Category Archives: Δημοσιεύματα στον Τύπο

Το τραύμα εδώ

 Τι καθιστά τους πρόσφυγες ευάλωτους από την άποψη της ψυχικής υγείας;  Είναι τα όσο τράβηξαν μέχρι να έρθουν εδώ, ή τα όσα τραβάνε εδώ;  Αν κανείς αναζητήσει τον κυρίαρχο λόγο σχετικά με τις ψυχικές συνέπειες της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, θα διαπιστώσει μια διαρκή διολίσθηση από την παρούσα συνθήκη προς «όλα εκείνα» τα οποία οι μετανάστες και οι πρόσφυγες τράβηξαν «εκεί», στις χώρες καταγωγής, και «μέχρι εδώ», στο δύσκολο ταξίδι.  Η έμφαση πέφτει στις συνέπειες που έχει για την κατάστασή τους «εδώ» το τραυματικό και παρελθοντικό «εκεί».  Το τραύμα εκδηλώνεται μεν «εδώ», αλλά κατά κύριο λόγο, προκλήθηκε, συνέβη «αλλού».   Ο λόγος των κινημάτων και των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του επιστημονικού λόγου που στηρίζει, μπορεί να προσπαθεί να ακουστεί, να αναφερθεί στην ιστορία του πρόσφυγα προκειμένου να αρθρώσει ένα «εδώ και τώρα» για την κατάσταση του.  Βλέποντας, όμως, πώς αποτυπώνεται το ζήτημα συνολικά, τα κυρίαρχα ενδιαφέροντα της επιστήμης φαίνεται να είναι «αλλού», στο «πριν» την μετανάστευση, στις χώρες καταγωγής, εκεί που οι άνθρωποι φορτώνονται διάφορους βακίλους «εξαφανισμένων»  μολυσματικών νόσων όπως και ψυχικά τραύματα, και όχι στο «εδώ», που είναι το «εδώ, σε μας», δίπλα μας κακοποιούνται, φυλακίζονται, εξευτελίζονται, σκοτώνονται.

Το «εδώ» του τραύματος.  Ένας άνθρωπος φτάνει σε μια νέα ήπειρο με το όνειρο να ξεφύγει από τον εφιάλτη.  Στη νέα ήπειρο δε ρωτούν για το όνειρο, ρωτούν για τον εφιάλτη.   Οι λόγοι για τους οποίους οι πρόσφυγες φεύγουν από τους τόπους τους, οι εμπειρίες τους «εκεί» και «μέχρι εδώ»  – πόλεμος, βασανιστήρια και σωματική βία, σεξουαλική κακοποίηση, φτώχεια, απομάκρυνση από οικείους, οι κίνδυνοι του ταξιδιού κ.λπ. – διερευνούνται από τη σκοπιά της ψυχικής υγείας ως «στρεσογόνοι παράγοντες» και «παράγοντες επικινδυνότητας», οι οποίοι μπορούν, αργότερα, δηλαδή: «εδώ», να οδηγήσουν στην εκδήλωση κατάθλιψης, διαταραχής μετατραυματικού στρες[1], ή άλλης ψυχικής νόσου.   Είναι, πάντως, η «προ-μεταναστευτική» φάση της ζωής του πρόσφυγα και η ψυχική της επίπτωση που έχουν βαρύτητα κι από πίσω τους την περισσότερη έρευνα, καθώς με αναφορά και σε αυτές γίνεται η κρίση των αιτημάτων ασύλου (screening).   Ακόμα και σε χώρες που συζητούν ή και τηρούν στοιχειώδη μέτρα και κριτήρια πρόσβασης, το «εδώ»  (δηλαδή, η ίδια εμπειρία της κράτησης, της αναζήτησης του ασύλου και όλες οι κακουχίες στη χώρα υποδοχής) πάντα παραμένει σχετικά παραμέλημένο και υποερευνημένο.  Ο λόγος είναι κύρια πολιτικός και ιδεολογικός: το τραύμα του «εκεί» και του «πριν» πρέπει να υπερσκελίζει, να επισκιάζει το τραύμα του «εδώ» και του «τώρα».  Για να καλύψει κανείς την κόλαση του «εδώ», χρειάζεσαι μιαν άλλη (ψυχολογιοποιημένη, αισθητικοποιημένη, ατομικά κατανεμημένη και εξονυχιστικά ψαγμένη) κόλαση του «εκεί».   Ο ψυχισμός του πρόσφυγα πρέπει να εργαλειοποιείται πολλαπλώς, όπως κάθε τι που «φέρνει»: τη ζωή του ως εργατική δύναμη, την διαφορετικότητά του ως απειλή.  Ο ψυχισμός του ειδικά να γίνεται ένας φορέας αποδείξεων (evidence) για το δίκαιο (το «εξαναγκασμένο», το δικαιολογημένο, το αιτιολογημένο, το τεκμηριωμένο…) της προσφυγιάς και του αιτήματος.  Οι έρευνες που εστιάζουν στην «προ-μεταναστευτική εμπειρία» μπορεί να εξυπηρετούν με αντιφατικό τρόπο τόσο την προστασία των προσφύγων όσο και μιαν εξειδίκευση στην απάνθρωπη διαλογή ανθρώπων, του «ποιος λέει την αλήθεια» και ποιος απλά προσπαθεί «να τη βολέψει».   Αλλά έτσι γίνεται παράλληλα ο ψυχισμός του πρόσφυγα ένα πεδίο ανομολόγητης εφαρμογής και εξοικείωσης των ανθρώπων με ψυχικούς συμψηφισμούς.   Το τι υφίσταται κανείς «εδώ» οπωσδήποτε δε συγκρίνεται με αυτά που υπέστη «εκεί» (διότι αν καταλήξει να συγκρίνεται, τότε «ποιος ο λόγος» κανείς να – αναλάβει το ρίσκο να – μεταναστεύσει; …λένε όσοι δε χρειάστηκε ποτέ να μεταναστεύσουν…)

Στο βεβιασμένα ενοποιημένο πεδίο της «ψυχικής υγείας των προσφύγων», η παραμέληση του τραύματος του «εδώ», ή ακόμα και η σύμφυρση των συνεπειών του «εκεί» με τις συνέπειες του «εδώ» [2]  ασκεί μια πολιτική και ιδεολογική λειτουργία, που κάνει το «εδώ» σε σχέση με το «εκεί» να ωχριά, να φαντάζει λίγο-πολύ… irrelevant.  Άλλωστε, ο πρόσφυγας εξυπηρετεί το να είναι τοποθετημένος ψυχικά «εκεί», μακριά, στον τόπο και την εμπειρία της καταγωγής του: η διερεύνηση της «προ-μεταναστευτικής» εμπειρίας πολύ εύκολα εκπίπτει σε ένα είδος «ψυχικού επαναπατρισμού», για να το θέσουμε έτσι.    Μέσα σε αυτές τις γραμμές, ακόμα και το αντίρροπο «εδώ και τώρα» της αλληλεγγύης ή της θεραπείας είναι αντιφατικό, μπορεί εύκολα να εκπέσει σε ένα είδος διαγραφής/παραγραφής του παρελθόντος, να μετατραπεί σε προσήλωση απόγνωσης στο άχρονο και αποπλαισιωμένο παρόν, όπου δεν υπάρχει πολιτική, κοινωνία, ευθύνη, μέλλον, παρά μόνο διαχείριση.   Αυτός φαίνεται να είναι ο ψυχικός χρόνος στον οποίο εξουδετερώνεται ο πρόσφυγας ως υποκείμενο: ένα εκκρεμές μετεωριζόμενο από ένα καθοριστικό και καταστροφικό «πριν» προς ένα «τώρα» της άμεσης και στοιχειώδους επιβίωσης.   Είναι κι αυτός ένας τρόπος με τον οποίο μια συνοριακή γραμμή χαράσσεται ανάμεσα στο «εκεί» και το «εδώ», η οποία μονώνει από τις ευθύνες για την καταστροφή και των δύο: αυτό που συνέβη «εκεί» στους πρόσφυγες δεν έχει να κάνει με τους ίδιους τους πρωτοκοσμικούς, κι αυτό που τους συμβαίνει «εδώ» είναι σίγουρα προτιμότερο, όσο άσχημο κι αν είναι.

Το τραύμα του «εδώ».  Αν κανείς αναζητήσει πιο εστιασμένα τον επιστημονικό λόγο σχετικά με το «εδώ» της εμπειρίας των προσφύγων, θα βρει ότι πολύ περιθωριακά, αναζητεί διέξοδο η δραματική όσο και αυτονόητη αλήθεια:  η εμπειρία των προσφύγων και των μεταναστών «εδώ» είναι από μόνη της καταστροφική ψυχικά.

  • Η κράτηση, η μακρά και αδιέξοδη διαδικασία ασύλου, το επισφαλές καθεστώς γενικά, και οι περισσότερες εμπειρίες στο νέο τόπο ζωής,  έχουν τρομακτικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, και μάλιστα μια δυναμική πρόκλησης ψυχοπαθολογίας ανεξάρτητη από το τι έχει υποστεί ο πρόσφυγας «εκεί» και «μέχρι να έρθει εδώ»[3].

Μια όχι-και-τόσο απαραίτητη, αλλά εν πάση περιπτώσει καλοδεχούμενη διαβεβαίωση, ότι τα όσο τραβάνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες «εδώ» φτάνουν και περισσεύουν για να καταθλίψουν και να τρελάνουν κάποιον.   Ότι η κράτηση και η επισφάλεια δεν είναι ψυχικά καταστροφικές επειδή την υφίστανται ψυχικά ασθενείς ή ψυχικά επιβαρυμένοι άνθρωποι, αλλά η κράτηση και η επισφάλεια είναι παράγοντες που αρκούν να οδηγήσουν σε ψυχοπαθολογία.  Μια συστηματική επισκόπηση σε περιοδικό κύρους[4], πριν μερικά χρόνια, από την οποία αντλούμε, έκανε λόγο για ένα πεδίο έρευνας «στα σπάργανα»  με μεγάλες δυσκολίες πρόσβασης σε δεδομένα, σε ένα «έντονα πολιτικοποιημένο πλαίσιο».   Ας σημειώσουμε ακόμη δυο σημεία από τη μελέτη, για τα οποία σημεία, ασφαλώς, όπως και για κάθε τι άλλο, σημειώνεται ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα (η οποία για να γίνει, ασφαλώς, απαιτείται ανεμπόδιστη πρόσβαση!):

  • Στα παιδιά και τους εφήβους η κράτηση προκαλεί και αναπτυξιακά, συμπεριφορικά και γνωστικά πρόβληματα επιπροσθέτως προς την ψυχική επιβάρυνση ή παθολογία.
  • Οι ψυχολογικά επιβαρυντικές συνέπειες της κράτησης επιμένουν για χρόνια μετά το τέλος αυτής.
  • Ορισμένες εκδηλώσεις τραυματικού άγχους στους υπό κράτηση μετανάστες και πρόσφυγες, μπορεί να είναι πρόδρομες αντιδράσεις στα όσα ξέρουν οι πρόσφυγες ότι θα αντιμετωπίσουν αργότερα, μετά το πέρας της κράτησής τους, «ελεύθεροι» πια, στους δρόμους, στις υπηρεσίες και στους χώρους εργασίας της χώρας που τους κρατά εκείνη τη στιγμή δέσμιους.

Το τελευταίο σημείο εισάγει το «μετά».  Δεν είναι το «μετά» ως χρόνος εκδήλωσης των συνεπειών ενός τετελεσμένου τραυματικού γεγονότος, είναι το «μετά» της ανασφάλειας για ένα μέλλον γεμάτο ορατές κι αδιόρατες αντιξοότητες.  Είναι το «μετά» της απόγνωσης, αλλά και το «μετά» της ελπίδας και του αγώνα.  Είναι το «μετά» που αφορά τον κάθε άνθρωπο, ως μια άρρηκτη ενότητα στο χρόνο και το χώρο που είναι η ζωή του, χωρίς συνοριακές γραμμές.  Οπωσδήποτε, αυτό το «μετά» δεν αφορά το κύριο ρεύμα της επιστήμης, το οποίο ανίκανο να συλλάβει αυτές τις διαστάσεις, δεν έρχεται «μετά» αλλά πάντα αργά, για να διαπιστώσει, να τυποποιήσει, να συμμαζέψει, ή έστω να προδιαγράψει (πρόγνωση) ένα ζοφερό μέλλον το οποίο θα επιχειρήσει ίσως να προλάβει (πρόληψη), σε ανάλογες περιπτώσεις – όχι, όμως, να συντελέσει στο ριζικό μετασχηματισμό του[5].

Και στην Ελλάδα; Στη χώρα που έχει λίγο ως πολύ ανεχθεί το Φαρμακονήσι, στη χώρα της «επ’ αόριστον» κράτησης, η ψυχική υγεία των προσφύγων μοιάζει με θύμα της μοίρας, με χρόνιο πάσχοντα, τρόφιμο ιδρύματος ξεχασμένο πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες.   Αναμενόμενο (δηλαδή, απάνθρωπο) όταν όλες οι αναφορές του κόσμου για το τι έχουν περάσει οι πρόσφυγες που έρχονται εδώ δε φαίνεται να φτάνουν να τεκμηριώσουν ότι έχουν το δικαίωμα σε μια στοιχειωδώς καλύτερη ζωή… ακριβώς εδώ ή όπου θέλουν να πάνε.   Δε φτάνουν να «πείσουν» ότι δεν αξίζει σε κανέναν να περνάνε αυτά που περνάνε, γιατί ακόμα κι αν αποφύγουν τη σωματική βία ή τον εγκλεισμό, το άγχος, η απαξίωση, η εκμετάλλευση και η στέρηση που υφίστανται εδώ είναι ψυχικά καταστροφικές εμπειρίες.  Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, η κόλαση του «εκεί», η αναφορά στους πολέμους και τη δυστυχία που άφησαν πίσω οι πρόσφυγες, δε φτάνει να συγκινήσει, να καταλύσει αλλαγές,  δεν αξιοποιείται καν προσχηματικά και υποκριτικά για τον εξωραϊσμό του καθεστώτος εξαίρεσης με το άνοιγμα μιας συζήτησης σχετικά με το ποιοι δικαιούνται και πως την προστασία[6].  Εδώ κανόνες είναι οι βαθμοί της αυθαιρεσίας.   Εδώ δε χρειάζεται μια κόλαση για να συγκαλύψει μιαν άλλη κόλαση.   Η απόλυτη αθλιότητα μπορεί να μένει για καιρό σε κοινή θέα, λίγο έξω ή λίγο πιο βαθιά στις πόλεις.  Για πόσο καιρό, αυτό εξαρτάται από μας…

Ένας ψυχολόγος, μέλος του Φόρουμ

    [1] Σύμφωνα με τα όσα λέμε σε αυτό το κείμενο, αυτή η διαταραχή θα έπρεπε να ονομαστεί στην περίπτωση των προσφύγων ως «Εκεί-τραυματικό» στρες, καθώς οι μετανάστες παθαίνουν το τραύμα εκεί, πάντα εκεί, μακριά…

[2] Όπως λ.χ. όταν οι κακουχίες στη χώρα υποδοχής και κλινικής εξέτασης του πρόσφυγα συνεκτιμώνται και θεωρούνται ότι τρόπον τινά συντελούν ή «συν-εγκαθιστούν» ή καταλύουν την εμφάνιση ψυχοπαθολογίας, της οποίας, όμως, το  «έδαφος» εμφάνισης είναι το «προ-μεταναστευτικό» ιστορικό.

[3] Η έρευνα που συνήθως αναφέρεται έγινε στην Αυστραλία: Steel, Z., Silove, D., Brooks, R., Momartin, S., Alzuhairi, B., & Susljik, I. N. A. (2006). Impact of immigration detention and temporary protection on the mental health of refugees. The british journal of psychiatry188(1), 58-64.

[4] Robjant, K., Hassan, R., & Katona, C. (2009). Mental health implications of detaining asylum seekers: systematic review. The british journal of psychiatry,194(4), 306-312.

[5] Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε μια μέρα να σκεφτούμε την ψυχική υγεία από τη σκοπιά μιας τέτοιας χρονικότητας : «Οι ίδιες οι άκαμπτες γραμμές διαίρεσης ανάμεσα στο μέλλον και το παρελθόν καταρρέουν, το μέλλον που δεν έγινε ποτέ γίνεται ορατό μέσα στο παρελθόν, σ’ ένα παρελθόν γδικιωμένο, που δεν αφήνεται άκληρο, αλλά μεσολαβείται και εκπληρωνεται στο μέλλον».  Ernst Bloch, The Principle of Hope. Introduction.  http://www.marxists.org/archive/bloch/hope/introduction.htm

[6] Μια συζήτηση «κριτηρίων» που γνωρίζουμε πως μπορεί να μην είναι άλλο από «τακτική αποτροπής» με νομικο-επιστημονικό περίβλημα, αλλά που θα επιτρέψει έστω στη φωνή των πνιγμένων κάπου να ακουστεί, για να το θέσουμε με αυτόν τον ανατριχιαστικό τρόπο.   Και κείνο που εδώ μας ενδιαφέρει δεν είναι να αιτηθούμε ή να συμβάλλουμε σε μια τέτοια συζήτηση, αλλά να επισημάνουμε την απουσία της ως σύμπτωμα μιας ακραίας σήψης, ως πολιτικό και όχι ως τεχνικό ζήτημα.

Μια μικρή βόλτα για μας, μια απόδραση για αυτά…

Το Σάββατο 17/5, παραμονή εκλογών, είπαμε να πάμε τα μικρά παιδιά των σύρων προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στα Χανιά, μια βόλτα στον Δημοτικό Κήπο. Έτσι, χωρίς να το πολυσκεφτούμε, πήραμε τα παιδάκια από το ξενοδοχείο που φιλοξενούνται προσωρινώς (και προεκλογικώς) και περπατήσαμε μέχρι το κέντρο, όπου και ο Δημοτικός Κήπος. Από τη μεριά μας, θέλουμε να μοιραστούμε το πόσο πολύ χαρήκαμε με τη χαρά των παιδιών, το πόσο πολύ γελάσαμε, με το γέλια τα δικά τους. Τα υπόλοιπα, στο ρεπορτάζ του «Α.τ.Κ.» που ακολουθεί:

10300102_789287231083641_8105946047004618477_n

Στα Χανιά, φιλοξενούνται Σύροι πρόσφυγες που φτάσανε εδώ με την πρόσφατη καραβιά που μετέφερε 360 μετανάστες από την Αίγυπτο με προορισμό την Ιταλία. Η καραβιά αναχαιτίστηκε εν πλω και το σύνολο των Αιγύπτιων και Σύρων προσφύγων μεταφέρθηκε στα Χανιά. Οι Αιγύπτιοι απελάθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εντός της Ελλάδας, με την υποστήριξη και της Frontex που επέβλεπε την όλη επιχείρηση, ενώ οι Σύροι πήραν προσωρινή άδεια παραμονής, ως πρόσφυγες πολέμου

Από εκείνη την ημέρα και μετά, πάνω από 100 Σύροι μεταξύ των οποίων και 47 παιδιά παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ξενοδοχείο στη Νέα Χώρα, όπου και φιλοξενούνται προσωρινά. Αίτημα τους, όλο αυτό τον καιρό, είναι να τους δοθούν νόμιμα άδειες εξόδου από την χώρα και να ταξιδέψουν προς άλλες χώρες της Ευρώπης, κυρίως την Σουηδία που έχει δηλώσει ότι δέχεται να τους υποδεχτεί στα εδάφη της και να τους παραχωρήσει άσυλο, ώστε να μπορέσουν αργότερα να επανενωθούν με άλλα μέλη της οικογένειάς τους που παραμένουν στη Συρία ή σε γειτονικές χώρες που έχουν καταφύγει προκειμένου να αποφύγουν την δραματική κατάσταση που επικρατεί στα εδάφη της χώρας τους.

Τα παιδιά που φιλοξενούνται προσωρινά στη Νέα Χώρα, κατάφεραν να αποδράσουν από δραματικές καταστάσεις που τα έχουν στιγματίσει ψυχολογικά. Πολλά από αυτά έχουν χάσει κοντινά μέλη της οικογένειάς τους και τα περισσότερα έχουν γίνει αυτόπτες μάρτυρες αποτρόπαιων καταστάσεων.

Σε μια προσπάθεια του “Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης” να απαλύνουν λίγο την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, σχεδόν ιδρυματοποίησής τους αφού ο χώρος ο οποίος κινούνται είναι αυτός πέριξ ενός ξενοδοχείου, που όσο ωραίο και αν είναι το περιβάλλον της παραλίας της Νέας Χώρας δεν παύει να παραμένει περιορισμένος, αποφάσισαν να συνοδεύσουν τα παιδιά σε μία εκδρομή στον Δημοτικό Κήπο Χανίων.

Οι μικροί Σύροι έπαιξαν στις κούνιες, γέλασαν και χάρηκαν, είδαν σημεία της πόλης, περπάτησαν στους δρόμους της, σαν σε μία σχολική εκδρομή. Τάισαν τις πάπιες και έπαιξαν ξεχνώντας για λίγο τις δύσκολες στιγμές που έζησαν στην χώρα τους και την κατάσταση την οποία ζουν τώρα εγκλωβισμένοι σε μία χώρα που δεν τους επιτρέπει την έξοδο από αυτή αλλά ούτε και την ενσωμάτωση τους στην κοινωνία που ζούνε έστω και προσωρινά.Μένει να δούμε ποια θα είναι η εξέλιξη της κατάστασης μετά τις εκλογές αφού εκφράζονται φόβοι ότι θα αφεθούν στην τύχη τους, δίχως κατοικία, χρήματα, ταυτότητα και υποστήριξη να βρουν τις λύσεις τους μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους.

Ανοιχτή επιστολή από τα Χανιά των Σύριων προσφύγων

IMG_7100-620x300

Είμαστε 140 πρόσφυγες από τη Συρία, από τους οποίους 47 παιδιά και 32 γυναίκες.
Εγκαταλείψαμε τη χώρα μας εξαιτίας του πολέμου που γίνεται εκεί.
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από την Αίγυπτο και ο προορισμός μας δεν ήταν η Ελλάδα.
Μας έφερε το λιμενικό με τη frondex στα Χανιά και από τότε, ένα μήνα τώρα, είμαστε εγκλωβισμένοι εδώ.
Ζητάμε ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας και να ξεκινήσουμε μια καινούργια ζωή, σε άλλες χώρες της Ευρώπης που έχουμε γνωστούς, συγγενείς ή που υπάρχει οργανωμένη κρατική υποδοχή προσφύγων.
Θέλουμε την υποστήριξη σας στο δίκαιο αίτημά μας

We are 140 Syrian refugees, 47 of us being children, and 32 of us women. We abandoned our homeland due to the war.
We started a journey from Egypt to Europe, but we were not heading for Greece. Greek Harbour Guard and FRONTEX brought us to Chania against our own will, and for a month now, we are trapped in Greece, with no licence to leave the country.
All we ask for is legal travelling documents that will enable us to continue our journey for a new home in some other European country, where we might have acquaintances or relatives, or where we shall find proper state-run reception institutions.

Please, support our just request.  

 

Βίντεο

Το συγκλονιστικό βίντεο που τράβηξαν εν πλω οι πρόσφυγες που έφτασαν την 1/4 στα Χανιά.

Δικαστική δικαίωσή μας απέναντι στον (γνωστό και μη εξαιρετέο) «Στόχο»

Σε 10 μήνες φυλάκιση καταδικάστηκε ο εκδότης της ακροδεξιάς φυλλάδας «Στόχος», για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον μελών του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης. Στις 20/9, μετά από δύο αναβολές, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Σάββα Χατζηπαρασκευά για 3 συκοφαντικά ηλεκτρονικά και έντυπα δημοσιεύματα του «Στόχου» κατά την διάρκεια και μετά το πέρας της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών (25 Γενάρη με 9 Μάρτη του 2011).

Με αφορμή και αιτία την απεργία πείνας των 300, τα λιβελλογραφήματα στοχοποιούσαν με χυδαία ψέματα και τερατολογίες συγκεκριμένα μέλη μας, ως εγκεφάλους «αντεθνικών σχεδίων για την πρόκληση χάους και ταραχών» και ως επικεφαλής «αντικρατικών θυλάκων στα Χανιά», στους οποίους μάλιστα εμπλέκονται ακόμα και οι αρχές(!), και συγκεκριμένα τμήμα της τοπικής αστυνομίας(!!!). Το εξωφρενικό αυτό ‘σύμπλεγμα’ αποκαλείται μετ’ επιτάσεως και επανειλημμένως «απόστημα», το οποίο η ‘εφημερίδα’ καλεί τις (μη μολυσμένες ακόμα) αρχές να σπάσουν. Στην περίπτωση μάλιστα που αυτές δεν το κατορθώσουν, οι αρθρογράφοι καλούν τους πολίτες των Χανίων να δράσουν «όπως έχουν μάθει οι κρητικοί να κάνουν».

Αξίζει να αναφέρουμε πως στο τρίτο χρονικά δημοσίευμα (μετά την λήξη της απεργίας και πριν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου), η ‘εφημερίδα’ προειδοποιούσε για σχέδιο παρέμβασης στην παρέλαση «μουσουλμάνων απεργών πείνας»(!!!). Στην παρέλαση φυσικά το μόνο που τελικά συνέβη ήταν η οργανωμένη προκλητική και επεισοδιακή παρουσία ακροδεξιών και εθνικιστικών στοιχείων – με το πρόσχημα της δήθεν επικείμενης παρέμβασης των πρώην απεργών. Λίγες μέρες αργότερα, άγνωστοι πυρπόλησαν και κατέστρεψαν ολοσχερώς το αυτοκίνητο των συντρόφων μας – οι οποίοι ήταν και οι πολιτικοί ενάγοντες στην εν λόγω δίκη.

Αξίζει ακόμα περισσότερο να αναφερθεί πως την υπεράσπιση του εκδότη της φυλλάδας ανέλαβε το γραφείο του πρώην υπουργού και πρώην ‘τσεκουράτου’ Μάκη Βορίδη, οποίος δεν εμφανίσθηκε στο δικαστήριο (όπως βεβαίως και ο ίδιος ο κατηγορούμενος). Η δίκη διήρκεσε 5 ώρες, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των υπόλοιπων διαδίκων της ημέρας, καθώς μετατράπηκε σε δίκη της απεργίας πείνας από την υπεράσπιση, με την δήθεν κατάληψη της Νομικής και του πλοίου της ΑΝΕΚ να έχουν την τιμητική τους!

Πέρα από την έκδηλη και προφανή χαρά μας για την δικαίωση των δυο μελών μας, είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς και για το ότι έσπασε μια κοινή δυστυχώς πεποίθηση, πως είναι δηλ. μάταιο και ‘χάσιμο χρόνου’ να απαντάνε οι δημοκράτες πολίτες δικαστικά στους οχετούς που εξαπολύουν συχνά πυκνά εναντίον τους τα ακροδεξιά και νεοφασιστικά ‘μέσα’. Σχεδόν καθημερινά πια, δημοσιεύματα και αναρτήσεις – που μπορεί να είναι και απείρως πιο συκοφαντικά, δυσφημιστικά και ελεεινά από κείνα που έπληξαν τους ανθρώπους μας – διακινούνται και αναπαράγονται χωρίς καμία επίπτωση στους καθ’ έξιν ή κατ’ επάγγελμα συκοφάντες. Αυτό μπορούμε και οφείλουμε να το σταματήσουμε πριν γίνει ‘φυσικό φαινόμενο’. Να τους κοπεί ο βήχας τώρα!

ΌΧΙ από κοινωνικούς φορείς των Χανίων, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις πολιτικές που θεμελιώνουν καθεστώς «εξαίρεσης» από την ιδιότητα του Πολίτη και του Ανθρώπου

Χθες, Τετάρτη 11/4, και μετά από πρωτοβουλία του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, δόθηκε μεγάλη συνέντευξη τύπου στα γραφεία μας από κοινωνικούς φορείς της πόλης των Χανίων, αναφορικά με την θλιβερή απόφαση -πλέον- της επίσημης πολιτείας να επαναφέρει το θεσμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τον νέο «εσωτερικό εχθρό»: τους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν μέχρι το κατώφλι της. Συνιστά ιδιαίτερη ικανοποίηση για μας το γεγονός ότι στη συνέντευξη πήραν μέρος και οι «άλλες φωνές». Όχι από πολιτικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, αλλά από τους φορείς εκείνους που δεν πρέπει να «χαρίζονται» με τα χέρια κάτω στον ρατσισμό και την πολιτική αντίδραση. Επισημαίνουμε δε, ότι η συνέντευξη αυτή δεν οργανώθηκε κάτω από το πίεση ενός «τοπικού ενδιαφέροντος», καθώς η περιφέρεια Κρήτης δεν περιλαμβάνεται στους σχεδιασμούς αυτής της αποτρόπαιας προεκλογικής εξέλιξης, και κινήθηκε, από όλους τους φορείς, μέσα στα πλαίσια μιας ηθικής και πολιτικής οπτικής. Συμμετείχαν, εκτός από το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, η ΕΛΜΕ Χανίων, ο Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων, Οι Γιατροί του Κόσμου, η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Ν.Χανίων, η Διεθνής Αμνηστία, ο εκπρόσωπος της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου και ο Γ.Γ. της Ομοσπονδίας Εμποροβιοτεχνών Χανίων.

Μεταφέρουμε το περιεχόμενο της συνέντευξης τύπου, όπως δημοσιεύεται σήμερα σε τοπική εφημερίδα της πόλης:

Την έντονη αντίθεσή τους στη λειτουργία κέντρων φιλοξενίας μεταναστών, τα οποία χαρακτήρισαν ‘στρατόπεδα συγκέντρωσης’, εξέφρασαν χθες εκπρόσωποι τοπικών φορέων, στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν στα γραφεία του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, ζητώντας παράλληλα από την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στην εφαρμογή του σχετικού νόμου.

Το μέλος του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης Αμπντούλ Χατζί σημείωσε πως «εμείς λέμε ότι είναι αντισυνταγματικός αυτός ο νόμος, βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 2 του Συντάγματος, που εξασφαλίζει τη ζωή και την ελευθερία χωρίς διάκριση έθνους, γλώσσας, θρησκείας και πολιτικών πεποιθήσεων. Παραβιάζεται το νομικό δίκαιο της χώρας και ο πολιτισμός της και νομίζω ότι είναι άδικος αυτός ο νόμος και άδικη αυτή η προσπάθεια που κάνει προεκλογικά η κυβέρνηση», σημείωσε και πρόσθεσε ότι τα ‘στρατόπεδα συγκέντρωσης’ στα νησιά, αλλά και σε διάφορες πόλεις ‘μπλοκάρουν’ τον τουρισμό και την ανάπτυξη της χώρας.

«Εμείς ως Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης ζητάμε να καταργηθεί το ‘Δουβλίνο ΙΙ’, να νομιμοποιηθούν όλοι οι άνθρωποι που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και αντί για τα ‘στρατόπεδα συγκέντρωσης’ εμείς θέλουμε ξενώνες που να φιλοξενούν ανθρώπους, προστασία των μητέρων, των εγκύων γυναικών και των ανήλικων παιδιών», κατέληξε ο κ. Χατζί.

ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ

Η εκπρόσωπος της Διεθνούς Αμνηστίας Aud Oymyr τόνισε πως «ως Διεθνής Αμνηστία απαντάμε ότι είναι αίσχος για την Ελλάδα να προτείνει κάτι τέτοιο. Αυτοί οι άνθρωποι, οι πρόσφυγες αλλά και οι μετανάστες, έχουν έρθει εδώ για προστασία. Δεν είναι σωστό να μπουν σε ‘στρατόπεδα’ σαν να είναι εγκληματίες. Πρέπει αλλιώς να αντιμετωπιστεί το ζήτημα. Χρόνια τώρα θα έπρεπε να υπάρχουν κέντρα κράτησης. Δεν είναι σωστό αυτό που γίνεται σήμερα, ότι έρχονται στα σύνορα, τους πετάνε στους δρόμους και έχει γεμίσει η Αθήνα από ανθρώπους που δεν έχουν σπίτια, δεν έχουν φαγητό, δεν έχουν τίποτα και κλέβουν. Πρέπει να αποσυρθεί αμέσως αυτός ο νόμος. Δεν γίνεται η Ελλάδα να έχει τέτοιους νόμους».

Ο υπεύθυνος του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων, Κώστας Γκαζής υπογράμμισε ότι «ο νομικός κόσμος όλης της χώρας εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη λειτουργία των λεγόμενων κέντρων φιλοξενίας μεταναστών. Και η ανησυχία αυτή έγκειται στο ότι ουσιαστικά πιθανολογείται ότι θα πρόκειται για αποθήκες ανθρώπων. Και τούτο διότι δεν μπορεί με αυτόν τον αποσπασματικό τρόπο να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το μεταναστευτικό ζήτημα στη χώρα μας, που πράγματι υφίσταται. Αυτό το στηρίζουμε στην εμπειρία μας δεδομένου ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται ποτέ διαχωρισμός των διαφόρων κατηγοριών μεταναστών. Ανάμεσά τους υπάρχουν θύματα trafficking, υπάρχουν έγκυες γυναίκες, υπάρχουν ανήλικα», σημείωσε, τονίζοντας ότι «εμείς θα παρακολουθούμε από κοντά το ζήτημα, με παρεμβάσεις που θα κάνουμε, ευελπιστώντας σε μία αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος».

Ο πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός σημείωσε ότι «η Εκκλησία, σεβόμενη το ανθρώπινο πρόσωπο, που αποτελεί εικόνα και δημιούργημα του Θεού, είναι κοντά σε όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως, σε όλους τους ανθρώπους που για διάφορους λόγους βρίσκονται στην πατρίδα μας και αποτελούν για όλους εμάς ευκαιρία να αποδείξουμε και να δηλώσουμε τα ανθρώπινα αισθήματά μας. Μετανάστες έχουμε εδώ, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε ποτέ ότι κι εμείς, ως Έλληνες, υπήρξαμε μετανάστες και υπάρχουμε δυστυχώς μέχρι και τις ημέρες μας μετανάστες κάπου αλλού. Η Εκκλησία σεβόμενη την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων βοηθά με τον τρόπο της, χορηγώντας εισιτήρια προκειμένου να μεταβούν οι άνθρωποι στις πατρίδες τους και να μην αποτελούν πλέον εδώ, στον δικό μας τον τόπο, μια δυσκολία, που οι ίδιοι βιώνουν λόγω της οικονομικής κρίσης. Εννοείται ότι δεν συμφωνούμε με καμία ανθρώπινη μάζα, με καθόλου στρατόπεδα συγκεντρώσεων ή με υποτίμηση και εξευτελισμό της ανθρώπινης προσωπικότητας, την οποία θεωρούμε μοναδική και ανεπανάληπτη».

Η εκπρόσωπος των Γιατρών του Κόσμου Ελευθερία Μουλουδάκη ανέφερε ότι «είμαστε αντίθετοι σε κάθε ρατσιστική διάκριση, είμαστε υπέρ του δικαιώματος πρόσβασης στην υγεία από όλους τους ανθρώπους και μας θλίβει το γεγονός ότι προσπαθούν να κατηγοριοποιήσουν πάλι ομάδες ανθρώπων ανάλογα με το από πού προέρχονται και τι αρρώστιες ‘φέρνουνε’, χωρίς τίποτα να είναι τεκμηριωμένο».

«Να αντιμετωπίζονται οι μετανάστες ισότιμα με τους Έλληνες», ζήτησε η αντιπρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Νομού Χανίων Νίκη Μπαρδάτσου, επισημαίνοντας ότι «θα πρέπει σίγουρα τα ‘στρατόπεδα συγκέντρωσης’, όπως τα παρουσιάζουν τώρα οι κυβερνήσεις, να καταργηθούν. Σίγουρα θα πρέπει όταν οι μετανάστες φτάνουν στη χώρα μας να βρίσκουν ένα χώρο υποδοχής με τέτοιες συνθήκες ώστε να εξασφαλίζεται και η ψυχική και η σωματική τους υγεία. Αν δεν καταργηθεί η συνθήκη του ‘Δουβλίνου ΙΙ’, η οποία τους αναγκάζει να μένουν μήνες και χρόνια στη χώρα μας ως ενδιάμεσο προορισμό, αυτό το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί άμεσα».

Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων Γιάννης Τσαμαντάκης τόνισε ότι «οι μετανάστες δεν βρίσκονται στην Ελλάδα από επιλογή, αλλά αναγκάστηκαν. Πολλοί, μάλιστα, βρίσκονται στην Ελλάδα εγκλωβισμένοι, ελέω της συνθήκης ‘Δουβλίνο ΙΙ’. Λύση κατά τη γνώμη μου δεν αποτελεί ούτε η απέλαση ούτε ο εγκλεισμός σε κέντρα, τα οποία μόνο κατ’ ευφημισμό ονομάζονται κέντρα φιλοξενίας. Η λύση θα μπορούσε να είναι να έχουμε τη δημιουργία ανοιχτών κέντρων υποδοχής, με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης, και σε ένα δεύτερο βήμα να υπάρξει πραγματικά η εφαρμογή μιας συνολικής, ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Και πάλι το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά, παρά μόνο στην περίπτωση που εντοπίσουμε και εξαλείψουμε τα αίτια και τους λόγους που αναγκάζουν κάποιους ανθρώπους να ξεριζωθούν και να φύγουν από τον τόπο τους. Κι εδώ βρίσκονται οι ευθύνες της διεθνούς κοινότητας αλλά και γενικότερα ολόκληρης της ανθρωπότητας».

Τέλος, ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων Νομού Χανίων Γιάννης Παυλάκης επεσήμανε πως «οι επαγγελματίες κρίνουν ότι η ίδρυση στρατοπέδων, για να μαντρώσουν ανθρώπους, είναι λάθος. Είναι λάθος, αρχικά, αν το δει κανείς από την ανθρώπινη πλευρά. Ως επαγγελματίες διαφωνούμε, γιατί η ίδρυση αυτών των στρατοπέδων οπουδήποτε και αν γίνουν θα δημιουργήσει ένα αρνητικό κλίμα για τον τουρισμό, για την εμπορική κίνηση, για οτιδήποτε. Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν με πιο έξυπνες λύσεις, να διαχειριστούμε τους ανθρώπους αυτούς σωστά, έτσι ώστε και αυτοί να έχουν μια αξιοπρεπή παρουσία στη χώρα μας και εμείς να επωφεληθούμε ως Έλληνες από την παρουσία τους εδώ».

Η συγκλονιστική επιστολή του Μητροπολίτη Σισανίου Παύλου στον Υπουργό Χρυσοχοϊδη για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις «εκκαθαρίσεις» στο κέντρο της Αθήνας

Πηγή: από το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr

 

Η επιστολή του κ. Παύλου έχει ως εξής:

«Είτε το θέλουν οι τοπικές κοινωνίες είτε όχι, είτε το θέλετε, είτε όχι θα γίνει» είπε ο κ. Χρυσοχοίδης και από τηλεοράσεως, αλλά και στους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών δηλαδή στο Περιφερειάρχη Δυτ. Μακεδονίας, στον Αντιπεριφεριάρχη, στην Δήμαρχο Βοίου, στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Βοίου τον οποίο απρεπώς διέκοψε και τον χαρακτήρισε σαν λαϊκιστή, «είπε ο γάϊδαρος τον πετεινό κεφάλα» λέει βέβαια ο λαός μας και στους τοπικούς Βουλευτές, σχετικά με την δημιουργία στρατοπέδου συγκεντρώσεως, γιατί περί αυτού πρόκειται, στην Νεάπολη Κοζάνης.

Αλήθεια κ. Υπουργέ, ποιός είσθε εσείς που μιλάτε με αυτό τον τρόπο;

Ποιός νομίζετε ότι είσθε, για να προκαλείτε βάναυσα τις τοπικές κοινωνίες τις οποίες και εσείς ως μέλος του πολιτικού συστήματος οδηγήσατε στην παρακμή;

Τόσο σπουδαίο φαντάζεσθε τον εαυτό σας; Νοσταλγείτε την εποχή του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν;».

Η περιφρόνηση των τοπικών κοινωνιών είναι δημοκρατική κατάκτηση; Πρέπει να καταλάβετε καλά, ότι δεν σας φοβόμαστε, όσο κι’άν μας απειλείτε !

Κύριε Υπουργέ, το πρώτο που δεν πρέπει να ξεχάσετε, είναι ότι είσθε και εσείς ΕΝΟΧΟΣ για το κατάντημα αυτού του τόπου και οι ένοχοι το λιγότερο πρέπει να είναι σεμνοί και διακριτικοί και όχι προκλητικοί..

Αλήθεια, τι θα κάνετε; Θα συγκρουσθείτε με τους πολίτες; Θα φέρετε τα ΜΑΤ; Θα χτυπηθείτε μαζί με τους ανθρώπους για να αποδείξετε ότι εσείς μπορείτε; Ενεργείτε με τόση αφροσύνη;

Δεν σκέπτεσθε το απλούστερο.ότι την ώρα που όλα θα είναι έτοιμα, εσείς ΔΕΝ θα είσθε Υπουργός, ίσως ούτε και βουλευτής; Η αλαζονεία ποτέ δεν υπήρξε καλός σύμβουλος! Περισσότερη ψυχραιμία κ. Υπουργέ, αλλοιώς δεν είσθε κατάλληλος για την θέση που έχετε.

Ας έλθουμε όμως και στην ουσία του προβλήματος. Γιατί άραγε αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες; Πρώτον γιατί δεν τις ενημερώσατε, δεύτερον γιατί δεν σας εμπιστεύονται, τρίτον γιατί τις υποτιμήσατε και τέταρτον γιατί δεν θέλουν να γίνουν συνεργοί σας στην αθλιότητα που ετοιμάζετε. Ας τα προσεγγίσουμε ένα-ένα.

Πρώτον, δεν τις ενημερώσατε και αυτό είναι μια πρώτη υποτίμηση καθ’εαυτήν.

Αποφασίσατε γι’αυτούς χωρίς αυτούς, κι’όταν ήλθαν προς σας οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι τους τους φερθήκατε με σκαιότητα και περιφρόνηση. Με μια τέτοια συμπεριφορά ποιός μπορεί να σας εμπιστεύεται;

Δεύτερον, γιατί δεν σας εμπιστεύονται ως πολιτικό. Μήπως κ. Υπουργέ ήλθατε από άλλο πλανήτη; Μπορούμε να εμπιστευθούμε εκείνους που κατέστρεψαν τη χώρα εν γνώσει τους;

Σε άλλες εποχές και απέναντι σε άλλους έπρεπε να είσασταν γενναίος και να αντισταθείτε για να μη φθάσουμε εδώ που φθάσαμε. Αργήσατε πάρα πολύ και είναι πλέον πολύ αργά για να ζητάτε να σας εμπιστευθούμε.

Θυμάστε κ. Υπουργέ, τον Ευστάθιο Λαζαρίδη;

Είναι ο αστυνομικός που έπεσε θύμα των αδίστακτων δολοφόνων στα Ζωνιανά και τραυματίστηκε βαρύτατα; Είναι από τη Νεάπολη.

Βλέπουμε τον δύστυχο πατέρα του καθημερινά να προσπαθεί να τον στηρίξει στο κέντρο αποκατάστασης που φιλοξενείται.

Η επίσημη Πολιτεία τον έχει ξεχάσει. Ένα δικό σας άνθρωπο, εννοώ του Υπουργείου σας, που έπεσε θύμα του καθήκοντος και την οικογένεια του δεν μπορέσατε να στηρίξετε και θέλετε να σας εμπιστευθούμε;

Τρίτον, ανακοινώσατε πριν λίγο καιρό ότι θα πέσει «σκούπα στην Αθήνα για τους λαθρομετανάστες». Την σκούπα κ. υπουργέ την χρησιμοποιούμε για να μαζεύουμε σκουπίδια.

Αυτή την αντίληψη έχετε λοιπόν για τους λαθρομετανάστες; Και αφού αυτά τα κατ’εσάς σκουπίδια τα φέρνετε σε μας αντιλαμβανόμαστε τι γνώμη έχετε και για μας.

Άλλωστε αυτό έχει φανεί προ πολλού αφού αφήσατε τον τόπο αυτό να ρημάξει, αφού κλείσατε τα σχολεία του κλπ. Εμείς όμως δεν έχουμε αυτή την αντίληψη και γι’αυτό δεν θέλουμε να γίνουμε συνεργοί στην αθλιότητα που ακούει στο όνομα «στρατόπεδο συγκεντρώσεως».

Αλήθεια! πότε κάνατε κάτι σωστό και ολοκληρωμένο σ’αυτό τον τόπο για να πιστέψουμε ότι θα το κάνετε και τώρα;

Υποτίθεται ότι ξεκινάτε ένα έργο σε ένα υπουργείο και το αφήνεται για να πάτε σε άλλο, αποδεικνύοντας τόσο καθαρά ότι σας ενδιαφέρει η καρέκλα και όχι το έργο.

Έχετε να μας υποδείξετε ένα άλλο έργο στην Ελλάδα που να έγινε τόσο γρήγορα, όσο θα το κάνετε εσείς, τόσο αξιόπιστα και τόσο φερέγγυα για να πιστέψουμε ότι θα το κάνετε και τώρα;

Μια αποθήκη ανθρώπων θα φτιάξετε, μια χωματερή ανθρώπων και τίποτα άλλο. Είπατε ότι θα φυλάσσεται τόσο καλά, ώστε κανείς δεν θα μπαίνει και κανείς δεν θα βγαίνει.

Μα λοιπόν μας θεωρείτε τόσο αφελείς; Αλήθεια μπορείτε να μας υποδείξετε ένα τέτοιο κέντρο στην Ευρώπη να το επισκεφθούμε, να δούμε τις προδιαγραφές του και να καταλάβουμε τι «παράδεισο» θα φτιάξετε γι’ αυτούς τους δύστυχους ανθρώπους.

Που θα μένουν αυτοί οι άνθρωποι χειμώνα-καλοκαίρι; Σε σκηνές, σε παραπήγματα, σε κτίρια; Όσο έγκαιρα έφτασαν φέτος τα βιβλία στα σχολεία, άλλο τόσο γρήγορα θα γίνουν αυτά που υπόσχεσθε. Φαντάζεστε τι εμπειρία ζωής θα αποκτήσουν τα παιδιά μας βλέποντας ανθρώπους μέσα σε συρματοπλέματα η βλέποντας τα άλλα παιδιά, σαν παιδιά ενός κατώτερου Θεού πίσω από τα κάγκελα!!! Για μια ακόμη φορά δουλειές του ποδαριού.

Με τη δυστυχία των ανθρώπων δεν κάνουμε τόσο φθηνή πολιτική κ. Υπουργέ. Βρείτε άλλο τρόπο για να πείσετε τους Αθηναίους και να διεκδικήσετε την επανεκλογή σας.

Αλήθεια, έχετε ποτέ επισκεφθεί τη Νεάπολη; Έχετε δει πόσο κοντά είναι το στρατόπεδο;

Είναι σχεδόν στα κράσπεδα της πόλεως. Αν λοιπόν μπορεί να γίνει ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως μέσα σε μια πόλη γιατί δεν το φτιάχνετε λίγο έξω από την Κηφισιά, λίγο έξω από την Βάρκιζα, λίγο έξω από την Πεντέλη;

Κύριε Υπουργέ,

Είναι σημαντικό να θυμάσθε το αρχαίο ρητό. Ο σωστός άρχοντας πρέπει να θυμάται τρία πράγματα.

Πρώτον ότι άρχει ανθρώπων, δεύτερον ότι διοικεί σύμφωνα με τους νόμους και τρίτον να θυμάται ότι δεν θα είναι πάντα άρχων.

Το πρόβλημα το δημιούργησε η άφρων και αδιάφορη συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος που κατέρρευσε.

Για μένα ως άνθρωπο και ως Επίσκοπο αυτοί οι άνθρωποι είναι εικόνες του Θεού και οργίζομαι μαζί σας γιατί τους αντιμετωπίζετε ως «σκουπίδια» και «μπάζα» τώρα που δεν εξυπηρετούν τις πολιτικές σας.

Θα τους διακονούσα προσωπικά και εθελοντικά με πολύ προθυμία. Αν διαφωνώ μαζί σας είναι γιατί δεν δέχομαι να γίνω συνεργός στην αθλιότητα που επιχειρείτε και στην περιφρόνηση της τοπικής κοινωνίας μας.

 

Ο Μητροπολίτης

Ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

http://www.agonaskritis.gr/%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF/

Να τερματιστεί η κράτηση παιδιών που μεταναστεύουν ζητούν αντιρατσιστικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις

Τον τερματισμό της κράτησης των προσφύγων και των παιδιών τα οποία ζητούν άσυλο καθώς και τον τερματισμό της κράτησης κάθε παιδιού αποκλειστικά για μεταναστευτικούς σκοπούς ζητούν με έκκλησή τους αντιρατσιστικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις. Η έκκληση δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή την συνάντηση που ολοκληρώνεσαι την Πέμπτη στη Γενεύη όλων των Κρατών Μελών των Ηνωμένων Εθνών για να τιμηθεί η 60ή επέτειος της Σύμβασης του 1951 για τους Πρόσφυγες και η 50ή επέτειος της Σύμβασης του 1961 για τη Μείωση της Ανιθαγένειας. Η συνάντηση αυτή θα είναι επίσης μια ευκαιρία για τα κράτη να προχωρήσουν σε συγκεκριμένες μελλοντικές δεσμεύσεις για τη σαφή βελτίωση της προστασίας και της βοήθειας προς τους πρόσφυγες και τους ανιθαγενείς. Τα Μέλη, καθώς και διακυβερνητικοί οργανισμοί όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν επίσης να δεσμευθούν. Η έκκληση των οργανώσεων απευθύνεται προς τον Έλληνα υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπαυτσή ο οποίος συμμετέχει στην παραπάνω διάσκεψη.

Όπως τονίζουν οι οργανώσεις, τα παιδιά, και συγκεκριμένα τα ασυνόδευτα ή χωρισμένα από τις οικογένειές τους παιδιά, δεν πρέπει ποτέ να κρατούνται αποκλειστικά για μεταναστευτικούς σκοπούς, δεδομένου ότι η κράτηση για αυτούς τους σκοπούς δεν μπορεί ουδέποτε να θεωρηθεί ότι είναι προς το συμφέρον τους. Η κράτηση των παιδιών αποκλειστικά για μεταναστευτικούς σκοπούς, είτε είναι ασυνόδευτα, χωρισμένα ή κρατούνται μαζί με την οικογένειά τους, δεν μπορεί ποτέ να δικαιολογηθεί και αντιπροσωπεύει μια οικτρή αποτυχία της υποχρέωσης για σεβασμό, ενδιαφέρον και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παιδιών.

Οι καταστροφικές συνέπειες της κράτησης για μεταναστευτικούς σκοπούς στην ψυχική και σωματική υγεία των ασυνόδευτων, χωρισμένων και κρατούμενων μαζί με τις οικογένειές τους παιδιών, έχουν τεκμηριωθεί πέρα από κάθε αμφισβήτηση, επισημαίνουν οι οργανώσεις. Ειδικότερα, εφόσον είναι χωρισμένα από τους γονείς τους ή άλλους πρωτογενείς φροντιστές, τα ασυνόδευτα ή χωρισμένα από τους γονείς τους παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και η κράτηση επιδεινώνει περαιτέρω την ευπάθειά τους.

Στην πραγματικότητα, η τάση σε ορισμένα κράτη μέλη της Ε.Ε. και σε άλλες χώρες φαίνεται να κλίνει προς τον τερματισμό της κράτησης των παιδιών αποκλειστικά και μόνο για μεταναστευτικούς σκοπούς, και ιδίως όσον αφορά τα ασυνόδευτα ή χωρισμένα από τους γονείς τους παιδιά. Η συγκεκριμένη τάση καταγράφεται σε έκθεση της UNICEF και Children’s Legal Centre η οποία εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2011.

Η θετική αυτή εξέλιξη έχει επισπευσθεί, μεταξύ άλλων, από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) που προκύπτει από υποθέσεις που αφορούν στην κράτηση των παιδιών που ζητούν άσυλο και άλλων παιδιών αποκλειστικά για μεταναστευτικούς σκοπούς. Η νομολογία αυτή υπογράμμισε ορθώς- συνεχίζει η έκκληση- την εξαιρετικά ευάλωτη θέση των παιδιών αυτών, ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, ασυνόδευτων ή χωρισμένων παιδιών. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο όχι μόνο έκρινε ότι η κράτηση των παιδιών αυτών παραβιάζει το άρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (δηλαδή το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια ενός προσώπου), αλλά και ότι ισοδυναμεί με παραβίαση του άρθρου 3 του της Σύμβασης (π.χ. απαγόρευση των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης).

Επιπλέον, ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει τονίσει ότι η προστασία των ασυνόδευτων παιδιών, τα οποία μερικές φορές εξαφανίζονται ή κινδυνεύουν να αποτελέσουν θύματα εμπορίας, θα μπορούσε να ενισχυθεί με μια σειρά μέτρων τα οποία δεν θα καταλήγουν σε στέρηση της ελευθερίας, «απλώς θα διασφαλίζουν έναν αρκετά αυστηρό έλεγχο της κινητικότητας των ανηλίκων προς το συμφέρον τους, από ιδρύματα κηδεμονίας».

Τα Κράτη οφείλουν να επενδύσουν πιο ουσιαστικά σε καταλύματα που είναι καλύτερα προσαρμοσμένα «στο δικαίωμα του παιδιού στην ανάπαυση και την αναψυχή, στη συμμετοχή του σε παιχνίδια και ψυχαγωγικές δραστηριότητες που, καθώς και στο δικαίωμά του στην εκπαίδευση. Όλα τα παιδιά, είτε συνοδευόμενα είτε ασυνόδευτα θα πρέπει να είναι σε θέση να απολαμβάνουν τα δικαιώματα αυτά και να δέχονται επαρκή φροντίδα και προστασία.

Η έκκληση αποτελεί κομμάτι της εκστρατείας της Διεθνούς Συμμαχίας για την Κράτηση (International Detention Coalition) και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (European Council on Refugees and Exiles). Συνυπογράφουν: Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Ηγουμενίτσας.: Άρσις, Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Εθελοντές του Κόσμου, Εθελοντική Εργασία Αθήνας – Ξενώνας ΗΩΣ, Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Ιατρική Παρέμβαση, Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, i-RED – Ινστιτούτο για τα Δικαιώματα, την Ισότητα και την Ετερότητα, «ΛΑΘΡΑ» – Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου, Μ.Κ.Ο. Αγκαλιά για την Περίθαλψη και Στήριξη του Ανθρώπου, Μ.Κ.Ο. «ΑΙΤΗΜΑ», Μ.Κ.Ο. ΑΝΤΙΓΟΝΗ, Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, Ομάδα Νομικών για την Υποστήριξη των Δικαιωμάτων των Μεταναστών και Προσφύγων Θεσσαλονίκης, PRAKSIS, Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης.

 

αναδημοσίευση από babylonmedia.gr

 

Το κείμενο της επιστολής εδώ

Καταδίκη της δειλής επίθεσης από φορείς και συλλογικότητες

Παράλληλα εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον σύντροφό μας Μάρκο Χατζησάββα.  Στο πρόσωπο του  δεχόμαστε όλοι μας την νοσηρή και αλήτικη εκδικητικότητα υποκειμένων, που αρνούνται να αποδεχτούν την δύναμη της αξιοπρέπειας, το δίκαιο του αγώνα για ελευθερία, την δικαίωση της αντίστασης και του συλλογικού αγώνα. Να είναι σίγουροι ότι όλες αυτές τις αξίες και τα δίκαια θα τα βρίσκουν πάντοτε μπροστά τους, όποτε κάνουν πως ξεμυτίζουν από τις τρύπες τους.

Ανακοινώσεις έχουν εκδόσει μεταξύ άλων οι:

Επιτροπή Κατά των Βάσεων και της Εξάρτησης:   http://antiimperialistiko-blog.blogspot.com/2011/03/blog-post_31.html

Οικολόγοι Πράσινοι: http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=1961:2011-03-31-16-31-46&catid=11:rights&Itemid=27

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: http://diktio.org/node/727

ΕΛΜΕ Χανίων: http://m.alfavita.gr/artro.php?id=27942

Συνασπισμός (τμήμα Δικαιωμάτων): http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=22677

Νεολαία Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη (YRE): http://yregreece.blogspot.com/2011/03/blog-post_30.html

Κίνηση «Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και Φασισμό»: Ανακοίνωση (1)

Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων: Ανακοίνωση καταδίκη της φασιστικής βίας

Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»:    http://www.ksm.gr/οι-φασιστικές-επιθέσεις-δεν-θα-περάσο/

Σχετικά με το μέγαρο Υπατία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, Δευτέρα 28 Μάρτη 2011

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε δημοσίευμα στο διαδίκτυο σχετικά με το μέγαρο Υπατία και τον εξοπλισμό του. Υπενθυμίζουμε ότι το μέγαρο παραδόθηκε στους ιδιοκτήτες του στις 15 Μάρτη. Αφού το έλεγξαν, δεν βρήκαν κανένα πρόβλημα και μας ευχαρίστησαν μάλιστα για την καλή κατάσταση στην οποία το παραδώσαμε.

Δώδεκα μέρες μετά, κι ενώ έχουν μπει στο κτίριο δεκάδες άνθρωποι, οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας ζητήματος μόνο σκοπιμότητες μπορεί να κρύβει.

Άλλωστε αυτό δεν δείχνει και η ανακίνηση του θέματος μέσω… Facebook;