matter how effectively they manage impressions,. The world still bears antidotes. The world still has embraces and fraternity. The wall has cracks. The struggle still has vacant positions.

Many in this geographical spot, supporters all in solidarity, we stand with the strikers – and yet we seem not enough. We will count ourselves again, then, until we lose count. Every day that passes a new day, Patision Ave. and Epiru Str.: we will recount ourselves, we will countdown.

The governors of wretchedness should lose their sleep and their authority over us all,  who every day pass through thousands of difficulties in order, through our labor and presence, to continue to offer. We shall not comply with their recommendations. We are the power of this world. Legal and illegal, multinational, amidst graded deterioration, bitterness and frustration. But also with οur heads upon our shoulders. Creators of the world. With common values. Values and experiences that are worth sharing.

The government and the logic of authority must learn to retreat before our collective power of labor, social consciousness and creativity, before the greatness of social struggle, the struggle for life.

We will not cheapen life they have made insignificant and expendable. We will become so much expensive to death, to make death unbearable and unthinkable. Victory to the strikers, victory to life.

The greatest danger, that of losing oneself, can pass off in the world as if it were nothing; every other loss, an arm, a leg, five dollars, a wife, etc. is bound to be noticed” Kierkegaard

Tuesday, 02/22/2011

FORUM OF IMMIGRANTS IN CRETE

fmkritis.wordpress.com

Advertisements

Πανελλαδική Μέρα Δράσης, Πέμπτη 3 Φλεβάρη, για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας. Συγκέντρωση στην πλατεία της Αγοράς στις 6:00μμ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 1/2/2011

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί -μαζί με άλλους- σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και υποστήριξης των 300 μεταναστών, εργατών απεργών πείνας, την Πέμπτη, 3 Φλεβάρη, στις 6 μ.μ. (18.00′), στην πλ. Αγοράς.

Κάποιοι – ευτυχώς πολλοί – ήδη ξέρουν τα δίκαια αιτήματα των απεργών πείνας. Κάποιοι – δυστυχώς πάρα πολλοί -, αντλούν τις πληροφορίες τους από τα ΜΜΕ, τα οποία, ως επί το πλείστον, αναπαράγουν από ανακρίβειες έως και ψεύδη. Μην αφήσετε να σας κατευθύνουν. Ελάτε στη συγκέντρωση, ενδιαφερθείτε, σταθείτε αλληλέγγυοι σε όσους τώρα παλεύουν για τα δίκια τους και για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Είναι η ώρα να καταλάβουμε ότι έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε όποιο άδικο σχέδιο μας θέλει φτωχούς, παράνομους, σε ανέχεια, στη μιζέρια και άρα υποταγμένους. Όπλο μας είναι η αλληλεγγύη.

Επειδή καμιά ζωή δεν είναι λαθραία, επειδή η μετανάστευση εξελίσσεται εδώ και χιλιετηρίδες, χωρίς τις σύγχρονες απαγορεύσεις των «πολιτισμένων» χωρών, επειδή πολλοί έχουν ζήσει τον ξεριζωμό και την ανέχεια, επειδή οι ευνομούμενες πολιτείες οφείλουν να δίνουν δίκαιες λύσεις στα προβλήματα όλων των ανθρώπων, με σεβασμό στα δικαιώματα, επειδή δε δεχόμαστε την επιβολή ελέγχου στις ζωές μας μέσω της εξαθλίωσης, επειδή αρνούμαστε την εκμετάλλευση, από όπου κι αν προέρχεται, ενώ αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα χρώματος, θρησκείας, κουλτούρας, πολιτισμού, καλούμε όλους τους πολίτες των Χανίων να καταδείξουν και πάλι τη δημοκρατικότητά τους και την αίσθηση δικαίου που τους χαρακτηρίζει.

Ενωμένοι να περάσουμε το μήνυμα, ενωμένοι να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.

» κανείς δε θα μας στερήσει το δικαίωμα στην ελπίδα και το όνειρο»

» δε με νοιάζει η πείνα και το κρύο, με νοιάζει που μας αντιμετωπίζουν είτε σαν σκουπίδια, ή σα να φταίμε εμείς για όλα τα κακά του κόσμου»

[από τις συζητήσεις με τους απεργούς πείνας]

Όλοι μαζί στη συγκέντρωση, την Πέμπτη, 3 Φλεβάρη,
στις 6 μμ (18.00′), στην πλ. Αγοράς.

Nationwide Action Day, Thursday February 3, for the 300 migrants on hunger strike. Rally at the Agora Square at 6:00 pm

ANNOUNCEMENT – PRESS RELEASE

Hania, 1-2-11

 

I.F.C calls -along with others- for participation in a gathering of protest and support to the 300 immigrants workers hunger strikers, on Thursday, February 2, at 18.00 ‘ at the Market sq.

 

Some -thankfully, many- already know the fair demands of the hunger strikers. Some -unfortunately, too many- obtain information from the media, most of which , broadcast errors or/and even lies. Do not let them guide you. Come to the gathering, be interested, stand in solidarity to those who are now fighting for their right to a life of dignity. It’s time for us to realise that we have the power to reverse any unfair plan that wants us poor, illegal, in poverty, in misery and thus subjugated (repressed). Solidarity is our weapon.

 

Because life is not clandestine, because immigration has been evolving for thousands of years, without contemporary prohibitions from civilised countries, because many have experienced the uprooting and destitution, because law-abiding states are to provide equitable solutions to the problems of all people, in respect with the human rights, because we are not willing to accept the imposition of control over our lives through misery, because we reject exploitation wherever it comes from and accept diversity of color, religion, culture, civilization, we call all citizens of Hania to demonstrate once again the democratic and legal sense they hold. United to give the message, united to fight for the obvious.

 

«no one will strip us from the right to hope and dream«

«I do not care about hunger and cold, I care about the fact that they face us as if we were garbage or as if we are to blame for everything bad of this world«

 

[from discussions with the hunger strikers]

 

All together, on Thursday, February 3, at 18.00 ‘, at the Market sq.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

«Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.»

Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2010

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

 

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

300 IMMIGRANT WORKERS GO ON HUNGER STRIKE

Statement of the assembly of migrant hunger strikers

We are migrant men and women from all over Greece. We came here due to poverty, unemployment, wars and dictatorships. The multinational companies and their political servants did not leave another choice for us than risking 10 times our lives to arrive in Europe’s door. The West that is depriving our countries while having much better living conditions is our only chance to live as humans. We came (either with regular entry or not) in Greece and we are working to support ourselves and our families. We live without dignity, in the darkness of illegalness in order to benefit employers and state’s services from the harsh exploitation of our labor. We live from our sweat and with the dream, some day, to have equal rights with our Greek fellow workers.

During the last period our life has become even more unbearable. As salaries and pensions are cut and everything is getting more expensive, the migrants are presented as those to blame, as those whose fault is the abjection and harsh exploitation of greek workers and small businessman. The propaganda of fascist and racist parties and groups is nowadays the official state discourse for issues of migration. The far right discourse is reproduced through media when they talk about us. The “proposals” of the far right are announced as governmental policies: wall in Evros, floating detention centers and European army in the Aegean, repression in the cities, massive deportations. They want to convince greek workers that, all in a sudden, we are a threat to them, that we are to blame for the unprecedented attack from their own governments.

The answer to the lies and the cruelty has to be given now and it will come from us, from migrant men and women. We are going in the front line, with our own lives to stop this injustice. We ask the legalization of all migrant men and women, we ask for equal political and social rights and obligations with greek workers. We ask from our greek fellow workers, from every person suffering from exploitation to stand next to us. We ask them to support our struggle. Not to let the lie, the injustice, the fascism and the autarchy of the political and economic elites to be dominant in their own places too; all these conditions that are dominant in our countries and led us to migrate, us and our children, in order to be able to live with dignity.

We don’t have another way to make our voices heard, to make you learn about our rights. Three hundred (300) of us will start a Hunger Strike in Athens and in Thessaloniki, in the 25th of January. We risk our lives, as, one way or another, this is no life for people with dignity. We prefer to die here rather our children to suffer what we have been through.


January 2011

Assembly of migrant hunger strikers

Grevë urie mbarëkombëtare e emigrantëve

Nuk kemi asnjë mënyrë tjetër që zëri jonë të dëgjohet, për tu bërë e ditur e drejta jonë. Treqind nga ne (300) fillojmë grevë urie mbarëkombëtare në Athinë dhe Selanik, në 25 janar.

 

Kuvendi i emigrantëve pjesëmarrës në grevën e urisë

 

Jemi emigrantë dhe emigrante në Greqi. Erdhëm këtu të përndjekur nga varfëria, papunësia, luftërat, diktatura. Firmat multinacionale të Perëndimit dhe shërbëtorët e tyre politik në vendet tona, nuk na lanë tjetër zgjidhje veç të rrezikojnë jetën tonë nga 10-ra herë për të arritur në derën e Europës. Perëndimi që grabit vendin tonë, me standart jetese shumë herë më të mirë se sa atje, është mundësia jonë e vetme për të jetuar si njerëz. Kemi ardhur (në mënyrë të rregullt ose jo) në Greqi dhe punojnë për të jetuar ne dhe fëmijët tanë. Bëjmë një jetë jo dinjitoze dhe qëndrojmë në errësirën e paligjshmërisë duke u shërbyer kështu pronarëve dhe të institucioneve të shtetit për të shfrytëzuar egërsisht punën tonë. Jetojmë nga djersa jonë dhe me ëndrrën që një ditë do të kemi të drejta të barabarta me kolegët tanë grekë.

 

Kohët e fundit gjërat janë vështirësuar për ne. Sa më shumë të shkurtohen rrogat dhe pensionet, sa më shumë të rriten çmimet, aq më shumë emigranti paraqitet si fajtorë, si shkaktar për mjerimin e punëtorëve grek dhe bizneseve të vogla. Propaganda e partive dhe organizatave fashiste dhe raciste është bërë gjuha zyrtare e shtetit ndaj emigracionit. Frazeologjia e tyre tashmë paraqitet e pandryshuar nga Mediat kur flasin për ne. “Propozimet” e tyre komunikohen si politikë qeveritare. Muri në Evros, kampe përqendrimi emigrantësh të lundrueshme dhe euroushtri në Egje, pogrom dhe batalione sulmuese nëpër qytete, dëbime masive. Kanë qëllim të bindin punëtorët grekë, që ne përbëjmë rrezik për ta, që e kemi ne fajin për sulmin e padëgjuar që po pësojnë nga vet qeveritë e tyre.

 

Gënjeshtrës dhe barbarizmit iu duhet dhënë një përgjigje dhe ne do ia japim ne, emigrantët dhe emigrantet. Qëndrojmë përpara me jetët tona për të ndaluar padrejtësinë që ndodh në kurrizin tonë. Kërkojmë legalizimin e të gjithë emigrantëve/eve, kërkojmë të drejta politike e sociale dhe detyrime të barabarta me punëtorët/et grekë. Kërkojmë nga kolegët tanë grekë, nga çdo njeri që vuan shfrytëzimin e djersës së tij, të qëndrojë pranë nesh. Të mbështesin luftën tonë, që të mos lejoj të mbizotëroj gënjeshtra dhe padrejtësia, fashizmi dhe totalitarizmi i elitës politike dhe ekonomike. Sepse janë këto që sundojnë në vendet nga ku kemi ardhur dhe na detyruan të emigrojmë për të mundur të jetojmë me dinjitet, ne dhe fëmijët tanë.

 

Nuk kemi mënyrë tjetër që zëri jonë të dëgjohet, për të bërë të ditur të drejtën tonë. Treqind (300) nga ne fillojmë Grevë Urie Mbarëkombëtare në Athinë dhe në Selanik, në 25 Janar. Vëmë jetën tonë në rrezik, sepse sidoqoftë kjo nuk është jetë për një njeri me dinjitet. Preferojmë të vdesim këtu sesa fëmijët tanë të jetojnë ato që vuajtëm ne.


Janar 2011




ليست لدينا أي وسيلة أخرى لجعل صوتنا مسموعا 300 مننا ممثلين لآلاف الأجانب من كل المدن اليونانية بدأنا إضراب عن الطعام في مدينة أثينا وصالونيكي يوم 25 /01 /2011 واضعين حياتنا في خطر لأنه لا حياة بدون كرامة لأي إنسان.

اخترنا أن نموت هنا بدلا من يعيش أبنائنا نفس حالتنا من الظلم والعنصرية وبدون حقوق.

إعلان المضربين عن الطعام ال 300

نحن أجانب وأجنبيات من كل المدن اليونانية دخلنا إلى اليونان مطاردين من الفقر, البطالة, الحروب, والدكتاتورية والشركات المتعددة الجنسيات الغربية. خدامها السياسيين في بلداننا لم يتركوا لنا أي فرصة سوى المخاطرة بحياتنا عشرات المرات للوصول إلى أبواب الإتحاد الأوروبي الذي سرق ثرواتنا بأبشع الطرق, وصولنا إلا هنا الأمل الوحيد للعيش كبشر.

دخلنا إلى اليونان بطريقة قانونية أو غير قانونية ونعمل للعيش نحن وأبنائنا في الظلام والاستغلال لصالح أرباب العمل والإدارات الحكومية مؤمنين قوتنا من عرق جبيننا مع أمل الحصول على حقوق متساوية مع اليونانيين.

في المدة الأخيرة أصبحت الأمور صعبة بالنسبة لنا . كلما خفضت الأجور والتقاعد وارتفعت الأسعار يتم اتهامنا على أننا المسئولون والمتسببون في الوضع المزري والاستغلال الذي يتعرض له العمال اليونانيون وأصحاب المشاريع الصغرى. كذلك اتهامات النازيون والأحزاب والمنظمات العنصرية أصبحت اللغة الرسمية للحكومة والصحافة عندما يتكلمون عن الأجانب. مقترحاتهم أصبحت الخط الرسمي لسياسات الحكومة, حائط فولاذي في أفرو,سفن عملاقة كأماكن اعتقال,جيش أوروبي في منطقة إيجاو,طرد جماعي للمهاجرين , محاولين التأثير على الشعب اليوناني على أننا تهديد لهم وأننا المسئولون على الهجمات التي يتعرضون لها من حكومتهم.

الرد على أكاذيبهم سيكون الآن من طرفنا كأجانب وأجنبيات حاملين المشعل مخاطرين بحياتنا لإيقاف الظلم الموجه ضدنا.

نطالب بتقنيين كل الأجانب والأجنبيات في اليونان

نطالب بالمساواة السياسية والاجتماعية في الحقوق والواجبات مثل العمال والعاملات اليونانيين

نطالب رفاقنا العمال اليونانيين ومن كل مواطن يعاني من الظلم والاستغلال أن يقف إلى جانبنا وإلى جانب نضالنا حتى لا يبقى في وطنه الظلم والكذب والعنصرية مثلما موجود في أوطاننا مما جعلنا نغترب للبحث عن العيش بكرامة نحن وأطفالنا.


ليست لدينا أي وسيلة أخرى لجعل صوتنا مسموعا 300 مننا ممثلين لآلاف الأجانب من كل المدن اليونانية بدأنا إضراب عن الطعام في مدينة أثينا وصالونيكي يوم 25 /01 /2011 واضعين حياتنا في خطر لأنه لا حياة بدون كرامة لأي إنسان.

اخترنا أن نموت هنا بدلا من يعيش أبنائنا نفس حالتنا من الظلم والعنصرية وبدون حقوق.

جانفي 2011

اجتماع المضربين عن الطعام


 

25 Ocak 2011’den itibaren açlık grevinde olacak 300 göçmen işçinin çağrısı

Biz tüm Yunanistan’daki kadın ve erkek mültecileriz. Buraya sefaletten, işsizlikten, savaşlardan ve diktatörlüklerden kaçmak için geldik. Çokuluslu şirketler ve onların siyasi uşakları, bize, hayatımızı tekrar ve tekrar tehlikeye atarak Avrupa’nın kapısına yaptığımız yolculuklardan başka bir seçenek bırakmadılar. Bizim ülkelerimizi sömürüp, bizimkilerden çok daha iyi yaşam koşullarından faydalanan Batı, onurlu bir yaşam sürmemiz ve insanca yaşayabilmemiz için tek şansımız. Düzenli ya da düzensiz olarak girmiş olsak da biz Yunanistan’a geldik ve kendimizi, ailelerimizi desteklemeye çalışıyoruz. Yasadışılığın kör karanlığında onurumuz olmadan yaşıyoruz. İşverenler ve devlet organları bizim işgücümüzün insafsızca sömürülmesinden faydalanıyor.  Alnımızın teriyle ve bir gün Yunan işçi yoldaşlarımızla aynı haklara sahip olma hayaliyle çalışıyoruz.

Son zamanlarda hayatımız çok daha katlanılamaz oldu. Maaşlar düştükçe ve fiyatlar arttıkça göçmenler, bu sefaletin ve Yunan işçilerle küçük işletmelerin insafsız sömürüsünün sorumlusu olmakla suçlandı. Aşırı sağ söylem medya aracılığıyla, bizim hakkımızda konuştukları zaman yeniden üretildi. Faşist ve ırkçı partilerle grupların propagandaları, göç konusunda devletin resmi dili haline geldi; bu sırada da onların “kanun teklifleri” devlet politikası oldu: Meriç’teki duvar, yüzen alıkonma merkezleri, Ege’deki Avrupa ordusu, kentlerdeki bastırma, toptan sınırdışılar… Yunan işçiler aniden bizim onlara bir tehdit oluşturduğumuza inandılar, kendi hükümetlerinin eşi benzeri görülmemiş saldırısından bizi sorumlu tuttular.

Bu yalanlara ve zulme yanıt şimdi verilmelidir ve bu yanıt, biz kadın ve erkek göçmenlerden gelecektir. Kendi hayatlarımızı, bu adaletsizliği durdurma pahasına riske atacağız. Tüm kadın ve erkek göçmenlerin yasallaştırılmasını istiyoruz; Yunan işçilerle aynı politik, sosyal hak ve yükümlülükleri talep ediyoruz. Yunan işçi yoldaşlarımızdan, sömürüye maruz kalan herkesten bizimle beraber olmalarını istiyoruz. Mücadelemizi destekleyin! Yalanların, adaletsizliğin, faşizmin, siyasi ve ekonomik elitlerin despotizminin devam etmesine izin vermeyin. Bu koşullar, insanlık onuruyla yaşamak adına, bizi ülkemizden çocuklarımızla birlikte kaçmaya zorlayan koşulların aynısıdır.

Sesimizi duyurmak için, haklarımızla ilgili duyarlılığı arttırmak için başka bir seçeneğimiz yok. Aramızdan 300 kişi Atina ve Selanik’te 25 Ocak 2011 günü açlık grevine başlayacak. Hayatlarımızı riske atıyoruz; çünkü her iki şekilde de yaşam koşullarımızda saygınlık yok. Bizim yaşadığımız acıları çocuklarımızın da yaşamasına izin vermektense, burada ölmeyi yeğliyoruz.

Ocak 2011

Göçmen Açlık Grevcileri Cemiyeti

 

 


Πληροφορίες για τις πρωτοβουλίες και συνελεύσεις  που ήδη στήνονται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να στηρίξουν την απάντηση του μεταναστευτικού κόσμου στην βαρβαρότητα μπορείτε να βρείτει στα 2 αντίστοιχα blogs τους:

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

http://allilmap.wordpress.com/


Αλληλεγγύη στους ιρανούς πρόσφυγες απεργούς πείνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 24-10-2010

Λένε ότι στα Προπύλαια στην Αθήνα πάντα υπάρχει και κάποιος που να διαμαρτύρεται για κάτι. Προφανώς για αυτό ελάχιστοι δίνουν σημασία στους ανθρώπους που κατά καιρούς στήνουν σκηνές απέξω και κάνουν απεργία πείνας. Προφανώς για αυτό τούτες τις μέρες, ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες που βρίσκονται στην 11η μέρα απεργίας πείνας, έραψαν κυριολεκτικά τα στόματά τους. Έπρεπε οι άνθρωποι αυτοί να πάρουν βελόνα και νήμα και να ράψουν τα χείλη τους για να ελπίζουν – ίσως -στην προσοχή – τουλάχιστον της κοινωνίας.

Την προσοχή του κράτους όμως και των αρμοδίων αρχών δεν πρόκειται να τραβήξουν αν δεν φτάσουν μια ανάσα από το θάνατο, με μη αναστρέψιμες βέβαια βλάβες στην υγεία τους. Όλο αυτό το μαρτύριο και ο πόνος για κάτι που είναι δήθεν αυτονόητο στην «δημοκρατική» Ευρώπη: το πολιτικό άσυλο για τον άνθρωπο εκείνον που έφυγε από τη χώρα του για να μην επιστρέψει πότε πια όσο εκεί θα τον περιμένουν μονάχα διώξεις, φυλάκιση, βασανιστήρια και θάνατος. Πολιτικό άσυλο για τον άνθρωπο του οποίου η πολιτική του στάση, ακόμα και οι ιδέες του, έχουν κηρυχθεί ανεπιθύμητες στην πατρίδα του – και ή θα πρέπει να υποστεί διώξεις ή θα πρέπει να αλλάξει πατρίδα.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συμπαρίσταται ολόψυχα στους ιρανούς πρόσφυγες απεργούς πείνας γιατί είναι τεράστια αδικία να υποφέρουν τόσο για κάτι που δικαιούνται. Πέρα όμως από αυτό, απαιτούμε και μεις την αλλαγή στο καθεστώς χορήγησης πολιτικού ασύλου που τόσο άδικα και παράνομα αποκλείει χιλιάδες πρόσφυγες ακόμα και από το δικαίωμα να αιτηθούν αυτού, ενώ αρνείται συλλήβδην και με απαράδεκτα χρονοβόρες διαδικασίες να το χορηγήσει στους ελάχιστους «τυχερούς» που καταφέρνουν εν τέλει να κάνουν την αίτηση.

ANNOUNCEMENT – PRESS RELEASE

Hania, 24-10-2010

People say that at Propylaea in Athens there is always someone to protest about something. Obviously, this is why so few pay attention to people who occasionally erecting tents outside and go on hunger strike. Obviously, this why these days, Iranian political refugees in their 11th day of hunger strike, literally sewed their mouths. These people had to get needle and thread and sew their lips in order to have a hope – maybe – of attracting society’s attention.

 

Of course, they‘re not to get State’s and its competent authorities attention, unless they don’t get a breath away from death, with irreversible damage to their health. All this suffering and pain for something that is suppose to be a given in «democratic» Europe: political asylum for the man who left his country with any hope of getting back as long as nothing but persecution, imprisonment, torture and death awaits him there. Political asylum for the man whose political stance, even his ideas, have been declared undesirable in his homeland – and who has to choose between persecution and finding another homeland.

 

The Migrants Forum in Crete wholeheartedly supports Iranian refugees hunger strikers because it is a huge injustice to suffer in order to get something they obviously deserve. Apart from this, and we too demand a change in the status for political asylum which so unjustly and illegally exclude thousands of refugees from even the right to claim it, while it refuses -with an unacceptably long procedure- to provide asylum to the few «lucky ones», who eventually manage to make the application.

 

 

إعلان — بيان صحفي
هانيا ، 24-10-2010
الناس يقولون : إن في البروبيليا في أثينا هناك دائما شخص للاحتجاج على شيء. ومن الواضح أن هذا هو السبب في دفع اهتمام عدد قليل جدا من الناس الذين لنصب الخيام في بعض الأحيان خارج والإضراب عن الطعام. ومن الواضح أن هذا هو السبب في هذه الأيام ، واللاجئين السياسيين الإيرانيين في يومهم 11th من الإضراب عن الطعام ، حرفيا بخياطة أفواههم. وكان هؤلاء الناس للحصول على الإبرة والخيط وخياطة شفاههم من أجل الحصول على أمل — ربما — من جذب انتباه المجتمع.

بالطبع ، انهم ليسوا للحصول على الدولة واهتمامها السلطات المختصة ، إلا إذا كانت لا تحصل على التنفس بعيدا عن الموت ، مع ضرر لا رجعة فيه على صحتهم. كل هذه المعاناة والألم عن شيء غير لنفترض أن يكون أمرا مسلما به في أوروبا “الديمقراطية” : حق اللجوء السياسي للرجل الذي ترك بلاده مع أي أمل في الحصول على العودة طالما لا شيء سوى الاضطهاد والسجن والتعذيب والموت ينتظره هناك . وقد أعلن حق اللجوء السياسي للرجل الذي موقف سياسي ، وحتى أفكاره ، غير مرغوب فيه في وطنه — والذي عليه ان يختار بين الاضطهاد والعثور على بلد آخر وطن.

منتدى المهاجرين في جزيرة كريت تأييدا حارا الإيراني اللاجئين المضربين عن الطعام لأنه ظلم كبير أن يعاني من أجل الحصول على شيء من الواضح انهم يستحقون. وفضلا عن ذلك ، ونطالب أيضا تغييرا في الوضع القائم للحصول على اللجوء السياسي الذي ظلما ذلك واستبعاد الآلاف من اللاجئين بصورة غير قانونية حتى من الحق في المطالبة ، في حين أنها ترفض ، مع إجراء طويلة بشكل غير مقبول لتوفير اللجوء لعدد قليل ” المحظوظين “، الذين يديرون في نهاية المطاف إلى جعل التطبيق

Συμπαραστεκόμαστε στους αγώνες των μεταναστών μέσα από τα κρατητήρια για ανθρωπινές συνθήκες κράτησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 29-9-2010

Από τα υπόγεια του αστυνομικού “μεγάρου” βγαίνουν κραυγές απόγνωσης για την άθλιες συνθήκες που βιώνουν οι μετανάστες κρατούμενοι. Μπορεί σήμερα να ησύχασαν με το ζόρι κάπως τα πράγματα, αλλά τις αμέσως προηγούμενες μέρες στα κρατητήρια οι μετανάστες προχώρησαν σε απεργία πείνας για να ακουστεί η φωνή τους. Υπεράριθμοι κρατούμενοι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, άθλιο φαγητό, διακοπή της παροχής υπηρεσιών καθαριότητας και ιατρικής περίθαλψης καταγγέλλουν άνθρωποι που – δεν πρέπει να ξεχνάμε – δεν έχουν δικαστεί ακόμα για τίποτα και πολλοί από αυτούς κρατούνται διοικητικά, μόνο και μόνο επειδή τους λείπει κάποιο νομιμοποιητικό έγγραφο.

Αρκετοί από τους κρατούμενους που εξεγέρθηκαν μεταφέρθηκαν σε κρατητήρια άλλων πόλεων, οι υπόλοιποι μας κατήγγειλαν ότι υποχρεώθηκαν να σταματήσουν την απεργία πείνας, ενώ αφέθηκαν στην αβεβαιότητα για το εάν όντως εκπροσωπήθηκαν νομικά τα αιτήματά τους.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συμπαρίσταται στους κρατούμενους των κρατητηρίων του αστυνομικού μεγάρου Χανίων στον αγώνα τους για αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης. Επίσης καταγγέλλει τον παραλογισμό των πολύμηνων κρατήσεων για διοικητικές παραβάσεις, πχ η μη κατοχή νομιμοποιητικών εγγράφων όσον αφορά μετανάστες. Είναι σύνηθες πλέον να κρατούνται για αυτό το λόγο μετανάστες που δεν διέπραξαν κανένα ποινικό αδίκημα έως και 12 μήνες σε κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, ενώ προ της σχετικής κοινοτικής ντιρεκτίβας – μνημείο αίσχους του 2008, δεν μπορούσαν να κρατηθούν πάνω από 3 μήνες.

Οι αστυνομικοί διά των συνδικαλιστικών τους οργάνων μόλις προσφάτως εκδήλωσαν την βούλησή τους να γίνουν κάποια βήματα προόδου όσον αφορά την συμπεριφορά τους απέναντι στους μετανάστες. Τα άθλια υπόγεια του “μεγάρου” είναι για μας τώρα ένα από τα πεδία που θα κριθούν τα λόγια τους. Όσον αφορά την αστυνομία ως θεσμό, αυτή φέρει ακέραιη την ευθύνη της αθλιότητας των συνθηκών κράτησης.

Το ελληνικό κράτος όπως συνηθίζει σπεύδει να ευθυγραμμιστεί με κάθε άδικη, ρατσιστική, και γενικώς αντιλαϊκή οδηγία της ΕΕ, παρόλο που η συγκεκριμένη είναι στο χέρι της να μην την εφαρμόσει, ενώ παράλληλα βέβαια αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί με τις ελάχιστες που στρέφονται υπέρ της διαφύλαξης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φροντίζοντας να μη θιγούν τα μεγάλα συμφέροντα λίγων. Αποδεικνύει έτσι ότι είναι στην πρώτη γραμμή του πολέμου που έχουν κηρύξει τα δυτικά κράτη πλέον και στο εσωτερικό τους, με την ποινικοποίηση της φτώχειας και τον εξοβελισμό των αδύναμων – προς το παρόν των μεταναστών – στην κατηγορία του μη πολίτη, του παρία εκείνου που όσο δεν είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμος, θα είναι αποκλεισμένος ή και κυριολεκτικά έγκλειστος. Απευθυνόμαστε στα αδέρφια μας τους έλληνες εργαζόμενους για να τους προειδοποιήσουμε ότι η μοίρα αυτή περιμένει και τους ίδιους εάν δεν παλαίψουμε όλοι μαζί για τα δικαιώματά μας.


PRESS RELEASE – ANNOUNCEMENT

Chania, 29/9/2010


From the basement of the police «mansion» cries of despair coming because of the appalling conditions experienced by immigrant detainees. May they have been “calmed” now by force, but in the previous days the immigrant detainees went on hunger strike to have their voices heard. They complain about a miserable situation of redundant prisoners piled on next of each other, lousy food, no cleaning services nor medical care. Not to forget, we‘re talking about people who have not been on trial yet, and many of them are detained administratively, just because they lack a legitimizing document.

Several of the detainees who rose against this situation were transferred to detention facilities of other cities, other complained that were forced to stop hunger strike and were left in uncertainty about whether their legal claims actually represented.

Migrants Forum of Crete stands by the prisoners in detention facilities of police mansion in Chania, in their struggle for decent conditions of detention. It also denounces the absurd imprisonment for several months for non criminal violations, e.g. non legal documents for immigrants. Cause of that violation, it is common practice now being detained up to 12 months in detention facilities at police stations, immigrants who did not commit any criminal offense. Before the relevant E.U. Directive -monument of shame- of 2008, police wasn’t allowed to keep them more than 3 months.

The police officers through their union have only recently expressed a willingness to make some progress in terms of attitude toward the immigrants. The disgraceful basement of the «mansion» is now for us one of the areas that their words will be judged. As regards the police as an institution, it bears full responsibility for the shame of prison conditions.

As usual, Greek state rushes to align with any unfair, racist, and generally unpopular EU directive, although, regarding this particular directive, it is in its hand not to do so. Same time of course, Greek state refuses to comply with the very few of them which are interested in the preservation of fundamental human rights, taking care to preserve the big interests of the few. Thus demonstrates that it is at the front line of the war Western countries have declared now against their people, the criminalization of poverty and elimination of the weak – for now immigrants – in the category of non-citizen, in the category of the weak man , who as long is not economically exploitable, it will be blocked or literally detained. We appeal to our brothers, the Greeks workers, to warn them that the same fate awaits them if we not struggle together for our rights.

“Καλώς ήλθατε στην Ευρώπη”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

15 Αυγούστου 2010

Αυτό είναι το όνομα της συλλογικότητας που ανακάλυψε και αποκάλυψε το χωράφι με τις ομαδικές ταφές πνιγμένων προσφύγων στα σύνορα του Έβρου. Σημασία πλέον δεν έχουν οι αριθμοί και οι στατιστικές. Σημασία έχουν οι εικόνες, όπως και οι συνειρμοί και οι σκέψεις που φέρνουν σε όποιον άνθρωπο δεν έχει ακόμα αποκτηνωθεί. Η εικόνα μιας πρόχειρης μεταλλικής ταμπέλας, τρυπημένης από σκάγια πυροβόλου όπλου, μπροστά από ένα χωράφι με φρεσκοσκαμμένους λάκκους. “Νεκροταφείο”, γράφει, “Λαθρομεταναστών”…

Το ότι στα σύνορα του Έβρου γίνεται ένας καθημερινός κανονικός πόλεμος με θύματα -νεκρούς εννοούμε- πάντοτε και μονάχα τους πρόσφυγες, είναι κάτι που φυσικά το γνωρίζαμε. Το ότι οι νεκροί πρόσφυγες πετιούνται σε λάκκους στα χωράφια μας κλονίζει και μας σοκάρει. Συνειρμικά μας έρχονται στο μυαλό ασπρόμαυρες εικόνες πολέμου και μαζικών εκτελέσεων, εικόνες ολοκαυτώματος, με τις μπουλντόζες να στοιβάζουν σε ορύγματα σωρούς από πτώματα. Υπερβολές; Κι όμως… Οι αναλογίες που κάνουν αυτούς τους συνειρμούς αναπόφευκτους βρίσκονται στην ανοχή, στην αδιαφορία, στην συνενοχή που διακρίνει τις κοινωνίες οι οποίες ευθύνονται για τις μαζικές σφαγές.

Υπερβολές; Ε ναι λοιπόν, ας μάθουν όλοι να το ακούνε κι ας αναλάβει ο καθένας την ευθύνη της ανοχής, της αδιαφορίας, της συνενοχής. Στα εξωτερικά και εσωτερικά (λιμάνια, κέντρα κράτησης) σύνορα της Ευρώπης, της “πολιτισμένης” Δύσης, κάθε χρόνο, εκατοντάδες ή και χιλιάδες άνθρωποι σκοτώνονται. Η μαζική σφαγή συντελείται δίπλα μας, τα πτώματα ξεβράζονται στις ακτές που παραθερίζει ο δυτικός τουρίστας, που ψαρεύει ο έλληνας ψαράς. Η μαζική όμως αυτή σφαγή στα σύνορα, δεν είναι παρά η τελευταία πράξη του δράματος για τους πρόσφυγες που ξέφυγαν από τις κατεστραμμένες από την αποικιοκρατία της Δύσης, το ΔΝΤ, τις ξενοκίνητες δικτατορίες και τυραννίες, χώρες. Από τις χώρες που στερούνται υποτυπωδών υποδομών λόγω των παραπάνω λόγων, και στην πρώτη ασυνήθιστη νεροποντή ή σε έναν συνηθισμένο σεισμό μετρούν εκατόμβες θυμάτων. Από τις χώρες που μαστίζονται από τους πολέμους του πετρελαίου, των διαμαντιών, από τους πολέμους του δυτικού κεφαλαίου, από τους πολέμους όπου συμμετέχει και το ελληνικό κράτος για χάριν του ελληνικού κεφαλαίου.

Μετά από όλα αυτά, τουλάχιστον ας απαιτήσουμε από αυτό το κράτος να θάβει τους ανθρώπους που σκοτώνονται στην πόρτα του – σαν ανθρώπους και όχι σα σκυλιά. Κι ας απαιτήσουμε ως κοινωνία να πάψει η θεσμική αναπαραγωγή του ταπεινωτικού χαρακτηρισμού “λαθραίοι” για εκείνους τους ανθρώπους που είχαν την τύχη να επιζήσουν και να διαβούν την πόρτα του.

«Welcome to Europe»

Announcement

August 15, 2010

This is the name of the organization which discovered and exposed the field with the mass graves of drowned refugees on the border of  Evros. There’s no meaning in numbers and statistics, any more. Important are the coherences and thoughts that the images bring to those who are yet not dehumanized. The image of a shoddy metal sign, riddled by gun-shots in front of a field with fresh popped pits. «Cemetery,» is indicated, «of illegal immigrants» …

We know, of course, that a daily war is going on across the border of Evros, and its victims [we talk about dead people] are always the refugees. But it’s even shocking to know that the dead refugees are dumped into pits in the fields. Contextually are coming to mind images in black and white of war and mass killings, pictures of holocaust, with bulldozers piled up in ditches piles of corpses. Is this an exaggeration? But yet … The proportions that make the association inevitable is tolerance, indifference and complicity of those societies which are responsible for massacre.

Exaggeration? What the hell… Let’s we all learn to listen and then everyone should take responsibility for the tolerance, the indifference, and the complicity. Each year hundreds or thousands of people are killed around the -so called «civilized» western world- Europe ‘s external and internal (sea ports, detention camps) borders. The mass slaughter is taking place at our next door, as corpses are washed up on beaches where the western tourists are having their holiday, on beaches where the greek fishermen are fishing. Tragically, this mass slaughter on the borders is only the last act of the drama for the refugees who escaped from countries that have been devastated by western colonization, the IMF, dictatorships and tyrannies – servile to western interests. From countries which lack rudimentary infrastructure for the reasons above, and on the first heavy rainstorm or on a usual earthquake are measuring carnage victims. From the countries ravaged by wars for oil, diamonds, by wars of the western capital, by wars with the participation of the greek state for the sake of the greek capital.

After all these, at least let us demand from this state to bury the people who were killed in its frond door – bury them like humans and not like dogs. As a society we also have to demand stopping the institutional reproduction of this humiliating designation «illegal» for those people who were lucky enough to survive and cross that door.

Mass grave of refugees in Evros uncovered/ Ομαδικός τάφος μεταναστών στα ελληνοτουρκικά σύνορα

http://w2eu.net/2010/08/09/mass-grave-of-refugees-in-evros-uncovered/

Μετάφραση στα ελληνικά:

Κατά τους επτά πρώτους μήνες του 2010 28 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην προσπάθειά τους να περάσουν τα σκληρά φυλασσόμενα ελληνο-τουρκικά σύνορα. Στην περιοχή του Έβρου τα πτώματα των μεταναστών μεταφέρονται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης για ιατροδικαστική εξέταση. Δεδομένου ότι είναι συχνά αδύνατη η αναγνώριση και ταυτοποίησή τους, διενεργείται τεστ DNA ώστε οι συγγενείς να έχουν τη δυνατότητα να βεβαιωθούν για τον νεκρό τους.

Στις 25 Ιουνίου 2010 19 άτομα πνίγηκαν στον ποταμό Έβρο/Meric. Τα 14 πτώματα που ξεβράστηκαν στην Ελληνική πλευρά μεταφέρθηκαν από γραφείο κηδειών από την Ορεστιάδα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, όπου έγινε ιατροδικαστική εξέταση και καταγραφή, και από εκεί μεταφέρθηκαν σε ένα ορεινό μειονοτικό χωριό κοντά στο Σουφλί για να θαφτούν σε μουσουλμανικό νεκροταφείο.

Παρόλα αυτά, τα πτώματα βρίσκονται σε ομαδικό τάφο έξω από το χωριό Σιδερό, σε μια δυσπρόσιτη περιοχή. Μονάχα μια πινακίδα, τρυπημένη από πολλούς πυροβολισμούς,  γράφει ότι πρόκειται για «νεκροταφείο λαθρομεταναστών». Δεν γίνεται αμέσως κατανοητό ότι πρόκειται για έναν ομαδικό τάφο. Μετά από προσεκτικότερη εξέταση μπορεί κανείς να δει τους μεγάλους λάκκους που ανασκάφηκαν από τις μπουλντόζες και ότι καθένας μπορεί να περιέχει έως και δέκα πτώματα.

Το γεγονός αποκαλύφθηκε κατά την έρευνα του διεθνικού δίκτυου Welcome to Europe (Καλωσήλθατε στην Ευρώπη) για τον εντοπισμό του τάφου ενός μετανάστη που σκοτώθηκε στα σύνορα στις 25 Ιουνίου και που η γυναίκα και τα παιδιά του αναζητούσαν, βρισκόμενοι σήμερα σε συνθήκες σχετικής ασφάλειας.

Πιστεύουμε ότι η πρακτική αυτή συνεχίζεται εδώ και χρόνια και ότι μεταξύ 150 και 200 άνθρωποι έχουν θαφτεί στον ομαδικό τάφο.

Το γεγονός ότι η τοπική αρχή διέταξε την εκταφή του πτώματος και την ταφή του σύμφωνα με το μουσουλμανικό τελετουργικό, δεν αναιρεί ότι οι νεκροί μετανάστες έχουν ταφεί σε ομαδικό τάφο. Πρόκειται για κατάφωρη ασέβεια προς τους νεκρούς και ως προς τους συγγενείς τους. Επίσης, η εκταφή των νεκρών ώστε να θαφτούν με έναν αξιοπρεπή τρόπο δεν είναι πλέον εφικτή.

Η ύπαρξη αυτού του ομαδικού τάφου στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ επιβεβαιώνει την εικόνα της μόνιμης και διαρκούς ταπείνωσης και υποβάθμισης της ζωής  των προσφύγων. Πρόκειται για την άσκηση συστηματικής βίας με σκοπό να σταματήσει τη διέλευση των συνόρων από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, μια βιαιότητα που οδηγεί στο θάνατο ακριβώς εκείνους που αναζητούν προστασία. Ακόμα και μετά το θάνατό τους, οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας οι οποίοι καθώς φαίνεται δεν αξίζουν μία ταφή που να αρμόζει στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Διαμαρτυρόμαστε για την αποτρόπαια μεταχείριση και την περιφρόνηση των προσφύγων και των μεταναστών, είτε βρίσκονται εν ζωή είτε έχουν πεθάνει.

Δίκτυο Welcome to Europe

Συζήτηση-εκδήλωση ενημέρωσης μεταναστών για την τελευταία νομοθεσία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά, 9 Ιούλη 2010

Την Κυριακή 18 Ιούλη, ώρα 19:00 (7.00 μ.μ.), στο Εργατικό κέντρο Χανίων το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης διοργανώνει συζήτηση ενημέρωσης των μεταναστών που ζουν στην πόλη μας, για τον τελευταίο νόμο που ψηφίστηκε και αφορά στην ιθαγένεια.

Οι ερωτήσεις είναι πολλές, η ενημέρωση ελλιπής, άρα είναι απαραίτητο να λυθούν απορίες, να γίνουν γνωστές και κωδικοποιημένες οι προϋποθέσεις απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας καθώς και οι προθεσμίες, τόσο για την απόκτηση της ιθαγένειας, όσο και για το δικαίωμα της ψήφου.

Επίσης με αφορμή αυτή τη συζήτηση, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τις φήμες για πιθανό νέο νόμο, που αφορά στη νομιμοποίηση, με στόχο να αποφύγουμε την προσπάθεια εκμετάλλευσης των μεταναστών, από όσους επιθυμούν να πουλούν ελπίδες σε βάρος της ανάγκης για νομιμοποιητικά έγγραφα.

Talk-event information for the latest immigrant legislation

PRESS RELEASE

Chania, July 9, 2010

On Sunday 18th of July, 19:00 (7:00 p.m.), at the Workers’ Center of Chania (Ergatiko Kentro Hanion) the Immigrants’ Forum of Crete (Forum Metanaston Kretes) is summoning  the immigrants living in Chania for an informative discussion, concerning the recently voted through legislation on citizenship.

The new legislation gave rise to plenty of questions that require answering,  while the shortage of information on the subject brings about the necessity of lining up the prerequisites for the acquisition of greek citizenship in a concise manner, as well as of making known the application deadlines for both citizenship and voting right.

In addition, it is our intention, to seize the occasion so as to shed light on the issue of certain rumours regarding the  alleged new legislation on immigrants’ legalization. I this case we aim at foiling the effort of those who pursue the exploitment of immigrants by spreading false expectations regarding their need for legalization certificates.

دعوة للحضور ملتقى للمهاجرين

يوم الأحد 18 يوليو ، الساعة 19:00 ،في مقر نقابة العمال ،ينظم فوروم المهاجرين بكريتي نقاش لإبلاغ الأجانب الذين يعيشون في مدينة خانيا حول قانون الجنسية الجديد الذي صدر مؤخرا.الأسئلة كثيرة ، لذلك فمن الضروري تفسير الجوانب القانونية لكيفية الحصول على الجنسية اليونانية
ومدة صلوحيته وكذلك الحق في التصويت في الانتخابات البلدية
أيضا بمناسبة هذا النقاش ، نود توضيح الشائعات التي تتداول حول القانون الجديد المحتمل من أجل تفادي محاولة إستغلال المهاجرين.

.بحضور محامي مختص

فوروم الأجانب بكريتي

ΤΕ DJELEN 18 KORRIK

Ne ergatiko qender forum metanaston kritis organizon mbledhje per te diskutuar

Dhe per te informuar refujgatet qe jetojne ne hania

Per lijgin qe u aprovua per nenshtetsi

Pytjet jane shume perjgijget pak .Erdhi ora per zjgidhje te behen te njohura mundimet per nenshtetsi

Greeke.

Dhe per nenshtetsin dhe per te dreyte votimi

Do te donim te pastronim per nye liyg qe nuk mduhet me synim qe te largoyme mundimet e refuygateve per ata mundohen te shesin shpresht per dukomenta

Οι λόγοι που ματαιώσαμε την εκδήλωση της 25-6 για την πρόσφατη αποστολή στη Γάζα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

22 Ιούνη 2010

Δεν συνηθίζουμε να πηδάμε ούτε μέσα ούτε έξω από κινηματικά καράβια την τελευταία στιγμή. Και δε συγχέουμε τη μαζικοποίηση των αγώνων με την πληθωριστική τους έκρηξη, όταν αυτοί παίρνουν μια δραματική τροπή. Προτιμούμε τη συνέπεια και τη συνέχεια, από τις περιστάσεις του τύπου… «και οι τυφλοί είδαν».

Δεν είδαμε λοιπόν φως και μπήκαμε στην τελευταία καμπάνια για τη Γάζα, και θεωρούμε ότι όταν πια, μια ζωντανή κατάσταση αρχίζει να θυμίζει, ανεξαρτήτως προθέσεων, με λαφυραγωγία, καλό είναι εμείς να κρατάμε αποστάσεις. Κι έτσι, ελπίζουμε οι 2-3 εκδηλώσεις που θα γίνουν στα Χανιά να ανταποκριθούν στο ύψος των περιστάσεων, που είναι το να αναδείξουν, όχι το τι έγινε, αλλά το γιατί έγινε, και το τι θα γίνει από δω και πέρα.

Η Πρωτοβουλία “Ένα καράβι για τη Γάζα” είχε σκοπό να ξαναφέρει μετά από πολλά χρόνια στην επικαιρότητα και στις συνειδήσεις την βάρβαρη Κατοχή και την απελπισμένη Αντίσταση που διεξάγονται σε κείνη τη γωνιά της Μεσογείου. Το φιλόδοξο σχέδιο προϋπόθετε και αναζητούσε την πλατιά λαϊκή υποστήριξη. Και το πέτυχε. Στον αντίποδα όμως της πλατιάς ανιδιοτελούς προσφοράς και διαθεσιμότητας του κόσμου, από την αρχή κιόλας, είχαμε απέναντί μας, και στα Χανιά και παντού, τους “ειδικούς της αλληλεγγύης”.

Οι εντόπιοι “ειδικοί της αλληλεγγύης” όχι μόνο δεν πλαισίωσαν την προσπάθεια, όχι μόνο δεν την στήριξαν, αλλά στάθηκαν ουσιαστικά απέναντι, φροντίζοντας μέχρι σήμερα να διαρρέουν και να δικαιολογούν την απόλυτη απροθυμία τους, με το πρόσχημα «πολιτικών» ενστάσεων, περί υποκινούμενων ακτιβιστών και κρατικά «καλυπτόμενης» αποστολής. Μέχρι σήμερα βέβαια…. Διότι τώρα έχουν “εκδήλωση” για αυτήν την αποστολή, στα πλαίσια του λεγόμενου «αντιρατσιστικού» φεστιβάλ! Καθυστερημένα αντανακλαστικά; Δεν νομίζουμε…

To εγχείρημα «Ένα Καράβι για τη Γάζα» ήταν μια πράξη πολιτικού θάρρους και υπέρβασης. Τέτοιες κινήσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις λογικές (και όσους τις εκφράζουν) που θέλουν, οτιδήποτε μας υπερβαίνει, να είναι «υποκινούμενο», να έχει ξένες «πλάτες» κλπ… Πάντα βέβαια, οι λογικές αυτές πάνε χέρι-χέρι, με το θράσος όσων την έχουν, να επιδιώκουν να δρέψουν πολιτικά οφέλη, σε περίπτωση που οι δράσεις αυτές πετύχουν τους στόχους τους και βρουν απήχηση…

Ματαιώνουμε λοιπόν την εκδήλωσή μας για τη Γάζα για να μη συμβάλουμε κι εμείς σε κατευθύνσεις που δε θέλουμε. Δεν περιμένουμε από κανένα να μας κρατήσει στασίδι στην αλληλεγγύη, είμαστε πάντα εκεί και πάντα από τους πρώτους.


THE REASONS WHY WE CANCELLED THE EVENT ON THE 25th JUNE ABOUT THE MISSION TO GAZA

ANNOUNCEMENT


June 22, 2010

It is not our thing to jump neither in nor out of ships in the last instance. And we think that the growth of struggles is one thing while their inflation, after tragic incidents, is another. We prefer continuity and commitment over situations where everybody jumps into the bandwagon.

So it was not for the fuss it was about to create that we joined the Gaza campaign , and we think that it’s best to keep distance from this fuss when it erupts. We hope that the 2-3 events to happen in Chania will suffice to bring about not just that what happened, but also why it happened, and what should happen.

The Initiative “A Ship to Gaza” set the goal to bring back to the forefront and make people aware of the barbarous Occupation and the hopeless Resistance which is being held on that small shore of the Mediterranean Sea. This ambitious plan had to meet wide public support. And it did so.  However, on the antipodes of the wide public unselfish support stood since the beginning, in Chania and anywhere, the misery of “solidarity specialists”.

The local “solidarity specialists” did not support in any way this effort, and moreover, they stood against the initiative, by refusing to publish even one line of support to the mission and «flashisg» through their mass absence from any event on the subject … Instead, they did things to compromise the action and found all kinds of reasons to justify their absolutely reluctant stance based on «political» objections and talking about externally motivated activists and a state-«covered» mission.  Now, however, they are going for an “event” about this mission at the so called “antiracist” festival. Slow reflexes? We don’t think so…

The project/mission «A Boat to Gaza» was an action of political courage and transgression of boundaries.  Such actions have nothing to do with the perception (and those who hold and express it) that whatever surpasses and transcends us, has external motives, or has foreign «backing», etc … As always, these thoughts go hand in hand with their «owner’s» audacity of seeking to reap political benefits whenever an action is successful …

So we cancel our Gaza event to avoid contributing to directions we do not agree with. We are always there where we are needed and we do not need to be invited.

Our comrade Abdul Hajji returned alone and last from Israel

Wounded and clearly beleaguered, our comrade Abdul Hajji, member of the Greek dispatch to Gaza, returned during the early sunrise hours yesterday in Chania.

He is the last member of the “A Ship to Gaza” Accord – the Greek department of the international “Free Gaza Movement” – to return from Israel.

He was on board of the Sphendone boat where violent affrays during its occupation took place, as passengers and crew made their firm stand [http://vimeo.com/12285010 – at the beginning of the video you can hear our comrade shouting “to the cabin, to the cabin”, urging his comrades to retreat into the bridge]. C. Abdul was seriously wounded on his arm from gunstock blow, when along with the captain “they violently resisted” in their effort to defend the bridge from falling into the hands of the commando force. On the Asdot harbour as well as in jail he suffered
the brutal ill-treatment, humiliations and constrictions that have already come to light from his fellow prisoners testimony. Even during his stay in Tel-Aviv hospital he was obliged to suffer the humiliating behaviour of doctors, nurses, and patients.

Abdul Hajji returned alone, apart from the rest dispatch-members, who had returned earlier on board of the C-130 plane, as he was not searched out by Greek authorities. Despite constant efforts from both our part and his fellow-prisoners, so as to be included in the list of the members searched out, the Ministry of Foreign Affairs flatly refused to take him off the claws of the Israelis. The reason was not hidden: Abdul Hajji did not owe a “western” passport and even though he has been living in Greece for 17 years, obviously -as far as Greek authorities are concerned- to be acknowledged as westerner is a matter of origin rather than choice.

After Israel’s surprise decision to deport without exception all passengers of the Freedom Fleet, Abdul Hajji was isolated from the rest of the Greek dispatch captives and was deported to Jordan by plane, on his own once again – separately from the rest captives who were deported by car to the same country. Mosant officials were escorting our comrade so as to hand him over to Jordan’s authorities which in turn had to send him off to his country of origin – where he faces charges and would definitely rot in jail.

It was principally thanks to his own courage and “nerve”, that this man achieved a narrow escape, moving all alone, wounded, without either cell-phone or money, sleepless for days and with the signs of maltreatment on his body; his only ally was our isolated, desperate effort here in remote Chania.

He returned to tell us something very specific while responding to the first and principal question: “why did you go there?” Abdul Hajji as well as all the other participants in this effort aimed at making known to the public the illegal and murderous blockade of 1,500,000 people. This could be accomplished in two ways: “we will either achieve this [raising the blockade] or we shall loose our life and a movement against those who terrorize a whole people will emerge”.

Abdul Hajji gave a press conference yesterday in the office of the Immigrants’ Forum of Crete, during which he described his astonishing experience. At the same time he had the chance to denounce the racially criminal indifference of the state, which nearly deprived him of his return and freedom. Through the 2 following links you will find the whole of his recorded conference as published by the local media:

http://www.agonaskritis.gr/%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B1%CF%87%CE%AD%CE%BC%CF%80-%CF%87%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%AF/

http://www.haniotika-nea.gr/index.php?artid=47440

Also take a look through the links below:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=170042

http://www.aek365.gr/a-63053/η-επιστροφη-του-aμπντουλ-χατζ.htm