Φορείς σχετικά με την καραβιά των Κούρδων και… μια απάντηση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων

Κοινοποίηση του Συνηγόρου του Πολίτη προς την Αστυνομική Διεύθυνση Ροδόπης

Κοινοποίηση του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες

Deportation of Turkish asylum seekers from Greece to Turkey on 30 July 2009

On 30 July 2009 the Greek police delivered 40 Turkish citizens (most or all of whom were of Kurdish origin) to the Turkish authorities at the Greek-Turkish border crossing of Kipi, in accordance with the Greek-Turkish Readmission Protocol. Included among the deportees were 21 asylum seekers, 4 of whom were unaccompanied minors aged 16 and 17 years.

The Greek police forcibly returned the asylum seekers to Turkey, the country from which they had fled to seek asylum, in a direct violation of the provisions of international law prohibiting the refoulement of asylum seekers. This violation was carried out in spite of interventions by NGOs, which called upon the authorities to allow the asylum seekers to lodge their claims, including a fax from the Greek Council for Refugees dated 28 July 2009, listing the asylum seekers by name and calling upon the relevant ministry and police headquarters to ensure that all asylum claims would be received by the police and examined in accordance with the proper procedures.

The following is a description of the sequence of events leading up to the deportation:

On 27 July 2009, following 8 days of negotiations with the police in the prefecture of Chania on the island of Crete, members of a local organization (the Migrants’ Forum of Crete), a lawyer specializing in Turkish affairs and 2 lawyers who were representatives of the Bar Association of Chania, were granted access to speak to 45 persons of Kurdish origin from Turkey and Syria, who were being detained by the police for illegal entry into Greece. They were accompanied by 2 interpreters who spoke Kurdish and Turkish.

When 21 of the detainees indicated that they wished to seek asylum, the police officers on duty, who were present when the asylum seekers made their asylum claims, refused to register the asylum claims or to facilitate the asylum seekers’ access to the police directorate of Chania, which was the competent authority to receive the applications, so that they could make their asylum applications in person. This refusal was contrary to the provisions of the Greek law transposing the EC Procedures Directive[1], which state that “The competent authorities to receive and examine an application shall ensure that each adult is able to exercise the right to request asylum on condition that he appears in person before said authorities” and that “The Central authority shall ensure that the authorities likely to be addressed by asylum applicants are informed about … the right of the applicant to ask these authorities to forward the application to the competent authority”.

The lawyers assisted each of the 17 adults in signing a short asylum application, which was written in Greek and counter-signed by an interpreter, in the presence of the police officers on duty. In a further breach of the authorities’ obligation to ensure access to the asylum procedure, the police officers on duty refused to receive the applications (in spite of the aforementioned right of the applicant to ask the authorities – in this case the police officers on duty – to forward the applications to the competent authority, i.e. the police directorate of Chania).

In light of the refusal of the police to receive the asylum claims, the representatives of the Migrants’ Forum of Crete and the lawyers returned to the town of Chania to deliver the applications to the Chania police directorate via a Court Process Server. However, immediately following their departure, the police removed all 45 detainees and transferred them to an unknown destination in mainland Greece.

On 28 July 2009 the asylum applications of the 17 adult asylum seekers were served by Court Process Server upon the Chania police directorate under cover of a note signed by the President of the Bar Association of Chania. The note inter alia explained that the reason for the service by process server was the refusal of the police officer in charge at the place of detention to receive the asylum applications. The note also protested the refusal to receive the asylum claims.

In the afternoon of 28 July, the Legal Unit of the Greek Council for Refugees (GCR) was notified of the events outlined above and immediately sent a fax to the Ministry of Interior’s Police Headquarters in Athens[2] for the attention of the Asylum Division and Deportation Division, as well as to the Chania police directorate. In this fax GCR provided full details of the asylum seekers, explaining the circumstances of the improper refusal of the police to receive their asylum claims, calling for the receipt and proper examination of the claims as well as the immediate halting of any steps to remove them from the country pending final determination of the asylum claims. GCR’s fax also noted that the detention of the unaccompanied minors was a violation of International Conventions (including the Convention on the Rights of the Child) as well as Greek law requiring the police to immediately notify the Public Prosecutor for Minors, who should act as a temporary guardian or arrange the appointment thereof. Finally, GCR cited the provisions of Greek law requiring the authorities to ensure that asylum seekers can have contact with representatives of UNHCR (including partners such as GCR), and requested information about their whereabouts. The recipients of the fax failed to respond, notwithstanding a follow-up call to the Asylum Division of Police Headquarters.

In the days following the “disappearance” of the 21 asylum seekers efforts were made to locate them amidst unconfirmed rumours that they were being held in detention centres in northern Greece, including locations in Thessaloniki, Iasmos and Venna (the latter two being within 1-2 hrs drive from the Turkish border). On 31 July the police released 2 of the asylum seekers (a Syrian Kurdish pregnant woman and her husband) and transferred a third asylum seeker (also said to be a Syrian national) to Athens. No information was available regarding the remaining asylum seekers, all of whom were Turkish Kurds. By this time there were rumours that 22 of the detainees who had not sought asylum had been returned to Turkey and were back in their homes.

On 4 August 2009 the Rodopi police directorate (which has jurisdiction over the detention centres of Venna and Iasmos, referred to above) responded to a letter from the Migrants’ Forum of Crete and indicated that 40 Turkish citizens who had been brought to Venna from Chania on 28 July were transferred to Kipi border crossing on 30 July 2009 and were handed over to the Turkish authorities. According to the Rodopi police directorate, they had been informed by the Chania police directorate that none of the detainees had applied to them for asylum.

Conclusion

The events described above highlight the stance of the authorities both towards persons seeking asylum in Greece as well as the organizations and local volunteers who provide counseling and assistance to asylum seekers. It is very disturbing to note that these asylum seekers, including unaccompanied minors, were denied the right of access to the asylum procedure and refouled even after the involvement and intervention of NGOs and legal counselors and notwithstanding the express declaration of their wish to apply for asylum. It should be borne in mind that the majority of persons arrested and detained at the borders for illegal entry do not have access to legal counseling or interpreters and are, therefore, rarely if ever given the opportunity to express their intention to seek asylum. This is one of the key reasons why fewer than 5% of all asylum claims are received at the borders.

Another worrying practice of the Greek authorities, which is illustrated by the above incident, is the transfer of detainees to unspecified detention facilities in northern Greece. This further limits the possibility of receiving counseling regarding the asylum procedure, since local organizations and volunteer groups acting in entry points on islands such as Chios, Mytilini, Samos and Leros (often funded by EU programmes intended to address the shortcomings of the Greek system for the reception of asylum seekers, most notably the lack of interpreters and the absence of a legal aid system) do not have time to speak with the detainees before they are transferred to undisclosed locations. In the past 2 months there have been regular transfers of detainees from Symi, Agathonissi, Leros, Chios, Samos and Mytilini. Detainees transferred in such a manner are even more exposed to abuses, both in terms of denial of access to the asylum procedure as well as their detention in conditions that, according to the European Court of Human Rights[3], amount to degrading treatment in violation of Article 3 of the European Convention on Human Rights.

Aside from the direct violation of international laws on asylum illustrated by this case, the recent dramatic increase of transfers to northern Greece raises concerns regarding the fate of detainees following such transfers. Viewed against the background of the recent crackdowns by the Greek authorities on illegal immigration, the lack of transparency in relation to the transfers, which take would-be asylum seekers out of the reach of humanitarian organizations while bringing them closer to the land border with Turkey, has fuelled rumours and concerns regarding irregular pushbacks of detainees across the border.

Alexia Vassiliou

Legal Assistance Unit

Greek Council for Refugees

18 August 2009

[3] Chamber judgment in S.D. v. Greece (application no. 53541/07), notified on 11.06.2009

[1] Council Directive 2005/85/EC on minimum standards on procedures in Member States for granting and withdrawing refugee status

[2] The authority responsible overall for the detention and deportation of persons arrested for illegal entry into Greece, as well as the authority which determines whether detainees are to be transferred from one police directorate to another for detention or deportation.

… Και μια απάντηση της Α.Δ. Χανίων στη σχετική ερώτηση του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων

Άρθρο στα Χανιώτικα Νέα σχετικά με τους Κούρδους Πρόσφυγες

πηγή: Χανιώτικα Νέα http://www.haniotika-nea.gr/index.php?art_id=37419	08/08/09
Πρόσφυγες ζητούν άσυλο
Ανησυχία για 18 Κούρδους που επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΙΔΑΚΗ Την ανησυχία τους για τους 18 πολιτικούς πρόσφυγες – μεταξύ αυτών και 4 ανήλικα παιδιά – που επαναπροωθήθηκαν πρόσφατα, με συνοπτικές διαδικασίες, από τις ελληνικές αρχές στην Τουρκία εξέφρασαν χθες οι δύο από τους τρεις Σύριους, κουρδικής καταγωγής, που παρέμειναν στην Ελλάδα έπειτα από την έντονη κινητοποίηση οργανώσεων, κομμάτων, δικηγόρων και αλληλέγγυων πολιτών. Όπως ανέφεραν η Μαρία και ο Φάραντς, από τα Χανιά όπου βρίσκονται, η τύχη των 18 που διώκονται για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις αγνοείται, ενώ οι υπόλοιποι 22 που είχαν εντοπιστεί μαζί τους στα παράλια της δυτικής Κρήτης επέστρεψαν στα σπίτια τους καθώς δεν είχαν υποβάλλει αίτημα για άσυλο. Οι δύο πρόσφυγες που είναι αντρόγυνο, ζήτησαν να εξεταστεί το αίτημα τους από τις αρμόδιες αρχές για παροχή πολιτικού ασύλου, ενώ μαζί με μέλη του φόρουμ Μεταναστών κατήγγειλαν τη στάση της Αστυνομίας για τις συνθήκες κράτησης και μεταφοράς τους στα σύνορα, κάνοντας λόγο για παραβίαση των διεθνών συμφωνιών που ορίζουν τις διαδικασίες σχετικά με τους πολιτικούς πρόσφυγες. ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ Η Μαρία αναφέρθηκε στο περιπέτεια των 42 προσφύγων από τη στιγμή που έφτασαν στα παράλια της δυτικής Κρήτης έως τη στιγμή που βρέθηκαν στα σύνορα με την Τουρκία στον Έβρο: “Όταν φτάσαμε στο νησί μας έπιασε το Λιμεναρχείο και μας παρέδωσε στην Αστυνομία. Η Αστυνομία δεν μας ενημέρωσε στη γλώσσα μας για κάποια έγγραφα τα οποία μας πίεσαν να υπογράψουμε αλλά δεν το κάναμε. Υπογράψαμε μόνο ένα χαρτί το οποίο είναι στα ελληνικά και δεν ξέρουμε τι λέει. Ζητήσαμε δικηγόρους για να υποβάλλουμε αίτημα πολιτικού ασύλου αλλά δεν δέχθηκαν και ξεκινήσαμε απεργία πείνας. Τελικά οι δικηγόροι κατάφεραν να έρθουν. Κάναμε αίτηση πολιτικού ασύλου αλλά μόλις έφυγαν μας έβαλαν με το ζόρι σε δύο λεωφορεία και μας οδήγησαν στο πλοίο. Όταν φτάσαμε στην Αθήνα μας παρέδωσαν σε άλλους αστυνομικούς, οι οποίοι μας κράτησαν στον δρόμο χωρίς φαί, νερό και κυρίως χωρίς φάρμακα. Είμασταν με χειροπέδες δύο – δύο και οι συνθήκες ήταν πολύ άσχημες. Μας έβριζαν και μας απειλούσαν μέσα στο λεωφορείο. Κάποια στιγμή καταλάβαμε ότι φτάσαμε στα σύνορα με την Τουρκία. Φοβόμουν πάρα πολύ ότι θα μας παραδώσουν κι ότι θα συναντήσουμε πάλι βασανιστήρια. Τελικά άφησαν 3 άτομα. Εμένα, τον άντρα μου κι άλλη μια κοπέλα. Τους υπόλοιπους που ήταν μαζί μας – μεταξύ αυτών εκείνοι που ζήτησαν πολιτικό άσυλο και 4 παιδιά – τους παραδώσανε στο στρατό της Τουρκίας. Ήλπιζα ότι στην Ελλάδα θα βρω καλύτερες συνθήκες αλλά τελικά συνάντησα σκοτάδι. Φοβάμαι πολύ για τους 40 που παρέδωσαν στους Τούρκους, ενώ θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που μας συμπαραστάθηκαν”. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ Στο μεταξύ, η Μαρία, ο Φάραντς και μέλη του Φόρουμ Μεταναστών κατήγγειλαν τη στάση των ελληνικών αρχών για τον τρόπο μεταχείρισης των 43 προσφύγων. Το μέλος του Φόρουμ Μάρκος Χατζησάββας σημείωσε μεταξύ άλλων: “Αυτή τη στιγμή που μιλάμε οι υπόλοιποι 14 αιτούντες άσυλο και τα 4 ανήλικα βρίσκονται στην Τουρκία αλλά όχι στα σπίτια τους. Για εμάς αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Είναι άνθρωποι που μίλησαν ανοιχτά για την πολιτική τους δράση, το δήλωσαν και γραπτά και προσπάθησαν να το καταθέσουν ιδιοχείρως στην αστυνομική αρχή που τους κρατούσε, αλλά τελικά οι αιτήσεις τους εστάλησαν με δικαστικό κλητήρα στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων. Η ελληνική κυβέρνηση ενεργοποίησε το πρωτόκολλο επανεισδοχής στις 30 Ιουλίου και από το τελωνείο των Κήπων στον Έβρο τους επαναπροώθησε στην Τουρκία και στα χέρια των διωκτών τους. Θέλουμε να καταγγείλουμε αυτό το θέμα και να μην ξανασυμβεί. Υπάρχουν πολλές διεθνείς συμφωνίες, κανόνες και νόμοι οι οποίοι καταστρατηγήθηκαν όπως είναι για τους ανήλικους που προστατεύονται σε όλο τον κόσμο”. Ο Φάραντς τόνισε ότι “όσοι γυρίζουν πίσω στην Τουρκία καταλήγουν σε κέντρα κράτησης και φυλακές που γίνονται βασανιστήρια” και πρόσθεσε ότι “φοβάμαι πάρα πολύ ότι εκείνοι που παραδόθηκαν και είναι ενεργοί πολιτικά θα συναντήσουν δύσκολες συνθήκες”. Η Τίνα Μαργαρίτη, η οποία μαζί με άλλους πολίτες εξέφρασε την αλληλεγγύη της για την περιπέτεια των προσφύγων, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι “η Αστυνομία δεν δέχθηκε καν την αίτηση πολιτικού ασύλου, πράγμα που είναι πολιτικό τους δικαίωμα” , ενώ παράλληλα – όπως είπε – “τους ανάγκασαν να υπογράψουν χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα”. Επίσης, σημείωσε ότι η υλική βοήθεια που συγκεντρώθηκε από πολίτες και μέλη οργανώσεων δεν έφτασε στο σύνολό της προς τους πρόσφυγες με ευθύνη των αρχών. Το μέλος του Φόρουμ Μεταναστών Αμπτουλάχ ανέφερε ότι οι πρόσφυγες που έρχονται στην Ελλάδα διώκονται για πολιτικούς λόγους στις αραβικές χώρες και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα ως χώρα – μέλος της Ε.Ε. γνωρίζει καλά ότι “όταν παραδίδει πολιτικούς πρόσφυγες υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή τους”. Να σημειώσουμε τέλος ότι, όπως ανέφεραν τα μέλη του Φόρουμ, η άλλη κοπέλα η οποία παρέμεινε στην Ελλάδα κρατείται στο Τμήμα Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη.

Ερώτηση στη βουλή σχετικά με την μεταγωγή των Κούρδων

Μεταγωγή 45 Κούρδων από τα Χανιά Κρήτης προς άγνωστο προορισμό

Ημ. Δημοσίευσης : 30/07/2
ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ , Ασφάλεια, Βουλευτής, Βουλή, Ερώτηση

Σύμφωνα με καταγγελίες του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, στις 28 Ιουλίου 45 Κούρδοι επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία της Αστυνομίας προς άγνωστη κατεύθυνση και χωρίς κανείς αρμόδιος να έχει απαντήσει μέχρι σήμερα σε ερωτήσεις τοπικών φορέων του νησιού για τον τελικό προορισμό της μεταγωγής τους.

Ερώτηση

Προς τους κ.κ. Υπουργούς -Εσωτερικών

-Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής

Σύμφωνα με καταγγελίες του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, στις 28 Ιουλίου 45 Κούρδοι επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία της Αστυνομίας προς άγνωστη κατεύθυνση και χωρίς κανείς αρμόδιος να έχει απαντήσει μέχρι σήμερα σε ερωτήσεις τοπικών φορέων του νησιού για τον τελικό προορισμό της μεταγωγής τους.

Συγκεκριμένα, ανάμεσα στους 45 Κούρδους βρίσκονται 4 ανήλικοι και μία έγκυος γυναίκα, ενώ 17 εξ αυτών είχαν υπογράψει αιτήσεις για χορήγηση πολιτικού ασύλου παρουσία της Αστυνομίας, καθώς και εκπροσώπων του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων, μελών του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης και διερμηνέων, στους οποίους επετράπη η πρόσβαση ύστερα από πιέσεις της τοπικής κοινωνίας και της Διεθνούς Αμνηστίας.

Αντί όμως να ενεργοποιηθούν οι ευεργετικές διατάξεις για την προστασία των ανηλίκων, να παραληφθούν αμελλητί οι αιτήσεις χορήγησης πολιτικού ασύλου και να προστατευθούν τα κατοχυρωμένα από τη διεθνή και εθνική νομοθεσία δικαιώματά τους, εκτελέστηκε απόφαση μεταγωγής τους χωρίς να έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως η δυνατότητα υποβολής των ήδη υπογεγραμμένων αιτημάτων ασύλου και χωρίς να δίνονται σαφείς απαντήσεις για τον τελικό προορισμό τους.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1) Ποιός ο λόγος της μεταγωγής των 45 Κούρδων εκ Χανίων και ποιός είναι ο τελικός προορισμός τους;

2) Πώς προτίθενται να διασφαλίσουν το σεβασμό των δικαιωμάτων τους, καθώς και την παροχή αποτελεσματικής προστασίας σε όσους εξ αυτών χρήζουν διεθνούς προστασίας;

3) Τι μέτρα προτίθενται να λάβουν για την προστασία των 4 ανηλίκων; Έχει ενημερωθεί ο αρμόδιος Εισαγγελέας προκειμένου να λειτουργήσει ως προσωρινός επίτροπός τους;

Η Βουλευτής

Θάλεια Δραγώνα

Καλείται κάθε είδους υποστηρίξη για τους 43 Κούρδους μετανάστες – Call for help for 43 Kurdish refugees facing illegal deportation from Greece –

“Καλειται καθε ειδους υποστηριξης για τους 43 κουρδους μεταναστες, οπου μολις αιτηθηκαν για πολιτικο ασυλο ακολουθησε αμεση εντολη της αστυνομιας των Χανιων για απελαση, και ετσι μεταφερθηκαν απο τα Χανια, Κρητης, στο νομο Ροδοπης,,,, Επειτα απο εξωφρενικη καταπατηση των δικαιωματων τους απο την αστυνομια .. αυτη τη στιγμη βρισκονται υπο κρατηση στο νομο Ροδοπης…

2 καραβιες με 43 κουρδους μεταναστες, εκ των οποιων δυο ειναι γυναικες , η μια εγκυος 4,5 μηνων και 4 ανηλικα παιδια μαζι τους, που εφτασαν κοντα στη παλιοχωρα χανιων, στις 18.7.2009, και μεταφερθηκαν σε ξενοδοχειο-φυλακη στη Γεωργιουπολη χανιων .

οι 43 κουρδοι μεταναστες , βρισκονται πλεον μοιρασμενοι οι γυναικες στο τμημα Ιασμου , νομο Ροδοπης στη Κομοτηνη και οι υπολοιποι,σε κεντρο κρατησης στη Βεννα στο νομο Ροδοπης,την γενικη επιβλεψη της κρατησης τους την εχει το τμημα Σαπων.

καθε βοηθεια απο πολιτες μπορει να σταλθει εκει

Indymedia

“We’re are calling upon you for any kind of help for 43 Kurdish immigrants who having applied for political asylum were immediately given a deportation order by the Greek police in Hania, Crete and so taken from Hania to the Rodopi region of northern Greece.

Now after an outrageous violation of their rights police by the they are in Redopi. Of the 43 Kurdish immigrants, two are women, one, four and half months pregnant and four are minors.

Now they are in the Iasmou police department, Komotini, Rodopi and the detention centre in Renna, Rodopi. Any help from citizens should be sent there.”

This is happening NOW!!!!

από http://teacherdudebbq.blogspot.com/

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ ΓΙΑ ΚΟΥΡΔΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ – آخر المعلومات عن الطعون من كردستان

Οι πιέσεις αρχίζουν και αποδίδουν. Επιβεβαιώνεται ότι αν ΚΑΜΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ, τότε και ΚΑΜΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟΣ…

Δεν ξέρουμε κάτω από ποιό καθεστώς (θα μάθουμε), αλλά απόψε άνοιξε η πόρτα του κρατητήριου ξαφνικά για την MARIA ABDU HAJI (έγκυος 5 μηνών και ήδη 3 φορές φυλακισμένη από πολιτικές διώξεις στη Συρία) και τον FAREG ALI FAHREDINE μέλος της οργάνωσης ΜΠΑΡΑΓΑΝΙ, 2 φορές, επίσης, φυλακισμένο με πολιτικές διώξεις στη Συρία, και οι 2 αιτούντες πολιτικό άσυλο.

Είναι και οι 2 ελεύθεροι στην Κομοτηνή, χωρίς λεφτά και γνωστούς. Έχουμε προβληματική επαφή μαζί τους. Θα μείνουν απόψε κάπου προχειρα και αύριο θα πρέπει να αποφασίσουν… , αν επιμείνουν στο αίτημα ασύλου, θα τους βοηθήσουμε ναρθουν Χανιά. Αν όχι θα φροντίσουμε να φτάσουν στο Λαύριο.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Χανιά 31-07-09

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

إخوتي الاجانب لا مجال لنا الا التضامن والوقوف صفا واحدا بكل امكانياتنا في وجه النازيون الجدد .

فوروم الاجانب بكريتي ناضل بكل امكانياته في سبيل تحرير الاجئين الاكراد الذين وصلوا الى مدينة خانيا منذ ايام

ورغم عراقيل الشرطة توصلنا مع محامين الى توقيع مطالب لجوء سياسي ل 17 فردا منهم الا أن الشرطة رفضت تسلم ملفاتهم وقامت بترحيلهم الى أثينا مخترقة بذلك القوانين اليونانية والمواثيق الدولية.سلمنا في اليوم الثاني ملفاتهم الى القاضي وعن طريق عدل منفذ تسلمت الشرطة مطالبهم .قمنا بنشر قضيتهم في وسائل الاعلام وكذلك تقدمنا بشكوى الى الامم المتحدة والبرلمانيين ومحامي المواطن وبالظغوط توصلنا في آخر لحظة الى توقيف الحافلات قبل وصولهم الى الحدود التركية في مدينة كوموتيني , يوم الجمعة 31 يونيو افرجوا عن المراة الحامل وزوجها في مكان خالي بدون مال وبدون مساعدة والاخبار الواردة تقول أنهم سلموا البقية الى الجيش التركي لا نعرفوا كم عددهم مع العلم أنهم ملا حقون سياسيا وهناك خطر على حياتهم.

في هذه الهجمة النازية ضد الاجئين والاجانب لا أحد محايد الكل مطالب بالتحرك والنضال

فوروم الاجانب بكريتي يناشدكم التحرك مع كل الاحرار لافشال هذا المخطط النازي