Category Archives: φωτό

«Κρίση στον Παράδεισο»: Πρώτη προβολή της ταινίας του Rahhal El Mastari, την Παρασκευή 28/11και 8:00μμ, στην Χατζημιχάλη Νταλιάνη 67

Ο Rahhal El Mastari, μετανάστης και ο ίδιος πολλά χρόνια στην Ελλάδα, παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό την νέα του ταινία, «Κρίση στον Παράδεισο». Μια ταινία για το βίωμα της μετανάστευσης σε συνθήκες κρίσης, μέσα από τη ματιά ανθρώπων που έπρεπε να μοχθήσουν σκληρά για να αγαπήσουν τη δεύτερη πατρίδα τους, παρόλο που αυτή κάνει ό,τι μπορεί για να την μισήσουν.

Το «Crisis In Paradise» είναι μια DIY κατ’ ουσίαν παραγωγή, με «πολυεθνικούς» συντελεστές. Η προβολή θα γίνει στην Χατζημιχάλη Νταλιάνη 67, την Παρασκευή 28/11, στις 8:00μμ.

10815728_898708660163980_2035293591_n (1)

Advertisements

VOTE FOR DOAA!

LET US ALL HELP. VOTE FOR DOAA HERE!!!

 

ΝΤΟΑ 2

To all pertinent authorities:

On September 13 a mass murder of refugees in the Mediterranean is in the news. 500 people were on board on a ship that was later rammed. Only 10 survived. Six of them were transferred to Chania, Crete. Among them a young woman who had rescued two young children until the authorities had them collected. Unfortunately, one of them died during the transport. The child struggled for four days in the sea, but could not last a little longer…

The 19-year-old woman, a Syrian citizen, is Doaa Shorri. She held in her hands the two children for 4 days and 4 nights. She had even placed one of them inside her lifejacket, since she is a very petite woman.

She is now in Chania on her own, a guest at the house of the president of the local Egyptian community. She is struggling to push aside the memory of dozen of corpses floating around her, among them the parents of the children she held in her hands, and her fiancé, whom she saw sink in the waters of the Mediterranean, the deadly route they had to take for a safe place and a better life.

Doaa had fled Syria because of the war; she went first to Egypt were she was imprisoned two times because she had no «papers»; now, she is in Greece, where she arrived in effect by swimming, and in the meantime she had saved two babies. The Greek police issued for her a 6-month deferral of deportation document.

The Palestinian consulate takes care of her Palestinians companions; the baby is in the hands of the Red Cross and the Swedish embassy. With regard to Doaa, WE have to take care of her. WE have to ensure that young Doaa reaches her destination, Sweden, and hopefully one day succeeds in appeasing the bites of the frozen, salty water and the burning sun.

This woman has a name, but her name did not make the news. Now we know it, because we met her in person, and from now on it will be for us synonymous with strength, courage and commitment to the fellow person. Doaa, born in 1995, has been through everything unimaginable for most people who hear the news onTV from the safety of their home. She left half her family in Egypt; the rest is still in Syria. As for her partner, he is now in the bottom of the Mediterranean.

We in the Forum of Migrants in Crete, with no intention to make an exception of her, since we stand firmly on the belief that all refugees are entitled to travel documents and that closed border send thousands of innocent people to the grave, we do emphatically address all pertinent authorities and recommend that all possibilities of the law should be utilized in order this small heroine obtains documents and continues her journey to the not-so-distant Sweden. Let us all help!

Εικόνα

Επ’ Αόριστον

ΕΠ ΑΟΡΙΣΤΟΝ

Μια μικρή βόλτα για μας, μια απόδραση για αυτά…

Το Σάββατο 17/5, παραμονή εκλογών, είπαμε να πάμε τα μικρά παιδιά των σύρων προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στα Χανιά, μια βόλτα στον Δημοτικό Κήπο. Έτσι, χωρίς να το πολυσκεφτούμε, πήραμε τα παιδάκια από το ξενοδοχείο που φιλοξενούνται προσωρινώς (και προεκλογικώς) και περπατήσαμε μέχρι το κέντρο, όπου και ο Δημοτικός Κήπος. Από τη μεριά μας, θέλουμε να μοιραστούμε το πόσο πολύ χαρήκαμε με τη χαρά των παιδιών, το πόσο πολύ γελάσαμε, με το γέλια τα δικά τους. Τα υπόλοιπα, στο ρεπορτάζ του «Α.τ.Κ.» που ακολουθεί:

10300102_789287231083641_8105946047004618477_n

Στα Χανιά, φιλοξενούνται Σύροι πρόσφυγες που φτάσανε εδώ με την πρόσφατη καραβιά που μετέφερε 360 μετανάστες από την Αίγυπτο με προορισμό την Ιταλία. Η καραβιά αναχαιτίστηκε εν πλω και το σύνολο των Αιγύπτιων και Σύρων προσφύγων μεταφέρθηκε στα Χανιά. Οι Αιγύπτιοι απελάθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εντός της Ελλάδας, με την υποστήριξη και της Frontex που επέβλεπε την όλη επιχείρηση, ενώ οι Σύροι πήραν προσωρινή άδεια παραμονής, ως πρόσφυγες πολέμου

Από εκείνη την ημέρα και μετά, πάνω από 100 Σύροι μεταξύ των οποίων και 47 παιδιά παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ξενοδοχείο στη Νέα Χώρα, όπου και φιλοξενούνται προσωρινά. Αίτημα τους, όλο αυτό τον καιρό, είναι να τους δοθούν νόμιμα άδειες εξόδου από την χώρα και να ταξιδέψουν προς άλλες χώρες της Ευρώπης, κυρίως την Σουηδία που έχει δηλώσει ότι δέχεται να τους υποδεχτεί στα εδάφη της και να τους παραχωρήσει άσυλο, ώστε να μπορέσουν αργότερα να επανενωθούν με άλλα μέλη της οικογένειάς τους που παραμένουν στη Συρία ή σε γειτονικές χώρες που έχουν καταφύγει προκειμένου να αποφύγουν την δραματική κατάσταση που επικρατεί στα εδάφη της χώρας τους.

Τα παιδιά που φιλοξενούνται προσωρινά στη Νέα Χώρα, κατάφεραν να αποδράσουν από δραματικές καταστάσεις που τα έχουν στιγματίσει ψυχολογικά. Πολλά από αυτά έχουν χάσει κοντινά μέλη της οικογένειάς τους και τα περισσότερα έχουν γίνει αυτόπτες μάρτυρες αποτρόπαιων καταστάσεων.

Σε μια προσπάθεια του “Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης” να απαλύνουν λίγο την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, σχεδόν ιδρυματοποίησής τους αφού ο χώρος ο οποίος κινούνται είναι αυτός πέριξ ενός ξενοδοχείου, που όσο ωραίο και αν είναι το περιβάλλον της παραλίας της Νέας Χώρας δεν παύει να παραμένει περιορισμένος, αποφάσισαν να συνοδεύσουν τα παιδιά σε μία εκδρομή στον Δημοτικό Κήπο Χανίων.

Οι μικροί Σύροι έπαιξαν στις κούνιες, γέλασαν και χάρηκαν, είδαν σημεία της πόλης, περπάτησαν στους δρόμους της, σαν σε μία σχολική εκδρομή. Τάισαν τις πάπιες και έπαιξαν ξεχνώντας για λίγο τις δύσκολες στιγμές που έζησαν στην χώρα τους και την κατάσταση την οποία ζουν τώρα εγκλωβισμένοι σε μία χώρα που δεν τους επιτρέπει την έξοδο από αυτή αλλά ούτε και την ενσωμάτωση τους στην κοινωνία που ζούνε έστω και προσωρινά.Μένει να δούμε ποια θα είναι η εξέλιξη της κατάστασης μετά τις εκλογές αφού εκφράζονται φόβοι ότι θα αφεθούν στην τύχη τους, δίχως κατοικία, χρήματα, ταυτότητα και υποστήριξη να βρουν τις λύσεις τους μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους.

Οι οικογένειες των Σύριων προσφύγων στην Πρωτομαγιάτικη πορεία στα Χανιά

Παιδιά και μεγάλοι από την πρόσφατη καραβιά προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στα Χανιά, συμμετείχαν στην πορεία της εργατικής Πρωτομαγιάς, για να δηλώσουν για ακόμα μια φορά πως δεν ζήτανε τίποτε άλλο, από το να τους επιτραπεί απλώς να φτάσουν στον προορισμό τους.

Αυτό είναι όλο κι όλό το τόσο απλό και λογικό αίτημα τους, κόντρα στην παράλογη και προσφυγοκτόνα δέσμευση του ελληνικού κράτους, να κρατά εδώ τους πρόσφυγες που επιζούν και διαβαίνουν το κατώφλι της Ευρώπης.

Θεωρούμε πως ήρθε η ώρα να σταματήσει η φονική εκδούλευση του ελληνικού κράτους απέναντι στις πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, και να δοθεί επιτέλους η δυνατότητα, τουλάχιστον σε τόσο ευαίσθητες περιπτώσεις – όπως είναι αυτές οι οικογένειες που έρχονται από μια ρημαγμένη από εμφύλιο χώρα, να φτάνουν νόμιμα στις χώρες όπου μπορούν να ξαναρχίσουν μια αξιοπρεπή ζωή.

IMG_20140501_122759 IMG_20140501_122723 IMG_20140501_122702 IMG_20140501_122528 IMG_20140501_121718 IMG_20140501_120403 IMG_20140501_120451 IMG_20140501_120809

Από την «Νέα Χώρα» της ξενιτιάς, στου παιχνιδιού την Ουτοπία

Μεγάλο Σάββατο και Κυριακή του Πάσχα: να ένας ωραίος τρόπος να περάσει κανείς αυτές τις γεμάτες νόημα μέρες, για όσους και όσο το συμμερίζονται, για όλους εν πάση περιπτώσει. «Ξενάκια εισί…» για να μείνουμε κοντά στα του Ευαγγελίου. Παιδάκια είναι, ας τα κάνουμε να χαρούν. Είναι τα παιδιά που έχουν μείνει ακόμη στα Χανιά από την καραβιά προσφύγων που έφτασε εδώ στην αρχή του μήνα. Από στέγη και φαγητό κάτι βρίσκεται, μέρα τη μέρα, μέσα από την αγωνία και την αλληλεγγύη. Τα παιδιά μπαινοβγαίνουν στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου  που τους παραχωρήθηκε στη Νέα Χώρα, φαίνεται να βαριούνται. Ανάγκη για παιχνίδι πάντα υπάρχει.

Δε χρειάζονται ούτε καλέσματα ούτε παροτρύνσεις. Τα παιδιά έρχονται από μόνα τους, σιγά-σιγά, προσεκτικά, αλλά με μια δίψα ολοφάνερη. Μας συστήνονται, λέγοντας όνομα κι ηλικία. Ηλικία γιατί; Πόσες φορές θα ερωτηθούν πια αυτά τα παιδιά για την ηλικία τους, πόσες φορές θα τη δηλώσουν, μέχρι να καταλάβουν οι ενήλικες φρουροί συνόρων, τόπων, τοπίων, ότι… είναι παιδιά; Ήταν ολοφάνερο ;-).

 

paixnidi 2 paixnidi 3

Την πρώτη μέρα ζωγραφίζουμε, λοιπόν, ο καθένας μόνος του, ο ένας με τον άλλο, και όλοι μαζί. Δυο-τρεις κουβέντες από μας, κι αναλαμβάνουν τα ίδια τα παιδιά, το τι και πως. Τους λείπει ο τόπος τους, ζωγραφίζουν σπίτια και σημαίες από εκεί, πεταλούδες, όμορφα κορίτσια, αστείες στιγμές αλλά και πολλά καράβια, θάλασσες με κύματα. Ο Α. παράμερα ζωγραφίζει τανκς, όχι όμως με τις εξωφρενικές τεχνολογίες και τα εντυπωσιακά υπερόπλα όπως στις ζωγραφιές των παιδιών που ευτυχώς έχουν δει τον πόλεμο μόνο από την οθόνη. Με ανατριχιαστική προσήλωση και επιμέλεια, φτιάχνει μια πυκνή παράταξη πανομοιότυπων αρμάτων, μονοκόμματων, άσχημων κι αδιάψευστα φονικών, που καλύπτουν το χαρτί, κλείνοντας ορμητικά τον ορίζοντα της ζωγραφιάς, της ίδιας της ζωής.

paixnidi 4

Μέσα από τα μάτια και τα χέρια ενός παιδιού, μια πραγματική, πολύ τρομαχτική εικόνα, από έναν πραγματικό, πολύ τραυματικό κι ολέθριο για τα παιδιά πόλεμο.

paixnidi 6 paixnidi 5

Μετά, έξω στο πεζοδρόμιο, παίζουμε ένα παιχνίδι που τα παιδιά τόσο το αγάπησαν, ώστε το οικειοποιήθηκαν, το έκαναν σύνθημα κι αστείο, το παράλλαξαν, τό’ φεραν στα μέτρα τους, το μετέφεραν στην παραλία, σχεδόν μέσα στην θάλασσα, κι αν δεν ερχόταν η ώρα του φαγητού, ακόμα το παιχνίδι θα παιζότανε και θα ομόρφαινε.

paixnidi 7

Οι γονείς κι οι συνοδοιπόροι της καραβιάς παρακολουθούν, γελώντας και συμμετέχοντας, μας σκουντάνε στον ώμο κι ακουμπούν το χέρι στο μέρος της καρδιάς.

paixnidi 8 paixnidi 9

Τη δεύτερη μέρα φέραμε κούκλες και φτιάξαμε μια μικρή σκηνή κουκλοθεάτρου, αξιοποιώντας και τις ζωγραφιές της προηγούμενης μέρας.

paixnidi 10 paixnidi 11

Δυο στοιχειώδεις οδηγίες, και πάλι πήρε μπρος, η πρωτοβουλία και η συλλογικότητα. Τα παιδιά, φανερώνοντας μια πηγαία ικανότητα για αφήγηση και ακρόαση, έφτιαξαν δυο ωραίες ιστορίες και τις έκαναν παράσταση: μια αστεία, με πέντε κορίτσια που έχασαν τη γάτα τους … μια περιπετειώδη, με ένα αγόρι που ψάχνει κάποιον δικό του, και κινδυνεύει να τον φάει ένας καρχαρίας…

paixnidi 12 paixnidi 13

Και πάλι έξω, στην παραλία της Νέας Χώρας, χωροθετούμε έναν τόπο παιχνιδιού, ανοιχτό, χαρούμενο. Παίζουν τα παιδιά όλοι μαζί και παρασέρνουν στο παιχνίδι και κάμποσους από τους ενήλικες. Πολλά παιχνίδια στη σειρά, προσχεδιασμένα και αυτοσχέδια.  Η παραλία των παιδικών χρόνων ορισμένων από μας σκάβεται σε μεγάλο της μήκος από παιδικά βήματα, γεμίζει νέες δυνατότητες.

paixnidi 14 paixnidi 15 paixnidi 16

Τα παιδιά ήταν πρόθυμα να μοιραστούν, να συνεργαστούν, να συντονιστούν, να συμμετέχουν, να συμπεριλάβουν, να βοηθήσουν το ένα το άλλο, πρόθυμα να μας καλοκαρδίσουν, έτοιμα να ξεκαρδιστούν. Πολλά γέλια, αλλά και μια αίσθηση σοβαρότητας. Το παιχνίδι, άλλωστε, ως γνωστόν δεν είναι για γέλια, και τα παιδιά έκαναν κάτι εξαιρετικό: ύφαναν ένα αδιόρατο, προστατευτικό πέπλο πάνω από το κοινό παιχνίδι, κανείς να μην το χαλάσει, τίποτα να μην το σκιάξει.

paixnidi 17

Τα παιδιά με τα οποία βρεθήκαμε είναι παιδιά που δεν ζητούν, αλλά συζητούν, μεταξύ τους κι με μας. Η ομαδικότητα δε χρειάστηκε κανόνες και όρια για να λειτουργήσει. Δε θέλουν να τους χαρίσουμε κάτι, ούτε όταν τους δίνουμε κάτι μας ζητούν περισσότερο. Παρά το γλωσσικό φράγμα, μερικότερο ή συνολικότερο, τα παιδιά είναι απολύτως συνεννοήσιμα, εμφανώς «καλής ανατροφής», για να αποδώσουμε τον χαρακτηρισμό σε ανθρώπους που τον αξίζουν. Κανένα δε θέλει να ξεχωρίσει για λόγους εγωισμού, να εκβιάσει την προσοχή. Παιδάκια γλυκά και τρυφερά, κι άλλο τόσο συνετά και περήφανα.

Κι αν τα ανέθρεψε ο πόλεμος, η απώλεια κι η κακουχία; Το τραύμα, η φρίκη, όχι, δεν είναι ασυμβίβαστα με τη δύναμη και την αξιοπρέπεια των προσώπων. Οι εφιάλτες είναι η σκιά που πέφτει από την προσωρινή έκλειψη των ονείρων, αλλά τα όνειρα δε δύουν ποτέ. Η ωριμότητα και η παιδική αθωότητα είναι ψεύτικα σχήματα που δε χωρούν να περιγράψουν την πολυπλοκότητα του αναπτυσσόμενου κι αγωνιζόμενου ανθρώπου. Δεν είναι τα παιδιά – θύματα των πολέμων και της προσφυγιάς τα ανερμάτιστα δοχεία μιας απόλυτης αδυναμίας, ούτε, όμως, σκληρυμένες κι απαθείς μηχανές επιβίωσης. Είναι δοκιμασμένοι και δοκιμαζόμενοι αγωνιστές, και τις σκληρές και άδικες δοκιμασίες που υφίστανται θα πρέπει να πολεμήσουμε.

Μας φέρνουν αυτά τα παιδιά και κατά μέτωπον με ερωτήσεις, ας τις δούμε ως υποσχέσεις, μιας παροδικής συνάντησης με τα συγκεκριμένα παιδιά, αλλά και μιας μόνιμης συνοδοιπορίας της αλληλεγγύης. Πάνω σε ποιες βεβαιότητες έχουν σκεφτεί οι ενήλικες, η κοινωνία, τα παιδιά και την παιδική ηλικία; Τι σημαίνει να βρισκόμαστε ως κοινωνία κοντά στα παιδιά, όταν, αυτά τα παιδιά (που μπορεί να είναι και δικά μας) δεν είναι τα παιδιά μιας ανέφελης κανονικότητας; Πώς θα πρέπει να οργανώσουμε ισότιμους και πλήρεις τρόπους και τόπους στήριξης – χρηματικής, υλικοτεχνικής, νομικής, υγειογενετικής, ψυχολογικής, παιδαγωγικής, δημιουργικής, κι ό,τι άλλο – για όλα τα παιδιά, υπό όλες τις συνθήκες;  Στη βάση όχι της ψευδεπίγραφης κι ανέφικτης για τους πολλούς κανονικότητας, αλλά με προσανατολισμό την κανονική πια συχνότητα και τη μεγάλη ένταση με την οποία αναγκεμένοι άνθρωποι χτυπάμε ο ένας την πόρτα του άλλου;

Μια παρέα από το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

 

Βίντεο

Το συγκλονιστικό βίντεο που τράβηξαν εν πλω οι πρόσφυγες που έφτασαν την 1/4 στα Χανιά.

Εικόνα

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ – Σάββατο 22 Μάρτη, Πλατεία Αγοράς, 12:30μμ

1900019_1447800182123125_598301103_n

Εικόνα

We shall not Forget, We shall not Forgive.

1903421_10202870345297617_1396101212_n

Από την παρέμβαση στο Λιμεναρχείο Χανίων

Την Παρασκευή 24/1, δύο μέρες μόλις αφού έγινε γνωστό το έγκλημα στο Φαρμακονήσι με θύματα παιδιά και γυναίκες πρόσφυγες, πραγματοποιήθηκε στα Χανιά πορεία στο Ενετικό Λιμάνι και παρέμβαση-καταγγελία στο Λιμεναρχείο, με πρωτοβουλία του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης. Στο άμεσο του καλέσματος ανταποκρίθηκαν περίπου 100 συμπολίτες μας, απαιτώντας να ανοίξει ο κλοιός των λιμενικών που έφραζαν το δρόμο μπροστά από το Λιμεναρχείο, και να προχωρήσουμε μέχρι το κατώφλι του, όπου παραμείναμε για μισή περίπου ώρα.

Ζητούμε συγνώμη από τα θύματα του πολέμου που το ελληνικό κράτος έχει κηρύξει στους κολασμένους αυτής της γης, που η οργή μας και η αντίδρασή μας δεν ήταν ανάλογη της θηριωδίας. Αισθανόμαστε παρόλα αυτά υποχρεωμένοι/ες να συνεχίσουμε όπως μπορούμε να στεκόμαστε απέναντι σε μια πολιτική που από τη μια δολοφονεί πρόσφυγες, και από την άλλη εξαχρειώνει μια κοινωνία που υποφέρει, προσπαθώντας να την πείσει πως οι δολοφονίες είναι «για το καλό της».

 

πηγή: Εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης»

995302_732028043476227_27607634_n

1779088_732027853476246_1271580348_n 1656251_732027823476249_1391918715_n 1656152_732028226809542_2122914397_n 1622175_732027990142899_1320733613_n 1620913_732028020142896_1141168947_n 1555578_732028090142889_1606884065_n 1538944_732028150142883_1658921852_n 1538899_732027910142907_510020270_n